บทที่ 54 แหล่งแต้มวิวัฒนาการอีกแห่ง: ดูเหมือนว่าฉันกำลังจะกลายเป็นคนติดยาแล้วสิลัคกี้ (3)

[+1 แต้มวิวัฒนาการ]

ไมเคิลแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง เขาหวังให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น แต่พอตอนนี้มันเกิดขึ้นจริงๆ เขากลับพบว่าตัวเองยืนแข็งทื่อ ไม่สามารถตอบสนองได้ทันที

เมื่อสังเกตเห็นพฤติกรรมแปลกๆ ของไมเคิล ไบรอันก็เอ่ยขึ้น

“มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?” เขาถาม

ไมเคิลส่ายหัว “เปล่าครับ ไม่มีอะไร” เขาตอบ พลางปัดคำถามทิ้งไป

ไมเคิลไม่รอช้า รีบคว้าขวดน้ำยาต้นกำเนิดวิญญาณคุณภาพดีอีกขวดขึ้นมาดื่มทันที

สายตาของไบรอันยังคงจับจ้อง ความสงสัยยิ่งลึกล้ำขึ้น แต่ไมเคิลไม่สนอะไรทั้งนั้น

เขาต้องยืนยันให้ได้ว่าเขาได้รับแต้มวิวัฒนาการมาจริงๆ หรือไม่ เขารู้ว่าเขาได้มาแล้ว

หน้าต่างแจ้งเตือนยืนยันการเพิ่มขึ้นของแต้มวิวัฒนาการได้ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา แต่การได้เห็นแค่ครั้งเดียวมันยังไม่พอ

เขาต้องการความมั่นใจ การยืนยันครั้งที่สอง

ไมเคิลเปิดฝาขวดน้ำยาต้นกำเนิดวิญญาณอย่างไม่ลังเล และดื่มสิ่งที่อยู่ข้างในลงไป

รสชาติมันขมขื่น แต่ความคิดที่ว่านี่อาจเป็นอีกแหล่งที่มาของแต้มวิวัฒนาการ ทำให้มันรู้สึก… แทบจะหวานหอมเลยทีเดียว

[+2 แต้มวิวัฒนาการ]

‘มันได้ผล!’ ไมเคิลรู้สึกอยากจะกระโดดโลดเต้นด้วยความตื่นเต้น แต่ในที่สุดเขาก็สามารถควบคุมตัวเองไว้ได้

อย่างไรก็ตาม หน้าต่างที่เพิ่งปรากฏขึ้นทำให้เขาสับสน ทำไมคราวนี้เขาถึงได้แต้มวิวัฒนาการถึงสองแต้ม ในขณะที่ขวดก่อนหน้านี้ให้เขาแค่แต้มเดียวล่ะ?

ด้วยความงุนงงเล็กน้อย ไมเคิลจึงหันไปมองน้ำยาต้นกำเนิดวิญญาณที่ต่ำกว่าสามดาว

แน่นอนว่าเขามองข้ามขวดระดับหนึ่งดาวไปโดยสิ้นเชิง

ขณะที่เขาพิจารณาน้ำยาต้นกำเนิดวิญญาณและนึกถึงความไม่สอดคล้องกันของแต้มวิวัฒนาการจากน้ำยาสองขวดที่เขาเพิ่งดื่มเข้าไป ความสงสัยบางอย่างก็ก่อตัวขึ้นในใจของเขา

แต่เพื่อจะยืนยัน เขาก็ต้องทดสอบทฤษฎีนี้ดู

แม้ไมเคิลจะมีเงินมากมาย แต่การเอามาใช้กับการทดลองแบบนี้ก็ดูจะไม่ค่อยคุ้มค่านัก

ทว่า สถานการณ์นี้มันต่างออกไปมันเชื่อมโยงโดยตรงกับพรสวรรค์ของเขา

หากการจ่ายเงินเพิ่มขึ้นสามารถช่วยให้เขาได้รับแต้มวิวัฒนาการหรือค้นพบรูปแบบบางอย่างได้ มันก็คุ้มค่าทุกบาททุกสตางค์

สำหรับไมเคิล ไม่มีอะไรที่เงินสามารถซื้อได้จะเทียบได้กับผลลัพธ์จากพรสวรรค์ของเขาเลย

เขาเริ่มมองว่าเงินเป็นเพียงเครื่องมือธรรมดาๆ เป็นทรัพยากรที่จะช่วยขับเคลื่อนการเติบโตของเขา

นี่เป็นประโยชน์เพียงอย่างเดียวของมันในตอนนี้ และเป็นเหตุผลว่าทำไมมันถึงยังสำคัญที่ต้องมีไว้

