
ย้อนเวลาสู่ยุค 70: ฉันดันกลายเป็นนางร้ายตัวท็อป!
ใครๆ ก็บอกว่า ‘ลู่เจิ้นผิง’ นายทหารหนุ่มอนาคตไกลจะต้องกลับมาหย่ากับ ‘เสิ่นเมิ่ง’ ภรรยาสายเถื่อนที่วันๆ เอาแต่ด่าทอเด็กๆ แต่ใครจะรู้ว่าเมื่อชายหนุ่มรูปหล่อบาดใจกลับมาถึงบ้าน เขากลับพบว่าภรรยาตัวร้ายเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ไม่เพียงแต่ทำอาหารอร่อยจนใครๆ ต้องกลืนน้ำลาย แต่ยังยอมเจ็บตัวเพื่อปกป้องลูกๆ จากการถูกญาติรังแกอีกด้วย จากที่คิดจะห่างเหิน คุณสามีทหารมาดขรึมก็เริ่มจะกลายเป็นคนคลั่งรัก และพร้อมจะเป็นเสาหลักปกป้องภรรยาคนนี้ตลอดไป!
ผู้แต่ง 二肥2
แปลโดย เนสยัง
- ตอนที่ 1 สัญญาณเตือนทะลุมิติ 848 Words
- ตอนที่ 2 กักตุนเสบียงอย่างบ้าคลั่ง 1,367 Words
- ตอนที่ 3 ทะลุมิติสู่ชนบทยุค 70 1,237 Words
- ตอนที่ 4 เธอคือนางร้าย 1,320 Words
- ตอนที่ 5 ต้องพักฟื้นเป็นปีถึงจะหาย 1,275 Words
- ตอนที่ 6 ครั้งนี้คงต้องพึ่งพวกพ่อกับแม่แล้ว 1,472 Words
- ตอนที่ 7 ให้ตายเถอะ เธอมองปราดเดียวก็รู้ว่านี่คือลูกของเธอ 1,502 Words
- ตอนที่ 8 เริ่มการแสดงของฉันได้ 1,435 Words
- ตอนที่ 9 ยายเฒ่า ฉันจะปั่นประสาทให้ตายไปเลย 1,437 Words
- ตอนที่ 10 จุดสูงสุดของการทะเลาะเบาะแว้ง 1,607 Words
- ตอนที่ 11 คนเราต้องไม่หน้าด้านเกินไป 1,450 Words
- ตอนที่ 12 ไอ้เด็กนี่มันเจ้าเล่ห์นัก 1,375 Words
- ตอนที่ 13 แกไปคิดดูให้ดีก็แล้วกัน 1,403 Words
- ตอนที่ 14 กินไปก่อนค่อยว่ากัน 1,335 Words
- ตอนที่ 15 คุ้มค่าที่จะดีด้วย 1,511 Words
- ตอนที่ 16 แบ่งบ้านกันไปเลย 1,193 Words
- ตอนที่ 17 กลับไปกินข้าวบ้าน 1,316 Words
- ตอนที่ 18 เสนอหน้าไปก็มีแต่เจ็บตัวเปล่า 1,229 Words
- ตอนที่ 19 เจียวเจียวคงไม่ว่าอะไรหรอกนะ 1,238 Words
- ตอนที่ 20 กลิ่นตัวแม่หอมจังเลย 1,240 Words
- ตอนที่ 21 เขียนจดหมายถึงพี่เจิ้นผิง 1,499 Words
- ตอนที่ 22 พูดเร็วเกินไปแล้ว 1,542 Words
- ตอนที่ 23 ไหลตามน้ำไปเลย 1,553 Words
- ตอนที่ 24 นี่แหละคือกลิ่นอายลูกผู้ชาย 1,471 Words
- ตอนที่ 25 เขียนจดหมายกลับมาขอหย่า 1,459 Words
- ตอนที่ 26 ยังมีคนคอยนึกถึงเขา เป็นห่วงเป็นใยเขา 1,516 Words
- ตอนที่ 27 ไปตัวอำเภอ 1,447 Words
- ตอนที่ 28 ไม่ว่าจะคิดยังไงก็รู้สึกว่าตัวเองเสียเปรียบ 1,424 Words
- ตอนที่ 29 ฉันต้องไปหาหล่อนแล้ว 1,500 Words
- ตอนที่ 30 ปากช่างฉอเลาะเสียจริง 1,507 Words
- ตอนที่ 31 ลู่เจิ้นผิง นายก็สมควรโดนแล้วล่ะ 1,561 Words
- ตอนที่ 32 จู่ๆ สมองก็แล่นขึ้นมา 1,176 Words
- ตอนที่ 33 บ้านแกสิคุ้ยขี้วัว 2,001 Words
