ตอนที่ 72 อาชญากรหน้าหล่อ

“โฮ่ง!”

หมาเขี้ยวไฟเห่าอย่างร่าเริง ดูเหมือนจะถูกใจชื่อนี้เอามากๆ

“ชื่อนี้โหลจะตายไป แฟนของลูกสาวคุณป้าข้างบ้านฉันที่เพิ่งพาหมาเขี้ยวไฟมาด้วย คราวก่อนก็ชื่อนี้แหละ” ไป๋อวิ๋นเหมี่ยวพูดแทรกขึ้น

เฉียวซางที่อยู่ข้างๆ ตกอยู่ในห้วงความคิด

เรื่องชื่อนี่เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยจริงๆ

ในสังคมนี้ ไม่ใช่ว่าผู้ฝึกอสูรทุกคนจะตั้งชื่อให้สัตว์อสูรของตัวเองหรอกนะ

ผู้ฝึกอสูรบางคนก็ตั้งชื่อให้สัตว์อสูรเหมือนตั้งชื่อเล่นในเน็ต ไม่ใช่ชื่อจริงๆ จังๆ อะไร

จุดประสงค์ก็เพื่อให้แตกต่างจากคนทั่วไป และเรียกร้องความสนใจเท่านั้นเอง

ส่วนบางคนก็จะไปจ้างซินแสตั้งชื่อสัตว์อสูรให้โดยเฉพาะ โดยคำนวณจากธาตุ เดือนปีเกิด และสถานที่เกิด

แต่ส่วนใหญ่แล้ว มักจะเลือกพยางค์ใดพยางค์หนึ่งจากชื่อสายพันธุ์มาตั้งเป็นชื่อซ้ำคำกันง่ายๆ มากกว่า

แต่ไอ้ชื่อซ้ำคำแบบนี้ พอสัตว์อสูรโตขึ้น มันก็เรียกยากแถมยังดูพิลึกอีกต่างหาก

เพราะสัตว์อสูรมันสามารถวิวัฒนาการได้ยังไงล่ะ

ไม่ต้องพูดถึงผู้ฝึกอสูรหรอก ว่าจะรู้สึกยังไง สัตว์อสูรหลายตัวพอวิวัฒนาการแล้วก็มักจะไม่พอใจกับชื่อเดิมของตัวเอง

อย่างเช่น หนอนปล้องฝ้าย

ผู้ฝึกอสูรหลายคนมักจะเรียกหนอนปล้องฝ้ายว่า ‘หนอนหนอน’ แต่ร่างวิวัฒนาการของหนอนปล้องฝ้าย อย่างผีเสื้อหิมะปาเสวี่ย หรือผีเสื้อพิษปา ล้วนแต่เป็นการลอกคราบอย่างสมบูรณ์แบบทั้งสิ้น

พอถึงเวลานั้น จะให้เรียกมันว่าหนอนหนอน มันก็คงไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นัก

แต่เรียกหนอนหนอนมาตั้งนานจนชินปากแล้ว ขืนจะให้เปลี่ยนไปเรียก ‘ผีเสื้อผีเสื้อ’ มันก็แหม่งๆ อยู่ดี

ด้วยเหตุนี้ ผู้ฝึกอสูรบางส่วนก็เลยตัดรำคาญ เรียกชื่อสายพันธุ์ของสัตว์อสูรไปตรงๆ ซะเลย

ยังไงก็เป็นคู่พันธสัญญากันอยู่แล้ว สัตว์อสูรย่อมรู้ดีว่าใครกำลังเรียกมันอยู่

ปกติเรียกชื่อสายพันธุ์ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรหรอก แต่พอสัตว์อสูรต้องมาเป็นพรีเซ็นเตอร์ มันก็ไม่เหมือนกันแล้วล่ะ ยังไงก็ต้องมีชื่อที่เป็นของตัวเองสักชื่อนึง

“ให้ชื่อ หยาเป่า (เขี้ยวสุดที่รัก) ก็แล้วกัน” เฉียวซางเอ่ยขึ้น

ในเมื่อต้องตั้งชื่อ ก็เอาชื่อที่ต่อให้หมาเขี้ยวไฟวิวัฒนาการแล้วเรียกก็ไม่รู้สึกแปลกหูดีกว่า

“หยาหยา!”

