ตอนที่ 295 ประโยชน์หลายประการของความสัมพันธ์ฉันเครือญาติ

ข่าวเรื่องกองโจร “โพกผ้าเหลือง” ที่ก่อความวุ่นวายที่ด่านหานกู่กวน ได้แพร่สะพัดออกไปในที่สุด…

ราษฎรทั่วไปก็แค่รู้สึกว่าทำไมเขตซือลี่ถึงมีโจรโพกผ้าเหลืองได้ แล้วในใต้หล้ายังมีที่ไหนปลอดภัยอีกไหม? ต่างก็พากันจับกลุ่มบ่นว่าชีวิตจะอยู่ต่อไปอย่างไร?

คนในระดับกลางที่พอจะรู้เรื่องราวบ้าง ต่างก็เอาข้อมูลที่ตัวเองได้มาโอ้อวดกัน บนโต๊ะสุราก็คุยโม้โอ้อวด แสดงให้เห็นว่าตัวเองมีความสามารถมากแค่ไหน ถึงได้รู้เรื่องวงในแบบนี้

ส่วนคนในระดับบนสุดต่างพากันเงียบกริบ ไม่แสดงความคิดเห็นใดๆ

เพียงแต่ว่า ชื่อของเฟยเฉียน เฟยจื่อเยวียน ได้เริ่มเข้าสู่สายตาของคนผู้หนึ่ง

ส่วนจางเลี้ยว ก็เป็นแค่นายทหารคนหนึ่ง อย่างมากก็ไปถึงตำแหน่งสี่แม่ทัพ (ซื่อผิง ซื่อเจิ้น) จะมีอะไรได้? เว้นเสียแต่ว่าจางเลี้ยวจะมีน้องสาวหน้าตาดีมากๆ หรือครอบครัวมีสาวงามล่มเมือง ถึงจะมีโอกาสเดินตามรอยตระกูล 외戚 (ขุนนางฝ่ายหญิง) และจากบทเรียนของต่งจั๋ว ขุนนางฝ่ายบุ๋นทุกคนต่างก็มีความคิดเห็นตรงกัน ว่าจะไม่อนุญาตให้มีต่งจั๋วคนที่สองปรากฏขึ้นอีกเด็ดขาด…

ในทางกลับกัน เฟยเฉียนที่จู่ๆ ก็โผล่พรวดขึ้นมาจากใต้น้ำ กลับดึงดูดความสนใจจากบัณฑิตในระดับเดียวกันได้มากกว่า โดยเฉพาะที่จวนของเฟยหมิ่น ผู้นำตระกูลเฟย สองวันนี้แทบจะถูกคนเหยียบธรณีประตูจนสึกไปหลายส่วน

มีทั้งที่มาด้วยตัวเอง ให้คนในครอบครัวมา หรือให้ศิษย์และคนรู้จักมา แทบทุกระดับชั้นของกลุ่มตระกูลใหญ่ต่างก็ให้ความสนใจมาที่เฟยเฉียน

เพราะเฟยเฉียนเป็นผู้มีส่วนร่วมในเหตุการณ์ และเป็นผู้มีส่วนร่วมในเหตุการณ์ที่เป็นบุคคลที่สามของกลุ่มบัณฑิต

แม้จางเลี้ยวจะเป็นผู้มีส่วนร่วมในเหตุการณ์ด้วยเช่นกัน แต่เขาก็เป็นขุนพลฝ่ายต่งจั๋ว อีกทั้งยังไม่มีคุณสมบัติพอที่จะขึ้นศาลได้ ตำแหน่งฉีตูเว่ยแม้จะเป็นตำแหน่งเทียบเท่าสองพันสือ แต่ก็เป็นตำแหน่งฝ่ายบู๊ที่อยู่ภายใต้การดูแลของกวงลู่ซวิน นอกจากการประชุมใหญ่แล้ว หากต้องการพบฮ่องเต้หรือซานกงในเวลาปกติ จะต้องผ่านกวงลู่ซวินเสียก่อน ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่าย

เฟยเฉียนนั้นต่างออกไป ตำแหน่งจั่วสู้ซื่อหลาง แม้จะเป็นเพียงตำแหน่งขุนนางเล็กๆ ที่มีเบี้ยหวัดเพียงสี่ร้อยสือ แต่ทว่าอาจารย์ของเขาคือไช่ยง ซึ่งเป็นจั่วจงหลางเจี้ยง สามารถเข้าร่วมการประชุมราชสำนักได้อย่างไม่ต้องสงสัย และมีสิทธิ์ในการเข้าเฝ้าฮ่องเต้ ถวายฎีกา ยิ่งไปกว่านั้น ในครั้งนี้ได้ข่าวว่าเฟยเฉียนสามารถเอาชนะศัตรูที่มีกำลังมากกว่าได้อย่างหวุดหวิด แม้ไช่ยงจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับการแบ่งพรรคแบ่งพวก แต่เฟยเฉียนก็เป็นศิษย์ของเขา ใครจะรับประกันได้ว่าชายชราไช่จะไม่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟเพราะเรื่องนี้?

