บทที่ 66 คำเชิญใหม่

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลายคนก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

ถึงแม้จะเป็นแค่นักศึกษาแพทย์ฝึกหัด แต่ก็เป็นแผนกศัลยกรรม

ความจริงแล้วอายุของเจิ้งเจี๋ยนั้นดูจะเด็กเกินไปเมื่อเทียบกับที่ทุกคนคาดหวังไว้ แต่จากกฎที่บอกไว้ การคัดเลือกคนก็ไม่ได้ทำได้ตามสั่งเป๊ะๆ เพียงแต่เลือกคนที่ตรงกับคุณสมบัติมากที่สุดจากตัวเลือกทั้งหมดมาเท่านั้น

เด็กหน่อยก็เด็กหน่อยเถอะ แค่ตอบโจทย์ความต้องการทางการแพทย์ในตอนนี้ก็พอแล้ว

“พอดีเลย ชุมชนเรามีคนเจ็บอยู่สองคน คุณช่วยตรวจดูหน่อยสิครับ” ฟู่เฉินกล่าว

เจิ้งเจี๋ยรีบพยักหน้า: “ได้ครับๆ”

เขาตรวจดูแผลที่ไหล่ของหวังหย่งซินและไช่จื้อหยวน แล้วก็บอกว่า: “ไม่เป็นไรมากครับ วิธีการทำแผลก็ไม่มีปัญหาอะไรเลย แค่… อาจจะดูหยาบๆ ไปนิดนึง

“เดี๋ยวตอนเปลี่ยนผ้าพันแผลครั้งหน้า ให้ผมจัดการเองครับ”

หยางอวี่ถิงเอ่ยชม: “เก่งนี่นา หมอเจิ้ง ดูพึ่งพาได้เลยนะเนี่ย”

เจิ้งเจี๋ยรู้สึกเขินจนหน้าแดง: “ไม่หรอกครับ ผมเป็นหมอนี่นา มันก็เป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้ว”

เจียงเหอเสนอว่า: “พอดีเลย เมื่อวานเรายังมีเรื่องที่คุยกันค้างไว้อยู่นี่นา?

“พวกเรายังต้องโหวตเลือก ‘ผู้ดูแลอุปกรณ์การแพทย์’ มาคอยจัดการเรื่องยาและอุปกรณ์การแพทย์ในชุมชนด้วย ฉันคิดว่าคงไม่มีใครเหมาะไปกว่าหมอเจิ้งแล้วล่ะค่ะ

“พวกเราไปโหวตกันเลยดีไหมคะ?”

ทุกคนพากันเดินไปที่สำนักงานดูแลชุมชนเพื่อโหวต ส่วนหลี่เหรินซูก็อธิบายกฎเกี่ยวกับ ‘การดูแลอุปกรณ์การแพทย์’ และหน้าที่ที่ผู้ดูแลต้องรับผิดชอบให้เจิ้งเจี๋ยฟังด้วยสีหน้าจริงจัง

รวมถึงการที่ต้องรีบซื้ออุปกรณ์การแพทย์ทันทีที่มีคนบาดเจ็บ และการที่ต้องทำสรุปรายรับรายจ่ายส่งให้ชุมชนทุกครั้งที่ใช้เวลาวีซ่าไปหนึ่งหมื่นนาที เป็นต้น

ซูซิ่วเฉินไม่ได้อยู่ที่นี่ สวี่ถงจึงไปเคาะประตูห้องเพื่อเรียกให้เธอโหวตผ่านคอมพิวเตอร์ส่วนตัว

[การโหวตเลือก ‘ผู้ดูแลอุปกรณ์การแพทย์’ ของชุมชนเสร็จสิ้นแล้ว]

[ต่อไปนี้คือผลการโหวตแบบไม่ระบุชื่อ:]

[เจิ้งเจี๋ย: สิบสองเสียง]

[เจิ้งเจี๋ยจะได้รับเลือกให้เป็น ‘ผู้ดูแลอุปกรณ์การแพทย์’ ของชุมชน และต้องรับผิดชอบหน้าที่ตามที่กำหนดไว้ในกฎ]

เสียงเฮฮาและเสียงปรบมือดังก้องไปทั่วห้องโถง

เจิ้งเจี๋ยลุกขึ้นยืนโค้งคำนับให้ทุกคนด้วยความเขินอาย: “ขอบคุณทุกคนที่ไว้ใจผมนะครับ! ผมสัญญาว่าจะตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด!”

เห็นได้อย่างชัดเจนว่า ในฐานะผู้เล่นใหม่ที่เพิ่งเข้ามาวันแรก เขาประทับใจชุมชนที่สิบเจ็ดมาก ทุกคนดูใจดีและเป็นมิตรกันทั้งนั้น

ถ้าไม่มีเกมเป็นตายที่ทุกคนพูดถึง โลกใบใหม่ที่ว่านี้ก็คงเป็นสถานที่ที่อบอุ่นน่าดูเลยล่ะ

สวี่ถงเสนอขึ้นว่า: “วันนี้เป็นวันดี น่าจะฉลองสักหน่อยนะ เพื่อเป็นการต้อนรับหมอเจิ้ง เย็นนี้เรามาจัดปาร์ตี้กันดีไหมคะ?