หมาเขี้ยวไฟเห่าประท้วง

มันชอบชื่อ ‘เขี้ยวหล่ออันดับหนึ่งแห่งหางกั่ง’ มากกว่านะ!

เฉียวซาง: “…”

“ชื่อหยาเป่า ก็หมายความว่าแกคือสุดที่รักของฉันไงล่ะ แกไม่ชอบเหรอ?” เฉียวซางแกล้งทำเสียงเศร้า

หมาเขี้ยวไฟชะงักไปนิดนึง พอตั้งสติได้ก็รีบเข้ามาออดอ้อนผู้ฝึกอสูรของมันทันที

“โฮ่ง!”

“โฮ่งโฮ่ง!”

“โฮ่ง!”

มันชอบ! ให้ชื่อหยาเป่าก็ได้!

“ก็ดีแล้ว” สีหน้าเศร้าสร้อยของเฉียวซางมลายหายไปในพริบตา

ไป๋อวิ๋นเหมี่ยวมองภาพนั้นอย่างชินชา

ส่วนซ่งหยวนยืนอึ้งไปเลย

สมกับเป็นคนที่กล้าทำสัญญากับสัตว์อสูรธาตุไฟเป็นตัวแรกจริงๆ ขนาดทำให้สัตว์อสูรธาตุไฟหันมาปลอบใจตัวเองได้ด้วย…

คนเก่งจริงๆ แฮะ…

เรื่องชื่อก็เป็นอันตกลงตามนี้

……

ชิงเฉิงเจียหยวน

เยี่ยเซียงถิงกลับมาถึงบ้าน ก็เห็นอาหารจัดวางเต็มโต๊ะ แถมยังมีผลซู่โย่ว (ผลเร่งความเร็ว) ที่สัตว์อสูรสายบินชอบกินเป็นพิเศษวางอยู่ด้วย

ผลซู่โย่วพวกนี้ลูกละ 1,500 เหรียญพันธมิตรเชียวนะ ปกติเธอแทบจะไม่กล้าซื้อเลยด้วยซ้ำ

เยี่ยเซียงถิงขมวดคิ้วแน่น ปฏิกิริยาแรกคือ อดีตสามีไปรู้เรื่องที่ลูกสาวสอบติดมัธยมเซิ่งสุ่ยมาจากไหน แล้วแอบติดต่อลูกสาวมาแน่ๆ

ในขณะที่เธอกำลังคิดฟุ้งซ่านอยู่นั้น เฉียวซางก็เดินออกมาจากห้อง

“แม่ ในที่สุดแม่ก็กลับมาสักที กับข้าวที่หนูทำเย็นหมดแล้วเนี่ย”

เยี่ยเซียงถิงชะงักไป ถามอย่างไม่ค่อยแน่ใจว่า “นี่แกทำเองทั้งหมดเลยเหรอ?”

“ใช่สิคะ ก็เพื่อฉลองที่หนูได้แชมป์ร้อยหน้าใหม่ไงล่ะ” เฉียวซางเดินไปดึงเก้าอี้ที่โต๊ะอาหารแล้วนั่งลง

“โฮ่ง”

ตอนนั้นเอง หมาเขี้ยวไฟก็วิ่งออกมาจากห้อง แล้วกระโดดขึ้นมานั่งบนตักเฉียวซาง

แชมป์ร้อยหน้าใหม่…

เยี่ยเซียงถิงอึ้งไปอีกรอบ

เรื่องที่ลูกสาวไปแข่งรายการร้อยหน้าใหม่ในช่วงนี้เธอก็รู้แหละ

แต่เธอนึกว่าแค่ไปร่วมสนุกขำๆ ซะอีก

นี่ถึงกับคว้าแชมป์เลยเหรอ?!

