ตอนที่ 520 ตัวปัญหาแห่งราชวงศ์

ฟูร์กครัวและบรรดาผู้บริหารระดับสูงของกรมสรรพากรแห่งชาติออกไปได้ไม่ถึงสิบนาที บรียานก็เดินตามเออร์มานด์เข้ามาในห้องอย่างรีบร้อน เขาโค้งคำนับโจเซฟแล้วพูดว่า: “ฝ่าบาท มีเรื่องยุ่งยากบางอย่างเกิดขึ้น เกรงว่าพระองค์จะต้องทรงออกโรงจัดการด้วยพระองค์เองแล้วล่ะพ่ะย่ะค่ะ”

“อ้อ? เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ?”

บรียานมีสีหน้าลำบากใจอย่างเห็นได้ชัด: “เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับสมเด็จพระราชินีพ่ะย่ะค่ะ เมื่อเช้านี้ พระองค์ทรงเรียกกระหม่อมและบารอนเบรอเตยไปพบ เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องที่สมาคมนายหน้าเก็บภาษีปลอมแปลงเอกสาร พระประสงค์ของพระองค์ก็คือ เรื่องนี้ไม่ได้ร้ายแรงอะไร ให้สั่งปรับเงินไปก็พอแล้ว ไม่จำเป็นต้องให้ศาลสูงส่งฟ้องร้องหรอกพ่ะย่ะค่ะ”

โจเซฟรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย: “ทำไมเสด็จแม่ถึงทรงเข้ามาก้าวก่ายเรื่องนี้ได้ล่ะ?”

บรียานขยับเข้ามาใกล้ แล้วกระซิบว่า: “ฝ่าบาท กระหม่อมได้ยินมาว่า เป็นเพราะเคานต์อาร์ตัวส์ไปพูดเกลี้ยกล่อมสมเด็จพระราชินี เพื่อขอความเมตตาให้กับสมาคมนายหน้าเก็บภาษีพ่ะย่ะค่ะ นอกจากนี้ ดูเหมือนว่าสมเด็จพระราชินีจะทรงได้รับมงกุฎเพชรราคาแพงลิบลิ่วมาวงหนึ่งด้วย และมาดามเดอแบร์นินัก นางสนองพระโอษฐ์ ก็ยังพูดเปรยๆ ว่าพระราชวังแวร์ซายจะต้องมีการปรับปรุงขนานใหญ่ในเร็วๆ นี้ด้วยพ่ะย่ะค่ะ”

โจเซฟขมวดคิ้วเข้าหากันทันที อำนาจของพวกนายหน้าเก็บภาษีช่างไม่ธรรมดาเสียจริงๆ ถึงขั้นสามารถว่าจ้างพระอนุชาของกษัตริย์และนางสนองพระโอษฐ์คนสนิทของสมเด็จพระราชินีได้ แล้วยังใช้เส้นสายเข้าหาสมเด็จพระราชินีได้โดยตรงอีก

หากเสด็จแม่ต้องการจะยื่นมือเข้ามาแทรกแซงเรื่องนี้จริงๆ มันก็คงจะยุ่งยากไม่น้อยเลย ท้ายที่สุดแล้ว คดีปลอมแปลงเอกสารก็ไม่ได้ถือเป็นความผิดร้ายแรงอะไรอยู่แล้ว หากพระองค์จะทรงเห็นแก่หน้าเคานต์อาร์ตัวส์และนางสนองพระโอษฐ์ แล้วปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปง่ายๆ ก็ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจอะไรเลย

ในปัจจุบัน การตรวจสอบบัญชีของบรรดานายหน้าเก็บภาษียังไม่ได้เริ่มขึ้นเลย หากคดีปลอมแปลงเอกสารหลุดลอยไปล่ะก็ การ “จัดระเบียบอุตสาหกรรมการธนาคาร” ก็จำเป็นจะต้องยืดเวลาออกไปอีก มิฉะนั้นแล้ว บรรดานายหน้าเก็บภาษีก็มีโอกาสสูงที่จะหอบเงินก้อนโตที่สูบเลือดสูบเนื้อมาจากฝรั่งเศส หลบหนีออกนอกประเทศไป