เฟยหมิ่น ผู้นำตระกูลเฟย เพิ่งจะส่งคนผู้หนึ่งกลับไปพร้อมรอยยิ้มเบิกบาน หันหลังกลับมาสีหน้าก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมทันที

ไอ้เด็กเฟยเฉียน เฟยจื่อเยวียนคนนี้!

ยังมีความเป็นลูกหลานตระกูลเฟยอยู่บ้างไหม!

เรื่องใหญ่โตขนาดนี้ พอกลับมาถึงก็ไม่ยอมมารายงานให้ทางตระกูลรับรู้เป็นอันดับแรก!

คราวก่อนก็เหมือนกัน ได้รับตำแหน่งจั่วสู้ซื่อหลางก็ไม่ยอมบอกล่วงหน้า ทำให้ข้าต้องมารู้จากคนอื่นว่าตระกูลเฟยมีขุนนางเพิ่มขึ้นมาอีกคน!

เฟยหมิ่นเรียกคนผู้หนึ่งเข้ามา แล้วสั่งว่า “ไปเรียกเฟยเฉียน เฟยจื่อเยวียนมา… อะแฮ่ม ไปเชิญมา…”

คนรับใช้รู้สึกงุนงง ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกล่าวว่า “เรียนท่านผู้นำตระกูล เรื่องนี้… จะไปเชิญที่ใดหรือขอรับ? คราวก่อนไปที่บ้านเก่าของเขา ก็ไม่มีคนอยู่แล้วขอรับ”

“เอ่อ… ไปรอที่หน้าจวนท่านไช่จงหลาง!” เฟยหมิ่นเพิ่งจะตระหนักได้ว่า การควบคุมที่เขามีต่อเฟยเฉียนนั้นแทบจะเท่ากับศูนย์แล้ว นอกเหนือจากนามสกุลเฟยแล้ว…

ไอ้เด็กคนนี้มันเปลี่ยนไปถึงขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

เดิมทีหากในหมู่ลูกหลานตระกูลเฟยมีลูกศิษย์ที่เก่งกาจปรากฏตัวขึ้น ควรจะเป็นเรื่องที่น่ายินดี แต่เฟยหมิ่นกลับรู้สึกไม่ยินดีเลยแม้แต่น้อย

เฟยหมิ่นเดาไม่ผิด เฟยเฉียนเพิ่งจะออกมาจากจวนตระกูลไช่ ก็ถูกดักรอพอดี

เรื่องนี้ทำให้เฟยเฉียนรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง

คราวก่อนที่ไปเยี่ยมที่บ้านของเฟยหมิ่น เฟยหมิ่นยังวางมาดอยู่บ้าง หลังจากนั้นก็ไม่ได้ติดต่ออะไรกันมากนัก วันนี้จู่ๆ ก็ส่งคนมาหา มีเรื่องอะไรกันแน่?

แต่เมื่อผู้นำตระกูลเชิญมา ก็ไม่ดีที่จะไม่ไป นอกจากจะเตรียมตัวตัดขาดกับตระกูลเฟยแล้ว อย่างน้อยก็ต้องรักษามารยาทไว้ก่อน

นึกไม่ถึงว่าครั้งนี้เฟยหมิ่น ผู้นำตระกูลเฟยจะมารอต้อนรับถึงนอกประตูจวนด้วยตัวเอง!

ไม่ว่าเฟยเฉียนจะคิดอย่างไรกับเฟยหมิ่น แต่ในเรื่องมารยาททางสังคมก็ไม่อาจละเลยได้ มิเช่นนั้นจะถูกผู้อื่นตำหนิและหัวเราะเยาะได้

เฟยเฉียนรีบก้าวไปข้างหน้า โค้งคำนับอย่างลึกซึ้ง เพื่อทำความเคารพเฟยหมิ่น

เฟยหมิ่นยิ้มอย่างอ่อนโยน ก้าวเข้ามาพยุงเฟยเฉียนให้ลุกขึ้น แล้วกล่าวว่า “ล้วนเป็นคนกันเอง ไม่ต้องมากพิธีหรอก” พูดจบก็จูงมือเฟยเฉียน เชิญเข้าไปนั่งในห้องโถง

เฟยเฉียนรู้สึกขบขันอยู่ในใจ คนเราหนอ ทำไมถึงให้ความรู้สึกเหมือน “นั่ง เชิญนั่ง เชิญนั่งด้านบน ชา รินชา รินชาชั้นดี” เสียจริง