“ในตู้ขายของอัตโนมัติยังมีอาหารที่เรายังไม่ได้ลองสั่งอีกเพียบเลยนะ”

แม้ว่าคำเสนอนี้จะดูเข้าท่า แต่ก็ไม่ได้มีคนตอบรับมากมายในทันที

ถึงบางคนจะอยากกิน แต่ก็ยังลังเลกันอยู่

หลี่เหรินซูส่ายหน้าเบาๆ: “หมอเจิ้งเพิ่งมาถึงชุมชน ยังไม่ค่อยคุ้นเคยกับอะไรหลายๆ อย่าง ฉันว่าเราควรให้เวลาเขาได้ปรับตัวสักพักดีกว่าค่ะ

“เรื่องปาร์ตี้เอาไว้ตอนไหนก็ได้ ไม่ต้องรีบหรอกค่ะ”

สวี่ถงพยักหน้าอย่างไม่ค่อยเข้าใจนัก: “อ๋อ ก็ได้ค่ะ งั้นก็ ยินดีต้อนรับหมอเจิ้งนะคะ!”

ฟู่เฉินลุกขึ้นยืน: “เดี๋ยวผมพาคุณไปที่ห้องบนชั้นสองนะ คุณจะได้พักผ่อนจัดของก่อน

“ตอนบ่ายผมจะพาเดินดูรอบๆ ชุมชน จะได้คุ้นเคยกับสถานที่ แน่นอนว่าถ้าคุณอยากจะเดินดูเองคนเดียวก็ได้เหมือนกันครับ”

เจิ้งเจี๋ยรีบพยักหน้า: “ขอบคุณครับ พี่ฟู่เฉิน”

พอทั้งสองคนเดินออกไปจากห้องโถง หลี่เหรินซูก็ดึงเสื้อสวี่ถงแล้วกระซิบว่า: “ข้อเสนอของคุณก็ดีอยู่หรอก แต่ต้องดูบรรยากาศในชุมชนตอนนี้ด้วยนะคะ

“โชคดีที่ป้าซูไม่อยู่ ถ้าแกได้ยินเข้า คงเสียใจแย่เลย

“อย่างน้อยก็รอให้ผ่านไปสักสองสามวัน ให้ทุกคนทำใจได้ก่อน แล้วเราค่อยคุยเรื่องปาร์ตี้กันใหม่”

สวี่ถงตกใจ รีบกระซิบตอบ: “อ๊ะ ขอโทษทีค่ะ ฉันลืมคิดไปเลย

“โอเคค่ะ งั้นเอาไว้คราวหน้าค่อยว่ากัน”

หลี่เหรินซูตบแขนเธอเบาๆ: “ฉันเข้าใจค่ะ ในสถานการณ์ตึงเครียดแบบนี้ ทุกคนก็อยากจะหาทางระบายความเครียดด้วยการกินเลี้ยงสังสรรค์ มันเป็นเรื่องปกตินะคะ

“รอให้ผ่านช่วงนี้ไปก่อน แล้วเราค่อยมาคิดเรื่องจัดปาร์ตี้กันอีกทีค่ะ”

…

…

ตอนกลางคืน หลินซือจือกลับมาที่ห้องของตัวเอง และเปิดคอมพิวเตอร์ดูตามปกติ

ครั้งนี้ มีข้อความใหม่โผล่ขึ้นมาบนหน้าจอ

[สวัสดี หลินซือจือ]

[แม้ว่า ‘เส้นตรงความเป็นตาย’ จะไม่ได้รับเลือก แต่การถูกปฏิเสธจากโถงระเบียงก็คือหนทางที่อาชญากรเลียนแบบทุกคนต้องก้าวผ่านเพื่อเข้าใกล้ความเป็นพระเจ้า]

[‘เส้นตรงความเป็นตาย’ จะยังคงถูกเก็บไว้เป็นตัวเลือกสำรอง หากมีโอกาสที่เหมาะสม มันก็อาจจะถูกนำมาใช้เป็นเกมทั่วไปได้ แม้จะมีโอกาสเพียงน้อยนิดก็ตาม]

[หรือคุณจะนำมันไปปรับปรุงแก้ไข แล้วส่งมาใหม่ในตอนที่มีคำเชิญครั้งต่อไปก็ได้]

[อีกสามวัน โถงระเบียงจะเปิด ‘เกมคัดกรอง’ ที่แตกต่างกันหลายเกม]

[เป้าหมายของการคัดกรอง ไม่ได้มีแค่ผู้เล่น แต่รวมถึงอาชญากรเลียนแบบด้วย]

