ตอนที่ 516 ผลพลอยได้ที่ไม่คาดคิด

โจเซฟผายมือเชิญให้โกลด์สมิดนั่งลงบนเก้าอี้ และเอ่ยถามด้วยความคาดหวัง: “เรื่องที่ฉันมอบหมายให้คุณจัดการ มีความคืบหน้าแล้วใช่ไหม?”

ก่อนหน้านี้ เขาได้พบกับนายธนาคารชาวอังกฤษผู้นี้ผ่านการแนะนำของฌ็องซงเน ชายผู้เป็นทั้งนักฉวยโอกาสจอมละโมบและเจ้าเล่ห์ อีกทั้งยังดำรงตำแหน่งเป็นหนึ่งในผู้บริหารระดับสูงของสมาคมนายหน้าเก็บภาษีอีกด้วย

ดังนั้น เขาจึงยื่นข้อเสนอผลประโยชน์ก้อนโต เพื่อเกลี้ยกล่อมให้โกลด์สมิดยอมเป็นสายลับ คอยรวบรวมหลักฐานการกระทำผิดกฎหมายของบรรดาเจ้าสัวนายหน้าเก็บภาษี

การที่โกลด์สมิดบอกว่ามี “ข่าวดี” ก็มีความเป็นไปได้สูงว่าเขาจะสืบพบอะไรบางอย่างเข้าแล้ว

ทว่า โกลด์สมิดกลับแบมือออก:

“ฝ่าบาท พระองค์ก็ทรงทราบดีว่า พวกนั้นมันเจ้าเล่ห์เพทุบายกันทั้งนั้น กระหม่อมจึงไม่สามารถหาหลักฐานการกระทำผิดของพวกเขามาได้เลยพ่ะย่ะค่ะ”

โจเซฟขมวดคิ้วทันที กำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง ก็เห็นชายชาวอังกฤษเผยสีหน้าภาคภูมิใจ:

“ดังนั้น ในเมื่อไม่มีทางเลือก กระหม่อมจึงต้องหาวิธีชักนำให้พวกเขาก่ออาชญากรรมขึ้นมาเอง และกระหม่อมก็โชคดีมาก พวกเขายอมรับข้อเสนอของกระหม่อมอย่างรวดเร็วเลยล่ะพ่ะย่ะค่ะ”

โจเซฟรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย: “โอ้? คุณให้พวกเขาทำอะไรล่ะ?”

“เอ่อ” โกลด์สมิดถูมือไปมา พร้อมกับรอยยิ้ม “ฝ่าบาท พระองค์จะเห็นได้ว่า กระหม่อมทำได้มากกว่าที่พระองค์ทรงเรียกร้องเสียอีก บางที นอกเหนือจากเงื่อนไขที่เราตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้ พระองค์อาจจะทรงโปรดช่วยทำตามคำขอเล็กๆ น้อยๆ ของกระหม่อมได้ไหมพ่ะย่ะค่ะ”

“คุณเชิญพูดมาสิ”

“กระหม่อมมีเพื่อนอยู่สองสามคน ที่อยากจะเข้าไปทำงานในกระทรวงการคลัง หวังว่าฝ่าบาทจะทรงโปรดจัดหาตำแหน่งหน้าที่ให้พวกเขาได้บ้างนะพ่ะย่ะค่ะ”

ใบหน้าของโจเซฟเปลี่ยนเป็นเย็นชาลงในทันที

พวกนายทุนเหล่านี้ พอมีโอกาสปุ๊บก็หาทางยื่นหนวดหมึกเข้าไปก้าวก่ายในระบบการคลังระดับชาติทันที หวังจะค่อยๆ เข้าควบคุมระบบการคลังทั้งหมดทีละก้าว

