บทที่ 9 ข้อมูลเกี่ยวกับผู้ตื่นรู้และดินแดนแห่งต้นกำเนิด (3)

หน้านี้เรียบง่ายมาก มีพื้นหลังสีขาว โลโก้ของสมาคมผู้มีพลังพิเศษ และช่องว่างสองช่องสำหรับใส่อีเมลและรหัสผ่าน

ไม่มีอะไรน่าสนใจเป็นพิเศษในหน้านี้ ไมเคิลจึงรีบใส่อีเมลและรหัสผ่านตามคำแนะนำที่ได้รับจากหญิงสาวที่สมาคมผู้มีพลังพิเศษ

เขารู้สึกคาดหวัง ท้ายที่สุดแล้ว นี่คือแพลตฟอร์มสำหรับผู้มีพลังเหนือธรรมชาติโดยเฉพาะ ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยจินตนาการว่าจะได้เข้าถึงทั้งในชีวิตนี้และชีวิตก่อน

‘รู้สึกเหมือนตัวเองได้รับคำเชิญให้เข้าร่วมองค์กรลับยังไงยังงั้นเลยแฮะ’

หลังจากกรอกรายละเอียดเสร็จ ไมเคิลก็ลงชื่อเข้าใช้ ไม่นานเขาก็ถูกนำไปยังหน้าใหม่

ต่างจากหน้าต่างล็อกอินที่ดูจืดชืด หน้านี้ดูมีสีสันและมีชีวิตชีวามากกว่า

มันดูเหมือนเว็บบอร์ด ดูเหมือนว่ามีอะไรเกิดขึ้นมากมาย แต่น่าเสียดายที่ไม่มีคู่มือการใช้งาน

ไม่ใช่ว่ามันจำเป็นหรอกเมื่อมองแวบแรก เว็บบอร์ดของสมาคมผู้มีพลังพิเศษไม่ได้ดูแตกต่างจากเว็บบอร์ดทั่วไปมากนัก นอกเหนือจากเนื้อหาของมัน

________________________________________

[มีใครรู้จุดอ่อนของมังกรหนองน้ำบ้าง?]

• เฮ้! ดูเหมือนว่าเราจะมีตัวบิ๊กบึ้มอยู่ในห้องนี้นะ!

• จริง! ถ้าฉันจำไม่ผิด ไวเวิร์นมักจะมีเลเวลสูงกว่า 30 ใช่ไหม?

• นั่นมันมังกรหนองน้ำวัยรุ่น ไม่ได้แข็งแกร่งอะไรขนาดนั้นหรอก

• การที่เรียกมังกรหนองน้ำว่าอ่อนแอนี่แหละที่ทำเอาฉันอึ้งไปเลย

• ผู้บำเพ็ญเพียรมือใหม่ครับ มังกรหนองน้ำนี่แข็งแกร่งแค่ไหนสำหรับพวกเราผู้บำเพ็ญเพียรเหรอครับ?

• เลเวล 30 น่าจะเป็นสัตว์อสูรระดับผู้บัญชาการสำหรับพวกคุณนะ ดังนั้นคุณคงต้องใช้อัศวินผู้บัญชาการหรือจอมเวทผู้บัญชาการถึงจะสู้กับมังกรหนองน้ำได้

• เพื่อนเอ๊ย แค่บอกว่าผู้บำเพ็ญเพียรระดับสามก็พอแล้ว

• ไม่ใช่ความผิดฉันนะพี่ชาย ระบบพลังของผู้ตื่นรู้กับผู้บำเพ็ญเพียรบางทีมันก็ชวนสับสน

________________________________________

นั่นคือประเภทของเนื้อหาในเว็บบอร์ด ไมเคิลทำได้เพียงอ่านด้วยความทึ่ง ไม่สามารถเข้าใจเนื้อหาส่วนใหญ่ได้อย่างถ่องแท้

อีกครั้งที่สมาคมผู้มีพลังพิเศษส่งมอบข้อมูลสำคัญมาให้เขาถึงที่ไม่ใช่ในรูปแบบคำแนะนำทีละขั้นตอน แต่ผ่านแพลตฟอร์มแบบโต้ตอบ

เนื่องจากมันเป็นเว็บบอร์ด ไมเคิลจึงสามารถค้นหาข้อมูลที่ต้องการหรือถามได้โดยตรง ซึ่งเขาก็ทำเช่นนั้นโดยไม่ลังเล