คนที่ไปแข่งก็คงจะเป็นพวกเด็ก ม.3 ที่เพิ่งเรียนจบเหมือนๆ กับลูกสาวนั่นแหละมั้ง…

แต่ได้แชมป์มันก็เก่งมากแล้วล่ะนะ…

“หนูได้เงินรางวัลมา 200,000 เลยซื้อผลซู่โย่วมา พิราบบ้านตุ้ยนุ้ย แกกินสิ” เฉียวซางดันผลซู่โย่วไปตรงหน้าพิราบบ้านตุ้ยนุ้ย

“กุ๊ก!”

พิราบบ้านตุ้ยนุ้ยกระพือปีกอย่างดีใจ

ตอนที่กลับมาพร้อมกัน มันมองเห็นผลซู่โย่วบนโต๊ะแล้วก็น้ำลายสอ แต่เพราะไม่รู้ว่าใครซื้อมา ก็เลยไม่กล้ากิน

ตอนนี้รู้แล้วว่าเป็นเจ้านายตัวน้อยซื้อมา พิราบบ้านตุ้ยนุ้ยก็ไม่รอช้า รีบคาบผลซู่โย่วมากินทันที

ตลอดเวลาที่กินข้าวเย็น เยี่ยเซียงถิงฟังคำพูดของลูกสาวแล้วก็รู้สึกเหมือนกำลังฝันไป

เงิน 200,000 เหรียญพันธมิตร…

ไข่สัตว์อสูรมูลค่าไม่เกิน 500,000…

ขอฉันไปหาคนมานั่งบ่นให้ฟังหน่อยเถอะ…

เวลา 19.22 น.

เฉียวซางกลับเข้าห้อง เปิดคอมพิวเตอร์เตรียมจะหาข้อมูลสัตว์อสูรตัวที่สอง เธอติดนิสัยชอบเช็กข่าวฮอตฮิตดูก่อนนิดหน่อย

บนเทรนด์ฮิตมีแต่ข่าวแปลกๆ ของการแข่งขันสตาร์คัพ

【ม้ามืดตัวจริง เฟลินุส!】

【อากานิชิ ยูกิ โบกมือลาสตาร์คัพด้วยความแค้น】

【ภูตฝันร้าย กวาดเรียบสามตัวซ้อน สร้างผลงานระดับตำนาน!】

【ผู้ฝึกอสูรดาวเคราะห์สีน้ำเงินร่วงหมดกระดาน】

【บ่ายวันนี้ จับกุมผู้ลักลอบเข้าเมืองจากดาวเคราะห์สีน้ำเงินไปยังดาวเทียนหยวนได้ 8 คน】

ดาวเทียนหยวน ก็คือดาวที่ใช้จัดการแข่งขันสตาร์คัพในครั้งนี้

ปกติการแข่งขันสตาร์คัพทุกครั้ง ก็มักจะมีพวกแอบลอบเข้าเมืองหวังจะไปดูการแข่งขันรอบสดๆ แล้วก็โดนจับได้เป็นประจำ ครั้งนี้ก็ไม่มีข้อยกเว้น

เพียงแต่ครั้งนี้คนที่แอบลอบเข้าเมือง ดันเป็นคนของดาวเคราะห์สีน้ำเงินเนี่ยสิ

เธอไม่ต้องกดเข้าไปดูก็รู้เลยว่า ในคอมเมนต์ต้องมีแต่คนด่าสาดเสียเทเสียแน่ๆ น่าจะด่าว่าพวกคนลอบเข้าเมืองทำให้ดาวเคราะห์สีน้ำเงินต้องอับอายขายหน้า

สตาร์คัพเป็นช่วงเวลาที่เปราะบางมาก

ผู้ฝึกอสูรที่เข้าแข่งขัน เมื่อนำมาหารเฉลี่ยแล้ว บางประเทศยังไม่มีตัวแทนเลยสักคน

ความรู้สึกภาคภูมิใจในเกียรติยศไม่ได้ถูกจำกัดอยู่แค่ระหว่างประเทศกับประเทศอีกต่อไป แต่ยกระดับขึ้นไปเป็นการแข่งขันระหว่างดาวเคราะห์กับดาวเคราะห์แล้ว

