ตอนที่ 2 กักตุนเสบียงอย่างบ้าคลั่ง

ใกล้ๆ กับบริษัทนายหน้าคือตลาดการเกษตรที่ใหญ่ที่สุดในละแวกนี้ ตอนนี้มิติของเธอยังค่อนข้างธรรมดา มีที่ดินอยู่แค่สิบหมู่ และมีสระน้ำอยู่หนึ่งสระ แม้จะดูเรียบง่าย แต่ก็มีความมหัศจรรย์ซ่อนอยู่ ของที่เก็บไว้จะไม่เน่าเสีย ปลูกพืชก็จะเติบโตเร็วขึ้นเป็นเท่าตัว และน้ำในสระก็ตักใช้ได้ไม่มีวันหมด

เสิ่นเมิ่งเริ่มจากการซื้อเมล็ดพันธุ์ธัญพืชต่างๆ ข้าวสาลี ข้าวเจ้า ข้าวฟ่าง ข้าวโพด…

ตามด้วยเมล็ดพันธุ์ผักอย่างเช่น ถั่วฝักยาว มะเขือเทศ มะเขือยาว พริก ผักกาดขาว หัวไชเท้า ผักกวางตุ้ง และอื่นๆ อีกมากมาย ขอแค่เป็นเมล็ดพันธุ์ที่มีขายในร้าน เธอก็เหมามาจนหมดเกลี้ยง

จากนั้นเสิ่นเมิ่งก็ไปที่ร้านขายข้าวสารและน้ำมัน

ข้าวสาร ถั่วเหลือง ถั่วดำ งา ข้าวฟ่าง ข้าวโพด และเกาลัด อย่างละหนึ่งร้อยกระสอบ น้ำมันถั่วลิสง น้ำมันถั่วเหลือง น้ำมันงา น้ำมันวอลนัต และน้ำมันมะกอก อย่างละห้าสิบแกลลอน แม้กระทั่งพุทราจีน เครื่องเทศ พริก เครื่องปรุงรสแห้งต่างๆ และเต้าเจี้ยว เธอก็เหมามาไม่น้อยเลยทีเดียว!

เถ้าแก่เนี้ยเพิ่งจะเคยเห็นลูกค้ากระเป๋าหนักขนาดนี้เป็นครั้งแรก เขียนรายการสินค้าไปตั้งหลายหน้า กดเครื่องคิดเลขจนมือหงิก สินค้ามูลค่าตั้งแสนกว่าหยวน! ยอดขายทั้งเดือน ถูกทำให้ทะลุเป้าภายในเวลาแค่ครึ่งค่อนวัน! เถ้าแก่เนี้ยยิ้มแก้มแทบปริ แถมข้าวสารให้อีกหลายกระสอบ และยังเรียกคิวรถไปส่งของให้ถึงบ้านฟรีๆ อีกด้วย

หลังจากนั้น เสิ่นเมิ่งก็ใช้วิธีเดียวกันนี้ไปสั่งจองผักสดชนิดต่างๆ อย่างละสามร้อยชั่ง

ตอนที่สั่งจอง ในใจเธอก็ลังเลอยู่บ้าง เพราะที่ดินในมิติก็มีไม่น้อย เมล็ดพันธุ์ผักที่ซื้อมาก็สามารถปลูกทดแทนได้ ซื้อผักสดน้อยลงหน่อยก็ไม่เป็นไร สิ่งที่สำคัญที่สุดคือต้องซื้อเนื้อสัตว์ให้มากหน่อยต่างหาก

ของที่สั่งวันนี้ส่วนใหญ่จะทยอยมาส่งในช่วงบ่ายของวันรุ่งขึ้น เธอตรวจดูเวลา หาร้านอาหารกินบะหมี่ไปหนึ่งชาม แล้วก็ขับรถขึ้นทางด่วนไปสองชั่วโมงกว่าๆ จนถึงตำบลที่อยู่ใกล้ที่สุด

เนื้อวัวที่นี่ไม่เพียงแต่สดใหม่ แต่เพิ่งชำแหละมาหมาดๆ มีทั้งฟาร์มวัว ฟาร์มไก่ ฟาร์มหมู และที่นี่ยังมีสวนผลไม้อยู่อีกเพียบ

ตอนที่เสิ่นเมิ่งไปถึงตำบล เป็นช่วงที่มีตลาดนัดพอดี บรรยากาศคึกคักมาก มีทั้งร้านขายของว่างและอาหารพะโล้ ขนมและลูกอม ผักและผลไม้ แผงลอยขายเสื้อผ้าและของจิปาถะ รวมถึงร้านขายผ้าห่ม ปลอกผ้านวม และร้านขายอุปกรณ์ฮาร์ดแวร์

บนถนนเส้นเดียวกัน มีร้านขายยาใหญ่ถึงเจ็ดแห่ง และร้านขายของใช้แม่และเด็กอีกห้าแห่ง เสิ่นเมิ่งเดินกวาดซื้อจนครบทุกร้าน ขอแค่ของที่ตั้งแผงขายเป็นของดี เธอเดินดูไปเรื่อยๆ ก็เหมาซื้อมาจนหมด

