You have no alerts.
Header Background Image
แหล่งรวมนิยายอ่านฟรี
Chapter Index

[พรสวรรค์: วิวัฒนาการไร้ที่สิ้นสุด]

แต้มวิวัฒนาการ: 38

“38” ไมเคิลพึมพำ พลางจ้องมองแต้มวิวัฒนาการสะสมที่แสดงอยู่ในหน้าต่างสถานะของเขา

ในอีกประมาณหนึ่งชั่วโมง หลังจากที่ต้องทนรับการดื่มยาอันแสนทรมานอีกครั้ง ตัวเลขนี้ก็จะทะลุเข้าสู่หลักร้อยเสียที

เขาสงสัยว่าจะมีอะไรสำคัญเกิดขึ้นไหมเมื่อมันไปถึงหลักนั้น

จนถึงตอนนี้ เขาไม่ได้รู้สึกถึงอะไรเลยเมื่อตัวเลขเพิ่มขึ้น แต่เขาก็ยังคงมีความหวัง

การเปลี่ยนแปลงในพรสวรรค์ของเขาที่มากขึ้นสมมติว่ามันเป็นไปในทางที่ดีนะก็หมายถึงพลังที่มากขึ้น และไมเคิลก็กระตือรือร้นที่จะดูว่าเขาจะไปได้ไกลแค่ไหน

เมื่อกินอาหารเสร็จ ไมเคิลก็เก็บกวาดและเตรียมตัวล้มตัวลงนอนบนเตียง พร้อมที่จะเชื่อมต่อจิตสำนึกของเขาเข้ากับดินแดนแห่งต้นกำเนิด

ขณะที่เขากำลังจะทำเช่นนั้น โทรศัพท์ของเขาก็สั่น แจ้งเตือนว่ามีข้อความใหม่เข้ามา

ไมเคิลหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเหลือบมองที่หน้าจอ

เมื่อเขาเห็นว่าเป็นข้อความจากคุณป้า หยาดเหงื่อก็ไหลลงมาตามหน้าผาก

ด้วยความที่มุ่งความสนใจไปที่เรื่องราวในวันนี้ เขาจึงลืมเรื่องครอบครัวไปเสียสนิท

“…ไอ้สารเลวเอ๊ย” ไมเคิลพึมพำ ด่าตัวเองเบาๆ

เมื่อเปิดข้อความออกดู เขาก็พบว่ามันเป็นข้อความสั้นๆ แต่มันก็ทำให้หน้าผากของเขาปรากฏรอยย่นสีดำขึ้นมาได้

[ป้ามีอา: หลานลืมพวกเราไปแล้วเหรอ? ไม่อยากกลับบ้านแล้วใช่ไหม?

หลานไม่ชอบที่นี่ใช่ไหมล่ะ? ไม่เป็นไรหรอกถ้าหลานไม่ชอบ ดูแลตัวเองด้วยนะ]

“นี่คุณป้าคิดอะไรอยู่เนี่ย?” ไมเคิลถอนหายใจ รู้สึกผิดขึ้นมาจับใจ

เขารีบพิมพ์ข้อความตอบกลับอย่างรวดเร็ว เลือกสรรคำพูดอย่างระมัดระวัง

เขาพยายามจะซื่อสัตย์ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ซึ่งก็มีไม่มากนักแต่ก็เขียนในแบบที่หวังว่าจะทำให้เธอสบายใจขึ้นได้

ไมเคิลหยุดชะงักไปครู่หนึ่งหลังจากส่งข้อความ ทบทวนถึงสถานะปัจจุบันของเขา

สุขภาพจิตของเขาดูเหมือนจะมั่นคงพอที่จะกลับไปเยี่ยมบ้านได้ แต่มันกลับไม่เคยแล่นเข้ามาในหัวเขาเลย

