บทที่ 83 ไม่ธรรมดา

ทักษะทั้งสามล้วนมีความหลากหลายและมีประโยชน์ในแบบของตัวเอง

อย่างน้อยเมื่อเทียบกับ {กระสุนกรด} แล้ว ไมเคิลก็ไม่รู้สึกแปลกหรือลังเลใจเกี่ยวกับทักษะพวกนี้เลย

ทักษะส่วนตัวที่เขาชอบที่สุดคือทักษะชุดกระดูก{หอกกระดูก} และ {เกราะกระดูก}

ทักษะหนึ่งให้การป้องกัน ในขณะที่อีกทักษะหนึ่งให้การโจมตีระยะไกล

พวกมันสมบูรณ์แบบสำหรับคนอย่างไมเคิล ที่อยากจะมีส่วนร่วมในการต่อสู้บ้าง แต่ไม่อยากเอาตัวเข้าไปเสี่ยงจริงๆ

“ฉันต้องทดสอบทักษะพวกนี้ดูเมื่อมีโอกาส” เขาพึมพำกับตัวเอง

แม้ว่าเขาจะสามารถทดสอบได้ทันที เนื่องจากทักษะเหล่านี้ต้องใช้มานาและตอนนี้เขาก็มีมานาเหลือเฟือแต่สิ่งสำคัญอันดับแรกของเขาในตอนนี้กลับเป็นอย่างอื่น

การควบคุมความแข็งแกร่งของเขา

ถ้าตัวเขาในตอนนี้กลับไปยังโลกความเป็นจริง การทำลายตึกสักหลังคงเป็นเรื่องที่น่ากังวลน้อยที่สุด

การเผลอฆ่าคนโดยไม่ตั้งใจไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย

“แล้วก็ยังมีเรื่องนั้นอีก…” สายตาของไมเคิลเลื่อนไปที่ส่วนพรสวรรค์ของเขา

[พรสวรรค์: วิวัฒนาการไร้ที่สิ้นสุด]

แต้มวิวัฒนาการ: 165

“ก็ยังเยอะอยู่ดี”

แม้ว่าเขาจะคาดหวังว่าจะยังเหลือแต้มวิวัฒนาการอยู่บ้างหลังจากอัปเกรดซากศพคืนชีพทั้งหมดของเขาเป็นระดับหายากแล้ว แต่มันก็ช่วยให้รู้สึกอุ่นใจขึ้นเมื่อได้ยืนยัน

“นี่น่าจะพอให้วิวัฒนาการทั้งลัคกี้และพรินซ์นะ!”

ตอนนี้เมื่อเขามาถึงระดับ 1 แล้ว เขาก็ไม่ต้องกลัวว่าซากศพคืนชีพของเขาจะเลื่อนขั้นเป็นระดับ 2 ก่อนเขาอีกต่อไป

ปัจจุบัน ลัคกี้อยู่ที่เลเวล 18 โดยที่พรินซ์ตามหลังมาแค่เลเวลเดียว

การวิวัฒนาการพวกมันจะช่วยเพิ่มความสามารถของพวกมันอย่างไม่ต้องสงสัย แต่จะเพิ่มขึ้นมากแค่ไหนนั้นก็ยังคงเป็นปริศนา

ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม หลังจากการวิวัฒนาการ การรับมือกับการ์กอยล์ข้างนอกนั้นเป็นไปได้มากกว่าที่เคย

ความคิดนั้นเติมเต็มไมเคิลด้วยความตื่นเต้น

แม้จะผ่านไปเพียงไม่กี่วัน แต่เขาก็รู้สึกเหมือนตัวเองติดอยู่ในกรงในดินแดนแห่งต้นกำเนิด

หวังว่าวันนี้จะเป็นวันที่เขาทิ้งมันไว้เบื้องหลังเสียที

“อย่างแรกเลย ฉันต้องควบคุมพลังของตัวเองให้ดีกว่านี้ซะก่อน”

ถ้าทุกย่างก้าวที่เขาเดินทำให้เขาพุ่งชนกำแพงและทำลายข้าวของรอบตัว เขาก็ไม่จำเป็นต้องมากังวลหรอกว่าลัคกี้และพรินซ์จะสามารถเอาชนะการ์กอยล์ได้หรือไม่

ในทางกลับกัน สิ่งที่น่ากังวลที่สุดของเขาคือการเผลอส่งตัวเองเข้าไปในปากของมอนสเตอร์ต่างหากล่ะ

ไมเคิลค่อยๆ หันตัวลงกับพื้นและเริ่มวิดพื้น โดยตั้งใจขยับตัวช้าๆ ราวกับหอยทากเพื่อหลีกเลี่ยงการพุ่งตัวออกจากพื้น