คุณลุงคุณป้าที่ขายของต่างก็เป็นคนซื่อสัตย์จริงใจ เห็นว่าเธอเป็นหญิงสาวร่างผอมบาง ก็ช่วยแบกของไปส่งให้ถึงท้ายรถเลย

ทุกครั้ง เสิ่นเมิ่งจะรอให้คนเดินจากไปก่อน แล้วถึงรีบเก็บของทั้งหมดเข้าไปในมิติ

ส่วนของที่เอาไปทันทีไม่ได้ เธอก็ให้จัดส่งพัสดุด่วนแบบถึงในวันถัดไป เธอยังตั้งใจไปหาร้านหนึ่งที่ขายเตาและกระทะเหล็กสำหรับทำอาหารนอกบ้านโดยเฉพาะด้วย

ไม่ใช่เพราะอะไรหรอก ของตามต่างอำเภอ ไม่ว่าจะเป็นอะไร ราคาก็ถูกมากทั้งนั้น ในเมืองใหญ่เนื้อวัวขายชั่งละห้าสิบหยวน แต่ในชนบทขายแค่ชั่งละสามสิบหยวนเท่านั้น แถมยังสดใหม่มากๆ อีกด้วย

เธอตระเวนดูฟาร์มปศุสัตว์หลายแห่ง บอกแค่ว่าที่บ้านจะจัดงานเลี้ยง ขอเหมาสัตว์ที่เพิ่งชำแหละในวันนั้นทั้งหมด เจ้าของฟาร์มก็ใจดี นอกจากจะแถมเครื่องในทั้งหมดให้แล้ว ยังช่วยทำความสะอาดให้อีกด้วย

สวนผลไม้ต่างๆ เสิ่นเมิ่งก็ไม่ปล่อยผ่าน วิตามินยังไงก็เป็นสิ่งจำเป็นที่ต้องเสริมเข้าไป เธอเห็นมีต้นกล้าบางส่วน ก็เลยขอซื้อมาด้วย แล้วให้ส่งพัสดุด่วนแบบถึงในวันถัดไปทั้งหมด

ตอนที่กำลังจะกลับ เธอเห็นมีแผงขายซาลาเปา ก็เลยเข้าไปซื้อมาชิมสองสามลูก รสชาติอร่อยมาก และร้านนี้ยังมีซาลาเปาให้เลือกหลากหลายไส้ ทั้งซาลาเปาไส้เนื้อลูกใหญ่ ซาลาเปาไส้ผักลูกเล็ก ซาลาเปาไส้เนื้อวัว เสี่ยวหลงเปา ซาลาเปาทอด แป้งห่อผัก แผ่นแป้งหลั่วหมัว และยังมีพวกอาหารเส้น เส้นหมี่ ซุปพริกไทยดำ ข้าวต้มถั่วแดง ข้าวต้มฟักทอง และอื่นๆ อีกมากมาย

ตอนนี้คนกินข้าวยังน้อยอยู่ เสิ่นเมิ่งก็เลยให้ทางร้านเตรียมตัว เธอขอเหมาของทั้งหมด สำหรับอาหารปรุงสุก เธอชอบแบบที่ทำเสร็จแล้วเอาไปได้เลยมากกว่า ไม่สามารถสั่งจองล่วงหน้าได้ ไม่อย่างนั้นจ่ายเงินไปแล้ว แต่ไม่ได้ของ วันหลังนึกขึ้นมาได้ คงได้กระอักเลือดตายแน่ๆ

สุดท้าย เสิ่นเมิ่งอาศัยช่วงเวลาที่ฟ้าเริ่มมืด กวาดซื้อของในร้านขายยาใหญ่ เมื่อนึกถึงฉากในความฝัน เธอก็ยังรู้สึกหวาดกลัวอยู่ ถ้าหากต้องไปอยู่ในที่ที่ยากลำบากขนาดนั้นจริงๆ ดื่มน้ำเปล่าก็อาจจะป่วยได้ เธอจึงซื้อยาทุกชนิดเท่าที่จะหาซื้อได้จนหมด ก่อนจะขับรถกลับที่พัก

กว่าจะถึงบ้านก็ปาเข้าไปสามทุ่มกว่า เธอเหนื่อยจนแทบจะสลบคาเตียง ไม่ได้อาบน้ำด้วยซ้ำ ก็หลับไปเลย

นอนหลับยาวจนถึงเช้า เสิ่นเมิ่งยังรู้สึกไม่ค่อยชินนัก ในใจแอบคิดว่าเมื่อคืนไม่ได้ฝัน บางทีคนที่ซวยอาจจะไม่ใช่เธอก็ได้นะ!

ถ้าอย่างนั้น เงินหนึ่งล้านเจ็ดแสนกว่าหยวนนี่ เธอก็เสียไปเปล่าๆ น่ะสิ?

