ตอนที่ 526 เลือดนองเป็นสายน้ำ

หัวหน้าเจ้าหน้าที่สรรพากรก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าว ใบหน้าไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ:

“คุณคือ ฌักส์ เอคตอร์ เดอ โปกา แห่งตูแรนใช่ไหม?”

ตูแรนคือบ้านเกิดของโปกา เขาจึงรีบพยักหน้าตอบ: “ผมคือโปกาครับ”

จากนั้น เจ้าหน้าที่สรรพากรก็หยิบตราทองแดงขึ้นมาแสดงให้เขาดู:

“ผมคือ ปีแยร์ กัสปาร์ โชแมตต์ ผู้ตรวจการของกรมสรรพากรแร็งส์ ตอนนี้คุณตกเป็นผู้ต้องสงสัยว่าเก็บภาษีอย่างผิดกฎหมาย เจตนาทำร้ายร่างกาย ฉ้อโกง…

“อ่า ข้อหามันค่อนข้างเยอะ เอาไว้คุยรายละเอียดทีหลังก็แล้วกัน อ้อ เลขบัตรประจำตัวประชาชนของคุณคือ 1037083123 ใช่ไหม?”

ด้วยความพยายามอย่างไม่ย่อท้อของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทะเบียนราษฎร ปัจจุบันฝรั่งเศสได้มีการใช้บัตรประจำตัวประชาชนกันอย่างแพร่หลายแล้ว ยกเว้นในพื้นที่ที่ห่างไกลมากๆ

ใบหน้าของโปกาเปลี่ยนเป็นบึ้งตึง พยักหน้ายอมรับ: “ใช่ครับ”

“งั้นก็ไม่ผิดตัว” โชแมตต์หันไปสั่งเจ้าหน้าที่สรรพากรด้านหลัง “จับกุมตัวเขาเดี๋ยวนี้”

“ครับ หัวหน้า!”

“พวกคุณจะทำอะไร?” โปกาก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว ข่มขู่ว่า “ผมเป็นเพื่อนกับบารอนเลอกอร์นู กรรมาธิการเทศบาลนะ! พวกคุณระวังตัวไว้ให้ดีเถอะ!”

“กรรมาธิการเทศบาลเหรอ?” โชแมตต์แค่นเสียง หันไปตวาดลูกน้อง “ทำเวลาหน่อย!”

“เฮ้ย! พวกแกรู้ไหมว่าฉันทำงานให้ใคร?” เมื่อเห็นว่าตำแหน่งกรรมาธิการเทศบาลใช้ไม่ได้ผล โปกาจึงต้องงัดเอาชื่อเจ้านายออกมาอ้าง “ให้ไวส์เคานต์โบลโลเร่โว้ย!”

“อ้อหรอ?” โชแมตต์ได้ยินดังนั้นก็เกิดสนใจ หยิบสมุดบันทึกขึ้นมาจด “เล่ารายละเอียดมาสิว่าคุณทำงานให้โบลโลเร่ยังไง”

โปกาชะงักไปครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่หวั่นไหว ก็เลยเปลี่ยนมาเป็นรอยยิ้ม แล้วขยิบตาให้โชแมตต์ กระซิบเบาๆ ว่า:

“คุณอย่าทำหน้าเครียดนักสิครับ ถ้าคุณออกไปพักผ่อนนอกเมืองสักชั่วโมง ผมจะให้คุณ 2 พัน… ไม่สิ 3 พันฟรังก์เลย”

นึกไม่ถึงว่าผู้ตรวจการกรมสรรพากรตรงหน้า จะไม่แสดงท่าทีโลภเหมือนพวกข้าราชการที่เขาเคยเจอ แถมยังโกรธจัดขึ้นมาอีก

“แกกล้าติดสินบนเจ้าหน้าที่งั้นเหรอ?” โชแมตต์ตวาด “ข้อหานี้จะทำให้โทษของแกเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งข้อ!”

เขาคือกลุ่มจาโคแบง “เลือดบริสุทธิ์” ที่ติดตามรอแบสปีแยร์ ในหัวเต็มไปด้วยความคิดที่จะอุทิศทุกสิ่งเพื่อความยุติธรรมและเสรีภาพ เพื่อสร้างประเทศที่งดงาม และการกระทำของโปการก็ถือเป็นการดูถูกอุดมการณ์ของเขาอย่างชัดเจน

ในขณะนั้นเอง พ่อบ้านของโปการก็พาชายหน้าตาโหดเหี้ยมติดอาวุธมาเจ็ดแปดคน

คนพวกนั้นเห็นโปการมีสีหน้าไม่สู้ดี ก็รีบเข้าไปยืนขวางหน้าเขา ดันพวกเจ้าหน้าที่สรรพากรออกไป

ยังมีคนตามมาสมทบอีกเรื่อยๆ ล้วนเป็นคนเก็บภาษีที่อยู่ภายใต้โปการทั้งสิ้น คนพวกนี้ส่วนใหญ่เมื่อก่อนเคยเป็นอันธพาล พอกลายมาเป็นคนเก็บภาษีก็ทำตัวกร่าง ใช้กำลังทุบตีคนที่ค้างภาษีตามอำเภอใจ จึงติดนิสัยหยิ่งผยองและกร่างสุดๆ

หนึ่งในนั้นหันไปถามโปกา: “นายท่าน จะเอายังไงดีครับ?”

