ตอนที่ 502 สัมผัสถึงความน่าทึ่งของคำศัพท์เฉพาะทางอินเทอร์เน็ต

สเตลเลอร์เป็นชาวอิตาลีที่ทำธุรกิจในอังกฤษมานานหลายปี แต่บรรพบุรุษของเขามาจากบูร์ชในฝรั่งเศส และเขาก็เอาแต่คิดอยากจะกลับไปที่บูร์ชมาโดยตลอด ถือเป็นคนฝรั่งเศสทางจิตวิญญาณอย่างแท้จริง

บายีเป็นเพื่อนสนิทของเขามานานหลายปี รู้ดีว่าเขามีความสามารถทางธุรกิจที่โดดเด่น จึงแนะนำให้มอบหมายเรื่องการแข่งขันชิงโครงการตะเกียงก๊าซริมถนนในลอนดอนครั้งนี้ให้เขาเป็นผู้ดำเนินการ

นายกเทศมนตรีมอร์ดอนต์ยกแก้วไวน์ขึ้น ยิ้มทักทาย: “ผมจะรีบหารือเรื่องที่บริษัทของคุณจะรับเหมางานนี้กับสมาชิกรัฐสภามอร์ดอนต์ให้เร็วที่สุดครับ”

“ขอบคุณมากครับท่าน!”

หลังจบงานเลี้ยงซาลอน สเตลเลอร์ก็รายงานเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้ “คนรับใช้ชาย” ของเขาฟังบนรถม้า อีกฝ่ายก็เอ่ยชมเชยเขาทันที: “คุณทำได้ยอดเยี่ยมมากครับ คุณสเตลเลอร์ ตอนนี้ทางศาลาว่าการเมืองลอนดอน เรานำหน้าบริษัทของอังกฤษทั้งหมดไปแล้วครับ”

“ต่อไปก็ขึ้นอยู่กับ ‘การนำเสนอหน้างาน’ ของคุณแล้วล่ะครับ”

คนรับใช้ชายผู้นี้ก็คือผู้รับผิดชอบหลักของ “โครงการตะเกียงก๊าซ” ในครั้งนี้ นั่นก็คือ ร้อยเอกเดอลอนนีย์จากหน่วยข่าวกรองฝรั่งเศสนั่นเอง

สเตลเลอร์พูดอย่างมั่นใจ: “โปรดวางใจเถอะครับ ผมเตรียมการมาอย่างดีแล้ว วิธีการนำเสนอที่แปลกใหม่แบบของคุณจะต้องโดนใจสมาชิกรัฐสภาพวกนั้นแน่ๆ ครับ”

เดอลอนนีย์ยิ้มพร้อมโบกมือ: “ผมจะไปรู้อะไรเรื่องการนำเสนอได้ยังไงล่ะ นั่นเป็นสิ่งที่บุคคลสำคัญท่านหนึ่งคิดค้นขึ้นมาต่างหาก”

บุคคลสำคัญที่เขาพูดถึง แน่นอนว่าต้องเป็นมกุฎราชกุมาร

โจเซฟรู้ดีว่า หากต้องการจะฮุบโครงการตะเกียงก๊าซริมถนนของลอนดอนไว้ทั้งหมด ลำพังแค่การติดสินบนนั้นไม่เพียงพอ เพราะโครงการนี้มีมูลค่ามหาศาล จำเป็นต้องแสดงศักยภาพที่เหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด ถึงจะปิดปากทุกคนได้ ดังนั้น เขาจึงให้บริษัทสายฟ้าจัดเตรียมการนำเสนอทางธุรกิจที่ไม่มีทางเกิดขึ้นได้ในศตวรรษที่ 18 ขึ้นมา

สามวันต่อมา

บารอนมอร์ดอนต์ สมาชิกรัฐสภาอังกฤษ นำสมาชิกรัฐสภาหลายคน ตลอดจนผู้เชี่ยวชาญและนักวิชาการจำนวนมากเดินพรมแดงเข้ามาในประตูของบริษัทถ่านหินสายฟ้า ภายใต้การนำทางอย่างกระตือรือร้นของสเตลเลอร์