เขาจดจ่ออยู่กับการกลับมาที่โรงแรมและการดำดิ่งสู่ดินแดนแห่งต้นกำเนิดมากเกินไป

แม้ว่าตอนนี้เขาจะสามารถกลับไปได้ แต่เขาก็ไม่รู้สึกอยากกลับ เขารักครอบครัวของเขา แต่พวกเธอก็ไม่ได้จะหนีหายไปไหนสักหน่อย

ในทางกลับกัน ความคิดที่ว่าแต้มวิวัฒนาการของเขากำลังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องกลับทำให้หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นซึ่งเป็นสิ่งที่บ้านไม่สามารถทำให้เขารู้สึกแบบนั้นได้ในตอนนี้

หลังจากส่งข้อความทางโทรศัพท์เสร็จ ไมเคิลก็สังเกตเห็นการแจ้งเตือนอีกอันซึ่งเขาคงจะพลาดไปก่อนหน้านี้

มันน่าจะเข้ามาตอนที่เขาอยู่ในห้องน้ำแน่ๆ

เป็นข้อความจากเบอร์แปลก

[****: ไง ฉันมิร่านะ ตอบกลับด้วยถ้าเห็นข้อความนี้!]

“…..”

นิ้วของไมเคิลลอยอยู่เหนือหน้าจอชั่วครู่ก่อนที่เขาจะล็อกโทรศัพท์

“เอาเถอะ ฉันไม่จำเป็นต้องตอบกลับทันทีนี่นา”

ไมเคิลวางอุปกรณ์ลงและตัดสินใจที่จะไม่มัวโอ้เอ้อีกต่อไป

เขาล้มตัวลงนอนบนเตียงแล้วเชื่อมต่อจิตสำนึกของเขาเข้ากับดินแดนแห่งต้นกำเนิด

วินาทีที่เขามาถึง ดินแดนแห่งต้นกำเนิดก็ต้อนรับเขาด้วยบรรยากาศสลัวๆ แบบเดิมๆ

ท้องฟ้ายังคงสว่างไสว ไม่มีวี่แววของตอนเย็นที่กำลังจะมาถึงในเร็วๆ นี้

ซากศพคืนชีพของเขาประจำการอยู่ใกล้ๆ แต่หลังจากเหลือบมองพวกมันแวบหนึ่ง ไมเคิลก็เบนความสนใจไปที่อื่น

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ หลายครั้ง เตรียมพร้อมทั้งร่างกายและจิตใจ

ได้เวลาสานต่อความสัมพันธ์แบบทั้งรักทั้งเกลียดกับน้ำยาต้นกำเนิดวิญญาณแล้ว

ไมเคิลหยิบน้ำยาต้นกำเนิดวิญญาณขวดหนึ่งออกมาจากตราประทับแห่งต้นกำเนิดแล้วกระดกมันรวดเดียวหมด

รสชาติของมันแย่เหมือนเคย และความคุ้นเคยก็ไม่ได้ช่วยให้มันทนได้ง่ายขึ้นเลย

อย่างไรก็ตาม การแจ้งเตือนที่กะพริบขึ้นมาตรงหน้าเขาทำให้เขาอารมณ์ดีขึ้นทันที

[+2 แต้มวิวัฒนาการ]

[พรสวรรค์: วิวัฒนาการไร้ที่สิ้นสุด]

แต้มวิวัฒนาการ: 40

ด้วยความมุ่งมั่นที่เพิ่มขึ้น ไมเคิลไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น

[+1 แต้มวิวัฒนาการ]

[+1 แต้มวิวัฒนาการ]

[+2 แต้มวิวัฒนาการ]

[+1 แต้มวิวัฒนาการ]

[+1 แต้มวิวัฒนาการ]

ตลอดสองชั่วโมงถัดมา ไมเคิลไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากดื่มน้ำยาต้นกำเนิดวิญญาณ พักผ่อนทุกครั้งที่กระบวนการนี้มันหนักหนาเกินไป