แต่โชคชะตาไม่ได้เปิดโอกาสให้เธอได้ลังเล

หลังจากตื่นนอน โทรศัพท์ของเสิ่นเมิ่งก็ดังไม่หยุด ไม่ใช่คนมาส่งเสื้อผ้าผ้าห่ม ก็เป็นคนมาส่งเนื้อสัตว์ต่างๆ ตามด้วยข้าวสาร อาหารแห้ง น้ำมันพืช ผลไม้ และผักสด

รถบรรทุกขับเข้ามาคันแล้วคันเล่า เอาของมาลงที่โรงรถที่เธอเช่าไว้ชั่วคราว พอคนส่งของกลับไป เธอก็เอาของเก็บเข้ามิติ ทำซ้ำแบบนี้อยู่หลายต่อหลายรอบ

โชคดีที่ตอนที่ซื้อคอนโดนี้ ส่วนใหญ่เป็นพวกนักเก็งกำไรอสังหาริมทรัพย์ อัตราคนเข้าอยู่จึงต่ำมาก การที่เธอซื้อของมากมายขนาดนี้จึงไม่เป็นที่สนใจของคนอื่น ตลอดทั้งบ่าย เสิ่นเมิ่งบังเอิญเจอแค่คู่รักที่พาสุนัขมาเดินเล่นที่หน้าโรงรถเท่านั้น

เสิ่นเมิ่งที่อารมณ์ดีมาทั้งวัน กลางดึกก็ต้องตกใจตื่นจากความฝันอีกครั้ง

ครั้งนี้ทำให้เธอปวดใจอย่างหนัก ในฝันผู้ชายคนนั้นกอดเสื้อคลุมสีเขียวที่เธอเคยใส่ตอนยังมีชีวิตอยู่ แล้วกระโดดลงไปในแม่น้ำตรงจุดที่เธอตกลงไป ในช่วงฤดูหนาวที่อากาศหนาวเหน็บ กว่าจะมีคนมาพบ ศพของเขาก็แข็งทื่อไปแล้ว

เสิ่นเมิ่งรอจนอาการปวดใจบรรเทาลง จู่ๆ ก็รู้สึกเย็นเยียบที่ใบหน้า พอยกมือขึ้นสัมผัส ก็พบว่ามีแต่น้ำตา

เธอชะงักไปครู่หนึ่ง แม้ในใจจะไม่เต็มใจสักแค่ไหน แต่เธอก็ต้องยอมรับว่าครอบครัวนี้น่าสงสารเกินไปจริงๆ และที่น่าเศร้ากว่านั้นก็คือ เธอยังต้องเสียเงินกักตุนเสบียงต่อไป

วันรุ่งขึ้น เสิ่นเมิ่งรีบซื้อตั๋วเครื่องบิน แล้วบินตรงไปยังเมืองค้าส่งสินค้าขนาดเล็กทันที ยางรัดผม เครื่องสำอาง กะละมังเคลือบโบราณ แก้วน้ำเคลือบ กระจกโบราณ กระติกน้ำร้อนโบราณ ถุงน้ำร้อน เสื้อผ้าย้อนยุค รองเท้า หมวก เสื้อกันหนาว ไหมพรม เข็มและด้าย เสื้อสเวตเตอร์ รองเท้าและถุงเท้า จักรยาน โทรทัศน์ ตู้เย็น ของเล่นย้อนยุค สติกเกอร์ หนังสือ ขอแค่หาเจอ เธอเหมาซื้อมาจนหมดเกลี้ยง

ตอนที่กำลังกะว่าจะอยู่ต่ออีกสักสองสามวัน จู่ๆ ก็ได้รับโทรศัพท์จากนายหน้า บอกว่ามีคู่สามีภรรยาชราคู่หนึ่งถูกใจบ้าน และตั้งใจจะซื้อ

พอเสิ่นเมิ่งได้ยินดังนั้น ก็ยกเลิกแผนที่จะอยู่ต่อทันที แล้วรีบบินกลับไปอย่างรวดเร็ว เรื่องนี้จะชักช้าไม่ได้เด็ดขาด

สามีภรรยาชราเป็นคนซื่อสัตย์ เห็นเธอเป็นเด็กผู้หญิงตัวคนเดียวก็ไม่ได้ต่อราคาโหดนัก เมื่อทั้งสองฝ่ายตกลงกันได้ ก็เตรียมทำสัญญา ดำเนินการโอนกรรมสิทธิ์ และจ่ายค่าบ้าน

หลังจากโอนบ้านเสร็จ เสิ่นเมิ่งก็ใช้เวลาไปกับการรับพัสดุ ไม่ก็กำลังเดินทางไปรับพัสดุ ช่วงนี้ในโลกออนไลน์กำลังฮิตกระแสสินค้าแบรนด์ในประเทศ เธอจึงกดสั่งซื้อในไลฟ์สดอย่างบ้าคลั่ง สินค้าพวกนี้ทั้งราคาถูก คุณภาพก็ดี แถมของแถมก็ยังเยอะอีกด้วย

ก็น่าแปลก ในช่วงที่เธอกำลังกักตุนเสบียง เสิ่นเมิ่งกลับนอนหลับได้อย่างสงบและหลับสนิท