ทันทีที่ก้าวเข้าประตูมา มอร์ดอนต์และคนอื่นๆ ก็ต้องตกตะลึง เบื้องหน้าของพวกเขาคือก้อนหินขนาดยักษ์ที่สูงกว่าคนหนึ่งคน ด้านข้างของก้อนหินถูกสกัดจนเรียบ และสลักด้วยตัวอักษรโรมันขนาดใหญ่ที่ดูสง่างาม

วัฒนธรรมองค์กรของบริษัทถ่านหินสายฟ้า: ความฝันไร้ขอบเขต ไม่หยุดสำรวจ สร้างสรรค์ปาฏิหาริย์!

ขับเคลื่อนด้วยนวัตกรรม ก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเองอย่างต่อเนื่อง ใช้ประกายไฟแห่งนวัตกรรมจุดไฟแห่งเทคโนโลยี…

มุ่งมั่นสู่ความเป็นเลิศ ใส่ใจในทุกรายละเอียด สร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ชั้นยอดที่เหนือความคาดหมายของผู้ใช้งาน…

มุมานะบากบั่น ไม่ย่อท้อต่อความยากลำบาก ด้วยความเชื่อมั่นและความพยายามอย่างแน่วแน่ เพื่อก้าวเป็นบริษัทที่ยอดเยี่ยมที่สุด…

ถ้อยคำจำเจเหล่านี้ หากนำไปวางไว้ในศตวรรษที่ 21 คงไม่มีใครแม้แต่จะชายตามอง แต่ในสายตาของมอร์ดอนต์และคนอื่นๆ มันกลับดูสูงส่งและล้ำสมัยสุดๆ คนในศตวรรษที่ 18 เคยเห็นอะไรแบบนี้ที่ไหนกัน สโลแกนที่สั่นสะเทือนจิตใจและแนวคิดที่ล้ำยุค ทำให้พวกเขาถึงกับอึ้งไปเลย

จากนั้น มอร์ดอนต์ก็ส่งสัญญาณให้คนรับใช้นำถุงคลุมรองเท้ามาสวมให้กับสมาชิกรัฐสภาและคนอื่นๆ พร้อมกับกล่าวขอโทษด้วยสีหน้าเจื่อนๆ: “ขอให้สุภาพบุรุษทุกท่านโปรดอภัยด้วยนะครับ เนื่องจากในบริษัทมีเครื่องจักรที่มีความละเอียดอ่อนสูงมาก เพื่อป้องกันไม่ให้ฝุ่นละอองส่งผลกระทบ จึงจำเป็นต้องสวมถุงคลุมรองเท้าครับ”

ทุกคนสวมถุงคลุมรองเท้าแล้วเดินตามเขาเข้าไปในบริษัท ที่นี่สะอาดสะอ้านจนไม่มีฝุ่นจับเลยแม้แต่น้อย บนผนังแขวนเต็มไปด้วยเอกสารและแผนภูมิต่างๆ พนักงานกว่า 300 คนกำลังเดินขวักไขว่ทำงานกันอย่างขะมักเขม้น และมีเสียงตะโกนดังขึ้นเป็นระยะๆ ว่า: “ประสิทธิภาพ! รักษาประสิทธิภาพไว้ตลอดเวลา!”

“เดวิด ข้อมูลที่ฉันต้องการต้องส่งมาภายใน 3 นาที!”

“ความแม่นยำยังสามารถเพิ่มขึ้นได้อีก! ฉันต้องการแต่ผลิตภัณฑ์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดเท่านั้น!”