เขาพยายามต่อสู้กับรสชาติอันเลวร้ายด้วยการกินขนมที่เตรียมไว้ก่อนหน้านี้ แต่วินาทีที่เขาหยิบมันออกมาจากพื้นที่มิติ แค่กลิ่นของมันก็ทำให้เขาคลื่นไส้แล้ว

เขาจึงเลิกล้มความคิดนั้นไปโดยสิ้นเชิง

ต่างจากร่างกายต้นฉบับของเขาที่ดูเหมือนจะได้รับพลังมาอย่างราบรื่นและมีอุปสรรคน้อยมาก ร่างอวตารนี้ต้องแบกรับภาระหนักจากการพัฒนาทุกๆ ครั้ง

ทุกๆ การพัฒนามาพร้อมกับการเสียสละ และมันไม่ใช่แค่ทางร่างกายมันยังค่อยๆ บั่นทอนสติสัมปชัญญะของเขาไปด้วย

สภาพจิตใจของไมเคิลในระหว่างกระบวนการนี้น่าเป็นห่วงมาก ดวงตาของเขาแฝงไปด้วยความบ้าคลั่ง ซึ่งเกิดจากความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้าที่จะผ่านมันไปให้ได้

แม้ว่ารสชาติของน้ำยาต้นกำเนิดวิญญาณจะทำให้เขาอยากอาเจียน เขาก็ยังคงทำต่อไป ไม่ยอมแพ้

ในท้ายที่สุด การเดินทางอันแสนทรมานนี้ก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าคุ้มค่า

[พรสวรรค์: วิวัฒนาการไร้ที่สิ้นสุด]

แต้มวิวัฒนาการ: 269

ซากศพคืนชีพของไมเคิลทุกตัว รวมถึงลัคกี้ พร้อมที่จะวิวัฒนาการแล้วในตอนนี้

แม้ว่าพรสวรรค์ของเขาจะไม่ได้แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงใดๆ ที่สำคัญหลังจากที่แต้มวิวัฒนาการของเขาทะลุสามหลัก แต่ไมเคิลก็ไม่ได้ผิดหวังมากนัก

เขาคอยจับตาดูพรสวรรค์ของตนเองอย่างใกล้ชิด และก็เป็นไปตามคาด มันต้องใช้แต้มวิวัฒนาการ 125 แต้มเป๊ะๆ เพื่อยกระดับลัคกี้ให้กลายเป็นซากศพคืนชีพระดับพิเศษ

ความคิดที่ว่าลัคกี้จะกลายเป็นอะไรทำให้ไมเคิลเต็มไปด้วยความคาดหวัง

มันจะต้องทรงพลังกว่าซากศพคืนชีพผู้ซื่อสัตย์ของเขาในเวอร์ชันปัจจุบันมากอย่างแน่นอน

สิ่งที่ไมเคิลพบว่าน่าทึ่งก็คือ แม้ความแข็งแกร่งของซากศพคืนชีพของเขาจะเพิ่มขึ้น แต่พวกมันก็ไม่เคยไปถึงจุดที่ต้องทุ่มสุดตัวเลยสักครั้ง

สำหรับเรื่องนี้ ไมเคิลรู้สึกขอบคุณและหวังว่ามันจะเป็นแบบนี้ต่อไป

อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาถึงซากปรักหักพังที่เขากำลังสำรวจอยู่สถานที่ที่มอนสเตอร์ระดับ 2 เคยทำหน้าที่เฝ้าประตูในอดีตไมเคิลก็สงสัยว่ากระบวนการพิชิตมัน ต่อให้ผ่านไปหลายศตวรรษ มันก็คงไม่ง่ายอยู่ดี