- ตอนที่ 34 เธอก็ไม่รู้ประสีประสาเกินไปแล้ว 1,600 Words
- ตอนที่ 35 สมองคนถูกตีจนกลายเป็นสมองหมา 1,542 Words
- ตอนที่ 36 ฉันไม่ได้มาหาเรื่อง 1,353 Words
- ตอนที่ 37 ทำผิดไปหรือเปล่า 1,429 Words
- ตอนที่ 38 ทำไมพี่ใหญ่ยังไม่ตอบจดหมายกลับมาอีก 1,408 Words
- ตอนที่ 39 มีผีล้มลงตรงนั้น 1,521 Words
- ตอนที่ 40 โอกาสดีในการทำคะแนน 1,296 Words
- ตอนที่ 41 ลูกก็คือลูกของแม่ 1,459 Words
- ตอนที่ 42 วางมีดลงเถอะ 1,371 Words
- ตอนที่ 43 ฉันจะไปกลัวเขาทำไม 1,467 Words
- ตอนที่ 44 แม่ก็ทำเพื่อแกทั้งนั้นนะ 1,621 Words
- ตอนที่ 45 ดึงเขามาเป็นพวก 1,448 Words
- ตอนที่ 46 เงินกำลังจะไหลมาเทมาแล้วสิเนี่ย 1,385 Words
- ตอนที่ 47 เรื่องนี้ฉันจัดการได้ 1,427 Words
- ตอนที่ 48 ขอโทษทีนะคุณสามีปัจจุบัน 1,461 Words
- ตอนที่ 49 มือเติบจริงๆ เลยนะ 1,462 Words
- ตอนที่ 50 ต่างก็จ้องมองกระเป๋าเงินของนางกันเป็นตาเดียว 1,432 Words
- ตอนที่ 51 กินกันดังแจ๊บๆ อย่างเอร็ดอร่อย 1,421 Words
- ตอนที่ 52 หวาดผวามาตลอดทาง 1,228 Words
- ตอนที่ 53 ป่วยแล้วก็ไม่ยอมส่งข่าวมาบอก 1,331 Words
- ตอนที่ 54 ตั้งใจเตรียมมาให้คุณโดยเฉพาะ 1,361 Words
- ตอนที่ 55 ซ่อมแซมบ้านให้ครอบครัว 1,441 Words
- ตอนที่ 56 ลูกสาวก็สามารถปกป้องพวกเขาจากพายุฝนได้ 1,436 Words
- ตอนที่ 57 ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ต้องตอบแทน 1,390 Words
- ตอนที่ 58 วันข้างหน้าก็ต้องพึ่งพาพี่น้องกันเอง 1,482 Words
- ตอนที่ 59 นี่มันบังเอิญเกินไปแล้วหรือเปล่าเนี่ย 1,454 Words
- ตอนที่ 60 เอาแต่ใช้ของตอบแทนจะยิ่งทำให้ห่างเหินกันเปล่าๆ 1,553 Words
- ตอนที่ 61 อีกไม่กี่วันก็จะกลับบ้านแล้ว 1,567 Words
- ตอนที่ 62 ลูกสาวแท้ๆ ของแม่จะเอาไปใช้ยังไงก็เรื่องของนางสิ 857 Words
- ตอนที่ 63 ฉันพอใจแล้วจ้ะ 1,769 Words
- ตอนที่ 64 ไปโรงงานอิฐและกระเบื้อง 1,399 Words
- ตอนที่ 65 มีเรื่องบังเอิญขนาดนี้จริงๆ หรือ 1,399 Words
- ตอนที่ 66 แม่ก็จริงๆ เลย 1,554 Words
- ตอนที่ 67 อย่างมากฉันก็แค่ตาย 1,742 Words
- ตอนที่ 68 รู้ตัวว่าผิดหรือยัง 1,427 Words
- ตอนที่ 69 อดทนกับเธอมานานแล้ว 1,431 Words
- ตอนที่ 70 ฉันไม่มีหน้าจะอยู่แล้ว 1,543 Words
- ตอนที่ 71 พ่อแม่รู้ว่าเขาอยู่ดีมีสุขต้องดีใจแน่ๆ 1,302 Words
- ตอนที่ 72 ฉันจะอยู่กับแม่ 1,374 Words
- ตอนที่ 73 รอฉันกลับมา 1,327 Words
- ตอนที่ 74 ไปโรงพยาบาลในอำเภอ 1,354 Words
- ตอนที่ 75 เขาดูไม่ออกเลย 1,400 Words