ทว่า การจัดระเบียบอุตสาหกรรมการธนาคารก็ดำเนินมาได้กว่าครึ่งเดือนแล้ว หากต้องยืดเวลาออกไปอีก ย่อมต้องส่งผลกระทบในแง่ลบต่อระบบเศรษฐกิจของฝรั่งเศสอย่างแน่นอน

บรียานพูดว่า: “ฝ่าบาท ตอนนี้คงมีเพียงพระองค์เท่านั้นที่จะสามารถโน้มน้าวสมเด็จพระราชินีได้…”

โจเซฟพยักหน้า ส่งสัญญาณให้เออร์มานด์หยิบเสื้อคลุมมาให้

เขายังมีความมั่นใจอยู่บ้างว่าจะสามารถเกลี้ยกล่อมเสด็จแม่ได้ แต่ว่ามงกุฎเพชรราคาแพงระยับนั่น รวมถึงข้อเสนอในการปรับปรุงพระราชวัง ก็คงเป็นสิ่งล่อใจที่ไม่ธรรมดา เขาคงต้องใช้ความพยายามไม่น้อยเลยทีเดียว

ทว่า เมื่อเขามองเห็นจัตุรัสหน้าพระราชวังแวร์ซายอยู่ลิบๆ จู่ๆ เขาก็เกิดความคิดบางอย่างขึ้นมา จึงหรี่ตาลงเล็กน้อย

ในครั้งนี้ ต่อให้เขาสามารถเกลี้ยกล่อมเสด็จแม่ได้สำเร็จ เคานต์อาร์ตัวส์ก็สามารถกลับไปเป่าหูพระองค์ได้อีกอยู่ดี เสด็จแม่กับพระอนุชาของกษัตริย์ผู้นี้มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมาก หากเกิดพระองค์อดรนทนไม่ไหว แล้วเผลอประทับตราอภัยโทษให้ไปล่ะก็ คงจะเป็นเรื่องยุ่งยากแน่ๆ

ดังนั้น เขาจึงต้องแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ

รถม้าหยุดลง โจเซฟก้าวลงจากรถ แต่แทนที่จะมุ่งหน้าไปยังพระตำหนักเปอติตรียานง เขากลับเปลี่ยนทิศทางไปยังที่พำนักของเคานต์อาร์ตัวส์แทน

เคานต์อาร์ตัวส์แสดงสีหน้าประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นมกุฎราชกุมารมาเยือน เขากับเคาน์เตสมาเรีย โจเซฟา ผู้เป็นภรรยา รีบออกมาต้อนรับ พร้อมกับโค้งคำนับ:

“หลานรักโจเซฟ วันนี้ลมอะไรหอบมาถึงนี่ได้ล่ะ? พวกเรากำลังเตรียมตัวไปตั้งแคมป์กันอยู่พอดีเลย น่าจะสนุกนะ หลานอยากจะไป…”

โจเซฟพยักหน้าตอบรับ แล้วยิ้มและพูดว่า: “ให้ผมเดานะ ไวส์เคานต์ฟอร์ดเป็นคนชวน หรือว่าจะเป็นคุณโฮปกันล่ะ?”

เคานต์อาร์ตัวส์ชะงักไปเล็กน้อย เขาผายมือเชิญโจเซฟเข้ามาในบ้าน ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วเอ่ยถาม: “ฝ่าบาททรงหมายความว่าอย่างไรหรือ?”

โจเซฟไม่อ้อมค้อมอีกต่อไป เขาหันไปจ้องมองเคานต์อาร์ตัวส์แล้วพูดว่า: “เสด็จอาที่รัก ช่วงนี้ท่านดูเหมือนจะสนิทสนมกับพวกสมาคมนายหน้าเก็บภาษีมากเกินไปหน่อยแล้วนะ”

เคานต์อาร์ตัวส์เผยรอยยิ้ม: “ฉันกับไวส์เคานต์ฟอร์ดก็มีความสนิทสนมกันเป็นส่วนตัวอยู่บ้าง ฝ่าบาททรงให้ความสนใจเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”

โจเซฟพยักหน้า: “อืม แล้วที่เขามาขอร้องให้ท่านช่วยเหลือ คงต้องแสดง ‘ความจริงใจ’ ออกมาไม่น้อยเลยสินะ?”