การทำแต่ละครั้งถูกควบคุมอย่างพอเหมาะ เพื่อให้เขาปรับตัวเข้ากับความแข็งแกร่งใหม่ได้

หลังจากใช้เวลาหลายนาทีในการหาจังหวะที่สม่ำเสมอ เขาก็เปลี่ยนไปออกกำลังกายท่าอื่น โดยเน้นไปที่การควบคุมทั่วทั้งร่างกาย

ในที่สุด เขาก็หยิบหอกออกมา ตั้งใจจะขัดเกลาความสมดุลและการควบคุมของเขาให้ดียิ่งขึ้น

การฝึกซ้อมด้วยอาวุธไม่เพียงแต่ช่วยปรับปรุงความประสานงานของเขา แต่ยังเพิ่มความชำนาญใน {วิชาหอก} อีกด้วย

สองชั่วโมงผ่านไปแบบนี้ และสภาพแวดล้อมที่เคยสลัวๆ ก็สว่างขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ร่างกายของไมเคิลชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ แต่ต่างจากตอนก่อนที่จะปลุกพลัง เขารู้สึกถึงความเชื่อมโยงกับท่วงท่าของตนเองที่ได้รับการฟื้นฟูขึ้นใหม่

การควบคุมร่างกายของเขากลับมาแล้ว

โอ้ ทำไมคนที่แข็งแกร่งแบบเขาถึงยังเหงื่อออกอยู่อีกล่ะ?

เอาเป็นว่า แม้แต่เทพเจ้าก็ยังต้องเหงื่อตกเมื่ออยู่ภายใต้ความกดดันมากพอล่ะนะ

“แฮ่… แฮ่…” ไมเคิลหอบหายใจ คืนหอกที่เกือบจะพังของเขากลับเข้าไปในพื้นที่มิติ

เขาพยายามอย่างเต็มที่ที่จะรั้งความแข็งแกร่งของเขาไว้และหลีกเลี่ยงการสร้างความเสียหายให้กับอาวุธ แต่มันก็เป็นการต่อสู้ที่พ่ายแพ้

หอก ซึ่งทำจากวัสดุธรรมดา ทนทานมาได้อย่างน่ายกย่อง แต่ก็ชัดเจนว่ามันถึงขีดจำกัดแล้ว

“มิน่าล่ะ เขาถึงแนะนำให้ผู้ตื่นรู้ถอยกลับมาพักหลังจากเลื่อนขั้น” เขาพึมพำ

“ถ้าการอยู่ระดับ 1 มันรู้สึกแบบนี้ แล้วผู้ตื่นรู้ระดับ 2 ล่ะจะเป็นยังไง? และระดับที่สูงกว่านั้นอีกล่ะ? แล้วพวกผู้บำเพ็ญเพียรในตอนหลังเอาอะไรไปสู้ด้วยล่ะเนี่ย? พวกเขาต้องผ่านด่านเคราะห์สวรรค์หรืออะไรทำนองนั้นหรือเปล่า?”

ความคิดต่างๆ นานาแล่นผ่านเข้ามาในหัวไมเคิลขณะที่เขาพักให้ร่างกายเย็นลง

เมื่อลมหายใจของเขาสงบลง สายตาของเขาก็เฉียบคมขึ้น

“ลัคกี้”

ถึงเวลาแล้ว

ซากศพคืนชีพคู่หูของเขาปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขา เอียงคอด้วยความงุนงง

ไมเคิลจ้องมองซากศพคืนชีพที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาอย่างใกล้ชิด

แม้จะผ่านไปเพียงไม่กี่วัน แต่ความผูกพันระหว่างพวกเขาก็เป็นสิ่งที่ไม่อาจปฏิเสธได้

มันยังไม่ได้พัฒนาไปเป็นความผูกพันทางอารมณ์ แต่ลัคกี้ก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่เขาสามารถไว้วางใจให้คอยคุ้มกันหลังเขาได้

ไมเคิลไม่ได้ไร้เดียงสา

เขาอาจจะไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่บนโลกมานานหรือสั่งสมประสบการณ์ชีวิตมามากมาย แต่เขาก็ไม่ได้โง่

บนโลก ความตายสามารถมาเยือนได้ในหลากหลายรูปแบบนับไม่ถ้วน ดังนั้นในโลกแห่งเวทมนตร์ อันตรายก็ย่อมมีทวีคูณอย่างแน่นอน

“มิตรสหาย” ในที่นี้ยิ่งมีเหตุผลให้ทรยศกันและกันมากขึ้นไปอีก

แต่ไม่ใช่กับซากศพคืนชีพของเขา

พวกมันมีชีวิตอยู่เพื่อรับใช้เขา

สิ่งมีชีวิตที่ดูซื่อบื้อและภักดีเหล่านี้คือคนที่เขาสามารถไว้วางใจได้อย่างเต็มที่

[ซากศพหมาป่าหนามแดง เลเวล 18]

[ระดับ: หายาก ★★★ ]

[วิวัฒนาการเป็น พิเศษ ★ ด้วยแต้มวิวัฒนาการ 125 แต้ม?]

