ตอนที่ 517 กวาดล้างนายหน้าเก็บภาษีที่ไร้ศีลธรรม

ชานเมืองทางตอนใต้ของปารีส

ในห้องสอบสวนชั้นสองของเรือนจำแห่งชาติหมายเลขหนึ่ง ชายหนุ่มคนหนึ่งที่มีรอยสักเต็มไปหมดตั้งแต่คอจรดท่อนแขน กำลังก้มหน้าและตะโกนเสียงดังด้วยความตื่นตระหนก: “ผมขอสาบานเลย เรื่องทั้งหมดนี่คุณบาร์นาร์ดเป็นคนสั่งให้ผมทำ!

“เอกสารปลอมพวกนั้นเขาก็เป็นคนหาคนมาทำขึ้นมาเอง ผมแค่ทำตามคำสั่ง เอาเอกสารปลอมพวกนั้นไปส่งมอบให้กรมสรรพากรเท่านั้น…”

“แต่ลายเซ็นบนเอกสารส่งมอบงานให้กับกรมสรรพากร มันเป็นลายเซ็นของคุณนี่” ตำรวจที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามพูดเสียงเย็นชา “คดีปลอมแปลงเอกสารทางภาษี มีโทษจำคุกประมาณห้าถึงสิบปีเลยนะ”

“ไม่นะ…” ชายรอยสักสะดุ้งสุดตัว รีบพูดว่า “ผมสามารถเป็นพยานชี้ตัวบาร์นาร์ดได้ อ้อ แล้วก็ลูกน้องผมก็สามารถเป็นพยานได้เหมือนกัน!”

“เร็กเดียน·มาเลต์·เดอ·บาร์นาร์ด ใช่ไหม?”

“ใช่ครับ เขาแหละ”

“ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?”

“เขาน่าจะอยู่ที่ถนนกอร์ก…”

เจ้าหน้าที่ข่าวกรองที่ยืนฟังการสอบสวนอยู่ข้างๆ รีบกระซิบสั่งลูกน้องทันที: “ไปคุมตัวเขามา”

“ครับ หัวหน้า!”

เมื่อการสอบสวนดำเนินต่อไป บรรดาผู้บริหารระดับสูงของสมาคมนายหน้าเก็บภาษีก็ถูกซัดทอดออกมามากขึ้นเรื่อยๆ และถูกลากตัวเข้ามาร่วมขบวนการสอบสวนรอบใหม่

ในขณะเดียวกัน ทรัพย์สินทั้งหมดของบรรดานายหน้าเก็บภาษีที่เกี่ยวข้องกับคดีนี้ ก็เริ่มถูกอายัด

นี่คือคำสั่งจากศาลสูง คดีปลอมแปลงเอกสารนั้นมีความชัดเจนมาก และย่อมต้องเกี่ยวข้องกับบัญชีภาษีอย่างแน่นอน ดังนั้นการอายัดทรัพย์สินจึงเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลที่สุด

อีกด้านหนึ่ง กรมสรรพากรในพื้นที่ต่างๆ ของฝรั่งเศส ก็ได้ขอความร่วมมือจากตำรวจ เข้าทำการปิดล้อมสำนักงานนายหน้าเก็บภาษีในท้องที่ และจับกุมตัวคนเก็บภาษีแทบจะทั้งหมด

หน่วยงานในต่างจังหวัดไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องผลกระทบจนต้องพยายามจับคนให้น้อยที่สุดเหมือนในปารีส

กรมสรรพากรท้องถิ่นกังวลเพียงแค่ว่า การจัดเก็บภาษีในปีหน้าจะได้รับผลกระทบ ดังนั้น ใครจับได้ก็จับไปก่อน ถ้าภายหลังพบว่าไม่มีความผิด ค่อยปล่อยตัวไปทีหลังก็ยังทัน

เพียงสองวันต่อมา เมื่อมีผู้บริหารระดับสูงของสมาคมนายหน้าเก็บภาษียอมรับสารภาพมากขึ้นเรื่อยๆ คดี “ปลอมแปลงเอกสาร” ก็ลุกลามไปถึงบรรดาเจ้าสัวของสมาคมนายหน้าเก็บภาษีแล้ว