สีหน้าของเคานต์อาร์ตัวส์เปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาเคยได้ยินมาบ้างว่าช่วงนี้มกุฎราชกุมารเริ่มเข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารราชการแผ่นดินมากขึ้น แต่ภาพจำของเขาที่มีต่อโจเซฟก็ยังคงเป็นเพียงหลานชายตัวน้อยเท่านั้น เขาจึงวางมาดเป็นผู้ใหญ่ แล้วพูดว่า:

“ฝ่าบาท ฉันไม่รู้ว่าพระองค์ไปได้ยินอะไรมา และฉันก็ไม่อยากจะออกความเห็นใดๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย”

น้ำเสียงของโจเซฟเย็นชาลง: “เสด็จอาที่รัก การตรวจสอบสมาคมนายหน้าเก็บภาษีนั้นมีความสำคัญอย่างยิ่งยวด ผมขอแนะนำท่านด้วยความหวังดีว่า อย่าเข้าไปก้าวก่ายเรื่องนี้จะดีกว่า”

เคานต์อาร์ตัวส์ไม่คิดเลยว่าหลานชายตัวน้อยจะกล้าตักเตือนเขาอย่างตรงไปตรงมาเช่นนี้ เขาหรี่ตาลง และพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่เกรงใจ: “ฝ่าบาท นี่ดูเหมือนจะไม่ใช่กงการอะไรของพระองค์เลยนะ?”

แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยมีส่วนร่วมในการบริหารประเทศ แต่เขาก็เป็นพระอนุชาที่กษัตริย์ทรงสนิทสนมด้วยมากที่สุด เป็นเพื่อนสนิทของสมเด็จพระราชินีมารี และยังเป็นเสด็จอาของมกุฎราชกุมารอีกด้วย สถานะของเขาในพระราชวังแวร์ซายนั้นสูงส่งมาก เขาจึงไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวมกุฎราชกุมารเลยแม้แต่น้อย

และที่สำคัญที่สุดคือ สมาคมนายหน้าเก็บภาษีได้มอบเงินใต้โต๊ะให้เขาถึง 1 ล้าน 5 แสนฟรังก์ เพื่อให้เขาช่วยเคลียร์คดีปลอมแปลงเอกสารเล็กๆ น้อยๆ นี้ให้

นอกจากนี้ สมาคมนายหน้าเก็บภาษียังได้ถวายของขวัญมูลค่ามหาศาลให้กับสมเด็จพระราชินีอีกด้วย คดีนี้ต้องจบลงอย่างง่ายดายแน่นอน จากนั้นเงินก้อนโต 1 ล้าน 5 แสนฟรังก์ก็จะเป็นของเขา

แล้วเขาจะยอมคายชิ้นเนื้อที่กำลังจะเข้าปาก เพียงเพราะคำพูดไม่กี่คำของมกุฎราชกุมารได้อย่างไร?

โจเซฟยกถ้วยชาร้อนที่เคาน์เตสเพิ่งนำมาเสิร์ฟขึ้นมาจิบ แล้วพูดเน้นทีละคำว่า: “การกระทำของท่าน จะทำให้ฝรั่งเศสต้องสูญเสียเงินนับร้อยล้านฟรังก์ ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อปรึกษาหารือกับท่าน แต่ท่านต้องเลิกยุ่งเกี่ยวกับพวกนายหน้าเก็บภาษีเหล่านั้นเด็ดขาด”

“โจเซฟ หลานรัก ฉันไม่เข้าใจว่าหลานกำลังพูดถึงเรื่องอะไร แต่ความสัมพันธ์ส่วนตัวของฉันก็ไม่ใช่เรื่องที่หลานจะต้องมาออกคำสั่ง”