[จนถึงตอนนี้ ยังมีอาชญากรเลียนแบบที่ล้มเหลวอีกมากมายที่ยังไม่สามารถทำตามเงื่อนไขของโถงระเบียงได้: พวกเขาไม่เคยส่งแผนการออกแบบเกมที่ได้คะแนนเกินระดับบีเลย]

[เมื่อสองวันก่อน โถงระเบียงได้ส่งคำเชิญให้ออกแบบ ‘เกมคัดกรอง’ ให้กับอาชญากรเลียนแบบเหล่านี้ และพวกเขาก็ได้ออกแบบเกมเสร็จเรียบร้อยแล้ว]

[ในฐานะอาชญากรเลียนแบบที่ยอดเยี่ยม คุณสามารถช่วยโถงระเบียงประเมินได้ว่า อาชญากรเลียนแบบเหล่านี้สมควรที่จะมีชีวิตอยู่ในโลกใบใหม่ต่อไปหรือไม่]

[โถงระเบียงจะแสดง ‘กฎบางส่วน’ ของ ‘เกมคัดกรอง’ ให้คุณดู]

[หากคุณยอมรับการออกแบบของอาชญากรเลียนแบบคนนี้ คุณก็ไม่ต้องทำอะไร และไม่จำเป็นต้องเข้าร่วมเกมนี้]

[แต่ถ้าคุณไม่ยอมรับการออกแบบของเขา และคิดว่าเขาควรถูก ‘ลงโทษ’ หรือ ‘กำจัด’ โถงระเบียงก็จะอนุญาตให้คุณเพิ่มหรือแก้ไขกฎได้สามถึงห้าข้อในเกม]

[โปรดทราบ: กฎเหล่านี้จะถูกส่งไปยังอาชญากรเลียนแบบที่ออกแบบเกมเพื่อทำการตรวจสอบ ถ้าเขายอมรับ กฎพวกนี้ถึงจะถูกเพิ่มเข้าไปในแผนการออกแบบเกม]

[และทันทีที่อีกฝ่ายยอมรับคำแนะนำของคุณ เมื่อเกมเริ่มต้นขึ้น ไม่ว่าจะสมัครใจหรือถูกบังคับ ทั้งคุณและอาชญากรเลียนแบบคนนั้นก็จะต้องเข้าร่วมในเกมนี้ด้วยกัน]

[คุณสามารถตัดสินใจได้อย่างอิสระ แต่โปรดจำไว้ว่า:]

[เช่นเดียวกับที่ผู้เล่นสามารถค่อยๆ เปลี่ยนแปลงชุมชน อาชญากรเลียนแบบก็สามารถค่อยๆ เปลี่ยนแปลงโถงระเบียงได้เช่นกัน]

หลังจากอ่านข้อความบนหน้าจออย่างตั้งใจ หลินซือจือก็ดึงลิ้นชักโต๊ะทำงาน แล้วหยิบแผนการออกแบบเกมออกมาอย่างคุ้นเคย

มันคือแผนการออกแบบเกมที่เสร็จสมบูรณ์แล้ว แต่มีหลายหน้าที่หายไป

โถงระเบียงไม่ได้แสดงกฎของเกมทั้งหมด

หลินซือจือไม่รู้ว่าทำไม แต่ก็เหมือนกับที่เคยให้เอกสารที่ไม่สมบูรณ์มาก่อน ดูเหมือนว่าโถงระเบียงจะชอบปิดบังบางส่วนไว้เพื่อเพิ่มความยากให้กับอาชญากรเลียนแบบ

ซึ่งก็ดูมีเหตุผลดี เพราะในสายตาของโถงระเบียง หลินซือจือคือ ‘อาชญากรเลียนแบบที่ยอดเยี่ยม’ ส่วนอีกฝ่ายคือ ‘อาชญากรเลียนแบบที่ล้มเหลว’

ถ้าให้หลินซือจือเห็นกฎทั้งหมด การเผชิญหน้ากันของอาชญากรเลียนแบบคู่นี้ก็อาจจะกลายเป็นเรื่องที่ง่ายดายจนไร้ความตื่นเต้น

โถงระเบียงต้องการกำจัดอาชญากรเลียนแบบที่ล้มเหลวพวกนี้ แต่ก็ไม่ได้ถึงกับปิดประตูตายเสียทีเดียว

บนหน้าปกของแผนการออกแบบ มีตัวอักษรเขียนไว้ว่า: ‘เกมจับคู่ดูตัว’

ในหน้าแรกมีข้อมูลสำคัญบรรทัดหนึ่ง: [คาดการณ์อัตราการเสียชีวิตของผู้เล่นในเกมนี้: 40 ถึง 70 เปอร์เซ็นต์]

นี่คือข้อมูลบังคับที่ผู้ออกแบบต้องกรอกในแผนการออกแบบเกมคัดกรอง