บทที่ 12 ความเป็นจริงที่ต่างจากความคาดหวัง

[ตรวจพบผู้ถูกเลือกคนใหม่!]

[ยืนยันตัวตนผู้ถูกเลือก!]

[คุณได้รับทักษะใหม่ {ตรวจสอบ}!]

________________________________________

หลังจากอ่านข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับดินแดนแห่งต้นกำเนิด ไมเคิลมักจะสงสัยอยู่เสมอว่าสถานที่เริ่มต้นของเขาจะเป็นที่ไหน

มันจะอยู่กลางป่าหรือเปล่า? กลางทุ่งกว้าง? หรืออาจจะอันตรายถึงขั้นอยู่ใกล้กับรังของมอนสเตอร์?

มีความเป็นไปได้มากมายไม่รู้จบ และจินตนาการของไมเคิลก็เตลิดไปไกล เขาหวังเพียงว่าตราบใดที่มันไม่ได้อยู่ใกล้มอนสเตอร์ เขาก็น่าจะปลอดภัย

แต่เมื่อไมเคิลลืมตาขึ้น เขากลับพบว่าตัวเองอยู่ในห้องมืดที่มีกำแพงอิฐสีดำปกคลุมไปด้วยตะไคร่น้ำ

หากไม่มีรูบนหลังคาที่ปล่อยให้แสงแดดส่องลอดเข้ามา ห้องนี้คงจะมืดสนิท

กลิ่นเหม็นเน่าอบอวลไปทั่วอากาศ ทำให้ไมเคิลแทบจะอาเจียนออกมาด้วยความขยะแขยง

“นี่มันกลิ่นอะไรเนี่ย? ขยะเน่า? หรือ… แย่กว่านั้น?”

‘ไม่สิ นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญในตอนนี้! นี่ฉันอยู่ที่ไหนบนโลกเนี่ย?’

หากเขาไม่ได้ลงทะเบียนกับสมาคมผู้มีพลังพิเศษและได้รับสิทธิ์เข้าถึงข้อมูลเกี่ยวกับดินแดนแห่งต้นกำเนิด เขาคงจะตื่นตระหนกไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม แม้ไมเคิลจะรู้ว่าสถานที่เริ่มต้นของผู้ตื่นรู้แต่ละคนจะเป็นแบบสุ่ม แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นสักเท่าไหร่นัก

ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ตัวสถานที่ แต่อยู่ที่กลิ่นเหม็นน่าสะอิดสะเอียนนี้ต่างหาก

แม้เขาอยากจะออกไปจากที่นี่ทันที แต่ไมเคิลก็อดกลั้นความอยากที่จะเคลื่อนไหวเอาไว้

ตำแหน่งปัจจุบันของเขาไม่ได้แย่ที่สุด อย่างน้อยก็ไม่มีมอนสเตอร์หรือภูเขาไฟปะทุอยู่ใกล้ๆ

แต่เขารู้ว่าทางที่ดีควรจะดำเนินการอย่างระมัดระวังจนกว่าจะได้เรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมรอบตัว

นี่ไม่ใช่แค่ลางสังหรณ์ของเขาเพียงอย่างเดียวผู้ตื่นรู้ที่มีประสบการณ์ได้เน้นย้ำถึงความระมัดระวังหลายต่อหลายครั้งในกระทู้ “เคล็ดลับสำหรับมือใหม่”

‘ขั้นตอนแรก สังเกตสิ่งรอบตัว’

ไมเคิลหันไปตรวจสอบกำแพงข้างๆ ตัวเขา

[กำแพง]

กำแพงที่ทำจากอิฐเก่าที่ผุกร่อน

‘ก็แหงล่ะ’ ไมเคิลคิดประชดในใจขณะอ่านคำอธิบาย เขาไม่ได้ประหลาดใจกับการปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันของมัน เพราะคาดการณ์ไว้อยู่แล้ว

ข้อมูลนี้เป็นผลมาจากทักษะใหม่ที่เขาได้รับมาอันที่จริง มันเป็นทักษะที่ผู้ตื่นรู้ทุกคนจะได้รับเมื่อเข้าสู่ดินแดนแห่งต้นกำเนิดเป็นครั้งแรก นั่นคือ ทักษะ {ตรวจสอบ}

เฉกเช่นเดียวกับในเกม ทักษะ {ตรวจสอบ} จะช่วยให้ผู้ใช้สามารถรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับวัตถุเฉพาะที่พวกเขาเพ่งสมาธิไปที่มันได้

มันเป็นทักษะที่จำเป็นอย่างยิ่งสำหรับทั้งผู้ตื่นรู้หน้าใหม่และผู้ที่มีประสบการณ์

อย่างไรก็ตาม ทักษะ {ตรวจสอบ} ก็มีข้อจำกัด ข้อแรกคือ มันไม่สามารถเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งกว่าผู้ใช้อย่างเห็นได้ชัดได้

หากเป้าหมายมีเลเวลสูงกว่าผู้ใช้เกินยี่สิบเลเวล ทักษะ {ตรวจสอบ} ก็จะไม่ทำงานเลย

ในทางกลับกัน ทักษะนี้จะให้ข้อมูลที่ละเอียดขึ้นเมื่อเลเวลของผู้ใช้สูงกว่าเป้าหมายอย่างมีนัยสำคัญ