ด้วยความคิดนี้ ไมเคิลจึงเลือกน้ำยาต้นกำเนิดวิญญาณระดับทั่วไปสองดาวมาสามขวด และเริ่มดื่มพวกมันทีละขวด

ขวดแรก…

ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

‘หรือฉันจะคิดผิดนะ?’ ไมเคิลสงสัย รู้สึกเคลือบแคลงใจไปชั่วขณะ

แต่นี่เพิ่งจะลองครั้งแรกยังเร็วเกินไปที่จะสรุป

ไมเคิลวางขวดเปล่าไว้ข้างๆ แล้วเอื้อมมือไปหยิบน้ำยาต้นกำเนิดวิญญาณขวดที่สอง

คราวนี้ มีหน้าต่างแจ้งเตือนปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา แต้มวิวัฒนาการอีกแต้ม! ความตื่นเต้นพลุ่งพล่านขึ้นมาในตัวเขา

น่าเสียดายที่ขวดที่สามไม่ให้อะไรเลย ทำให้ไมเคิลรู้สึกสับสน

อย่างไรก็ตาม ประสบการณ์ในตอนนี้ทำให้เขาเริ่มเชื่อในข้อสงสัยของตัวเองขึ้นมาบ้าง

‘แม้จะอยู่ในระดับดาวเดียวกัน มันก็ยังมีความแตกต่างกันอยู่ดี’ ไมเคิลคิด และมันก็มีเหตุผล

สำหรับน้ำยาต้นกำเนิดวิญญาณระดับสองดาว ขวดที่ไม่ได้ให้อะไรเขาก็น่าจะเป็นของที่ด้อยคุณภาพ ซึ่งแทบจะไม่ผ่านเกณฑ์ของระดับสองดาวด้วยซ้ำ

ในขณะที่ขวดที่ให้แต้มวิวัฒนาการแก่เขา ก็น่าจะมีคุณภาพใกล้เคียงกับระดับสามดาว ซึ่งถือว่ายอดเยี่ยม

นี่ก็อธิบายได้ถึงความแตกต่างในน้ำยาต้นกำเนิดวิญญาณระดับสามดาวที่เขาดื่มเข้าไปก่อนหน้านี้ด้วย

ขวดหนึ่งอาจจะด้อยคุณภาพ ในขณะที่อีกขวดหนึ่งอาจจะอยู่ในระดับมาตรฐานหรือยอดเยี่ยม

ถึงกระนั้น ก็เห็นได้ชัดว่าน้ำยาต้นกำเนิดวิญญาณระดับสามดาวเป็นการลงทุนที่ดีกว่าในภาพรวม

อย่างน้อย พวกมันก็ดูเหมือนจะการันตีแต้มวิวัฒนาการหนึ่งแต้มได้เกือบทุกครั้ง

“นายโอเคไหมไอ้หนุ่ม? ดื่มพวกนี้เข้าไปเยอะๆ มันจะไม่เป็นอันตรายเหรอ?”

เสียงของไบรอันขัดจังหวะความคิดของไมเคิล ดึงเขากลับสู่ปัจจุบัน

“ไม่ครับ ไม่เป็นไรหรอก ครูไบรอัน น้ำยาพวกนี้ไม่มีผลอะไรกับผมหรอกครับ” ไมเคิลพูดอย่างสบายๆ ปัดความกังวลทิ้งไปโดยไม่อธิบายอะไรเพิ่มเติม

จากนั้นเขาก็เสริมว่า “อ้อ แล้วก็ รบกวนช่วยเอาของในสต็อกมาให้ผมเลือกเพิ่มได้ไหมครับ?”

ไบรอันชะงักไปและเงียบอยู่พักหนึ่ง “ตกลง แต่นายก็รู้ใช่ไหมว่ามันค่อนข้างจะยุ่งยากที่จะขนของพวกนี้ไปมา? ฉันทำให้ก็เพราะว่านายเป็นผู้ตื่นรู้หรอกนะ แล้วฉันก็ไม่อยากจะมาโวยวายอะไรตอนนี้ด้วย”

“ขอบคุณครับ ครูไบรอัน” ไมเคิลรีบแสดงความขอบคุณ เขาเข้าใจถึงความหงุดหงิดของชายคนนี้ดี

สำหรับไมเคิล แค่คิดว่ามีคนขอให้เขาเอานมมาหลายๆ แก้วเพียงเพื่อจะเลือกแค่สองสามแก้วแล้วคืนที่เหลือก็รู้สึกรำคาญแล้ว

ถ้าให้เขาทำเองคงจะดีกว่า น่าเสียดายที่เขาไม่สามารถเป็นคนไปหยิบน้ำยาต้นกำเนิดวิญญาณมาเองได้