ถึงกระนั้น เขาก็หวังว่าความล่าช้าทั้งหมดนี้จะคุ้มค่า

ต่อให้เขาไม่พบสมบัติใดๆ ที่มีค่าสำหรับผู้ตื่นรู้คนอื่นๆ แต่กลับขุดพบถุงผลึกวิญญาณแทน สำหรับไมเคิล แค่นี้ก็ทำให้ซากปรักหักพังแห่งนี้กลายเป็นสิ่งที่คุ้มค่าที่สุดในชีวิตของเขาแล้ว

แม้ว่านี่จะเป็นซากปรักหักพังเพียงแห่งเดียวที่เขาเคยเข้าไปก็ตามที

แม้จะกระตือรือร้นที่จะวิวัฒนาการซากศพคืนชีพของเขา แต่ไมเคิลก็ตัดสินใจที่จะพยายามเติมช่องทำสัญญาที่ยังว่างอยู่ของเขาให้เต็มก่อน

ที่เลเวล 10 เขามีช่องว่างอยู่สองช่องจากทั้งหมดยี่สิบช่อง โดยมีซากวานรดำแปดศพเตรียมไว้สำหรับพยายามเติมให้เต็ม

แม้จำนวนซากจะน้อย และมีโอกาสที่อาจจะไม่มีศพไหนสำเร็จเลย แต่ไมเคิลก็ค่อนข้างมั่นใจ

เพื่อให้ได้ซากศพคืนชีพ 18 ตัวที่เขามีอยู่ในปัจจุบัน เขาได้ใช้ทักษะ {คืนชีพซากศพ} ไปกับซากศพเกือบ 100 ศพ

ตั้งแต่นั้นมา การควบคุมมานา ประสบการณ์ และความเข้าใจในทักษะของเขาก็พัฒนาขึ้นอย่างมาก

การเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในระดับความชำนาญทักษะของเขาก็เป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความก้าวหน้านี้

อย่างไรก็ตาม ไมเคิลมั่นใจในทักษะ {อัญเชิญซากศพ} น้อยกว่าทักษะ {คืนชีพซากศพ} มาก

อย่างแรกนั้นดูจะเป็นเรื่องที่สิ้นหวังไปแล้วสำหรับตอนนี้

________________________________________

บทที่ 75 แต้มวิวัฒนาการ แสดงขีดจำกัดของแกให้ฉันดูหน่อยสิ

ในท้ายที่สุด ไมเคิลก็โชคดีที่สามารถเติมช่องทำสัญญาของเขาจนเต็มได้ด้วยวานรดำเพียงห้าตัวเท่านั้น

ซากอีกสามศพที่เหลือยังสามารถนำไปใช้สำหรับทักษะ {คืนชีพซากศพ} ได้

ไมเคิลตัดสินใจว่าหลังจากเลื่อนขั้นแล้ว เขาจะลองใช้พวกมันเป็นวัตถุดิบในการสร้างซากศพคืนชีพดู

นอกจากนี้ เขายังวางแผนที่จะขายซากก็อบลินที่เก็บไว้ในตราประทับแห่งต้นกำเนิดของเขาซึ่งเป็นศพที่ชุบชีวิตไม่สำเร็จและไม่สามารถนำมาใช้สร้างซากศพคืนชีพได้อีกต่อไปแล้วที่สมาคมในวันพรุ่งนี้ตอนที่เขาไปตรวจดูว่าพนักงานต้อนรับสามารถหาคิวเข้ารอยแยกให้เขาได้หรือไม่

ตอนนี้ ไมเคิลมีแผนแล้ว

ในตอนแรก หลังจากเติมช่องทำสัญญาจนเต็ม เขาตั้งใจจะเริ่มวิวัฒนาการซากศพคืนชีพของเขา แต่แล้วเขาก็นึกอะไรบางอย่างที่สำคัญขึ้นมาได้

ยิ่งซากศพคืนชีพมีระดับสูงเท่าไหร่ โอกาสที่ทักษะ {อัญเชิญซากศพ} จะล้มเหลวก็ยิ่งมีมากขึ้นเท่านั้น

