
ย้อนเวลาสู่ยุค 70: ฉันดันกลายเป็นนางร้ายตัวท็อป!
ใครๆ ก็บอกว่า ‘ลู่เจิ้นผิง’ นายทหารหนุ่มอนาคตไกลจะต้องกลับมาหย่ากับ ‘เสิ่นเมิ่ง’ ภรรยาสายเถื่อนที่วันๆ เอาแต่ด่าทอเด็กๆ แต่ใครจะรู้ว่าเมื่อชายหนุ่มรูปหล่อบาดใจกลับมาถึงบ้าน เขากลับพบว่าภรรยาตัวร้ายเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ไม่เพียงแต่ทำอาหารอร่อยจนใครๆ ต้องกลืนน้ำลาย แต่ยังยอมเจ็บตัวเพื่อปกป้องลูกๆ จากการถูกญาติรังแกอีกด้วย จากที่คิดจะห่างเหิน คุณสามีทหารมาดขรึมก็เริ่มจะกลายเป็นคนคลั่งรัก และพร้อมจะเป็นเสาหลักปกป้องภรรยาคนนี้ตลอดไป!
ผู้แต่ง 二肥2
แปลโดย เนสยัง
-
ตอนที่ 1 สัญญาณเตือนทะลุมิติ
848 Words
-
ตอนที่ 2 กักตุนเสบียงอย่างบ้าคลั่ง
1,367 Words
-
ตอนที่ 3 ทะลุมิติสู่ชนบทยุค 70
1,237 Words
-
ตอนที่ 4 เธอคือนางร้าย
1,320 Words
-
ตอนที่ 5 ต้องพักฟื้นเป็นปีถึงจะหาย
1,275 Words
-
ตอนที่ 6 ครั้งนี้คงต้องพึ่งพวกพ่อกับแม่แล้ว
1,472 Words
-
ตอนที่ 7 ให้ตายเถอะ เธอมองปราดเดียวก็รู้ว่านี่คือลูกของเธอ
1,502 Words
-
ตอนที่ 8 เริ่มการแสดงของฉันได้
1,435 Words
-
ตอนที่ 9 ยายเฒ่า ฉันจะปั่นประสาทให้ตายไปเลย
1,437 Words
-
ตอนที่ 10 จุดสูงสุดของการทะเลาะเบาะแว้ง
1,607 Words
-
ตอนที่ 11 คนเราต้องไม่หน้าด้านเกินไป
1,450 Words
-
ตอนที่ 12 ไอ้เด็กนี่มันเจ้าเล่ห์นัก
1,375 Words
-
ตอนที่ 13 แกไปคิดดูให้ดีก็แล้วกัน
1,403 Words
-
ตอนที่ 14 กินไปก่อนค่อยว่ากัน
1,335 Words
-
ตอนที่ 15 คุ้มค่าที่จะดีด้วย
1,511 Words
-
ตอนที่ 16 แบ่งบ้านกันไปเลย
1,193 Words
-
ตอนที่ 17 กลับไปกินข้าวบ้าน
1,316 Words
-
ตอนที่ 18 เสนอหน้าไปก็มีแต่เจ็บตัวเปล่า
1,229 Words
-
ตอนที่ 19 เจียวเจียวคงไม่ว่าอะไรหรอกนะ
1,238 Words
-
ตอนที่ 20 กลิ่นตัวแม่หอมจังเลย
1,240 Words
-
ตอนที่ 21 เขียนจดหมายถึงพี่เจิ้นผิง
1,499 Words
-
ตอนที่ 22 พูดเร็วเกินไปแล้ว
1,542 Words
-
ตอนที่ 23 ไหลตามน้ำไปเลย
1,553 Words
-
ตอนที่ 24 นี่แหละคือกลิ่นอายลูกผู้ชาย
1,471 Words
-
ตอนที่ 25 เขียนจดหมายกลับมาขอหย่า
1,459 Words
-
ตอนที่ 26 ยังมีคนคอยนึกถึงเขา เป็นห่วงเป็นใยเขา
1,516 Words
-
ตอนที่ 27 ไปตัวอำเภอ
1,447 Words
-
ตอนที่ 28 ไม่ว่าจะคิดยังไงก็รู้สึกว่าตัวเองเสียเปรียบ
1,424 Words
-
ตอนที่ 29 ฉันต้องไปหาหล่อนแล้ว
1,500 Words
-
ตอนที่ 30 ปากช่างฉอเลาะเสียจริง
1,507 Words
-
ตอนที่ 31 ลู่เจิ้นผิง นายก็สมควรโดนแล้วล่ะ
1,561 Words
-
ตอนที่ 32 จู่ๆ สมองก็แล่นขึ้นมา
1,176 Words
-
ตอนที่ 33 บ้านแกสิคุ้ยขี้วัว