แต่ทว่า โจเซฟไม่ใช่พวกนักการเมืองหัวอ่อนที่หลอกได้ง่ายๆ เสียหน่อย ตอนนี้ยังไม่ถึงศตวรรษที่ 19 กลวิธีทางด้านการเงินเพื่อเข้าควบคุมประเทศของบรรดากลุ่มทุนก็ยังไม่เป็นรูปเป็นร่างดีนัก ปฏิบัติการอันยอดเยี่ยมของตระกูลรอธส์ไชลด์ก็ต้องรออีกตั้ง 20 ปีถึงจะเริ่มนำมาใช้ แต่สำหรับเขาแล้ว เรื่องพวกนี้เป็นเพียงแค่ประวัติศาสตร์ที่เขาอ่านมานับครั้งไม่ถ้วนแล้วทั้งนั้น

ดังนั้น แค่โกลด์สมิดขยับตัว โจเซฟก็รู้แล้วว่าเขาคิดจะทำอะไร

“เรื่องนี้คงจะไม่ได้หรอก” เขาปฏิเสธเสียงแข็ง “การคลังของฝรั่งเศส จะต้องอยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลอย่างเบ็ดเสร็จเท่านั้น”

นี่ถือเป็นการพูดกันตรงๆ ไปเลยว่า ฉันรู้ว่านายอยากจะแทรกซึมเข้าสู่ระบบการคลัง แต่เลิกฝันไปได้เลย

โจเซฟกล่าวต่อ: “แต่ฉันสามารถมอบผลประโยชน์ในด้านอื่นให้คุณได้นะ อย่างเช่น อนุญาตให้ธนาคารของคุณเข้ามาขยายธุรกิจในฝรั่งเศสได้ หรือไม่ก็แนะนำโครงการลงทุนดีๆ ให้คุณ อ้อ จริงสิ เพื่อนของฉันที่อังกฤษเพิ่งจะพูดถึงโครงการดีๆ โครงการหนึ่งให้ฟังอยู่พอดีเลย”

ตามข้อตกลงก่อนหน้านี้ โกลด์สมิดต้องช่วยรวบรวมหลักฐานด้านมืดของบรรดานายหน้าเก็บภาษี เพื่อแลกกับการได้สิทธิ์ในการดูแลเงินทุนของบริษัทประกันภัยแอตแลนติก นั่นหมายความว่า เงินค่าประกันที่ชาวอังกฤษซื้อ จะต้องถูกโอนเข้าธนาคารของเขาก่อน แล้วจึงค่อยโอนกลับมาที่ฝรั่งเศส

บริษัทประกันภัยแอตแลนติกสามารถขายประกันได้มากกว่า 5 แสนปอนด์ต่อปี หรือราวๆ 12 ล้านฟรังก์ เงินจำนวนนี้แค่หมุนผ่านธนาคารของโกลด์สมิดรอบเดียว ก็สามารถทำกำไรให้เขาได้ถึงหลายแสนฟรังก์แล้ว ในขณะเดียวกันก็ยังช่วยสร้างชื่อเสียงให้กับธนาคารของเขาได้อีกด้วย

ดังนั้น ในตอนนั้นโกลด์สมิดจึงตอบตกลงรับข้อเสนอโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

ตอนนี้เขาเห็นว่ามกุฎราชกุมารยังทรงพระเยาว์ ดูเหมือนจะหลอกง่าย ก็เลยอยากจะลองหยั่งเชิงดู แต่กลับถูกปฏิเสธกลับมาทันควันเสียได้

เขาจึงทำได้เพียงฝืนยิ้มและพยักหน้ารับ: “ขอบพระทัยในความเมตตาของฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ หวังว่าในอนาคตเราจะมีโอกาสได้ร่วมงานกันมากขึ้นนะพ่ะย่ะค่ะ”

โจเซฟไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ เพียงแค่ถามว่า: “ทีนี้คุณบอกฉันได้หรือยังว่า คุณไปทำอะไรกับสมาคมนายหน้าเก็บภาษีมา?”