บนรถม้า บาร์โล หนึ่งในเจ้าสัวของสมาคมนายหน้าเก็บภาษี จ้องมองตัวอักษรพาดหัวข่าวขนาดใหญ่บน “หนังสือพิมพ์ธุรกิจปารีส” 《ตะลึง! สมาคมนายหน้าเก็บภาษีร่วมกันปลอมแปลงเอกสารทางภาษี มีผู้ถูกจับกุมกว่า 150 คนแล้ว》 ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เขารู้สึกแน่นหน้าอกจนแทบจะหายใจไม่ออก

เมื่อวันก่อนเขายังนั่งวางแผนอยู่เลยว่า หลังจากได้สิทธิ์เหมาเก็บภาษีเกลือและภาษีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ใน 4 จังหวัดอย่างแร็งส์และช็องปาญมาแล้ว จะต้องปรับลดขนาดสำนักงานนายหน้าเก็บภาษีลงอย่างไร และต้องเพิ่มปริมาณการค้าสุราเถื่อนให้มากขึ้น เพื่อรักษาระดับกำไรให้เท่าเดิม แต่ผลสุดท้ายกลับกลายเป็นว่า นายหน้าเก็บภาษีมือขวาสองคนของเขา ดันถูกจับกุมในข้อหาปลอมแปลงเอกสารเสียอย่างนั้น

เขารู้ดีว่า อีกไม่นานเขาเองก็คงจะถูกซัดทอดออกมาเช่นกัน

คดีปลอมแปลงเอกสารแม้จะไม่ใช่ความผิดร้ายแรงอะไรสำหรับเขา ตามธรรมเนียมแล้ว ขอเพียงแค่จ่ายเงินก้อนหนึ่ง ซึ่งก็คงไม่เกิน 2 แสน 5 หมื่นฟรังก์ เขาก็จะได้รับการประกันตัวออกมาได้ แต่ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็คงหนีไม่พ้นความยุ่งยากที่จะต้องไปขึ้นศาลอยู่ดี และมันก็จะต้องส่งผลกระทบต่อธุรกิจอื่นๆ ของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ในเวลานี้ บาร์โลรู้สึกอิจฉามอเรล โกลด์สมิด และคนอื่นๆ เป็นอย่างมาก ธุรกิจส่วนใหญ่ของพวกเขาอยู่ในต่างประเทศ ถ้าสถานการณ์ย่ำแย่จริงๆ ก็แค่ทิ้งธุรกิจในฝรั่งเศสไป แล้วก็ไม่ต้องมานั่งปวดหัวกับคดีความพวกนี้อีก

แต่เขานั้นเป็นชาวฝรั่งเศสโดยกำเนิด รากฐานทั้งหมดก็อยู่ที่นี่ ตอนนี้เขาไม่ได้สนใจเรื่องการเหมาเก็บภาษีอีกต่อไปแล้ว หวังเพียงแค่จะสามารถก้าวผ่านความยุ่งยากในครั้งนี้ไปให้ได้ก็พอ

ไม่นาน รถม้าก็แล่นมาจอดที่จัตุรัสหน้าพระราชวังแวร์ซาย บาร์โลลงจากรถ แล้วก้มหน้าเดินจ้ำอ้าวตรงไปยังประตูพระราชวัง

ภายในห้องทำงานของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง บาร์โลมองไปที่บรียานด้วยสีหน้าเว้าวอน: “ท่านอาร์ชบิชอป ผมไม่รู้เรื่องราวเหล่านี้จริงๆ ครับ มันเป็นความคิดของพวกคนข้างล่างทั้งนั้น…

“แน่นอนครับ ผมเองก็มีส่วนต้องรับผิดชอบ ผมยินดีที่จะจ่ายค่าปรับสำหรับเรื่องนี้ครับ”

เขาแอบชำเลืองมองบรียาน แล้วพูดต่อว่า: “ท่านว่า 5 แสนฟรังก์พอไหมครับ… อ้อ ไม่สิ 8 แสนฟรังก์!”