- ตอนที่ 76 แม่จะรักน้องสาวแล้ว 1,396 Words
- ตอนที่ 77 แยกบ้านอยู่เอง 1,482 Words
- ตอนที่ 78 ฉันล่ะอยากจะตบแกให้ตายจริงๆ 1,606 Words
- ตอนที่ 79 1,447 Words
- ตอนที่ 80 โวยวายอะไรกัน 1,629 Words
- ตอนที่ 81 หล่อบาดใจจริงๆ 1,464 Words
- ตอนที่ 82 วันหน้าจะไปฝังที่ไหนก็ยังไม่รู้เลย 1,391 Words
- ตอนที่ 83 จะมายืนเป็นทวารบาลอยู่ตรงนี้ทำไมล่ะ 1,440 Words
- ตอนที่ 84 ระวังอย่ากัดหล่อนจนเจ็บล่ะ 1,331 Words
- ตอนที่ 85 เดี๋ยวจะไปขอรับดอกไม้สีแดงดอกใหญ่มาให้นะ 1,624 Words
- ตอนที่ 86 ตัวตนที่แท้จริงของไป๋ซูหยุน 1,439 Words
- ตอนที่ 87 เธอไม่โทษพ่อหรอก 1,504 Words
- ตอนที่ 88 นี่คือบรรพบุรุษของหล่อนชัดๆ 1,443 Words
- ตอนที่ 89 ลำไส้คงจะเขียวปัดไปด้วยความเสียใจ 1,452 Words
- ตอนที่ 90 เมียดีขึ้นแล้วยังไม่รู้จักพอ 1,398 Words
- ตอนที่ 91 ปลดกระดุมเสื้อซะกว้างเชียว 1,356 Words
- ตอนที่ 92 กางเกงในสีแดงสดใส 1,452 Words
- ตอนที่ 93 เมื่อก่อนผมก็อยากเป็นพ่อที่แสนดีนะ 1,334 Words
- ตอนที่ 94 ตอนนี้ถึงได้รู้ตัวว่ากลัวสินะ 1,278 Words
- ตอนที่ 95 ไปขอโทษ 1,282 Words
- ตอนที่ 96 พวกเธอผิดตรงไหน 1,398 Words
- ตอนที่ 97 เช็ดขี้ตาหน่อยสิ 1,422 Words
- ตอนที่ 98 ฉันขอไปเรียนหนังสือด้วยได้ไหม 1,543 Words
- ตอนที่ 99 งานแต่งงานกำลังจะล่ม 1,570 Words
- ตอนที่ 100 เธอหมายความว่ายังไง 1,444 Words
- ตอนที่ 101 ถ้าชอบก็มีอีกสักคนสิ 1,476 Words
- ตอนที่ 102 เสิ่นเมิ่ง เธอเก่งที่สุดเลย 1,486 Words
- ตอนที่ 103 น้องชายเธอหมั้นแล้วนะ 1,476 Words
- ตอนที่ 104 มองให้ชัดถึงหัวใจของตัวเอง 1,469 Words
- ตอนที่ 105 พี่น้องคลานตามกันมาจะโกรธกันข้ามคืนได้ยังไง 1,472 Words
- ตอนที่ 106 ได้กินเนื้อแล้ว 1,557 Words
- ตอนที่ 107 ซุปเซี่ยงจี๊บำรุงกำลัง 1,524 Words
- ตอนที่ 108 ขาของแม่เป็นอะไรไป 1,529 Words
- ตอนที่ 109 พูดจาเหลวไหลอะไรกัน 1,544 Words
- ตอนที่ 110 แม่ต้องทำงานทุกคืน 1,591 Words
- ตอนที่ 111 ช่วยชีวิตคน 1,401 Words
- ตอนที่ 112 โสมนี่ฉันให้คุณก็แล้วกัน 1,415 Words
- ตอนที่ 113 เด็กน่ะห้ามให้หล่อนแตะต้องเด็ดขาด 1,446 Words
- ตอนที่ 114 เธอน่ะสำออยเกินไปแล้ว 1,518 Words
- ตอนที่ 115 หล่อนบอกว่าแล้วแต่พ่อแม่จะจัดการให้ 1,427 Words
- ตอนที่ 116 แกมันไอ้ขี้แพ้ 1,501 Words
- ตอนที่ 117 ไอ้เด็กเวรนี่มันจะตีหนู 1,403 Words
- ตอนที่ 118 รู้เยอะเหมือนกันนะเนี่ย 1,565 Words
- ตอนที่ 119 มาหาผิดบ้านหรือเปล่า 1,513 Words
- ตอนที่ 120 จัดหางานให้ 1,480 Words