แม้ว่าโพสต์บางส่วนบนหน้าแรกจะมีชื่อเรื่องที่น่าสนใจ แต่ไมเคิลยังคงมีสมาธิ การอ่านโพสต์แบบสุ่มไปเรื่อยจะไม่ช่วยอะไรเขาเลย

เขายังไม่สามารถเข้าใจเรื่องที่พวกเขาสนทนากันได้มากนัก

ไมเคิลดำดิ่งลงไปในการค้นหาข้อมูล และช่องโหว่ในความเข้าใจของเขาก็เริ่มถูกเติมเต็มอย่างช้าๆ

กว่าเขาจะทำเสร็จ ข้างนอกก็มืดแล้ว แต่เขาแทบจะไม่ทันสังเกตเลย

การได้อ่านโพสต์ต่างๆ บนเว็บบอร์ดทำให้ไมเคิลเบิกเนตร

สิ่งที่ทำให้เขาตกใจมากที่สุดคือพลังอันมหาศาลที่ซ่อนอยู่ภายในโลกใบนี้

‘เรามักจะได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับผู้บำเพ็ญเพียรและผู้ตื่นรู้ แต่ยกเว้นข้อมูลพื้นฐานบางอย่างเกี่ยวกับผู้บำเพ็ญเพียร เช่น เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตและระดับที่ตามมา ทุกอย่างล้วนถูกปกคลุมไปด้วยความลึกลับ

ข้อมูลเกี่ยวกับผู้ตื่นรู้ยิ่งค้นหาได้ยากกว่าเสียอีก’

ไมเคิลรู้สึกทั้งตกใจ ทั้งกระจ่างแจ้ง และตื่นเต้นปะปนกันไป

‘เป็นความผิดของฉันเองที่ประเมินผู้คนในโลกนี้ต่ำเกินไป’

อันที่จริง ไม่ใช่แค่ไมเคิลเท่านั้นที่มีความเข้าใจผิดเหล่านี้ แม้แต่ประชาชนดั้งเดิมของโลกใบนี้ก็รู้สึกเช่นเดียวกัน

ท้ายที่สุดแล้ว ออโรร่าเพิ่งจะรู้จักกับมานามาได้เพียงสองร้อยกว่าปีเท่านั้น

อารยธรรมของพวกเขาจะก้าวหน้าไปได้สักแค่ไหนในเวลาอันสั้นเช่นนี้?

ทว่า พวกเขาทุกคนคิดผิดผิดถนัด ตัวตนที่ทรงพลังอย่างแท้จริงของโลกใบนี้แข็งแกร่งอย่างน่าอัศจรรย์

ตัวอย่างเช่น ในที่สุดไมเคิลก็ได้เรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับระบบพลังของผู้บำเพ็ญเพียร

มีทั้งหมดเจ็ดระดับ ตั้งแต่ระดับหนึ่งถึงเจ็ด ซึ่งรู้จักกันในชื่อระดับ ฝึกหัด, ชั้นยอด, ผู้บัญชาการ, ปรมาจารย์, ราชัน, จักรพรรดิ, และครึ่งเทพ ตามลำดับ

ใช่แล้ว!

ครึ่งเทพ!

ตอนแรก ไมเคิลคิดว่าเขาอ่านผิด แต่หลังจากตรวจสอบดูสามครั้งและได้ดูวิดีโอที่ครึ่งเทพเอาชนะสัตว์ประหลาดสูง 100 เมตรได้อย่างง่ายดายด้วยการตบเบาๆ เขาก็ถึงกับพูดไม่ออก

เขาไม่รู้ว่าสัตว์ประหลาดตัวนั้นแข็งแกร่งแค่ไหน แต่เขามั่นใจว่าแค่เสียงจามของมันก็เพียงพอที่จะพรากชีวิตเขาไปได้แล้ว

แม้ว่าผู้แข็งแกร่งระดับนั้นจะหายาก แต่พวกเขาก็ไม่น่าจะมีจำนวนน้อย

หากมีน้อยจริง สหพันธ์และสมาคมผู้มีพลังพิเศษคงจะเก็บข้อมูลเกี่ยวกับพวกเขาไว้เป็นความลับขั้นสุดยอดไปแล้ว

เว็บบอร์ดของสมาคมผู้มีพลังพิเศษได้ขยายมุมมองของไมเคิลอย่างแท้จริง และเขาก็รู้สึกเบิกบานใจกับสิ่งที่ได้เรียนรู้

‘พลัง พลัง! ฉันต้องได้มันมา!’