บรียานเพียงแค่นั่งจ้องมองโต๊ะนิ่งเงียบ จนกระทั่งบาร์โลเพิ่มค่าปรับขึ้นเป็น 1 ล้านฟรังก์ เขาจึงเงยหน้าขึ้นมาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ: “เคานต์บาร์โล การกระทำของสมาคมนายหน้าเก็บภาษีในครั้งนี้ ส่งผลกระทบต่อการคลังของชาติอย่างมหาศาล จนผมจำเป็นต้องออกพันธบัตรรัฐบาลชุดพิเศษ เพื่อนำมาอุดช่องโหว่ความสูญเสียจากความวุ่นวายในการจัดเก็บภาษีช่วงต้นปีหน้า”

“พันธบัตรรัฐบาล?” บาร์โลชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะตั้งสติได้ และพยักหน้าตอบ “อ้อ ครับ ใช่ครับ ต้องเตรียมเงินทุนไว้รับมือกับความวุ่นวาย ท่านอาร์ชบิชอปผู้ทรงเกียรติ ผมยินดีที่จะซื้อพันธบัตรรัฐบาล 3 ล้านฟรังก์ เพื่อเป็นการสนับสนุนท่าน…”

บรียานส่ายหน้าเบาๆ แล้วชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว

“1 ล้าน…” บาร์โลพูดยังไม่ทันจบประโยค ก็ร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ “นี่ท่านจะให้ผมซื้อพันธบัตรรัฐบาล 10 ล้านฟรังก์เลยหรือ?!

“มันไม่มากไปหน่อยหรือครับ… แล้วพันธบัตรชุดพิเศษนี่ได้ดอกเบี้ยเท่าไหร่ล่ะครับ?”

“ร้อยละ 3” บรียานตอบ “ระยะเวลา 1 ปี”

ใบหน้าของบาร์โลเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำในทันที

เงิน 10 ล้านฟรังก์ ถ้านำไปลงทุนเหมาเก็บภาษี เขาอาจจะทำกำไรได้ถึง 3 ล้านเลยด้วยซ้ำ แต่ถ้าเอาไปซื้อพันธบัตรบ้าบอนี่ กลับได้ดอกเบี้ยแค่ 3 แสนเนี่ยนะ!

เขาลุกขึ้นยืนด้วยความไม่พอใจ โค้งคำนับเล็กน้อย ทิ้งท้ายไว้ประโยคหนึ่ง: “ผมขอเก็บไปคิดดูก่อนก็แล้วกัน” แล้วก็หันหลังเดินจากไป

ถ้าเขายอมควักกระเป๋าจ่ายไป 4 ล้านฟรังก์ ไม่ว่าจะใช้เส้นสายไหน เขาก็สามารถเอาตัวรอดจากคดีปลอมแปลงเอกสารภาษีได้อย่างแน่นอน เรื่องขี้ปะติ๋วแค่นี้ ทำไมเขาถึงต้องมานั่งทนดูสีหน้าของบรียานด้วย?

หลังจากเขาจากไป บารอนมอเรล โบลโลเร่ และเจ้าสัวคนอื่นๆ ก็ทยอยเดินทางมาที่ห้องทำงานของบรียาน แม้แต่ฟอร์ดเองก็ยังแวะมา “สารภาพผิด” ก่อนเวลาอาหารค่ำด้วยซ้ำ

ทว่า พวกเขาทั้งหมดก็ต้องเดินหน้าดำคร่ำเครียดกลับออกไปในเวลาไม่นาน

ยามพลบค่ำ

ชั้นสองของพระราชวังตุยเลอรี โจเซฟฟังรายงานจากบรียานจบ ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย: “มีเพียงบารอนเปลลิเยร์คนเดียวเท่านั้นที่รับปากว่าจะซื้อพันธบัตรรัฐบาล 7 ล้านฟรังก์ ส่วนคนอื่นๆ ไม่มีใครยอมรับข้อเสนอเลยงั้นหรือ?”