หากไมเคิลตัดสินใจที่จะวิวัฒนาการซากศพคืนชีพทั้งหมดของเขาให้เป็นระดับหายาก ซึ่งน่าจะทำให้พวกมันเลื่อนขั้นไปสู่ระดับ 1 นั่นก็จะทำให้การใช้ทักษะ {อัญเชิญซากศพ} ยากขึ้นมาก

บางทีเขาอาจจะลองใช้มันอีกครั้งหลังจากที่เขาไปถึงระดับ 1 แล้วก็ได้ และด้วยการที่เขากับซากศพคืนชีพทั้งหมดของเขาอยู่ในเลเวลเดียวกัน มันก็อาจจะไม่ใช่ปัญหาใหญ่นัก

แต่มันก็รู้สึกเสียเปล่าที่จะไม่ลองทำดูในตอนนี้

“ตอนนี้ฉันมีซากศพคืนชีพ 20 ตัวแล้ว แต่มีแค่ไม่กี่ตัวเท่านั้นที่สามารถอัญเชิญและยกเลิกการอัญเชิญในปรโลกได้”

ไมเคิลสามารถอัญเชิญซากศพคืนชีพได้ทั้งหมดเจ็ดตัว ซึ่งหมายความว่าเขาต้องใช้ทักษะกับอีก 13 ตัวเท่านั้น

นอกเหนือจากวานรดำสองตัวแล้ว ซากศพคืนชีพตัวอื่นๆ ของเขาก็ล้วนแต่อ่อนแอ

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ตัดสินใจได้

“ฉันจะลองพยายามสามครั้งสำหรับซากศพคืนชีพแต่ละตัว ถ้าฉันยังทำไม่สำเร็จ ฉันคงต้องเลื่อนออกไปทำหลังจากเลื่อนขั้นแล้วล่ะ”

“ยังไงก็เถอะ ฉันต้องใช้แต้มคุณลักษณะที่มีทั้งหมดเพื่อที่ค่าสถานะของฉันจะได้รับการเพิ่มขึ้นอย่างมากตอนที่ฉันเลื่อนขั้น”

แม้แต่ค่าสถานะที่ไม่ค่อยสำคัญก็จะได้รับการเพิ่มขึ้นอย่างน้อย 29 เปอร์เซ็นต์ ดังนั้นยิ่งค่าสถานะสูงก่อนการเลื่อนขั้น พวกเขาก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นหลังจากนั้น โดยมีความแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับผู้ตื่นรู้แต่ละคน

การเก็บแต้มคุณลักษณะไว้ไม่ใช่เรื่องที่ฉลาดเลยในระบบนี้

ด้วยความคิดนั้น ไมเคิลจึงเรียกหน้าต่างสถานะของเขาขึ้นมาเพื่อเริ่มจัดสรรแต้ม

[พละกำลัง: 7.6]

[ความคล่องตัว: 13.6]

[ความทนทาน: 9.2]

[สติปัญญา: 46.3]

[แต้มคุณลักษณะ: 19]

ตอนนี้ไมเคิลแข็งแกร่งขึ้นกว่าตอนที่เขาเพิ่งปลุกพลังในหลายๆ ด้าน และเขาก็จะมีแต่จะแข็งแกร่งขึ้นต่อไปเรื่อยๆ

ต่างจากเมื่อไม่กี่วันก่อนที่การเพิ่มค่าสถานะสติปัญญานั้นดูจะเปล่าประโยชน์ ตอนนี้ไมเคิลรู้สึกว่าการเพิ่มมันไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป ซึ่งเห็นได้จากความคล่องตัว ซึ่งเป็นค่าสถานะที่สำคัญรองลงมาของเขาที่ถูกทิ้งห่างจากสติปัญญาไปไกลลิบ ต่างจากก่อนหน้านี้ที่มันทำท่าจะแซงสติปัญญาได้เลยทีเดียว

