ตอนที่ 472 คามิเลียพ่ายแพ้ในศึกแรก

หลังจากเดินทางกลับมาจากไซลีเซีย คามิเลียก็ยังคงติดตามอยู่ข้างกายองค์มกุฎราชกุมาร

สมเด็จพระราชินีทรงมีพระประสงค์ที่จะให้เด็กสาวผู้รอบคอบคนนี้คอยดูแลพระโอรส จึงให้เธอรับตำแหน่งสาวใช้ชั่วคราวขององค์มกุฎราชกุมาร นี่ถือเป็นการยกระดับสถานะของเธออย่างมหาศาล ทำให้คุณหนูขุนนางผู้สูงศักดิ์นับไม่ถ้วนต้องอิจฉาตาร้อนกันเป็นแถว

และในเวลานี้ สาวใช้คนสวยก็กำลังดำเนินการตามแผนที่เตรียมการมาอย่างยาวนาน

เธอยังคงจดจำคำสอนของครูได้ขึ้นใจ ว่าต้องพยายามทำให้องค์มกุฎราชกุมารตกหลุมรักตนให้ได้ และกำลังพยายามลงมือทำ

เพียงแต่ก่อนหน้านี้หมอเปริน่ามักจะเกาะติดฝ่าบาทอยู่ตลอดเวลา ทำให้เธอที่ขาดประสบการณ์อยู่แล้ว ยิ่งหาโอกาสไม่ได้เลย

ตอนนี้ คุณหนูเปริน่าอยู่ที่ไซลีเซีย เธอจะต้องคว้าโอกาสอันดีงามนี้ไว้ให้ได้!

คามิเลียลอบมองเอมองต์ที่นั่งอยู่ข้างๆ เห็นเขากำลังมองออกไปนอกหน้าต่าง ก็ยิ่งรู้สึกมั่นใจขึ้นมาอีกเล็กน้อย

เธอแอบถอดเท้าเล็กๆ ที่สวมถุงน่องผ้าไหมออกจากรองเท้าอย่างเงียบๆ อาศัยจังหวะที่ผ้าปูโต๊ะห้อยลงมาบัง ค่อยๆ ยื่นเท้าไปหาองค์มกุฎราชกุมารที่อยู่ฝั่งตรงข้าม

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอทำเรื่องแบบนี้ ใบหน้าของเธอแดงก่ำจนร้อนผ่าว แต่ในใจก็พยายามนึกถึง ‘ท่าไม้ตาย’ ที่มาดามเซเลสต์สอนมา นี่คือคุณหญิงที่เธอสืบมาว่าได้รับความนิยมจากพวกผู้ชายมากที่สุดในพระราชวังแวร์ซาย หลังจากยอมจ่ายค่าเล่าเรียนไปก้อนโต ถึงจะได้รับ ‘วิชาลับ’ ของนางมา ตามที่สาวใช้ของมาดามเซเลสต์บอก นางใช้วิธีนี้พิชิตใจสุภาพบุรุษมาแล้วอย่างน้อยสิบสองคน

“ใช้เท้าทั้งสองข้างลูบผ่านหัวเข่าของเขา ต้นขาด้านใน จากนั้นก็ค่อยๆ เลื่อนเข้าหากันตรงกลาง ถูไถเบาๆ แล้วก็…”

คามิเลียท่องจำขั้นตอนที่ทำให้เธอรู้สึกอับอายขายหน้าพวกนั้นในใจ รู้สึกได้ว่าปลายเท้าของเธอแตะเข้ากับระบายกางเกงขององค์มกุฎราชกุมารแล้ว

ร่างของเธอสั่นสะท้านเล็กน้อย กัดริมฝีปากเบาๆ ก่อนจะเริ่มยกเท้าขึ้น หัวใจเต้น ‘ตึกตัก’ อย่างบ้าคลั่ง หวังเพียงให้ฝ่าบาทชอบแบบนี้

โจเซฟตัดสินใจได้ในที่สุด โดยจะมอบเหรียญตราดอกลิลลี่เงินให้กับเปริน่า ในนามของการยกย่องการก่อตั้งโรงพยาบาลสนาม

เขายกมือขึ้นหยิบปากกา เตรียมจะเขียนใบประกาศเกียรติคุณให้กรมเสนาธิการทหารสูงสุด แต่กลับเผลอไปปัดถ้วยชาบนโต๊ะจนล้ม

ชาร้อนๆ หกออกมาจากถ้วยกระเบื้องเคลือบสไตล์ตะวันออกอันวิจิตรบรรจง หกลงบนโต๊ะในชั่วพริบตา และไหลลงไปตามขอบโต๊ะ

ในจังหวะที่เท้าเรียวสวยของคามิเลียห่างจากกางเกงรัดรูปขององค์มกุฎราชกุมารไม่ถึงสองมิลลิเมตร จู่ๆ เธอก็รู้สึกได้ถึงกระแสน้ำร้อนระอุที่ราดรดลงบนถุงน่องผ้าไหมของตัวเอง จากนั้นหลังเท้าก็รู้สึกแสบร้อนขึ้นมาทันที

น้ำตาของเธอแทบจะทะลักออกมา แต่ก็ทำได้เพียงกัดฟันแน่น ไม่กล้าแสดงอาการผิดปกติใดๆ ออกมา ขณะที่กำลังจะหดเท้ากลับ ก็เห็นองค์มกุฎราชกุมารกำลังจะก้มลงไปเช็ดน้ำที่หกบนพื้น ก็ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก เท้าของเธอยังลอยอยู่กลางอากาศเลยนะ!