โจเซฟสูดกลิ่นหอมของชา ก่อนจะพูดอย่างเรียบเฉยว่า: “ท่านถือหุ้นในธนาคารออมสิน บริษัทปารีสแองเจิล และยังมีส่วนแบ่งในกองทุนพัฒนาอุตสาหกรรมอีกเป็นจำนวนมาก ผลตอบแทนจากสิ่งเหล่านี้เพียงพอกับรายจ่ายทั้งหมดของท่าน แถมยังมีเหลือเก็บอีกมากมาย”

เขาชำเลืองมองเคานต์อาร์ตัวส์: “หากท่านจะต้องยอมแลกรายได้ที่มั่นคงเหล่านี้ กับผลประโยชน์เพียงเล็กน้อยจากสมาคมนายหน้าเก็บภาษี มันคงจะไม่คุ้มกันหรอกนะ?”

อีกฝ่ายสะดุ้งตกใจทันที: “มกุฎราชกุมารทรงหมายความว่าอย่างไร?”

โจเซฟพูดตอบ: “ท่านก็รู้ดีนี่ว่า ธนาคารออมสินกับบริษัทปารีสแองเจิลอยู่ภายใต้การดูแลของผม ผมมีวิธีมากมายที่จะลดทอนสัดส่วนการถือหุ้นของท่านได้ ส่วนเงินปันผลจากกองทุนพัฒนาอุตสาหกรรม แม้กระทั่งเงินเบี้ยหวัดรายปีของท่าน ผมก็สามารถทำให้มันลดลงได้เหมือนกัน”

เคานต์อาร์ตัวส์เริ่มลนลานขึ้นมาทันที ในปัจจุบัน รายได้จากเงินปันผลและเบี้ยหวัดต่างๆ ของเขานั้นรวมแล้วเกือบ 1 ล้าน 8 แสนฟรังก์ต่อปี หากรายได้เหล่านี้ต้องหดหายไป เขาคงต้องร้องไห้หนักแน่ๆ

“ไม่ พระองค์จะทำแบบนั้นไม่ได้…”

โจเซฟวางถ้วยชาลงบนโต๊ะอย่างแรง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงดุดัน: “รายได้จากเงินปันผลอะไรพวกนี้ของท่าน ล้วนตั้งอยู่บนรากฐานที่ว่าฝรั่งเศสต้องเจริญรุ่งเรืองนะ

“แต่ท่านกลับยอมแลกมันกับผลประโยชน์เล็กๆ น้อยๆ เพื่อมาทำลายรากฐานของตัวเองเนี่ยนะ!”

คำตักเตือนอย่างเกรี้ยวกราดของเขา ทำให้เคานต์อาร์ตัวส์หน้าแดงก่ำ ได้แต่ก้มหน้ารับฟังราวกับว่าโจเซฟเป็นผู้ใหญ่เสียเอง

เนิ่นนานผ่านไป เคานต์อาร์ตัวส์ถึงได้พูดตะกุกตะกักออกมา: “แต่ว่า ฉันได้รับปากไวส์เคานต์ฟอร์ดไปแล้วว่าจะช่วยขอร้องให้เขา…”

โจเซฟจ้องมองเขาด้วยสายตาเย็นชา พูดมาถึงขนาดนี้แล้ว ยังจะดื้อดึงอยู่อีก!

เขาถอนหายใจเบาๆ แล้วพูดว่า: “หากท่านยังดึงดันที่จะก้าวก่ายเรื่องนี้ต่อไป ผมก็คงต้องให้กรมสืบสวนรับรองเอกสารมาเป็นคนเกลี้ยกล่อมท่านแทนแล้วล่ะ”

“อย่า! พระองค์ พระองค์อย่าทำแบบนั้นเลย! พวกเรามีอะไรก็ค่อยๆ คุยกันดีกว่า!” เคานต์อาร์ตัวส์เคยได้ยินกิตติศัพท์พฤติกรรมความบ้าคลั่งของพวกกรมสืบสวนรับรองเอกสารมาบ้างแล้ว ในฐานะขุนนางชั้นสูงระดับแนวหน้า ปกติแล้วเขาก็แอบทำเรื่องสกปรกๆ ไว้ไม่น้อยเช่นกัน