“แต้มคุณลักษณะ 19 แต้ม ฉันจะแบ่งมันยังไงดีนะ?” ไมเคิลคิด

สติปัญญาจะต้องได้รับการเพิ่มมากที่สุดอย่างแน่นอน ส่วนค่าสถานะอื่นๆ ก็ไม่ควรตามหลังมากนัก ไม่เช่นนั้นเขาอาจจะถูกทำให้ขายหน้าด้วยหมัดเดียวจากผู้ตื่นรู้สายกายภาพได้

หลังจากครุ่นคิดอยู่ไม่กี่วินาที ในที่สุดไมเคิลก็ตัดสินใจเรื่องการจัดสรรแต้มได้

[พละกำลัง: 10.6(3^)]

[ความคล่องตัว: 15.6(2^)]

[ความทนทาน: 10.2(1^)]

[สติปัญญา: 59.3(13^)]

[แต้มคุณลักษณะ: 0]

ค่าสถานะของไมเคิลดูน่าประทับใจมากอยู่แล้ว และมันก็มีแต่จะดีขึ้นหลังจากวิวัฒนาการซากศพคืนชีพของเขาเป็นระดับ 1

เมื่อถึงตอนนั้น ค่าสถานะสติปัญญาของเขาก็จะทะลุ 60 แต้มอย่างแน่นอน ซึ่งมีโอกาสจะมอบทักษะอื่นให้เขาได้อีก

บางทีหลังจากเลื่อนขั้น สติปัญญาของเขาอาจจะไปถึง 100 แต้มเลยก็ได้นั่นมันเป็นตัวเลขที่ยิ่งใหญ่มาก มากกว่าคนปกติถึงร้อยเท่า

สำหรับตอนนี้ ไมเคิลยังไม่มีเวทมนตร์โจมตีใดๆ และใช้มานาของเขาเพื่อทำกิจกรรมเพียงไม่กี่อย่างเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาได้รับเวทมนตร์โจมตีเหล่านั้นมา ปริมาณมานาอันน่าสะพรึงกลัวของเขาก็จะเริ่มแสดงศักยภาพที่แท้จริงออกมา

หลังจากจัดสรรแต้มคุณลักษณะเสร็จ ไมเคิลก็เตรียมตัวที่จะเริ่มใช้ทักษะ {อัญเชิญซากศพ}

แม้จะเริ่มมืดแล้ว แต่เขาก็ยังไม่คิดจะออกจากดินแดนแห่งต้นกำเนิดในตอนนี้

เขาเตรียมตัวที่จะอยู่นานกว่านี้และได้เตรียมตะเกียงขนาดใหญ่สามดวงที่ซื้อมาจากห้างมาด้วย

ไมเคิลเก็บมันไว้ในตราประทับแห่งต้นกำเนิดของเขาในตรอกลับตาคน เพื่อหลีกเลี่ยงความสนใจที่ไม่จำเป็นที่โรงแรมที่เขาพักอยู่

ไมเคิลวางตะเกียงไว้รอบๆ ตัว ปรับความสว่างจนกระทั่งพื้นที่สว่างพอที่จะขับไล่ความมืดมิดโดยรอบ

เมื่อตั้งค่าทุกอย่างเสร็จสิ้น เขาก็เริ่มใช้ทักษะของเขากับซากศพคืนชีพของเขา

สองชั่วโมงผ่านไป

จากซากศพคืนชีพทั้งยี่สิบตัว ไมเคิลประสบความสำเร็จในการทำให้ซากศพคืนชีพ 12 ตัวสามารถอัญเชิญและยกเลิกการอัญเชิญเข้าไปในปรโลกได้ ทิ้งให้อีก 8 ตัวที่ไม่สามารถทำได้หลังจากที่ทักษะล้มเหลวไปแล้วถึงสามครั้ง

