ตอนที่ 421 เขตการค้าพิเศษวอลโลเนีย

พิธีบรรจุศพของมาดามเดอร์โวเป็นไปอย่างเรียบง่าย

สหายในตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ของหญิงชรามีไม่มากนัก ก่อนหน้านี้พวกเขาพยายามหลีกเลี่ยงการไปยุ่งเกี่ยวกับบารอนวอลเตอร์ จึงแทบจะตัดขาดการติดต่อกับตระกูลเดอร์โวไปจนหมด ในเวลานี้จึงมีเพียงเจ็ดแปดคนที่มากล่าวอำลานาง

อย่างไรก็ตาม การปรากฏตัวของโจเซฟทำให้หลวงพ่อโคคช์ที่ดูห่อเหี่ยวไปบ้าง กลับมาขึงขังขึ้นมาทันที น้ำเสียงตอนสวดภาวนาดูหนักแน่นและจริงจังขึ้น

คามิเลียในชุดกระโปรงสีดำยืนนิ่งงัน ดวงตาที่บวมแดงจ้องมองญาติเพียงคนเดียวบนโลกใบนี้โดยไม่กะพริบตา ดูทำตัวไม่ถูก

จนกระทั่งหลวงพ่อสวดภาวนาเสร็จ และเริ่มจุดธูปต่อหน้าศพ เธอถึงได้เหมือนเพิ่งรู้ตัว ร้องไห้โฮออกมา

โจเซฟรีบเข้าไปปลอบโยนเด็กสาวที่กำลังไร้ที่พึ่ง:

“มาดามเดอร์โวจะเฝ้ามองคุณจากบนสวรรค์ นางไม่ได้จากคุณไปไหนหรอก…”

หลังจากพิธีกรรมอันซับซ้อนจบลง โลงศพของมาดามเดอร์โวก็ถูกบรรดาคนรับใช้หามไปยังโบสถ์ที่ใกล้ที่สุด ในที่สุดคามิเลียก็หมดแรงและเงียบลง

ทันทีที่โจเซฟเดินพ้นประตูคฤหาสน์ ก็เห็นทาแลร็องเดินสวนมา ทำความเคารพเขาและกล่าวว่า:

“ฝ่าบาท กว่าจะหาพระองค์เจอก็เหนื่อยเอาการเลยพ่ะย่ะค่ะ”

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศมองไปที่โลงศพสีดำ แล้วทำเครื่องหมายกางเขนที่หน้าอก:

“ขอพระผู้เป็นเจ้าทรงเมตตาดวงวิญญาณที่น่าสงสารดวงนี้ด้วยเถิด”

“นั่นคือแม่นมขององค์ราชินี” โจเซฟก็ทำเครื่องหมายกางเขนตาม ถามทาแลร็องว่า “ท่านมีเรื่องด่วนอะไรหรือ?”

ทาแลร็องขยับเข้าไปใกล้:

“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท บารอนทูกุตได้เชิญกระหม่อมไปพบ น่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับการเสริมกำลังที่ไซลีเซีย พระองค์คิดว่ามีอะไรที่กระหม่อมต้องระวังเป็นพิเศษไหมพ่ะย่ะค่ะ?”

โจเซฟพยักหน้าเล็กน้อย นี่คือการเตรียมการก่อนที่เขาจะลงนามในข้อตกลงอย่างเป็นทางการกับจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เรื่องสำคัญๆ มักจะถูกตกลงกันไว้ล่วงหน้าในช่วงเวลานี้

“ข้าจะย้ายกองพลทหารองครักษ์ไปที่ไซลีเซีย ท่านสามารถบอกบารอนทูกุตได้เลยว่า ทางทหารจะต้องมีความก้าวหน้าอย่างแน่นอน แต่ฝรั่งเศสจะยังคงอยู่ในสถานะไม่ประกาศสงคราม”

การไม่ประกาศสงครามจะทำให้ถอนตัวได้ง่ายกว่า เพราะอย่างไรเสียฝรั่งเศสก็ไม่ได้มาเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อออสเตรียอยู่แล้ว

เมื่อทาแลร็องได้ยินว่ามกุฎราชกุมารจะใช้กองกำลังชั้นยอด ก็รู้สึกมั่นใจในการเจรจาต่อรองกับชาวออสเตรียขึ้นมาทันที รีบจดลงในสมุดบันทึกอย่างรวดเร็ว

โจเซฟพูดต่อ: “นอกจากนี้ ข้าจะรับประกันว่ารัสเซียจะไม่เข้ามาแทรกแซงไซลีเซีย”

ดวงตาของทาแลร็องฉายแววประหลาดใจ รีบก้มหน้าจดบันทึก

เรื่องนี้ฟังดูเหมือนจะไม่มีอะไร แต่ก็มากพอที่จะส่งผลต่อทิศทางของสงครามในไซลีเซียได้เลย ลองนึกดูว่าสมัยที่เยกาเจรีนาที่ 2 เพียงแค่ส่งกองทัพ 4 หมื่นนายมุ่งหน้าไปทางตะวันตก คนยังไม่ทันจะมารวมตัวกันครบ ก็ทำให้สงครามสืบราชสมบัติบาวาเรียต้องยุติลงกะทันหัน ปรัสเซียและออสเตรียต้องรีบกลับไปนั่งโต๊ะเจรจากันทันที