“ฝ่าบาท ให้กระหม่อมจัดการเองเถอะพ่ะย่ะค่ะ”

เสียงของเอมองต์ดังขึ้นราวกับเสียงสวรรค์ ช่วยชีวิตเธอเอาไว้ได้

โจเซฟกลับมานั่งตัวตรงอีกครั้ง และขยับตัวหลบไปด้านข้าง พยักหน้าตอบ: “ถ้าอย่างนั้นก็รบกวนท่านด้วย ขอบคุณมาก”

อาศัยจังหวะที่เอมองต์ลุกขึ้น คามิเลียก็รีบหดเท้ากลับด้วยความเร็วสูงสุด และทนเจ็บสอดเท้ากลับเข้าไปในรองเท้า

โจเซฟเงยหน้าขึ้นมาเห็นใบหน้าของคามิเลียแดงก่ำจนร้อนผ่าว ที่หางตามีน้ำตาซึมออกมา ก็รีบเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง: “คุณรู้สึกไม่สบายหรือเปล่า?”

“ปะ เปล่าเพคะ” สาวใช้พยายามฝืนยิ้ม “หม่อมฉัน หม่อมฉันสบายดี หม่อมฉันไม่ได้เป็นอะไรเพคะ…”

เมื่อกลับมาถึงพระราชวังตุยเลอรี คามิเลียที่พ่ายแพ้ในศึกแรก ก็อาศัยจังหวะที่องค์มกุฎราชกุมารกำลังหารือกับอาร์ชบิชอปบรีแยน รีบกลับไปที่ห้องพักของตัวเอง ถอดรองเท้าและถุงน่องออก ก็เห็นว่าเท้าเล็กๆ สีชมพูของเธอถูกลวกจนแดงเถือกเหมือนกุ้งต้มเสียแล้ว โชคดีที่ตอนนั้นชาร้อนถูกวางทิ้งไว้สักพักแล้ว อุณหภูมิจึงลดลงมาบ้าง ไม่ถึงกับลวกจนพุพอง

ความอับอาย ความไม่ยินยอม และความเจ็บปวดประดังประเดเข้ามาพร้อมกัน น้ำตาของเด็กสาวก็ไม่อาจกลั้นไว้ได้อีกต่อไป…

…ลอนดอน

ภายในคฤหาสน์หลังหนึ่งทางตะวันตกเฉียงใต้ของลอนดอน ปาสกาล เปาลี ในชุดสูทสีฟ้าเทาใหม่เอี่ยม แย้มยิ้มจุมพิตลาภรรยา ก่อนจะหนีบไม้เท้าของตนแล้วขึ้นรถม้าไป

สายลมอ่อนๆ พัดผ่านใบหน้า ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะฮัมเพลงออกมา

เปาลีอารมณ์ดีเป็นอย่างมาก เพราะในช่วงที่ผ่านมา เขาประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ทั้งในหน้าที่การงานและความรัก

เมื่อเดือนที่แล้ว เขาเพิ่งจะได้รู้จักกับอิซาเบลลา คุณหนูขุนนางชาวอังกฤษผู้แสนอ่อนโยนและงดงามในงานซาลอน พ่อของเธอเป็นบารอน มีฐานะร่ำรวย ขุนนางหนุ่มที่ตามจีบเธอนั้นสามารถต่อแถวยาวตั้งแต่พระราชวังเซนต์เจมส์ไปจนถึงพระราชวังบักกิงแฮมได้เลย

ใครจะไปคิดว่าสาวงามราวกับนางฟ้าที่เย็นชากับทุกคน กลับถูกดึงดูดด้วยความสง่างามและวาทศิลป์ของเขา และไม่นานทั้งสองก็ตกหลุมรักกัน

แม้เขาจะแต่งงานมาหลายปีแล้ว แต่ในฐานะนักการเมืองที่มีชื่อเสียงพอสมควร การมีบ้านเล็กบ้านน้อยก็ถือเป็นเรื่องปกติธรรมดามาก

ในขณะที่เขากำลังลุ่มหลงอยู่ในความรักอันหอมหวาน เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว เศรษฐีชาวสกอตแลนด์คนหนึ่งที่เชิดชูจิตวิญญาณแห่งเสรีภาพ ได้ยินเรื่องราวของเขา ก็รู้สึกประทับใจเป็นอย่างมาก และแสดงความยินดีที่จะให้การสนับสนุนการต่อสู้เพื่ออิสรภาพและเสรีภาพของชาวคอร์ซิกา