หากก่อนหน้านี้ การเป็นผู้ตื่นรู้เป็นไปเพื่อพัฒนาชีวิตของเขาและครอบครัวเป็นหลัก โดยมีการใช้ชีวิตอย่างเติมเต็มเป็นเป้าหมายรอง ตอนนี้หัวใจของไมเคิลลุกโชนไปด้วยความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะได้มาซึ่งพลังอำนาจ

ต้องใช้เวลาสักพักกว่าไมเคิลจะสงบสติอารมณ์จากความตื่นเต้นที่พลุ่งพล่านขึ้นมาได้

เขายังได้เรียนรู้มากมายเกี่ยวกับผู้ตื่นรู้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับดินแดนแห่งต้นกำเนิดอันลึกลับ

ดินแดนแห่งต้นกำเนิดเป็นดินแดนลี้ลับที่มีเพียงผู้ตื่นรู้เท่านั้นที่จะเข้าถึงได้

ว่ากันว่ามันดูคล้ายกับโลกของเกม มีทั้งเลเวล ภารกิจ และอื่นๆ อีกมากมาย

แต่เราไม่ควรเข้าใจผิดคิดว่ามันเป็นเกมเด็ดขาด มิฉะนั้นจะต้องเสียใจอย่างสุดซึ้ง

สิ่งที่เชื่อมโยงดินแดนแห่งต้นกำเนิดเข้ากับผู้ตื่นรู้คือตราประทับแห่งต้นกำเนิด

ไมเคิลเหลือบมองหลังมือขวาของเขา ซึ่งมีรอยสักรูปดอกไม้อยู่

ก่อนหน้านี้มันไม่ได้อยู่ตรงนั้นไมเคิลไม่เคยสักเลยสักครั้ง

มันเพิ่งปรากฏขึ้นหลังจากการปลุกพลังของเขา “รอยสัก” ลึกลับนี้ติดตามเขามานับตั้งแต่นั้น

รอยประทับจะแสดงให้เห็นก็ต่อเมื่อเขาต้องการเท่านั้น

________________________________________

[ชื่อ: ไมเคิล นอร์แมน]

[เผ่าพันธุ์: มนุษย์]

[อาชีพ: จอมเวทมรณะฝึกหัด]

[เลเวล: 1]

[ค่าประสบการณ์: 0/100]

[พละกำลัง: 1.3]

[ความคล่องตัว: 1.4]

[ความทนทาน: 1.2]

[สติปัญญา: 4.5]

[แต้มคุณลักษณะ: 0]

[ทักษะ: อัญเชิญซากศพ, คืนชีพซากศพ]

[พรสวรรค์: วิวัฒนาการไร้ที่สิ้นสุด]

[ทักษะอาชีพ: ช่องทำสัญญา {0/2}]

[ของขวัญพิเศษ: ตราประทับแห่งต้นกำเนิด]

ตราประทับแห่งต้นกำเนิดมีหน้าที่หลักสองประการ อย่างแรกคือทำหน้าที่เป็นกุญแจเชื่อมโยงจิตสำนึกของผู้ตื่นรู้เข้ากับดินแดนแห่งต้นกำเนิด

อย่างที่สองคือทำหน้าที่เป็นพื้นที่มิติขนาดเล็ก

ใช่แล้ว เหมือนกับแหวนมิติเก็บของนั่นแหละ

ไมเคิลได้ขีดฆ่าหนึ่งในสิ่งที่ “ต้องมี” ในรายการของเหล่านักข้ามมิติออกไปแล้วหนึ่งข้อจากการค้นพบนี้

อย่างไรก็ตาม ไมเคิลสงสัยว่าคำว่า “ของขวัญพิเศษ” หมายถึงอะไร เนื่องจากตราประทับแห่งต้นกำเนิดของเขาถูกระบุไว้เช่นนั้น

ทว่าเขาไม่พบข้อมูลใดๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้ในเว็บบอร์ดเลย

มันดูไม่น่าเป็นไปได้เอาเสียเลยผู้ตื่นรู้ทุกคนในสมาคมผู้มีพลังพิเศษก็น่าจะสนใจหัวข้อนี้อย่างแน่นอน

