ตอนที่ 515 ปล่อยให้จักรพรรดินโปเลียนทำในสิ่งที่ควรทำ

หลังจากนั้น เคานต์บุตตาฟูโอโกก็ตีเหล็กตอนที่ยังร้อน ให้จิโรลาโมเสนอสภาเพื่อผลักดันร่างกฎหมายในการเพิกถอนสถานะการเป็นสมาชิกสภาของฝ่ายเปาลี

แน่นอนว่าบาร์โตลิโอย่อมให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่ หากสามารถเขี่ยสมาชิกสภาของฝ่ายเปาลีออกไปได้ ที่นั่งในสภาเหล่านี้ก็มีโอกาสสูงที่จะตกเป็นของฝ่ายตัวเอง

อีกด้านหนึ่ง ฝ่ายเปาลีย่อมไม่มีทางยอมจำนนอยู่เฉยๆ อย่างแน่นอน

พวกเขาจึงรีบจับมือเป็นพันธมิตรกับฝ่ายเป็นกลาง เพื่อร่วมกันต่อต้านในสภา ฝ่ายหลังเองก็รู้สึกเหมือนริมฝีปากกับฟันที่ต้องพึ่งพากัน เกรงว่าหากฝ่ายเปาลีล้มลง คิวต่อไปก็คงจะถึงตาของตัวเอง

ทว่า ต่อให้พวกเขาจับมือกัน ที่นั่งในสภาก็ยังไม่ถึงหนึ่งในสามอยู่ดี จึงไม่มีทางต้านทานการผ่านร่างกฎหมายได้เลย

เว้นเสียแต่ว่า จะมีขุมกำลังอื่นยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือพวกเขา

และในตอนนั้นเอง เคานต์บุตตาฟูโอโกก็ปรากฏตัวขึ้น

“เพราะฉะนั้น ผมขอรับรองกับพวกคุณได้เลยว่า คนของผมจะไม่ลงคะแนนเสียงสนับสนุนร่างกฎหมายเพิกถอนสถานะการเป็นสมาชิกสภาของพวกคุณอย่างแน่นอน”

ณ ห้องพักนักกีฬาในสนามเทนนิสเมืองอฌักซิโอ เคานต์บุตตาฟูโอโกยิ้มมองไปยังคนสองสามคนที่อยู่ตรงหน้า หลังจากรอให้พวกเขาแสดงความขอบคุณแล้ว ก็พูดต่อว่า: “พวกคุณก็น่าจะรู้ ผมเพิ่งจะได้รับตำแหน่งผู้ว่าการรัฐ แต่ก็มีอีกหลายคนที่จ้องจะแย่งตำแหน่งนี้อยู่

“ถ้าพวกเราสามารถร่วมมือกันผลักดันร่างกฎหมาย เพื่อสั่งยุบกองกำลังป้องกันชาติ กองกำลังติดอาวุธที่คอยสร้างปัญหาให้กับรัฐบาลอยู่บ่อยๆ ตำแหน่งของผมก็จะมั่นคงขึ้น”

กองกำลังป้องกันชาติ ในฐานะกองกำลังติดอาวุธขององค์กรกอบกู้เอกราช แม้ว่าจะถูกรัฐบาลฝรั่งเศสประกาศให้เป็นองค์กรผิดกฎหมาย แต่สภาคอร์ซิกากลับให้การยอมรับ นี่จึงเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้กองกำลังป้องกันชาติได้รับการสนับสนุนจากชาวคอร์ซิกามาโดยตลอด

จูเซปเปและเอลียอกมองหน้ากัน ก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธอย่างหนักแน่น: “เรื่องนี้ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด!”

“นี่คุณกำลังฉวยโอกาสตอนที่พวกเราลำบากอยู่นะ ต่อให้พวกเราต้องรับมือกับบาร์โตลิโอ แต่ก็ไม่มีทางเอากองกำลังป้องกันชาติไปแลกหรอก”

เคานต์บุตตาฟูโอโกยิ้ม: “รอให้พวกคุณถูกเพิกถอนสถานะการเป็นสมาชิกสภาก่อนเถอะ กองกำลังป้องกันชาติก็จะตกเป็นของบาร์โตลิโออยู่ดี พวกคุณจะปกป้องมันไปอีกเพื่ออะไรล่ะ?”