ทำเอาสมาชิกรัฐสภาที่มาเยี่ยมชมถึงกับอึ้งไปตามๆ กัน

สเตลเลอร์นำพวกเขาเข้าไปในห้องโถงกว้างขวาง ตรงกลางห้องมี “ถังเหล็ก” ทรงกระบอกที่สูงกว่าสองคนยืนต่อกัน มีความแวววาวของโลหะ เชื่อมต่อกับท่อและมาตรวัดจำนวนมาก

ก่อนที่มอร์ดอนต์จะได้ถาม สเตลเลอร์ก็เริ่มอธิบายเสียงดัง: “ทุกท่านโปรดดู นี่คือเครื่องกลั่นถ่านหินรุ่นล่าสุดที่บริษัทของเราเพิ่งพัฒนาขึ้น แน่นอนว่านี่เป็นเพียงเครื่องต้นแบบ เครื่องที่ใช้ผลิตจริงจะมีขนาดใหญ่กว่านี้มากครับ”

สเตลเลอร์ส่งสายตาให้ผู้ช่วย อีกฝ่ายรีบให้คนนำก้อนถ่านหินใส่ลงไปใน “ถังเหล็ก” จากนั้นก็จุดไฟในเตาหลอมด้านล่าง

ไม่นานก็มีควันสีเหลืองอ่อนลอยออกมาจากหลอดแก้วด้านบนของถังเหล็ก

“เครื่องจักรของเรามีประสิทธิภาพสูงกว่าที่คนฝรั่งเศสใช้ในปารีสถึง 20% ครับ” สเตลเลอร์พูดพลางชี้ไปที่กระดานไม้ทรงสูงข้างๆ ซึ่งมีข้อมูลเปรียบเทียบเขียนไว้เต็มไปหมด “ท่านดูสิครับ ตั้งแต่อุณหภูมิเตา ความเร็วในการกลั่น ไปจนถึงปริมาณวัตถุดิบที่ใช้ เทคโนโลยีของเราล้ำหน้ากว่าอย่างรอบด้าน”

“ถ่านหินเหล่านี้จะถูกนำมาผ่านกระบวนการกลั่นแห้งที่นี่ ปล่อยก๊าซถ่านหินจำนวนมากออกมา ผ่านท่อเหล่านี้ เข้าสู่อุปกรณ์กรองและย่อยสลายที่มากถึง 18 ขั้นตอน อ้อ ตรงนี้แหละครับ…”

เขาพูดน้ำลายแตกฟอง เต็มเปี่ยมไปด้วยความกระตือรือร้น คำศัพท์เฉพาะทางมากมายพรั่งพรูออกมาอย่างไม่ขาดสาย อย่าว่าแต่สมาชิกรัฐสภาอย่างมอร์ดอนต์เลย แม้แต่นักวิชาการที่มาด้วยก็ยังฟังจนงงไปหมด แต่ก็ไม่มีใครกล้าทักท้วง เพราะท้ายที่สุดแล้ว นี่คือเทคโนโลยีใหม่ล่าสุดที่ล้ำหน้าที่สุด การที่พวกเขาไม่ค่อยเข้าใจก็ถือเป็นเรื่องปกติ

ความจริงแล้ว ถึงแม้พวกเขาจะถาม สเตลเลอร์ก็มีวิธีรับมือ นั่นก็คือการสาดคำศัพท์เฉพาะทางและข้อมูลทางเทคนิคใส่คุณให้มากขึ้น จนกว่าอีกฝ่ายจะเงียบไปเอง

แน่นอนว่า “เครื่องต้นแบบอุปกรณ์กลั่น” ที่ว่านี้ เป็นเพียงโมเดลที่ทำจากแผ่นเหล็กเท่านั้น ห่างไกลจากเทคโนโลยีการกลั่นถ่านหินที่ใช้งานได้จริงอย่างลิบลับ

แต่ทว่า หลังจากที่ช่างฝีมือขัดเกลาอย่างพิถีพิถัน รูปลักษณ์ภายนอกก็ดูประณีต เต็มไปด้วยกลิ่นอายของเทคโนโลยี แถมยังสามารถจุดไฟสาธิตได้อีก เอาไว้หลอกคนนี่ไม่มีปัญหาแน่นอน ต้นทุนการผลิตจริงๆ ก็ไม่ถึง 1,000 ฟรังก์ด้วยซ้ำ

สเตลเลอร์สั่งให้ผู้ช่วยแจกแผ่นพับโฆษณาที่พิมพ์อย่างสวยงามให้กับผู้เยี่ยมชม: “บริษัทของเราได้ทุ่มเงินลงทุนถึง 3 หมื่นปอนด์เพื่อพัฒนาเทคโนโลยีนี้ ในแผ่นพับนี้จะเห็นได้อย่างชัดเจนว่า ประสิทธิภาพทั้งหมดถือว่าอยู่ในระดับแนวหน้าของโลก!”