โชคดีที่ไบรอันดูเหมือนจะไม่ถือสาอย่างน้อยก็ในตอนนี้ล่ะนะ

ขณะที่ไบรอันเดินไปหยิบน้ำยาต้นกำเนิดวิญญาณเพิ่มเติมจากมุมหนึ่ง ไมเคิลก็หันกลับมาสนใจตัวเอง เรียกหน้าจอสถานะของตนขึ้นมา

‘สถานะ’

________________________________________

[ชื่อ: ไมเคิล นอร์แมน]

[อาชีพ: จอมเวทมรณะฝึกหัด]

[เลเวล: 9]

[ค่าประสบการณ์: 112/2000]

[พละกำลัง: 7.3(1.2^)]

[ความคล่องตัว: 13.1(2.0^)]

[ความทนทาน: 8.9(1.2^)]

[สติปัญญา: 34.3(4.0^)]

[แต้มคุณลักษณะ: 24]

[ทักษะ: อัญเชิญซากศพ, คืนชีพซากศพ, ตรวจสอบ, ยิงพื้นฐาน, แบ่งปันประสาทสัมผัส]

[พรสวรรค์: วิวัฒนาการไร้ที่สิ้นสุด]

[ทักษะอาชีพ: ช่องทำสัญญา{10/18}]

[ของขวัญพิเศษ: ตราประทับแห่งต้นกำเนิด]

________________________________________

เขารีบเลื่อนไปยังส่วนของพรสวรรค์ ด้วยความกระตือรือร้นที่จะยืนยันความคืบหน้าของเขา

[พรสวรรค์: วิวัฒนาการไร้ที่สิ้นสุด]

แต้มวิวัฒนาการ: 15

สามารถวิวัฒนาการได้:

ลัคกี้ – ซากศพหมาป่าพฤกษา เลเวล 11 (แต้มวิวัฒนาการไม่เพียงพอ ไม่สามารถวิวัฒนาการได้)

พรินซ์ – ซากศพหมาป่าพฤกษา เลเวล 11 (แต้มวิวัฒนาการไม่เพียงพอ ไม่สามารถวิวัฒนาการได้)

ซากศพหมาป่าป่าดิบ เลเวล 5 (แต้มวิวัฒนาการเพียงพอ สามารถวิวัฒนาการได้)

ซากศพก็อบลิน เลเวล 5 (แต้มวิวัฒนาการเพียงพอ สามารถวิวัฒนาการได้)

…..

…

..

ตั้งแต่ที่ออกจากรอยแยกมา ไมเคิลก็ได้รับแต้มวิวัฒนาการมาอีก 4 แต้ม

มันอาจจะดูไม่มากนัก แต่มันก็สำคัญแค่แต้มเดียวก็เพียงพอที่จะช่วยให้เขาวิวัฒนาการซากศพคืนชีพระดับทั่วไปสามดาวให้กลายเป็นระดับหายากได้แล้ว และอีกสองแต้มก็สามารถยกระดับสิ่งมีชีวิตระดับทั่วไปหนึ่งดาวให้เป็นระดับหายากได้

แต้มวิวัฒนาการ 4 แต้มถือเป็นเรื่องใหญ่มาก!

ไมเคิลเปี่ยมไปด้วยความสุข แต่ก็แฝงไปด้วยความหงุดหงิด

ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่เขาลังเลที่จะจ่ายเงินในตอนนี้แต่อยู่ที่เขามีเงินไม่พอต่างหาก!

“ฉันยังต้องล่าให้มากกว่านี้!” ไมเคิลกำหมัดแน่นด้วยความมุ่งมั่น ประกายของจิตสังหารแวบผ่านดวงตาของเขา

ไม่ว่ายังไง ไมเคิลก็ตัดสินใจแล้วว่าจะยื่นคำร้องขอเข้าไปในรอยแยกให้มากกว่านี้หลังจากเรื่องนี้เสร็จสิ้น

เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเมื่อรายการสิ่งที่ต้องทำของเขายังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

วิวัฒนาการซากศพคืนชีพของเขา

เพิ่มความแข็งแกร่งของพวกมันและของเขาเองเพื่อที่จะได้ไปสำรวจดินแดนแห่งต้นกำเนิดเสียที

การเข้าไปในรอยแยกมิติเพื่อหาเงิน ซึ่งตอนนี้เป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับการได้มาซึ่งแต้มวิวัฒนาการเพื่อเสริมพลังของเขาให้มากขึ้น

ทุกอย่างมันดูหนักอึ้งไปหมด แต่ไมเคิลรู้ว่าเขาต้องจัดการกับทุกๆ ภารกิจ

“อ้า ลัคกี้ โอ้ ลัคกี้ พวกแกต้องพยายามให้มากกว่านี้หน่อยนะ พ่อจะได้มีเงินไปซื้อยาเพิ่ม!”