ฝ่ายเปาลีและฝ่ายเป็นกลางต่างก็เงียบกริบ

ในบรรดาสมาชิกฝ่ายกอบกู้เอกราชอย่างพวกเขานั้น มีสักกี่คนกันเชียวที่อยากจะก่อตั้งสาธารณรัฐคอร์ซิกาขึ้นมาจริงๆ? ในประวัติศาสตร์ของคอร์ซิกาก็ไม่เคยมีประเทศที่ยิ่งใหญ่เกรียงไกรอะไร ในยุคนี้ลัทธิชาตินิยมก็ยังไม่เป็นที่รู้จัก พวกเขาที่ออกมาก่อความวุ่นวายแบ่งแยกดินแดน ก็เพื่อหวังว่าตัวเองจะได้เป็น “รัฐบุรุษผู้ก่อตั้งประเทศ” และได้เสวยสุขกับอำนาจวาสนาไปตลอดกาลไม่ใช่หรือ?

แต่ทว่า ตอนนี้พวกเขากำลังจะถูกเขี่ยทิ้งแล้ว และหากรอจนบาร์โตลิโอได้ครอบครองกองกำลังป้องกันชาติ พวกเขาก็คงไม่มีวันได้ลืมตาอ้าปากอีกเป็นแน่

ในที่สุด จูเซปเปก็สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพยักหน้า: “ตกลง ผมยอมรับข้อเสนอของคุณ”

เอลียอก ผู้นำฝ่ายเป็นกลางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็พูดขึ้นว่า: “ท่านเคานต์ครับ ถึงพวกเราจะสนับสนุนท่าน แต่คะแนนเสียงของพวกเราทั้งสามฝ่ายรวมกัน ก็ยังไม่ถึงสองในสามของสภาเลยนะ”

ฝ่ายบาร์โตลิโอมีที่นั่งในสภาร้อยละ 35 ส่วนการจะผ่านร่างกฎหมายได้นั้น ต้องใช้ที่นั่งถึงร้อยละ 66

เคานต์บุตตาฟูโอโกพยักหน้าอย่างสงบ: “คุณไม่ต้องกังวลไปหรอก ขอเพียงแค่ถึงเวลา คนของคุณลงคะแนนเสียงสนับสนุนการสั่งยุบกองกำลังป้องกันชาติ ก็ถือว่าทำตามข้อตกลงแล้ว”

ล้อเล่นหรือเปล่า ชาลเมอร์สซึ่งเป็นนายทุนใหญ่เบื้องหลัง ขอเพียงแค่เขากระดิกนิ้ว แล้วจ่ายเงินทุนให้สักหน่อย การจะดึงตัวสมาชิกสภาฝ่ายบาร์โตลิโอมาสักสองสามคนก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย

นอกจากนี้ ก็ยังมีจิโรลาโมซึ่งเป็นประธานสภา เขาเองก็มีฐานอำนาจของตัวเองอยู่ในฝ่ายบาร์โตลิโอ ซึ่งสามารถใช้เป็นคะแนนเสียงสำรองได้

……

ชั้นสองของพระราชวังตุยเลอรี

โจเซฟมองดูรายงานที่ผู้ว่าการรัฐคอร์ซิกาเพิ่งส่งมา แล้วก็อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มออกมา

ตามที่ระบุไว้ในจดหมาย แม้ว่าตอนนี้สภาคอร์ซิกาจะยังไม่ได้เริ่มการลงมติ แต่จากโครงสร้างทางการเมืองในปัจจุบัน การผ่านร่างกฎหมายยุบกองกำลังป้องกันชาตินั้นถือว่าแน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์แล้ว