ทักษะ {ตรวจสอบ} ยังสามารถพัฒนาขึ้นได้เมื่อเวลาผ่านไป โดยจะให้รายละเอียดมากขึ้นตามความรู้ของผู้ใช้ที่เพิ่มพูนขึ้น

เมื่อละสายตาจากกำแพงห้อง ไมเคิลใช้เวลาครู่หนึ่งในการสำรวจ ‘ร่างกาย’ ของตนเองในโลกใบนี้

อย่างที่คาดไว้ ไม่มีสิ่งใดจากออโรร่าตามเขามาเลยแม้แต่เสื้อผ้า โชคดีที่เขาไม่ได้เปลือยกาย

เขาสวมเสื้อผ้าเรียบง่ายคล้ายกับที่สามัญชนสวมใส่ในยุคกลางบนโลกเดิม

นอกจากเสื้อผ้าแล้ว ก็ไม่มีอะไรอื่นที่น่าสนใจบนตัวเขาเลย

ตอนนี้เขาพอจะมีความเข้าใจพื้นฐานเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมแล้ว ไมเคิลจึงตัดสินใจว่าถึงเวลาต้องสำรวจ

แต่ก่อนจะออกจากห้อง เขาตัดสินใจเตรียมอาวุธให้พร้อม เผื่อไว้ก่อน

ไม่มีสัญญาณของมอนสเตอร์อยู่ข้างนอก แต่ปลอดภัยไว้ก่อนย่อมดีกว่ามาเสียใจทีหลัง

ไมเคิลได้อ่านเรื่องราวมากมายในเว็บบอร์ดเกี่ยวกับชะตากรรมอันเลวร้ายของผู้ตื่นรู้หน้าใหม่ และเขาไม่ตั้งใจจะมาตายตั้งแต่วันแรกแน่ๆ

สิ่งแรกที่ไมเคิลหยิบออกมาจากช่องว่างมิติคือเกราะหนังที่เขาซื้อมาจากสมาคม

แม้ว่าจะมีเกราะที่ดีกว่านี้ แต่มันก็มีราคาแพงเกินไปหรือไม่ก็ไม่สามารถใช้งานได้จริงสำหรับเขาในระดับนี้

ไมเคิลกลั้นใจทนกับกลิ่นเหม็นเน่ารอบตัว สวมเกราะหนังอย่างรวดเร็วแต่เงียบเชียบ

‘ถึงเวลาติดอาวุธแล้ว’

ไมเคิลซื้ออาวุธมาสามประเภทจากสมาคม: อาวุธประชิดสองชิ้นและอาวุธปืนหนึ่งกระบอก

เขาประหลาดใจมากที่สามารถซื้อปืนได้โดยไม่มีปัญหาอะไรเลยดูเหมือนว่าสถานะผู้ตื่นรู้ของเขาคือ “ใบอนุญาต” เพียงอย่างเดียวที่เขาต้องการ

ปืนเป็นอาวุธที่มีประสิทธิภาพในดินแดนแห่งต้นกำเนิด เขาจึงตัดสินใจนำมันมาด้วย

เมื่อเทียบกับหอกและมีดสั้นที่เขาซื้อมา เขารู้สึกปลอดภัยกว่ามากเมื่อมีปืน

แม้ว่าเขาจะไม่เคยจับปืนเลยในทั้งสองชีวิต นับประสาอะไรกับการยิงปืน แต่มันก็มีข้อได้เปรียบที่ชัดเจนกว่าอาวุธประชิดสองสามข้อ

อย่างแรกเลยคือ เขาสามารถโจมตีจากระยะไกลได้ และแม้ว่าเขาจะยิงพลาด เขาก็ยังสามารถยิงนัดต่อไปได้อย่างรวดเร็ว

แน่นอนว่าปืนก็มีข้อเสียเช่นกัน ตัวอย่างเช่น เสียงของมันอาจดึงดูดความสนใจที่ไม่พึงประสงค์ อย่างมอนสเตอร์ที่อยู่ใกล้เคียงได้

ไมเคิลพิจารณาเรื่องนี้แล้วและเคยอ่านเจอในเว็บบอร์ด เขาจึงซื้อปลอกเก็บเสียงมาด้วย

‘ปืนเป็นหนึ่งในเครื่องมือที่ดีที่สุดในช่วงเริ่มต้น แต่มันจะล้าสมัยไปอย่างรวดเร็วเมื่อเราแข็งแกร่งขึ้น

อย่างที่ผู้ตื่นรู้ที่มีประสบการณ์ในเว็บบอร์ดบอกไว้ ความแข็งแกร่งส่วนบุคคลยังคงเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดที่นี่’

หลังจากบรรจุกระสุนและปลดเซฟตี้ปืน เขาก็ผ่อนคลายไหล่ที่ตึงเครียดและก้าวเดินออกจากห้องมืด

แม้ความประทับใจแรกที่มีต่อดินแดนแห่งต้นกำเนิดจะไม่เป็นอย่างที่เขาคาดไว้ แต่ความตื่นเต้นของไมเคิลที่มีต่อโลกใบใหม่นี้ก็ไม่ได้ลดน้อยลงเลย