ความล้มเหลวบางส่วนนี้ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาลองทำด้วยซ้ำ

ถึงกระนั้น ไมเคิลก็พอใจกับผลลัพธ์โดยรวม

การใช้ทักษะ {อัญเชิญซากศพ} ติดต่อกันอย่างรวดเร็วกว่า 30 ครั้ง ทำให้เขารู้สึกเหนื่อยล้าเล็กน้อย

โชคดีที่ค่าสถานะสติปัญญาที่เพิ่มขึ้นช่วยป้องกันไม่ให้เขาปวดหัวอย่างรุนแรง ถึงแม้ว่าเขาจะปวดหัว มันก็คงไม่ทำให้เขาล้มเลิกความตั้งใจอยู่ดี

ยังมีงานต้องทำอีก

ทำไมน่ะเหรอ?

ก็เพราะในที่สุดมันก็ถึงเวลาที่จะวิวัฒนาการซากศพคืนชีพของเขาแบบหมู่เกาะแล้วไงล่ะ!

ไม่ใช่แค่นั้นมันถึงเวลาที่จะเลื่อนขั้นแล้วด้วย!

“แต้มวิวัฒนาการ! แสดงขีดจำกัดของแกให้ฉันดูหน่อยสิ!”

เป้าหมายแรกของไมเคิลไม่ใช่ฮอบก็อบลินเพศเมียหรือวานรดำที่ทักษะ {อัญเชิญซากศพ} ใช้ได้ผล แต่เป็นหนึ่งในซากศพคืนชีพยุคแรกๆ ของเขา: หมาป่าป่าดิบตัวที่สามที่เขานำมาพร้อมกับลัคกี้และพรินซ์

[ซากศพหมาป่าป่าดิบ ระดับทั่วไป ★★★ ของคุณได้วิวัฒนาการเป็น ซากศพหมาป่าพฤกษา ระดับหายาก ★]

[ซากศพหมาป่าพฤกษา ของคุณเลื่อนขั้นเป็น ระดับ 1 เลเวล 1 (เลเวล 11)]

[ซากศพหมาป่าพฤกษา ของคุณได้รับทักษะ {ควบคุมพืช}]

[คุณได้รับการสะท้อนกลับจากการเลื่อนขั้นของ ซากศพหมาป่าพฤกษา ของคุณ]

[ค่าสถานะพละกำลังของคุณเพิ่มขึ้นอย่างมาก!]

[ค่าสถานะความคล่องตัวของคุณเพิ่มขึ้นอย่างมาก!]

[ค่าสถานะความทนทานของคุณเพิ่มขึ้นอย่างมาก!]

[ค่าสถานะสติปัญญาของคุณเพิ่มขึ้นอย่างมาก!]

________________________________________

เส้นทางการเลื่อนขั้นอาชีพจอมเวทมรณะ

ขั้นยังไม่มีระดับ: จอมเวทมรณะฝึกหัด (เลเวล 1 – 10)

ระดับ 1: จอมเวทมรณะผู้เชี่ยวชาญ (เลเวล 11 – 25)

ระดับ 2: ???

ระดับ 3: ???

??

??

________________________________________

เส้นทางการวิวัฒนาการ

หมาป่าป่าดิบ:

หมาป่าป่าดิบ (ระดับทั่วไป, 1–3 ดาว)

หมาป่าพฤกษา (ระดับหายาก, สายพันธุ์ 1 ดาว)

หมาป่าหนามแดง (ระดับหายาก, สายพันธุ์ 3 ดาว)

???

???

ก็อบลิน:

ก็อบลิน (ระดับทั่วไป, มอนสเตอร์ 1 ดาว)

ฮอบก็อบลิน (ระดับทั่วไป, มอนสเตอร์ 3 ดาว)

???

????

สนับสนุนนักเขียน

0 Comments

Heads up! Your comment will be invisible to other guests and subscribers (except for replies), including you after a grace period.
Note