ที่เหลือก็แค่ส่งกองทหารไปปราบปรามกองกำลังติดอาวุธที่ผิดกฎหมายนี้เท่านั้น

เมื่อไร้ซึ่งเกราะคุ้มกันจากความชอบธรรม กองกำลังที่กระจัดกระจายเหล่านี้ก็ยากที่จะได้รับการสนับสนุนจากชาวคอร์ซิกาอีกต่อไป นี่คือการตัดสินใจของสภาคอร์ซิกา ซึ่งมีผลบังคับใช้อย่างมากในท้องถิ่น ทำให้การจัดการกับพวกเขาง่ายขึ้นเป็นกอง

และเมื่อสูญเสียกองกำลังติดอาวุธไป องค์กรกอบกู้เอกราชของคอร์ซิกาที่แตกแยกกันอย่างหนักอยู่แล้ว ก็จะไม่หลงเหลือความน่าสะพรึงกลัวใดๆ อีกต่อไป

หลังจากนี้ ไม่ว่าจะใช้เกมการเมืองเพื่อค่อยๆ กลืนกินพวกเขาไปทีละนิด หรือจะหาข้ออ้างในการสั่งยุบไปเลย ก็จะสามารถแก้ปัญหาความพยายามแบ่งแยกดินแดนของคอร์ซิกาได้อย่างเด็ดขาด

โจเซฟยัดรายงานกลับเข้าไปในซองจดหมาย ในใจก็ครุ่นคิดว่าจะส่งใครไปปราบปรามกองกำลังติดอาวุธที่ผิดกฎหมายนี้ดี

จู่ๆ เขาก็รู้สึกขบขันขึ้นมา ในประวัติศาสตร์ งานนี้ไม่ใช่ฝีมือของจักรพรรดินโปเลียนหรอกหรือ? ครั้งนี้ก็ให้เขาไปทำก็แล้วกัน ทางคุ้นเคยอยู่แล้ว คงไม่มีข้อผิดพลาดอะไรหรอก

แถมเมื่อนโปเลียนได้จัดการกับกองกำลังป้องกันชาติด้วยตัวเอง แล้วได้เห็นความเน่าเฟะของเปาลี ไอดอลในดวงใจของเขา รวมถึงสภาพขององค์กรกอบกู้เอกราชที่แตกกระจายเหมือนทรายร่วนๆ เขาคงจะหมดศรัทธากับเรื่องการกอบกู้เอกราชของคอร์ซิกาไปเองนั่นแหละ

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็รีบจับปากกาเขียนคำสั่งถึงกระทรวงเสนาธิการทหารทันที สั่งให้พันตรี นโปเลียน·โบนาปาร์ต นำกองพันทหารหนึ่งกองพัน พร้อมด้วยกองกำลังรักษาการณ์ที่คอร์ซิกาทั้งหมด รับหน้าที่ในการปราบปรามกองกำลังป้องกันชาติของคอร์ซิกา เมื่อภารกิจสำเร็จลุล่วง ให้เลื่อนยศโบนาปาร์ตขึ้นเป็นพันโท และแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการรักษาการกองกำลังรักษาการณ์ที่คอร์ซิกา

โจเซฟรู้ดีว่า นโปเลียนเป็นคนมีความทะเยอทะยานสูง ในขณะที่เขาผิดหวังกับองค์กรกอบกู้เอกราช หากเขาสามารถไขว่คว้าตำแหน่งระดับสูงอย่างผู้บัญชาการกองกำลังรักษาการณ์ที่คอร์ซิกามาได้ ความคิดที่จะเป็นชาวฝรั่งเศสอย่างเต็มตัว ก็จะมีน้ำหนักมากกว่าความต้องการกอบกู้เอกราชอย่างแน่นอน

เมื่อคอร์ซิกาถูกนำเข้ามาอยู่ภายใต้การบริหารจัดการของรัฐบาลฝรั่งเศสอย่างเต็มรูปแบบแล้ว เขาอยากจะก่อตั้งขบวนการกอบกู้เอกราชอะไรขึ้นมาอีกก็คงไม่มีโอกาสแล้ว