“เอาล่ะครับ ต่อไปเราจะไปเยี่ยมชมเทคโนโลยีล้ำสมัยอีกอย่างของบริษัทกัน นั่นก็คือ เครื่องบดถ่านหินครับ”

หลังจากเยี่ยมชมโมเดลเครื่องบดถ่านหินแล้ว ก็เป็นโมเดลเครื่องล้างก๊าซ จากนั้นก็โมเดลเครื่องแยกก๊าซ…

ในขณะที่สมาชิกรัฐสภาถือแผ่นพับโฆษณาปึกหนาไว้ในมือ ในใจเหลือเพียงความทึ่งในเทคโนโลยีอันล้ำสมัย สเตลเลอร์ก็เริ่มพูดถึงวิธีการพัฒนาแบบก้นหอย “วิเคราะห์ ออกแบบ – ทดสอบบูรณาการ – วนซ้ำ” ของบริษัท

ชุดแนวคิดนี้ยิ่งดูเป็นนามธรรมเข้าไปใหญ่ พูดลอยๆ รับรองว่าทุกประโยคฟังดูมีเหตุผล แต่พอฟังจบแล้วในหัวกลับไม่มีอะไรเหลือเลย

ท้ายที่สุดแล้ว นี่คือรูปแบบการวิจัยและพัฒนามาตรฐานของยุคหลัง ซึ่งแน่นอนว่าย่อมมีเหตุผล แต่โจเซฟเพียงแค่ตัดจุดสำคัญที่สุดในนั้นออกไปไม่กี่จุด มันก็กลายเป็นคัมภีร์สวรรค์ในทันที

ในที่สุด สเตลเลอร์ก็ตั้งบอร์ดนิทรรศการสีสันสดใสขึ้นในห้องประชุมโถงใหญ่ และบรรยายถึงวิสัยทัศน์ในอนาคตของบริษัทที่มีต่อโครงการตะเกียงก๊าซริมถนนอย่างกระตือรือร้น ตลอดจนแผนการพัฒนาที่ “ยั่งยืน” ด้วย

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา สมาชิกรัฐสภาและผู้เชี่ยวชาญชาวอังกฤษกลุ่มหนึ่งก็เดินออกจากบริษัทถ่านหินสายฟ้าด้วยความตื่นเต้น ในหัวเต็มไปด้วยภาพที่สวยงามและคำศัพท์ใหม่ๆ มากมาย พวกเขารู้สึกเพียงว่าบริษัทแห่งนี้คือบริษัทที่มีเทคโนโลยีก้าวหน้าที่สุด และมีผลิตภัณฑ์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดในยุโรปทั้งหมด

มอร์ดอนต์แน่ใจแล้วว่า หากให้บริษัทถ่านหินสายฟ้ารับเหมาโครงการตะเกียงก๊าซในลอนดอน จะต้องสามารถสร้างภาพลักษณ์ของเมืองที่ประณีตและงดงามกว่าปารีสได้อย่างแน่นอน

และเขาซึ่งเป็นผู้รับผิดชอบโครงการนี้ก็จะได้ผลประโยชน์ทางการเมืองมหาศาล เขาคิดสโลแกนโฆษณาไว้แล้วด้วยซ้ำ บิดาแห่งไฟถนนลอนดอน

บางทีเขาอาจจะได้เลื่อนขั้นเป็นนายกรัฐมนตรีเลยก็เป็นได้