“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท” บรียานลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “บางที 10 ล้านฟรังก์อาจจะมากเกินไปหน่อย

“ตามที่กระหม่อมคำนวณไว้ เรายังต้องการเงินอีกประมาณ 100 ล้านฟรังก์ ก็จะเพียงพอต่อการใช้จ่ายในปีหน้าแล้ว ดังนั้น หากให้พวกเขาออกกันคนละ 6 ล้านฟรังก์ ก็น่าจะพอดีแล้วนะพ่ะย่ะค่ะ”

โจเซฟส่ายหน้า: “ที่คุณพูดถึง มันเป็นเพียงแค่ค่าใช้จ่ายในการดำเนินนโยบายของรัฐบาลเท่านั้น หากเราต้องการสร้างคลอง ขุดลอกแม่น้ำ หรือสร้างทางรถไฟไม้ล่ะก็ เงินแค่นั้นก็ยังไม่พอหรอกนะ”

บรียานถึงกับชะงักไป หลังจากผ่านการปฏิรูประบบภาษีครั้งใหญ่มาได้ แค่ประคับประคองสถานการณ์ให้มั่นคงได้ก็ถือว่ายากเย็นแสนเข็ญแล้ว ไม่คิดเลยว่ามกุฎราชกุมารจะยังทรงคิดถึงเรื่องการสร้างคลองและการคมนาคมขนส่งอีก?

โจเซฟไม่ได้สนใจสีหน้าของเขา เขาลูบถ้วยน้ำชาไปมา แล้วพึมพำกับตัวเองว่า: “ดูเหมือนจะต้องเพิ่มความรุนแรงให้พวกเขาอีกหน่อยแล้วล่ะ”

ก่อนหน้านี้ไม่สามารถหาจุดอ่อนเพื่อเล่นงานบรรดานายหน้าเก็บภาษีได้ แต่ตอนนี้ในเมื่อมีคดีปลอมแปลงเอกสารเป็นจุดเริ่มต้นแล้ว จะปล่อยพวกเขาไปง่ายๆ ได้อย่างไร?

ต้องรู้ไว้ว่า ในประวัติศาสตร์ การที่สมาคมนายหน้าเก็บภาษีถูกฝ่ายฌากอแบ็งสั่งประหารชีวิตยกแก๊งนั้น แม้จะมีหลายคนที่ถูกลงโทษรุนแรงเกินกว่าเหตุ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า พวกเขาเหล่านั้นล้วนมีประวัติที่เลวทรามและชั่วร้ายมานับไม่ถ้วน

……

บนดาดฟ้าเรือของเรือรบฝรั่งเศส “ป่าแห่งแดนเนรมิต” ที่กำลังมุ่งหน้าไปยังท่าเรือคาลวี บนเกาะคอร์ซิกา นโปเลียนทอดสายตามองดูเค้าโครงของภูเขาที่มองเห็นอยู่ลิบๆ แล้วทอดถอนใจยาวออกมา

บนโต๊ะเล็กๆ ข้างกายเขามีหนังสือพิมพ์ “เดอะไทมส์” ฉบับเมื่อเดือนกว่าๆ ก่อนวางอยู่ ล่ามแปลให้เขาฟังหลายรอบแล้ว ข่าวคดีข่มขืนของเปาลีที่ลงอยู่บนนั้น ได้กระแทกความเชื่อมั่นในใจเขาจนเกิดรอยร้าวขนาดใหญ่ขึ้น

เขานึกถึงผลงานเขียนของเปาลีที่เขาเคยอ่านมาตั้งแต่เด็ก แล้วก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า

อะไรกันที่บอกว่าเพื่อประชาชนชาวคอร์ซิกา เพื่อขับไล่ผู้กดขี่ข่มเหงจากต่างชาติ ทั้งหมดมันก็แค่ข้ออ้างที่เขาใช้หลอกลวงประชาชนเท่านั้นเอง!

นโปเลียนมองไปยังเรือขนส่งอีกหลายลำที่อยู่ด้านหลังเยื้องๆ ออกไป บนเรือเหล่านั้นบรรทุกกองร้อยปืนใหญ่สองกองร้อยและทหารราบอีกหลายร้อยนาย กองกำลังเหล่านี้จะช่วยให้เขาคว้าตำแหน่งผู้บัญชาการสูงสุดของกองกำลังรักษาการณ์ที่คอร์ซิกามาได้