ถึงตอนนั้น แม่ทัพผู้เก่งกาจคนนี้ ก็จะถูกนำมาใช้งานได้อย่างเต็มที่

โจเซฟเขียนคำสั่งเสร็จแล้วก็ส่งให้คนส่งสาร แล้วหยิบเอกสารอีกฉบับบนโต๊ะขึ้นมาอ่าน

นี่เป็นรายงานจากกรมสรรพากรแห่งชาติ เนื้อหาคร่าวๆ ก็คือ กรมสรรพากรในแต่ละพื้นที่ได้เตรียมการเสร็จสิ้นแล้ว การโอนงานจากนายหน้าเก็บภาษีก็เกือบจะเรียบร้อยแล้วเช่นกัน สามารถเข้ารับช่วงต่อการจัดเก็บภาษีได้ทุกเมื่อ

โจเซฟนวดหว่างคิ้ว เหลือเวลาอีกไม่ถึงหนึ่งเดือนก็จะถึงสิ้นปีแล้ว แต่ตอนนี้เขารวบรวมเงินทุนมาได้แค่ 80 ล้านฟรังก์เท่านั้น ยังขาดอีกเยอะเลย

แม้ว่าเขาจะสั่งให้ภาคการธนาคารเริ่มดำเนินการ “จัดระเบียบการชำระเงินและการแลกเปลี่ยนเงินตรา” เพื่อถ่วงเวลาไม่ให้เงินทุนก้อนโตไหลออกนอกประเทศแล้วก็ตาม แต่ปัจจุบันก็มีเพียงนายหน้าเก็บภาษีรายใหญ่อย่างชาร์ลส์เพียงคนเดียวเท่านั้นที่เข้ามาสวามิภักดิ์ต่อเขา

บรรดานายทุนใหญ่เหล่านั้นช่างเก็บอาการเก่งเสียจริง โจเซฟส่ายหน้าเบาๆ หากสัปดาห์หน้ายังไม่มีความคืบหน้าอะไร ก็คงต้องเริ่มปล่อยกู้ดอกเบี้ยสูงแล้วล่ะ

ในขณะนั้นเอง ก็มีเสียงของเออร์มานด์ดังมาจากหน้าประตู: “ฝ่าบาท คุณฟูเช่มาขอเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ”

“อ้อ เชิญเขาเข้ามาเถอะ”

อธิบดีกรมข่าวกรองก้าวฉับๆ เข้ามาในห้อง แล้วโค้งคำนับมกุฎราชกุมาร: “ฝ่าบาท ‘ผู้ให้กู้’ มีเรื่องสำคัญอยากจะขอเข้าเฝ้าพระองค์พ่ะย่ะค่ะ”

ผู้ให้กู้หรือ? โจเซฟได้ยินแล้วก็ตาลุกวาว นี่คือรหัสลับของ “สายลับ” ที่เขาซื้อตัวมาจากสมาคมนายหน้าเก็บภาษีเมื่อคราวก่อน เพียงแต่อีกฝ่ายไม่เคยส่งข่าวอะไรมาเลย จนเขาแทบจะลืมเรื่องนี้ไปแล้วด้วยซ้ำ

ไม่คิดเลยว่าจู่ๆ เขาจะมาขอพบ หรือว่าจะมีความคืบหน้าอะไร?

โจเซฟพยักหน้า: “ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?”

“ที่บ้านของมาดามแบร์กตลองด์พ่ะย่ะค่ะ”

กว่าครึ่งชั่วโมงต่อมา โจเซฟก็ได้พบกับ “ผู้ให้กู้” หรือก็คือ นายธนาคารชาวอังกฤษ โกลด์สมิด ที่บ้านของมาดามแบร์กตลองด์

ฝ่ายหลังรออยู่ที่นี่มาสักพักแล้ว เมื่อเห็นมกุฎราชกุมารเสด็จมา ก็รีบเดินเข้าไปโค้งคำนับทำความเคารพ:

“เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้เข้าเฝ้าพระองค์ มกุฎราชกุมารผู้สูงศักดิ์ ที่กระหม่อมถือวิสาสะเชิญพระองค์มา ก็เพราะมีข่าวดีจะมากราบทูลให้ทรงทราบพ่ะย่ะค่ะ”