ดังนั้น คงมีเพียงคำอธิบายเดียว: ข้อมูลนี้ถูกจำกัดสิทธิ์เข้าถึง

มันน่าจะหมายความว่าเขายังไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าถึงความรู้ดังกล่าว

ไมเคิลรู้สึกว่าเขามาถูกทางแล้วกับการคาดเดาของเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อดูตรงโปรไฟล์ที่พวกเขาสร้างให้เขา ก็มีคำว่า “สมาชิกเลเวล 1” แสดงไว้อย่างชัดเจนด้วยตัวหนา

นี่รังแต่จะทำให้ไมเคิลอยากรู้มากขึ้นไปอีกว่า “ของขวัญพิเศษ” คืออะไร

หากข้อมูลเกี่ยวกับครึ่งเทพสามารถเข้าถึงได้โดยสมาชิกเลเวล 1 อย่างเขาแม้ว่ามันจะไม่ได้เจาะลึกมากนักก็ตามความจริงที่ว่ารายละเอียดเกี่ยวกับของขวัญพิเศษถูกซ่อนไว้ แสดงให้เห็นว่าหัวข้อนี้มีความสำคัญยิ่งกว่าเรื่องของครึ่งเทพเสียอีก

หรือบางทีมันอาจจะมีน้ำหนักเท่าเทียมกับเรื่องของพระเจ้าเลย?

แม้เว็บบอร์ดจะไม่ได้มีการกล่าวถึง “พระเจ้า” โดยตรง แต่ไมเคิลก็อดสงสัยไม่ได้ว่าพระเจ้าอาจจะมีตัวตนอยู่ในโลกนี้

หลังจากสำรวจเว็บบอร์ดแล้วเท่านั้น เขาถึงได้ตระหนักว่าความลึกลับของโลกใบนี้มันหยั่งรากลึกมากแค่ไหน

โชคดีที่เขายังสามารถตรวจสอบข้อมูลอื่นๆ เกี่ยวกับหน้าต่างในใจของเขาได้ โดยหันความสนใจไปที่ส่วนที่น่าสนใจรองลงมา: พรสวรรค์ของเขานั่นเอง

ตามสิ่งที่เขาค้นพบในเว็บบอร์ด พรสวรรค์สามารถมองได้ว่าเป็นทักษะติดตัวแต่กำเนิดที่สามารถใช้ได้โดยไม่ต้องพึ่งพามานา

พวกมันคล้ายกับทักษะระดับสูง เพียงแต่ว่ามันหายากแม้แต่ในหมู่ผู้ตื่นรู้ก็ตาม

มีสองวิธีที่ผู้ตื่นรู้จะได้รับพรสวรรค์: วิธีแรกคือผ่านโชคล้วนๆ ในระหว่างพิธีปลุกพลัง และวิธีที่สองคือการไขว่คว้าโอกาสบางอย่างในดินแดนแห่งต้นกำเนิด

เห็นได้ชัดว่ามีบางสิ่งที่พิเศษสุดได้ตกลงมาอยู่ในมือของไมเคิลเข้าแล้ว

อย่างไรก็ตาม เขากลับรู้สึกว่าพรสวรรค์ของเขานั้น… แปลกประหลาดไปสักหน่อย

[พรสวรรค์: วิวัฒนาการไร้ที่สิ้นสุด]

แต้มวิวัฒนาการ: 1 (16 ชั่วโมง: 09 นาที: 23 วินาที)

นอกเหนือจากข้อเท็จจริงที่ว่าสิ่งที่เรียกว่า “แต้มวิวัฒนาการ” จะปรากฏขึ้นและสะสมเพิ่มขึ้นทุกๆ 24 ชั่วโมง พรสวรรค์นี้ก็ดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์อะไรในตอนนี้

ถึงกระนั้น ไมเคิลก็ยังรู้สึกยินดีที่มีพรสวรรค์

แม้เขาจะยังไม่เข้าใจการใช้งานของมัน แต่เขาก็มั่นใจว่ามันจะต้องมีประโยชน์ในอนาคต

จากชื่อของมัน วิวัฒนาการไร้ที่สิ้นสุด เขาคาดหวังไว้สูงมากว่ามันจะกลายเป็นอะไรได้บ้าง