‘ตกลง’

แสงสว่างเจิดจ้าที่คุ้นเคยปะทุขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มันรุนแรงมากจนไมเคิลต้องหลับตาปี๋

ถึงกระนั้น ประสาทสัมผัสของเขาก็ยังรับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นรอบตัวได้

ออร่าของลัคกี้รุนแรงขึ้น พลังของมันพุ่งพล่านขึ้นในทุกวินาทีที่ผ่านไป ขนาดตัวของมันก็เช่นกัน

ความรู้สึกถึงความแข็งแกร่งอันหนักอึ้งที่คุ้นเคยซัดโถมเข้าใส่ไมเคิลอีกครั้ง แต่แทนที่จะหวาดกลัว มันกลับทำให้เขารู้สึกยินดี

ซากศพคืนชีพของเขากำลังแข็งแกร่งขึ้นอย่างแน่นอน

ทว่า สถานการณ์กลับพลิกผันเมื่อไมเคิลสัมผัสได้ว่าร่างของลัคกี้ขยายใหญ่ขึ้นมากจนมันเริ่มเบียดเพดานห้องพัก ซึ่งสูงเกือบหกเมตร

ฝุ่นและเศษหินร่วงหล่นลงมาจากด้านบน ทำให้เกิดกลุ่มควันที่เป็นสัญญาณบ่งบอกถึงการสิ้นสุดการเปลี่ยนแปลงของลัคกี้

ไม่กี่อึดใจต่อมา เมื่อฝุ่นจางลง ในที่สุดไมเคิลก็สามารถมองเห็นร่างใหม่ของซากศพคืนชีพได้อย่างชัดเจน

ตอนนี้ลัคกี้สูงตระหง่านถึงห้าเมตรอย่างน่าเกรงขาม โครงร่างอันใหญ่โตของมันแผ่ซ่านไปด้วยพลังอำนาจและภัยคุกคาม

ขนที่เคยมีสีเขียวจางๆ ได้กลายเป็นเนื้อสัมผัสคล้ายหินสีเทา โดยมีริ้วสีเขียวสดใสวิ่งผ่านจางๆ

แผงคอที่มีเถาวัลย์หนามหนาทึบรอบคอของมันยิ่งดูน่าสะพรึงกลัวมากขึ้นไปอีก มันบิดไปมาราวกับมีชีวิต หนามแต่ละอันมีน้ำพิษไหลหยด

เถาวัลย์ตอนนี้ทอดยาวพาดผ่านหลังและขาของมัน ก่อตัวเป็นผ้าคลุมพิษที่มีชีวิตซึ่งเคลื่อนไหวด้วยความลื่นไหลอันน่าขนลุก

กรงเล็บของลัคกี้ยาวขึ้น คมกริบราวกับใบมีด และเปล่งประกายด้วยพิษ

ความคิดแรกที่แวบเข้ามาในหัวไมเคิลคือ ใช่เลย ตอนนี้ลัคกี้กลายเป็นโรงงานผลิตพิษเดินได้ไปแล้ว

และความคิดที่สองล่ะ? ไม่มีทางที่ฉันจะขี่แกเด็ดขาด

เขาจ้องมองสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ด้วยความทึ่ง รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปาก

“ช่างเป็นอสูรที่ร้ายกาจอะไรเช่นนี้”

[ซากศพหมาป่าหนามแดง หายาก ★★★ ของคุณได้วิวัฒนาการเป็น ซากศพผู้ทำลายล้างหนามพิษ พิเศษ ★]

[ทักษะ {ควบคุมพืช} ของซากศพผู้ทำลายล้างหนามพิษ ของคุณเลื่อนระดับเป็น {ความเชี่ยวชาญระดับสูง}]

[ทักษะ {พิษ} ของซากศพผู้ทำลายล้างหนามพิษ ของคุณเลื่อนระดับเป็น {ความเชี่ยวชาญระดับสูง}]

[ซากศพผู้ทำลายล้างหนามพิษ ของคุณได้รับทักษะ {การเติบโตแบบไวรัส}]

[ซากศพผู้ทำลายล้างหนามพิษ ของคุณได้รับทักษะ {การฟื้นคืนชีพด้วยพิษ}]