“ไล่พวกมันไปให้พ้น” โปกาพูดอย่างกัดฟัน

เขาดูออกว่าครั้งนี้กรมสรรพากรเอาจริง เขาจึงตัดสินใจไล่พวกนี้ไปก่อน แล้วจะรีบไปหาไวส์เคานต์โบลโลเร่เพื่อขอความช่วยเหลือ

เจ้าหน้าที่สรรพากรที่โชแมตต์พามาก้าวเข้าไปผลักพวกคนเก็บภาษีออก แต่กลับถูกผลักกลับจนเซถลา

เมื่อมีพวกคนเก็บภาษีแห่มาเพิ่มขึ้น จำนวนคนก็พุ่งแตะเกือบ 20 คน ล้อมโชแมตต์กับพวกเอาไว้

“ปัง” เสียงปืนดังสนั่น ทำให้คนของโปกาสะดุ้งจนต้องหดคอ

โชแมตต์ลดมือขวาที่ชูขึ้นลง เป่าควันดินปืนออกจากปากกระบอกปืน แล้วหันไปพูดกับพวกเจ้าหน้าที่สรรพากรว่า: “หากมีการรวมหัวกันทำร้ายเจ้าหน้าที่สรรพากร อนุญาตให้ยิงทิ้งได้ทันที!”

เจ้าหน้าที่สรรพากรที่อยู่ด้านหลังเขารีบยืนหันหลังชนกันเป็นวงกลม เล็งปากกระบอกปืนคาบศิลาไปที่พวกอันธพาลเบื้องหน้าทันที

โปกาหันหลังวิ่งหนีเข้าไปในลานบ้าน พร้อมกับตะโกนเสียงดังว่า: “ไม่ต้องกลัว ใครถูกจับฉันจะประกันตัวให้เอง!”

โชแมตต์ชักปืนพกอีกกระบอกออกมา เล็งไปที่หน้าอกของคนเก็บภาษีที่กร่างที่สุดเมื่อครู่: “หลีกไป!”

เมื่อเห็นอีกฝ่ายยังคงนิ่งเฉย โชแมตต์ก็เหนี่ยวไกโดยไม่ลังเล

เสียงระเบิดดังขึ้นอีกครั้ง อันธพาลคนนั้นถูกกระสุนตะกั่วอัดจนหงายหลังล้มตึง หน้าอกแหลกเหลวเป็นเนื้อเดียวกัน

คนเก็บภาษีคนอื่นๆ พลันนึกถึงข่าวลือที่ว่า เจ้าหน้าที่สรรพากรยิงคนที่มาโจมตีตายกลางถนนขึ้นมาได้ทันที จึงเอาภาพความเหี้ยมโหดของเจ้าหน้าที่สรรพากรมาซ้อนทับกับคนตรงหน้าอย่างรวดเร็ว

บางคนเอามือลูบคลำรอบเอวด้วยความหวาดกลัว พวกเขาก็มีปืนพกเหมือนกัน แถมยังมีคนเยอะกว่า ถ้าดวลปืนกันจริงๆ พวกเจ้าหน้าที่สรรพากรพวกนี้สู้พวกเขาไม่ได้แน่

โชแมตต์เห็นดังนั้น ก็ตะโกนสั่งการทันที: “ยิง!”

เจ้าหน้าที่สรรพากรทั้ง 6 นายแม้จะประหม่า แต่ก็ยังคงปฏิบัติตามคำสั่ง ปืนคาบศิลาในมือพ่นไฟออกมาพร้อมกัน ในระยะห่างเพียงแค่ห้าหกก้าว ทำเอาคนเก็บภาษี 6 คนถูกยิงกระเด็นหงายหลังไปในพริบตา

“เตรียมดาบปลายปืน!” โชแมตต์สั่งการต่อ ส่วนตัวเองก็ชักดาบออกมา

พวกคนเก็บภาษีสิบกว่าคนที่อยู่รอบๆ มองดูศพบนพื้น รู้สึกแค่ว่าขาสองข้างอ่อนปวกเปียกไปหมด ความกล้าที่จะชักปืนออกมาดวลหายวับไปกับตา ต่างพากันหันหลังเตรียมวิ่งหนีด้วยความหวาดกลัว

“หยุดเดี๋ยวนี้นะ!” โชแมตต์ตะโกน “มิฉะนั้นจะยิงทิ้งทันที!”