“อ้อ ได้เลยพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท” โกลด์สมิดตอบ “กระหม่อมเสนอให้พวกเขานำเอกสารทางภาษีไปซ่อนไว้ทั้งหมด และเมื่อถึงเวลาส่งมอบงานให้กับกรมสรรพากรของรัฐบาล ก็ให้เอาเอกสารปลอมไปมอบให้แทน

“พวกเขาต้องการใช้เอกสารเหล่านี้เป็นเครื่องต่อรอง เพื่อบีบบังคับให้รัฐบาลยอมมอบสิทธิ์ในการเหมาเก็บภาษีที่ได้กำไรสูงให้พวกเขาต่อไปพ่ะย่ะค่ะ”

เมื่อโจเซฟได้ยินดังนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลง หากไม่มีเอกสารทางภาษีของจริง ทันทีที่กรมสรรพากรเริ่มดำเนินการจัดเก็บภาษี ก็คงจะเกิดความโกลาหลขึ้นในไม่ช้าอย่างแน่นอน

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่การไม่มีบันทึกภาษีค้างชำระและภาษีล่วงหน้า ก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้เสียภาษีกับเจ้าหน้าที่สรรพากรตีกันตายแล้ว

นอกจากนี้ จำนวนเงินภาษีของที่ดินและโรงงานก็ต้องถูกประเมินใหม่ทั้งหมด ส่วนภาษีตลาดที่จัดเก็บตามความคุ้นเคย ก็ยิ่งเละเทะไปกันใหญ่ ภาษีนี้มักจะเก็บตามขนาดของแผงลอย เจ้าหน้าที่สรรพากรคนใหม่คงจะต้องเสียเวลาเถียงกับพ่อค้าแม่ค้าจนคอแหบแห้งแน่ๆ

ต้องยอมรับเลยว่า วิธีนี้ช่างชั่วร้ายจริงๆ หากกรมสรรพากรไม่ทันระวังตัว แล้วโดนเล่นงานแบบนี้เข้า คงต้องปั่นป่วนวุ่นวายกันไปหมดแน่นอน

แต่ทว่า โจเซฟก็ใช่ว่าจะไม่มีวิธีรับมือกับเรื่องนี้เสียทีเดียว ยกตัวอย่างเช่น สิ่งแรกที่เขาคิดออกก็คือ ถึงเอกสารจะหายไป แต่คนยังอยู่นี่นา

แล้วใครกันล่ะที่คุ้นเคยกับเอกสารภาษีเหล่านี้ดีที่สุด? ก็ต้องเป็น “คนเก็บภาษี” ที่บรรดานายหน้าเก็บภาษีจ้างมาเพื่อจัดเก็บภาษีในพื้นที่นั่นแหละ

หากเมื่อถึงเวลานั้น กรมสรรพากรพบว่าเอกสารที่ได้รับมามีปัญหาร้ายแรง จนไม่สามารถจัดเก็บภาษีได้ตามปกติ ตนเองก็สามารถใช้ข้อหา “มีส่วนร่วมในการปลอมแปลงเอกสารภาษี” เพื่อจับกุมคนเก็บภาษีหลายพันคนเหล่านั้นได้เลย

คนพวกนี้คือแหล่งข้อมูลภาษีที่มีชีวิตเลยนะ ตอนกลางคืนก็จับขังคุก พอรุ่งเช้าก็ใส่กุญแจมือ แล้วให้ตามเจ้าหน้าที่สรรพากรของรัฐบาลไปเก็บภาษีด้วยกัน แก้ปัญหาได้หนึ่งแห่ง ก็ลดโทษให้ 5 วัน ไม่เกินครึ่งเดือน พวกเขาก็สามารถจัดการระบบภาษีทั่วประเทศให้เป็นระเบียบเรียบร้อยได้แล้ว

