บทที่ 21 กวาดล้างพื้นที่ (3)

หลังจากสไลม์กรดตายลง ไมเคิลก็สัมผัสได้ถึงพลังที่พลุ่งพล่านไปทั่วร่าง

จิตใจของเขาเฉียบคมขึ้น พละกำลังเพิ่มขึ้น การป้องกันแข็งแกร่งขึ้น และความเร็วก็เพิ่มสูงขึ้น

‘ฉันเลเวลอัปแล้ว!’

ไมเคิลคิดอย่างมีความสุข

ต่างจากการเลเวลอัปครั้งก่อนที่เขารู้สึกเพียงความเจ็บปวด คราวนี้เขาสามารถสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่มาพร้อมกับการเลเวลอัปอย่างชัดเจน

และเนื่องจากเขาเลเวลอัปถึงสองขั้นติดต่อกัน การเพิ่มขึ้นของความแข็งแกร่งจึงยิ่งเด่นชัดมากขึ้น

ด้วยความตื่นเต้น ไมเคิลจึงรีบตรวจสอบสถานะของตนเองทันทีเพื่อดูผลลัพธ์

‘สถานะ’

________________________________________

[ชื่อ: ไมเคิล นอร์แมน]

[อาชีพ: จอมเวทมรณะฝึกหัด]

[เลเวล: 4(2^)]

[ค่าประสบการณ์: 48/600]

[พละกำลัง: 2.2(0.6^)]

[ความคล่องตัว: 5.9(1.0^)]

[ความทนทาน: 4.0(0.6^)]

[สติปัญญา: 7.5(2.0^)]

[แต้มคุณลักษณะ: 13]

[ทักษะ: อัญเชิญซากศพ, คืนชีพซากศพ, ตรวจสอบ, ยิงพื้นฐาน]

[พรสวรรค์: วิวัฒนาการไร้ที่สิ้นสุด]

[ทักษะอาชีพ: ช่องทำสัญญา{0/8}]

[ของขวัญพิเศษ: ตราประทับแห่งต้นกำเนิด]

เมื่อเห็นสถานะที่เพิ่งอัปเดตใหม่ ไมเคิลก็รู้สึกถึงอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน

เพียงแค่ชั่วโมงกว่าๆ ในดินแดนแห่งต้นกำเนิด เขาก็ได้กลายสภาพเป็นตัวประหลาดไปแล้วหากเทียบกับมาตรฐานของมนุษย์ทั่วไป

สิ่งที่ทำให้ไมเคิลตื่นเต้นที่สุดคือการเพิ่มขึ้นของแต้มคุณลักษณะ ซึ่งเป็นรากฐานแห่งพลังของเขา

การได้เห็นแต้มคุณลักษณะถึง 13 แต้มทำให้เขาเปี่ยมไปด้วยความสุข

‘แต้มคุณลักษณะ 13 แต้ม รวมกับแต้มที่ฉันเก็บไว้จากการเลเวลอัปครั้งก่อน ฉันได้มาหกแต้มจากการเลเวลอัปเป็นเลเวล 3 และอีกหกแต้มจากการขึ้นสู่เลเวล 4’

‘ฉันควรจะใช้มันเลยดีไหมนะ?’

ไมเคิลรู้สึกลังเลเล็กน้อย ราวกับคนที่จู่ๆ ก็ได้ลาภลอยก้อนโตมาโดยไม่รู้ว่าจะเอาไปใช้ทำอะไรดี แม้ว่าความเป็นไปได้นั้นจะมีอยู่อย่างไม่สิ้นสุดก็ตาม

เมื่อพิจารณาว่าเขาจะสามารถใช้แต้มเหล่านี้เพื่อเพิ่มพลังอีกครั้งได้อย่างไร ไมเคิลก็หันมาให้ความสนใจกับค่าสถานะของตนเอง

‘พละกำลังของฉันตอนนี้มากกว่ามนุษย์ทั่วไปถึงสองเท่า ถึงแม้มันจะเป็นค่าสถานะที่อ่อนแอที่สุดของฉัน แต่มันก็ยังถือว่าแข็งแกร่งมากอยู่ดี

สำหรับตอนนี้ ฉันยังไม่จำเป็นต้องเพิ่มมัน เพราะฉันยังไม่รู้สึกถึงความจำเป็นนั้น’

พละกำลังไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับจอมเวทมรณะ แต่เมื่อไม่มีซากศพอยู่ภายใต้การควบคุม ไมเคิลก็ยังคงปฏิบัติหน้าที่เป็นเพียงจอมเวทมรณะตัวปลอมเท่านั้น

จากนั้น ก็คือความคล่องตัวของเขา

‘มันเพิ่มขึ้นมาเต็มๆ หนึ่งแต้ม ทำให้ความคล่องตัวของฉันมากกว่ามนุษย์ทั่วไปเกือบหกเท่า