ตามที่เขาสืบมาจากคนที่รู้จักคุณชาลเมอร์ส ชาลเมอร์สมีเหมืองถ่านหินสองแห่ง โรงงานทอผ้าหนึ่งแห่ง และยังมีหุ้นในบริษัทอินเดียตะวันออกอีก ทรัพย์สินของเขาอย่างน้อยก็ต้องมากกว่าสองแสนปอนด์ขึ้นไป

เขาเชื่อว่า ระดับเศรษฐีแบบนี้ลงมือ อย่างน้อยก็ต้องให้เงินสนับสนุนเขาสักหนึ่งหมื่นปอนด์ หรืออาจจะมากกว่านั้น

รถม้าของเปาลีไปจอดที่หน้าคฤหาสน์หรูหราหลังหนึ่ง ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากแม่น้ำเทมส์ ชายวัยกลางคนรูปร่างเตี้ยคนหนึ่งก็รีบเดินเข้ามาหา ช่วยเปิดประตูรถม้าให้เขา พร้อมกับแย้มยิ้ม:

“ในที่สุดท่านก็มาถึงเสียที คุณชาลเมอร์สมาถึงตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงที่แล้วแล้วครับ”

เปาลีรีบเดินตามเขาเข้าไปในคฤหาสน์ ในงานซาลอนวันนี้ ชาลเมอร์สน่าจะตัดสินใจเรื่องการให้เงินสนับสนุนอย่างแน่นอน

“บาร์โทรีกับเอลเลียตมาถึงหรือยัง?”

ชายวัยกลางคนพยักหน้าตอบ: “พวกเขาเพิ่งมาถึงครับ”

“ก็ดีแล้ว” เปาลีถอนหายใจ “เรื่องนี้ก็พอเข้าใจได้ อย่างไรเสียคุณชาลเมอร์สก็ไม่เคยเจอข้ามาก่อนเลยนี่นา”

แม้เขาจะพูดเช่นนั้น แต่ในใจก็ยังรู้สึกไม่ค่อยพอใจอยู่บ้าง

ชาลเมอร์สคนนั้นถึงกับกังวลว่าเขาซึ่งเป็นผู้นำของคอร์ซิกาจะเป็นตัวปลอม จึงขอให้มีสมาชิกระดับสูงของขบวนการกู้ชาติคอร์ซิกาสามคนมาร่วมเป็นสักขีพยานในการรับเงินสนับสนุนด้วย

เขาจึงจำต้องยอมให้ลูกน้องคนสนิทสามคนนั่งเรือมาที่อังกฤษ แม้ว่าการทำเช่นนี้อาจจะทำให้พวกเขาพลาดโอกาสในการคัดค้านร่างกฎหมายภาษีที่กลุ่มนิยมฝรั่งเศสเสนอในสภาคอร์ซิกา แต่ถ้าหากได้รับเงินก้อนโตมา ต่อไปเขาก็จะสามารถติดสินบนสมาชิกรัฐสภาให้มาสนับสนุนตนได้มากขึ้น

งานซาลอนยังไม่เริ่ม มาดามเฮนรีผู้เป็นเจ้าภาพจึงสั่งให้คนรับใช้มาต้อนรับเปาลีและพรรคพวกอย่างกระตือรือร้น

จากนั้นเปาลีก็ได้เห็นเศรษฐีชาวสกอตแลนด์ผู้สวมแว่นตากรอบทอง ดูฉลาดเฉลียวและเก่งกาจ

“อา! ยินดีที่ได้รู้จักครับ” ชาลเมอร์สทักทายเขาและนั่งลง ยกแก้วไวน์ขึ้นและเอ่ยว่า “ช่วงสองสามวันนี้ ผมได้ยินเรื่องราวของท่านมามากมาย ท่านเปาลีผู้ทรงเกียรติ ผมต้องยอมรับเลยว่า ผมรู้สึกนับถือในความกล้าหาญของท่านและพ่อของท่านอย่างสุดซึ้ง

“ดังนั้น ผมจึงตัดสินใจมอบเงินสองหมื่นปอนด์ เพื่อสนับสนุนอุดมการณ์อันสูงส่งของท่าน”

เปาลีไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะพูดเรื่องการให้เงินสนับสนุนอย่างตรงไปตรงมาขนาดนี้ แถมจำนวนเงินยังเกินกว่าที่เขาคาดไว้มาก

“นี่มันเยี่ยมยอดไปเลย” เขารีบยกแก้วไวน์ขึ้นเช่นกัน “ข้าขอเป็นตัวแทนของชาวคอร์ซิกาทุกคน แสดงความขอบคุณต่อท่านอย่างจริงใจ!”

แก้วไวน์กระทบกันเบาๆ แต่ชาลเมอร์สกลับดูลังเลเล็กน้อยและเอ่ยว่า:

“ทว่า ท่านเปาลี ผมยังมีคำขอเล็กๆ น้อยๆ อีกเรื่องหนึ่ง”