บรรดาคนเก็บภาษีที่เคยวางมาดใหญ่โตมาตลอด ถึงกับลืมไปว่าปืนของพวกเจ้าหน้าที่สรรพากรยังไม่ได้บรรจุกระสุน ต่างก็ยืนนิ่งเป็นหินอยู่กับที่ บางคนถึงกับชูมือขึ้นยอมจำนน

โชแมตต์นำลูกน้องคนหนึ่งบุกเข้าไปในวิลล่าของโปกาด้วยตัวเอง ไม่นานก็เดินออกมาพร้อมกับใช้ปืนพกจ่อโปกาและพ่อบ้านของเขา

นายหน้าเก็บภาษีได้ยินเสียงปืนตั้งแต่เมื่อครู่แล้ว พอตอนนี้เห็นศพบนพื้น ก็ตกใจจนขาอ่อนทรุดลงไปคุกเข่ากับพื้น น้ำปัสสาวะเหม็นหึ่งไหลนองเต็มเป้ากางเกง…

ในขณะเดียวกัน ที่เมืองสติอัน

เลอกอนู นายหน้าเก็บภาษี แม้จะถูกมัดมือไพล่หลัง แต่ก็ยังคงตะโกนด้วยความยโสโอหัง:

“หึ พวกแกกล้าจับฉันเหรอ?

“จะบอกให้รู้ไว้ พวกแกจบเห่แน่! ไม่เกินสามวัน ก็จะมีคนมารับฉันกลับไป ถึงตอนนั้น ฉันจะทำให้พวกแกต้องเสียใจ!”

เจ้าหน้าที่สรรพากรที่อยู่ข้างๆ นึกถึงวีรกรรมของเจ้านี่จากในแฟ้มข้อมูล ก็ใช้พานท้ายปืนฟาดเข้าที่ปากของเขาอย่างแรง เสียงตะโกนนั้นก็เงียบลงทันที

ส่วนที่ลียงก็เกิดการปะทะกันอย่างดุเดือด

ลูกน้องของนายหน้าเก็บภาษี โอเบอร์อัน ปะทะกับพวกเจ้าหน้าที่สรรพากรด้วยปืน และตามด้วยการสู้รบระยะประชิด สุดท้ายพวกเจ้าหน้าที่สรรพากรที่บาดเจ็บล้มตายไป 4 นาย ก็สามารถปราบและจับกุมพวกอันธพาลได้ทั้งหมด ด้วยความช่วยเหลือจากประชาชน

สรุปแล้ว ไม่ว่าจะที่ไหน ท่าทีของกรมสรรพากรก็คือ ไม่มีการประนีประนอมใดๆ ทั้งสิ้น ดุดัน แข็งกร้าว และไม่ปล่อยใครไปแม้แต่คนเดียว!

ในช่วงสามวันหลังจากนั้น กรมสรรพากรทั่วฝรั่งเศสได้ออกปฏิบัติการกันอย่างเต็มกำลัง จับกุมนายหน้าเก็บภาษีและลูกน้องของพวกมันได้เกือบพันคน

นี่เป็นเพียงนายหน้าเก็บภาษีที่ถูกตรวจสอบพบปัญหาแล้วเท่านั้น ประชาชนที่มาร้องเรียนที่หน้ากรมสรรพากรตามที่ต่างๆ ยังคงต่อคิวกันยาวเหยียด คาดว่าในช่วงเวลาหลังจากนี้ จะมีนายหน้าเก็บภาษีถูกจับกุมเพิ่มขึ้นอีกแน่นอน

……

ชั้นสองของพระราชวังตุยเลอรี

โจเซฟมองดูรายชื่อที่รอแบสปีแยร์ส่งมาให้ สีหน้าของเขาค่อยๆ ผ่อนคลายลงบ้าง

เขาหยิบปากกามาเซ็นชื่อต่อท้ายรายชื่อ แล้วยื่นคืนให้รอแบสปีแยร์:

“คุณทำได้ดีมาก งั้นก็เริ่มพิจารณาคดีได้เลย อ้อ สำหรับพวกที่ใช้ความรุนแรงทำร้ายเจ้าหน้าที่สรรพากร ให้พิจารณาคดีรวมกันไปเลย เพื่อประหยัดเวลา”

ในท้ายที่สุด เขาก็ไม่ได้ลอกเลียนแบบวิธีของพรรคจาโคแบงในประวัติศาสตร์มาทั้งหมด

ปัจจุบันฝรั่งเศสยังคงรักษาความสงบเรียบร้อยไว้ได้เป็นอย่างดี จึงไม่มีความจำเป็นต้องทำลายมันเพียงเพราะความโกรธแค้น ขั้นตอนการพิจารณาคดีตามปกติยังคงจำเป็นอยู่

เพียงแต่ทางฝั่งศาลก็คงจะต้องเหน็ดเหนื่อยกับการทำงานล่วงเวลาหน่อย โชคดีที่คดีส่วนใหญ่มีหลักฐานชัดเจน บัญชีของนายหน้าเก็บภาษี เอกสารด้านภาษี ฯลฯ ล้วนอยู่ในมือของกรมสรรพากร ทำให้สามารถตรวจสอบปัญหาได้อย่างง่ายดาย