เฉียวซางเลื่อนดูต่อไป สายตาก็ไปหยุดอยู่ที่แฮชแท็กหนึ่งอย่างรวดเร็ว

ท่ามกลางแฮชแท็กที่เกี่ยวกับสตาร์คัพมากมาย มีแฮชแท็กหนึ่งที่ไม่เข้าพวกโผล่มาโดดเด่นสะดุดตา

【ประกาศจับระดับ A อาชญากรหน้าหล่อที่สุด】

เฉียวซางกดเข้าไปดู

เธอสาบานได้เลยนะ ว่าไม่ได้กดเข้ามาดูเพราะคำว่า ‘หล่อที่สุด’ หรอก

ผู้ชายในใบประกาศจับไม่มีฟิลเตอร์แต่งภาพใดๆ ทั้งสิ้น ผิวขาวซีด เบ้าตาลึก ดวงตาหงส์ดูลึกลับ แต่กลับเย็นเยียบดั่งสระน้ำลึกที่ไร้ชีวิตชีวา

ริมฝีปากสีแดงเข้มเม้มสนิท ให้ความรู้สึกเหมือนคนที่ไม่ควรเข้าใกล้ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าหน้าตาหล่อเหลาเอาการจริงๆ

ถ้าอยู่ในหมู่พวกนักโทษหนีคดีด้วยกัน ก็คงต้องยกตำแหน่งหล่อที่สุดให้เลยแหละ

เฉียวซางอ่านต่อไป

【โจวเซี่ยน (ชาย, อายุ 28 ปี, ภูมิลำเนา เซียงหลิน มณฑลเจ้อไห่) ร่วมกับพวกก่อเหตุฆาตกรรมนักวิจัย ฉินอวี้ซิน และขโมยข้อมูลงานวิจัยลับสุดยอด】

เลื่อนลงมาอีก

เฉียวซางถึงกับกลั้นหายใจ

5 ล้านเหรียญพันธมิตร!

พี่ชายคนนี้ค่าหัวแพงชะมัด!

เฉียวซางอดไม่ได้ที่จะเลื่อนกลับขึ้นไปดูใบประกาศจับอีกหลายๆ รอบ

ในเมื่อพี่ชายคนนี้เป็นคนเซียงหลิน มณฑลเจ้อไห่ ก็เป็นไปได้ว่าจะกลับมาเยี่ยมบ้านเกิด

ก็อยู่มณฑลเดียวกันนี่นา เกิดบังเอิญเจอเข้าล่ะก็…

คนที่มีค่าหัวระดับนี้ได้ ย่อมต้องอันตรายมากอยู่แล้ว แต่ถ้าเกิดบังเอิญเจอเข้า เธอก็ไม่ต้องเข้าไปลุยเองหรอก แค่โทรแจ้งตำรวจก็พอแล้ว!

แค่นั้นก็จะได้ค่าแจ้งเบาะแสมานอนกอดแล้ว

ถึงแม้โอกาสจะน้อยยิ่งกว่าถูกหวย แต่การเป็นคนน่ะ ความฝันมันก็ต้องมีกันบ้างสิ

เฉียวซางจดจำใบหน้าของผู้ชายคนนี้ไว้ให้ขึ้นใจ ดูข่าวต่ออีกพักใหญ่ ถึงค่อยเริ่มลงมือศึกษาข้อมูลของสัตว์อสูรธาตุน้ำ ธาตุพืช และธาตุบิน

สำหรับสัตว์อสูรตัวที่สอง ลำดับความสำคัญในใจเธอคือ ธาตุพืช ธาตุน้ำ และปิดท้ายด้วยธาตุบิน

สัตว์อสูรธาตุพืชไม่ต้องพูดถึง นอกจากจะราคาแพงแล้ว อย่างอื่นก็ไม่มีปัญหาอะไรเลย

ส่วนสัตว์อสูรธาตุน้ำที่สามารถใช้พลังบนบกได้เต็มที่นั้นมีไม่เยอะ แต่โอกาสที่จะเรียนรู้ทักษะสายรักษาได้ ก็เป็นสิ่งที่เฉียวซางต้องการที่สุดในตอนนี้

ส่วนสัตว์อสูรธาตุบินตัวสุดท้าย ก็เพื่อตอบสนองความต้องการอยากบินขึ้นฟ้าของเธอล้วนๆ