ความเร็วของฉันคงไม่ด้อยไปกว่ามอนสเตอร์เลเวล 8 ถึง 10 ส่วนใหญ่แน่ๆ เว้นแต่พวกมันจะเชี่ยวชาญด้านความคล่องตัว’

ไมเคิลรู้สึกมั่นใจในการประเมินของตนเอง เนื่องจากมอนสเตอร์ไม่มีแต้มคุณลักษณะและต้องพึ่งพาเพียงสายพันธุ์ของพวกมันในการเพิ่มค่าสถานะ แม้แต่มอนสเตอร์เลเวล 5 ที่เชี่ยวชาญด้านความเร็วก็อาจจะมีความคล่องตัวเหนือกว่าเขาเพียงเล็กน้อยเท่านั้นหรืออาจจะไม่เหนือกว่าเลยด้วยซ้ำ

‘อย่างแรกเลยนะ ฉันยังไม่เจอมอนสเตอร์ตัวอื่นเลยนอกจากสไลม์ในตึกนี้

สำหรับตอนนี้ ฉันยังไม่จำเป็นต้องเพิ่มความเร็ว เพราะมันก็เพียงพอแล้ว’ ไมเคิลคิด พลางเลื่อนไปดูค่าสถานะถัดไปความทนทานของเขา

โดยไม่ลังเล เขาเพิ่มแต้มลงไปที่ความทนทานหนึ่งแต้ม ทำให้มันมีค่ามากกว่ามนุษย์ทั่วไปถึงห้าเท่า

เหตุผลนั้นง่ายมาก: พลังชีวิตที่มากขึ้นหมายความว่าเขาจะถูกฆ่าได้ยากขึ้น

แถมการได้เห็นแต้มคุณลักษณะของตัวเองเป็นเลขคู่มันก็รู้สึกสบายตาดีด้วย

ไม่มีอะไรจะพูดมากนักเกี่ยวกับค่าสถานะสติปัญญาของเขา สำหรับตอนนี้ มันยังคงไร้ประโยชน์อยู่มาก

สิ่งที่น่าสนใจอย่างหนึ่งของค่าสถานะก็คือ เมื่อค่าสถานะที่เกี่ยวข้องกับอาชีพของบุคคลนั้นๆ เพิ่มขึ้นถึงระดับทุกๆ 20 แต้ม จะมีโอกาส 50 เปอร์เซ็นต์ที่จะได้รับทักษะใหม่

บางครั้ง บางคนอาจได้รับทักษะที่เกี่ยวข้องกับค่าสถานะอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องกันได้จากการเพิ่มขึ้นทุกๆ 20 แต้มด้วยซ้ำ

อย่างไรก็ตาม โอกาส 50 เปอร์เซ็นต์ก็ไม่ได้การันตีว่าจะได้ทักษะทุกๆ 40 แต้มเสมอไป

บางคนอาจสะสมแต้มในค่าสถานะเดียวได้ถึง 100 แต้มโดยไม่ได้รับทักษะใดๆ เลยก็เป็นได้

ด้วยแต้มคุณลักษณะ 13 แต้มของเขา ไมเคิลสามารถลงทุนในสติปัญญาเพื่อพยายามปลดล็อกทักษะได้ แต่มันก็จะเป็นการเดิมพันที่มีความเสี่ยงสูง

หากเขาล้มเหลว ก็จะไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขได้อีก

“ถึงแม้ผู้ตื่นรู้อาชีพจอมเวทมรณะจะหายาก แต่ฉันก็ไม่คิดว่าฉันจะเป็นคนแรกที่สถานที่เริ่มต้นทำให้การหาซากศพมาใช้งานเป็นเรื่องยากลำบาก มันน่าจะมีวิธีแก้ปัญหาในเว็บบอร์ดของสมาคมผู้มีพลังพิเศษนะไว้กลับไปแล้วฉันจะลองหาดู”

ในท้ายที่สุด ไมเคิลก็ตัดสินใจเก็บแต้มคุณลักษณะของเขาไว้ใช้ในภายหลังเมื่อเขาต้องการมันจริงๆ

ความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขานั้นเพียงพอแล้ว

เมื่อปิดหน้าต่างสถานะลง เขาก็เดินเข้าไปหา ‘ซาก’ ของสไลม์กรด

น่าเสียดายที่ของดรอปเพียงชิ้นเดียวที่เขาพบคือแกนกลางของสไลม์กรดไม่มีผลึกวิญญาณในคราวนี้

ไมเคิลไม่ได้รู้สึกผิดหวังมากนัก เขาคาดการณ์ไว้แล้ว หากผลึกวิญญาณหาได้ทั่วไป มันคงไม่มีค่าขนาดนี้

เมื่อเก็บแกนกลางของสไลม์กรดไว้ในตราประทับแห่งต้นกำเนิดของเขาแล้ว ไมเคิลก็ออกเดินทางเพื่อค้นหามอนสเตอร์ตัวอื่นต่อไป