2,001 Words
-
ตอนที่ 34 เธอก็ไม่รู้ประสีประสาเกินไปแล้ว
1,600 Words
-
ตอนที่ 35 สมองคนถูกตีจนกลายเป็นสมองหมา
1,542 Words
-
ตอนที่ 36 ฉันไม่ได้มาหาเรื่อง
1,353 Words
-
ตอนที่ 37 ทำผิดไปหรือเปล่า
1,429 Words
-
ตอนที่ 38 ทำไมพี่ใหญ่ยังไม่ตอบจดหมายกลับมาอีก
1,408 Words
-
ตอนที่ 39 มีผีล้มลงตรงนั้น
1,521 Words
-
ตอนที่ 40 โอกาสดีในการทำคะแนน
1,296 Words
-
ตอนที่ 41 ลูกก็คือลูกของแม่
1,459 Words
-
ตอนที่ 42 วางมีดลงเถอะ
1,371 Words
-
ตอนที่ 43 ฉันจะไปกลัวเขาทำไม
1,467 Words
-
ตอนที่ 44 แม่ก็ทำเพื่อแกทั้งนั้นนะ
1,621 Words
-
ตอนที่ 45 ดึงเขามาเป็นพวก
1,448 Words
-
ตอนที่ 46 เงินกำลังจะไหลมาเทมาแล้วสิเนี่ย
1,385 Words
-
ตอนที่ 47 เรื่องนี้ฉันจัดการได้
1,427 Words
-
ตอนที่ 48 ขอโทษทีนะคุณสามีปัจจุบัน
1,461 Words
-
ตอนที่ 49 มือเติบจริงๆ เลยนะ
1,462 Words
-
ตอนที่ 50 ต่างก็จ้องมองกระเป๋าเงินของนางกันเป็นตาเดียว
1,432 Words
-
ตอนที่ 51 กินกันดังแจ๊บๆ อย่างเอร็ดอร่อย
1,421 Words
-
ตอนที่ 52 หวาดผวามาตลอดทาง
1,228 Words
-
ตอนที่ 53 ป่วยแล้วก็ไม่ยอมส่งข่าวมาบอก
1,331 Words
-
ตอนที่ 54 ตั้งใจเตรียมมาให้คุณโดยเฉพาะ
1,361 Words
-
ตอนที่ 55 ซ่อมแซมบ้านให้ครอบครัว
1,441 Words
-
ตอนที่ 56 ลูกสาวก็สามารถปกป้องพวกเขาจากพายุฝนได้
1,436 Words
-
ตอนที่ 57 ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ต้องตอบแทน
1,390 Words
-
ตอนที่ 58 วันข้างหน้าก็ต้องพึ่งพาพี่น้องกันเอง
1,482 Words
-
ตอนที่ 59 นี่มันบังเอิญเกินไปแล้วหรือเปล่าเนี่ย
1,454 Words
-
ตอนที่ 60 เอาแต่ใช้ของตอบแทนจะยิ่งทำให้ห่างเหินกันเปล่าๆ
1,553 Words
-
ตอนที่ 61 อีกไม่กี่วันก็จะกลับบ้านแล้ว
1,567 Words
-
ตอนที่ 62 ลูกสาวแท้ๆ ของแม่จะเอาไปใช้ยังไงก็เรื่องของนางสิ
857 Words
-
ตอนที่ 63 ฉันพอใจแล้วจ้ะ
1,769 Words
-
ตอนที่ 64 ไปโรงงานอิฐและกระเบื้อง
1,399 Words
-
ตอนที่ 65 มีเรื่องบังเอิญขนาดนี้จริงๆ หรือ
1,399 Words
-
ตอนที่ 66 แม่ก็จริงๆ เลย
1,554 Words
-
ตอนที่ 67 อย่างมากฉันก็แค่ตาย
1,742 Words
-
ตอนที่ 68 รู้ตัวว่าผิดหรือยัง
1,427 Words
-
ตอนที่ 69 อดทนกับเธอมานานแล้ว
1,431 Words
-
ตอนที่ 70 ฉันไม่มีหน้าจะอยู่แล้ว
1,543 Words
-
ตอนที่ 71 พ่อแม่รู้ว่าเขาอยู่ดีมีสุขต้องดีใจแน่ๆ
1,302 Words
-
ตอนที่ 72 ฉันจะอยู่กับแม่
1,374 Words
-
ตอนที่ 73 รอฉันกลับมา
1,327 Words
-
ตอนที่ 74 ไปโรงพยาบาลในอำเภอ
1,354 Words
-
ตอนที่ 75 เขาดูไม่ออกเลย
1,400 Words
-
