ตอนที่ 45 เข้าควบคุมกิจการตำรวจปารีส

เอเตียนครุ่นคิดอยู่นาน ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจว่าพรุ่งนี้จะเดินทางไปสืบข่าวที่พระราชวังแวร์ซายส์ด้วยตนเอง อย่างไรเสียเงินกู้ก้อนนี้ก็เป็นธุรกิจสำคัญของธนาคารลาวิลล์เช่นกัน

เขาเพียงแค่รับปากกับดุ๊กแห่งออร์เลอ็องว่าจะดึงเวลาให้ถึงวันสุดท้ายก่อนจะปล่อยกู้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่อยากจะทำธุรกิจนี้เสียหน่อย

วันรุ่งขึ้น

ณ ห้องรับแขกของโจเซฟ เบซองซงและฟรีเอนท์นั่งตัวตรงแหน่วอยู่บนโซฟาที่ปูด้วยพรมขนสัตว์จากเปอร์เซีย

โจเซฟผายมือเชิญให้พวกเขาดื่มชา ก่อนจะยิ้มและเอ่ยว่า:

“ดูเหมือนว่างานทางฝั่งพวกท่านจะดำเนินไปได้ด้วยดีทีเดียวนะ”

เบซองซงได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการตำรวจปารีสอย่างเป็นทางการแล้ว เขาหยิบเอกสารฉบับหนึ่งออกมา แล้วยื่นให้โจเซฟอย่างนอบน้อม:

“ฝ่าบาท การประเมินผล การจัดระเบียบ และการฝึกอบรมตำรวจในทุกเขตของปารีสเสร็จสิ้นแล้วพ่ะย่ะค่ะ และเมื่อไม่กี่วันก่อน กองกำลังตำรวจชุดใหม่ก็เริ่มเข้าปฏิบัติหน้าที่รักษาความสงบเรียบร้อยแล้วพ่ะย่ะค่ะ

“นี่คือรายชื่อผู้ที่ได้รับการเสนอชื่อให้ดำรงตำแหน่งเจ้าหน้าที่ระดับสูงในกรมตำรวจหลังจากการจัดระเบียบใหม่ ซึ่งยังต้องรอให้พระองค์ทรงเป็นผู้ตัดสินใจขั้นสุดท้ายพ่ะย่ะค่ะ”

โจเซฟเปิดเอกสารดู ก็พบว่ามันคือรายชื่อตำแหน่งต่างๆ ในกรมตำรวจ โดยแต่ละตำแหน่งจะมีผู้ได้รับการเสนอชื่ออย่างน้อยสองคน พร้อมกับข้อมูลโดยละเอียดของแต่ละคน

โจเซฟกวาดสายตาอ่านดูคร่าวๆ โดยรวมแล้วนี่ก็คือการล้างบางเจ้าหน้าที่ระดับสูงในระบบตำรวจปารีสทั้งหมดนั่นเอง

เนื่องจากย่านแซงต์อองตวนเป็นพื้นที่แรกที่ทำการปฏิรูปตำรวจ ดังนั้นในการคัดเลือกเจ้าหน้าที่ คนจากฝั่งแซงต์อองตวนจึงครองสัดส่วนถึงเกือบ 40% อัลเดนและมากอนีก็ได้รับการเสนอชื่อให้เป็นผู้ตรวจการตำรวจด้วยเช่นกัน

นอกจากนี้ ยังมีการคัดเลือกตำรวจจากกองกำลังเดิมที่มีความชำนาญในงาน ซื่อสัตย์สุจริต และมีประวัติการทำงานที่ดี ให้เลื่อนขั้นขึ้นมาเป็นเจ้าหน้าที่ระดับต่างๆ ในกองกำลังตำรวจ แต่ตามที่โจเซฟได้กำชับไว้ก่อนหน้านี้ ผู้ที่ได้รับการคัดเลือกทั้งหมดจะต้องเป็นเพียงขุนนางระดับล่างหรือสามัญชนเท่านั้น

และยังมีคนของเบซองซงเองอีกเพียงเล็กน้อย

โจเซฟพยักหน้า จากรายชื่อนี้ก็พอจะเห็นได้ว่าเบซองซงมีความตั้งใจในการปฏิรูปตำรวจอย่างมาก และมีความสามารถในระดับที่ดีทีเดียว หากเปลี่ยนเจ้าหน้าที่กลุ่มนี้เสร็จสิ้น ระบบตำรวจของปารีสก็จะตกอยู่ในกำมือของเขาอย่างสมบูรณ์

เขาติ๊กเลือกอัลเดนและคนอื่นๆ ที่เขาคุ้นเคยอยู่บ้าง ส่วนที่เหลือก็ปล่อยให้เบซองซงเป็นคนตัดสินใจ การใช้คนต้องไม่ระแวง และการมอบอำนาจให้ลูกน้องมากขึ้น ก็จะยิ่งทำให้พวกเขาสามารถทำงานให้ตนได้อย่างเต็มที่

เบซองซงกล่าวต่อ:

“ฝ่าบาท ส่วนเรื่องพวกตำรวจเก่าเหล่านั้น หม่อมฉันถือวิสาสะจัดตั้ง ‘หน่วยกิจการประจำวัน’ ขึ้นมา เพื่อดูแลงานต่างๆ เช่น การตรวจสอบแม่น้ำลำคลอง การรักษาความสะอาด และงานอื่นๆ โดยได้โอนย้ายพวกเขาไปอยู่ในหน่วยนี้ทั้งหมดพ่ะย่ะค่ะ”

โจเซฟรู้ดีว่าเขาหมายถึงคนที่ใช้เงินซื้อตำแหน่งเข้ามาในกรมตำรวจ เนื่องจากคนพวกนี้มีสัญญากับศาลาว่าการ จึงไม่อาจไล่ออกได้โดยตรง การให้พวกเขาไปดูแลเรื่องความสะอาดของเมืองก็ถือเป็นความคิดที่ไม่เลว

“อืม จัดการแบบนี้ดีมาก”

เบซองซงเอ่ยอย่างระมัดระวังเป็นครั้งสุดท้าย:

“ฝ่าบาท เครื่องแบบชุดใหม่ได้สั่งตัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว อุปกรณ์ต่างๆ ก็เปลี่ยนเป็นของใหม่แล้ว เพียงแต่ว่า เรื่องงบประมาณ…”

โจเซฟยิ้มพลางโบกมือ:

“ต้องใช้เงินเท่าไหร่ก็เขียนรายงานมาให้ข้าก็พอ”

“พ่ะย่ะค่ะ ขอบพระทัยฝ่าบาท”

ในเวลานี้โจเซฟมีเงินค่าธรรมเนียมแฟรนไชส์จากแองเจิลแห่งปารีส บวกกับเงินลงทุนหุ้นธนาคารจากองค์กษัตริย์และเหล่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่ รวมถึงรายได้จากการขายสินค้าของบริษัทแองเจิลแห่งปารีส รวมกันแล้วเขามีเงินอยู่ในมือถึง 3.1 ล้านลีฟร์เลยทีเดียว

ค่าใช้จ่ายเพียงเล็กน้อยของกรมตำรวจปารีส เขาจึงไม่ได้เก็บมาใส่ใจเลยแม้แต่น้อย

เมื่อเบซองซงรายงานจบ ฟรีเอนท์ก็รีบกล่าวขึ้นทันที:

“ฝ่าบาท โรงเรียนตำรวจปารีสได้รับสมัครนักเรียนรุ่นแรกเสร็จสิ้นแล้ว รวมทั้งหมด 201 คนพ่ะย่ะค่ะ หม่อมฉันวางแผนจะเปิดภาคเรียนอย่างเป็นทางการในสัปดาห์หน้า ไม่ทราบว่าพระองค์จะทรงมีเวลาเสด็จมาเป็นประธานในพิธีเปิดได้ไหมพ่ะย่ะค่ะ?”

“เร็วขนาดนี้เลยหรือ? แน่นอน ข้าต้องไปอยู่แล้ว” โจเซฟประหลาดใจมาก ต้องรู้ว่า เมื่อครึ่งเดือนก่อนโรงเรียนตำรวจยังเป็นแค่ความคิดในหัวของเขาอยู่เลย แต่นี่เพียงแค่หนึ่งสัปดาห์ให้หลังก็จะเปิดเรียนแล้วงั้นหรือ?!

ฟรีเอนท์ตอบว่า:

“ฝ่าบาท หม่อมฉันได้ทำตามพระประสงค์ของพระองค์ โดยได้ซื้อที่ดินขนาด 2 ไร่ในย่านแซงต์อองตวน บนที่ดินนั้นมีสิ่งปลูกสร้างอยู่หลายหลัง แม้จะดูเก่าไปสักหน่อย แต่หากนำมาซ่อมแซมเล็กน้อย ก็น่าจะพอใช้เป็นอาคารเรียนได้พ่ะย่ะค่ะ

“นอกจากนี้ เมื่อชาวเมืองในย่านแซงต์อองตวนทราบว่าเป็นโรงเรียนตำรวจที่ฝ่าบาททรงก่อตั้งขึ้น พวกเขาก็แห่กันมาช่วยงานฟรีๆ การปรับหน้าดินสำหรับทำสนามฝึกจึงใช้เวลาเพียงหนึ่งสัปดาห์ก็เสร็จสมบูรณ์พ่ะย่ะค่ะ”

เบซองซงเสริมว่า:

“ฝ่าบาท ความจริงแล้วตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้ว ทางฝั่งของหม่อมฉันก็ได้ส่งตำรวจ 100 นายไปฝึกอบรมที่โรงเรียนตำรวจแบบสลับสับเปลี่ยนกันทุกวันพ่ะย่ะค่ะ แม้โรงเรียนตำรวจในตอนนี้จะยังดูเรียบง่ายไปบ้าง แต่การฝึกอบรมพื้นฐานก็สามารถทำได้โดยไม่มีปัญหาเลยพ่ะย่ะค่ะ”

โจเซฟคิดในใจ: นายฟรีเอนท์คนนี้เป็นคนเก่งจริงๆ ประสิทธิภาพสูงเสียจนไม่เหมือนคนในศตวรรษที่ 18 เลย!

ลูกน้องแบบนี้ต้องตบรางวัลให้อย่างงาม!