ตั้งแต่แรกที่เฟยเฉียนเป็นเพียงลูกหลานสายรองที่ไม่มีความสำคัญอะไรเลย ตอนนั้นต้องส่งนามบัตรขอเข้าพบ และต้องรอเป็นครึ่งวัน กว่าเฟยหมิ่นจะค่อยๆ โผล่มา…

ต่อมาเมื่อเฟยเฉียนกลายเป็นศิษย์ของไช่ยง และได้เกี่ยวดองกับตระกูลใหญ่ในจิงเซียง เฟยหมิ่นก็มายืนต้อนรับที่หน้าห้องโถง…

และในครั้งนี้ ถึงกับมารอรับที่หน้าประตูจวนตระกูลเฟย และเดินนำเข้ามาจนถึงในห้องโถง…

ยิ่งไปกว่านั้น คำพูดที่หน้าประตูเมื่อครู่ ก็ยิ่งแฝงความหมายอันลึกซึ้ง “คนกันเอง” หึหึ

เมื่อทั้งสองฝ่ายนั่งลงเรียบร้อยแล้ว เฟยหมิ่นถึงกับเรียกลูกชายของตัวเองออกมาพบกับเฟยเฉียน

เฟยหมิ่นเดิมทีมีลูกชายสามคน แต่ลูกชายคนโตโชคร้ายด่วนจากไปเมื่อหลายปีก่อน ตอนนี้เหลือลูกชายสองคน คนโตชื่อเฟยเหอ ชื่อรองจื่อเฉิง อายุไล่เลี่ยกับเฟยเฉียน ส่วนคนเล็กชื่อเฟยอวี๋ อายุประมาณสิบเอ็ดสิบสองปี ยังไม่ได้ตั้งชื่อรองอย่างเป็นทางการ

เฟยหมิ่นยิ้มแย้มมองดูเฟยเหอและเฟยอวี๋ทำความเคารพเฟยเฉียน พลางกล่าวว่า “พวกเจ้าสองคนต้องขอคำชี้แนะจากจื่อเยวียนให้มากๆ และต้องไปมาหาสู่กันให้บ่อยขึ้นนะ…”

เฟยเฉียนมีรอยยิ้มประดับบนใบหน้า รับฟังอย่างเงียบๆ ขณะทักทายกับเฟยเหอและเฟยอวี๋ โดยไม่ได้พูดอะไรมาก นึกไม่ถึงว่าเมื่อมาถึงยุคราชวงศ์ฮั่น เขาก็จะกลายเป็นสิ่งที่เรียกว่า “ลูกบ้านอื่น” ไปด้วย…

ทว่าการกระทำเช่นนี้ของเฟยหมิ่น ค่อนข้างอยู่เหนือความคาดหมายของเฟยเฉียน การออกมารับถึงหน้าประตูไม่เพียงแต่แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของเฟยเฉียน แต่ยังเป็นการแสดงท่าทีที่อ่อนน้อมถ่อมตนลงมา ไม่ได้วางท่าเป็นผู้นำตระกูลเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น การเรียกลูกชายทั้งสองออกมาพบกับเฟยเฉียน ความหมายที่แฝงอยู่ก็ยิ่งชัดเจนกว่าคำพูดที่ว่า “คนกันเอง” เสียอีก

ในธรรมเนียมของยุคราชวงศ์ฮั่น สมาชิกในครอบครัวไม่ใช่ว่าจะพบใครก็ได้ เฟยหมิ่นให้เฟยเหอและเฟยอวี๋ออกมาทำความเคารพในฐานะน้องชาย นอกจากการแสดงความใกล้ชิดตามที่พูดไว้หน้าประตูแล้ว ยังมีความหมายอีกนัยหนึ่งซ่อนอยู่

เฟยหมิ่นใช้การกระทำนี้ เพื่อเป็นการบอกใบ้ว่าเขายอมรับสถานะการเป็นผู้นำในหมู่คนรุ่นใหม่ของเฟยเฉียนแล้ว!

เฟยเฉียนคิดในใจ การกระทำของเฟยหมิ่น ผู้นำตระกูลผู้นี้ช่างเป็นหมากที่เดินได้ทั้งรุกและรับ ด้านหนึ่งคือการยอมรับในสถานะปัจจุบันของเขา และอีกด้านหนึ่งก็เป็นการใช้การกระทำนี้เพื่อเตือนให้เขารู้ว่า ไม่ว่าจะอย่างไรเขาก็เป็นคนของตระกูลเฟย และเป็นตระกูลเฟยรุ่นต่อไป…

ใช้ความสัมพันธ์ฉันเครือญาติมาดึงดูดใจ และในขณะเดียวกันก็เป็นการตักเตือนและกดดัน เฟยหมิ่น ผู้นำตระกูลผู้นี้เล่นหมากตานี้ได้อย่างยอดเยี่ยมจริงๆ!