ตอนที่ 76 แม่จะรักน้องสาวแล้ว
1,396 Words
-
ตอนที่ 77 แยกบ้านอยู่เอง
1,482 Words
-
ตอนที่ 78 ฉันล่ะอยากจะตบแกให้ตายจริงๆ
1,606 Words
-
ตอนที่ 79
1,447 Words
-
ตอนที่ 80 โวยวายอะไรกัน
1,629 Words
-
ตอนที่ 81 หล่อบาดใจจริงๆ
1,464 Words
-
ตอนที่ 82 วันหน้าจะไปฝังที่ไหนก็ยังไม่รู้เลย
1,391 Words
-
ตอนที่ 83 จะมายืนเป็นทวารบาลอยู่ตรงนี้ทำไมล่ะ
1,440 Words
-
ตอนที่ 84 ระวังอย่ากัดหล่อนจนเจ็บล่ะ
1,331 Words
-
ตอนที่ 85 เดี๋ยวจะไปขอรับดอกไม้สีแดงดอกใหญ่มาให้นะ
1,624 Words
-
ตอนที่ 86 ตัวตนที่แท้จริงของไป๋ซูหยุน
1,439 Words
-
ตอนที่ 87 เธอไม่โทษพ่อหรอก
1,504 Words
-
ตอนที่ 88 นี่คือบรรพบุรุษของหล่อนชัดๆ
1,443 Words
-
ตอนที่ 89 ลำไส้คงจะเขียวปัดไปด้วยความเสียใจ
1,452 Words
-
ตอนที่ 90 เมียดีขึ้นแล้วยังไม่รู้จักพอ
1,398 Words
-
ตอนที่ 91 ปลดกระดุมเสื้อซะกว้างเชียว
1,356 Words
-
ตอนที่ 92 กางเกงในสีแดงสดใส
1,452 Words
-
ตอนที่ 93 เมื่อก่อนผมก็อยากเป็นพ่อที่แสนดีนะ
1,334 Words
-
ตอนที่ 94 ตอนนี้ถึงได้รู้ตัวว่ากลัวสินะ
1,278 Words
-
ตอนที่ 95 ไปขอโทษ
1,282 Words
-
ตอนที่ 96 พวกเธอผิดตรงไหน
1,398 Words
-
ตอนที่ 97 เช็ดขี้ตาหน่อยสิ
1,422 Words
-
ตอนที่ 98 ฉันขอไปเรียนหนังสือด้วยได้ไหม
1,543 Words
-
ตอนที่ 99 งานแต่งงานกำลังจะล่ม
1,570 Words
-
ตอนที่ 100 เธอหมายความว่ายังไง
1,444 Words
-
ตอนที่ 101 ถ้าชอบก็มีอีกสักคนสิ
1,476 Words
-
ตอนที่ 102 เสิ่นเมิ่ง เธอเก่งที่สุดเลย
1,486 Words
-
ตอนที่ 103 น้องชายเธอหมั้นแล้วนะ
1,476 Words
-
ตอนที่ 104 มองให้ชัดถึงหัวใจของตัวเอง
1,469 Words
-
ตอนที่ 105 พี่น้องคลานตามกันมาจะโกรธกันข้ามคืนได้ยังไง
1,472 Words
-
ตอนที่ 106 ได้กินเนื้อแล้ว
1,557 Words
-
ตอนที่ 107 ซุปเซี่ยงจี๊บำรุงกำลัง
1,524 Words
-
ตอนที่ 108 ขาของแม่เป็นอะไรไป
1,529 Words
-
ตอนที่ 109 พูดจาเหลวไหลอะไรกัน
1,544 Words
-
ตอนที่ 110 แม่ต้องทำงานทุกคืน
1,591 Words
-
ตอนที่ 111 ช่วยชีวิตคน
1,401 Words
-
ตอนที่ 112 โสมนี่ฉันให้คุณก็แล้วกัน
1,415 Words
-
ตอนที่ 113 เด็กน่ะห้ามให้หล่อนแตะต้องเด็ดขาด
1,446 Words
-
ตอนที่ 114 เธอน่ะสำออยเกินไปแล้ว
1,518 Words
-
ตอนที่ 115 หล่อนบอกว่าแล้วแต่พ่อแม่จะจัดการให้
1,427 Words
-
ตอนที่ 116 แกมันไอ้ขี้แพ้
1,501 Words
-
ตอนที่ 117 ไอ้เด็กเวรนี่มันจะตีหนู
1,403 Words
-
ตอนที่ 118 รู้เยอะเหมือนกันนะเนี่ย
1,565 Words
-
ตอนที่ 119 มาหาผิดบ้านหรือเปล่า
1,513 Words
-
ตอนที่ 120 จัดหางานให้
1,480 Words