แน่นอนว่า ตอนนี้โจเซฟได้รู้เรื่องที่สมาคมนายหน้าเก็บภาษีแอบสับเปลี่ยนเอกสารภาษีแล้ว อำนาจการตัดสินใจก็ตกมาอยู่ในมือเขาแล้ว

สิ่งที่เขาต้องคิดในตอนนี้ มีเพียงการหาวิธีรวบรวมหลักฐานให้แน่นหนา และนำมาใช้สร้างเงื่อนไขที่ดีที่สุดสำหรับการปฏิรูประบบภาษีเท่านั้น

โจเซฟหันไปถามโกลด์สมิดต่อ: “คุณรู้ไหมว่าพวกเขานำเอกสารภาษีไปซ่อนไว้ที่ไหน?”

“ทราบพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท” อีกฝ่ายพยักหน้าอย่างภาคภูมิใจ “ในฐานะคนต้นคิดแผนการนี้ กระหม่อมจึงได้รับมอบหมายให้ดูแลหลายขั้นตอนเลยทีเดียว เอกสารทั้งหมดน่าจะถูกซ่อนอยู่ในวิลล่าหลายหลังของไวส์เคานต์ฟอร์ด ในเมืองอ็องตวนพ่ะย่ะค่ะ”

“ดีมาก” โจเซฟสั่งการ “คุณกลับไปก่อน ทำตัวให้เป็นปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เมื่อแน่ใจแล้วว่าเอกสารทั้งหมดถูกรวบรวมไว้ด้วยกันแล้ว ก็รีบส่งข่าวมาบอกฉันทันที”

“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท”

……

ห้าวันต่อมา

กองกำลังตำรวจปารีสจำนวนมากบุกเข้าไปในเมืองอ็องตวน ท่ามกลางสายตาที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงของชาวเมือง พวกเขาได้ทำการปิดล้อมทรัพย์สินทั้งหมดที่เป็นชื่อของฟอร์ดและครอบครัว

จากนั้น เจ้าหน้าที่ข่าวกรองก็เริ่มลงมือตรวจค้นภายในบ้าน

เนื่องจากมีเป้าหมายที่ชัดเจน ใช้เวลาเพียงไม่นาน เอกสารภาษีจำนวนมหาศาลก็ถูกค้นพบ และถูกขนใส่รถม้าจนเต็มไปถึงกว่าสิบคัน

หลังจากที่เอกสารภาษีถูกส่งไปยังกรมสรรพากรแห่งชาติฝรั่งเศสแล้ว ทางศาลสูงปารีสก็รีบออกหมายจับกุมตัวผู้ต้องหามากกว่าร้อยฉบับในทันที เห็นได้ชัดว่าเตรียมการไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ แล้ว รอแค่ประทับตราก็ใช้งานได้เลย

หลังจากนั้น เจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรองในแต่ละพื้นที่ ภายใต้การสนับสนุนจากกองกำลังตำรวจ ก็ได้ทำการจับกุมหัวหน้าสำนักงานนายหน้าเก็บภาษีแทบจะทั้งหมด ในข้อหา “ปลอมแปลงเอกสารทางภาษี”

สำนักงานนายหน้าเก็บภาษีที่ว่านี้ ก็คือหน่วยงานด้านภาษีที่บรรดานายหน้าเก็บภาษีตั้งขึ้นมา ซึ่งมีหน้าที่การทำงานคล้ายคลึงกับกรมสรรพากรของรัฐบาล และนายหน้าเก็บภาษีส่วนใหญ่ก็ไม่ได้ลงมาบริหารสำนักงานนายหน้าเก็บภาษีด้วยตัวเอง พวกเขาเป็นเพียงผู้ออกทุน ซึ่งมีสถานะเหมือนกับประธานกรรมการบริษัท ส่วนงานจัดเก็บภาษีจริงๆ นั้น จะเป็นหน้าที่ของ “คนเก็บภาษี” จำนวนมากที่พวกเขาจ้างมา