และองค์มกุฎราชกุมารก็ยังพูดด้วยความมั่นใจ ราวกับว่าซาร์รัสเซียจะต้องทำตามที่เขาพูดอย่างแน่นอน

“ส่วนข้อเรียกร้องของเรา มีเพียงข้อเดียว” โจเซฟมองหน้ารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ลดเสียงลงเล็กน้อย “นั่นก็คือแคว้นวอลโลเนีย”

ทาแลร็องพยักหน้าจดบันทึก แต่ก็ยังมีความลังเลอยู่บ้าง:

“ฝ่าบาท ด้วยบรรยากาศในเวียนนาตอนนี้ เกรงว่าจะไม่ง่ายเลยนะพ่ะย่ะค่ะ”

ตอนนี้ ทั่วทั้งออสเตรียกำลังดื่มด่ำกับความบ้าคลั่งในการยึดดินแดนคืนมา แม้พื้นที่ของแคว้นวอลโลเนียจะไม่ใหญ่โตนัก แต่ในเวลานี้ ต่อให้ออสเตรียต้องสูญเสียแค่เมืองเดียว ก็คงจะก่อให้เกิดการต่อต้านอย่างรุนแรงจากภายในประเทศแน่ๆ

“ความกังวลของท่านมีเหตุผลมาก” โจเซฟครุ่นคิดพร้อมกับพยักหน้า แต่ไม่นานก็เผยรอยยิ้มออกมา “งั้นเราก็เปลี่ยนวิธีกันเถอะ อย่างเช่น…”

หางตาของเขาเหลือบไปเห็นขบวนส่งศพที่เดินจากไปไกลแล้ว ก็ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ สั่งให้เอมองต์เป็นตัวแทนไปร่วมพิธีแทน จากนั้นก็เริ่มอธิบายแผนการของตนให้ทาแลร็องฟังอย่างละเอียด:

“อย่างเช่น การตั้งเขตการค้าพิเศษ…”

พระราชวังเชินบรุนน์

ในห้องบรรทมของโจเซฟที่ 2 ลีโอโพลด์ที่ 2 มีประกายความยินดีในดวงตา:

“ท่านหมายความว่า คนฝรั่งเศสตกลงจะส่งกองกำลังที่แข็งแกร่งเข้าไปในไซลีเซีย และพวกเขาจะเป็นคนรับผิดชอบค่าใช้จ่ายส่วนใหญ่ของกองกำลังนั้นงั้นหรือ?”

ไม่ใช่ว่าโจเซฟจะใจป้ำอะไรนักหนา แต่เขารู้ดีว่า ด้วยสถานะทางการเงินของออสเตรียในปัจจุบัน หากต้องมารับภาระค่าใช้จ่ายของกองพลทหารองครักษ์อีก ก็คงจะทนได้ไม่นานนักหรอก อย่าเห็นว่ากองพลทหารองครักษ์มีกำลังพลไม่มาก แต่ค่าใช้จ่ายนั้นสูงลิ่วเลยทีเดียว แค่เงินเดือนทหารก็สูงกว่ากองทัพทั่วไปมากแล้ว ยังมีค่าบำรุงรักษาอาวุธยุทโธปกรณ์แบบใหม่ และแม้แต่อาหารการกินก็ยังแพงกว่ากองทัพอื่นๆ มาก

บารอนทูกุตพยักหน้าทูลตอบ: “พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท ท่านอาร์ชบิชอปทาแลร็องยังกล่าวด้วยว่า กองทัพพันธมิตรจะต้องได้รับความก้าวหน้าทางยุทธศาสตร์อย่างแน่นอน”

ลีโอโพลด์ที่ 2 อดไม่ได้ที่จะกำหมัดแน่น: “หากฝรั่งเศสสามารถโน้มน้าวให้รัสเซียรอดูสถานการณ์ได้จริงๆ เราก็มีความหวังที่จะยึดไซลีเซียกลับคืนมาได้สูงมาก!”

โจเซฟที่ 2 บนเตียงผู้ป่วยก็ส่งเสียง “เอ่อๆ” ออกมาเช่นกัน บนพระพักตร์ปรากฏรอยยิ้มที่หาดูได้ยาก

บารอนทูกุตกล่าวต่อ: “ฝ่าบาท ทว่าฝรั่งเศสก็ยังคงไม่ยอมประกาศสงครามกับปรัสเซีย เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่ต้องการเข้ามาพัวพันลึกเกินไป”

“ไม่เป็นไร” ลีโอโพลด์ที่ 2 โบกพระหัตถ์อย่างไม่ใส่ใจ “เมื่อสถานการณ์สงครามเปลี่ยนไป เรามีวิธีมากมายที่จะรั้งให้พวกเขาอยู่ในไซลีเซียต่อไป”

ในหัวของพระองค์ก็มีไอเดียนับสิบผุดขึ้นมาทันทีเพื่อผูกมัดฝรั่งเศสไว้กับรถม้าศึกของออสเตรีย อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา น้องสาวของตัวเองยังคงขาดประสบการณ์ทางการเมือง พอเข้ามาพัวพันกับสงครามแล้ว จะถอนตัวออกไปได้ง่ายๆ ได้อย่างไร?

หากโจเซฟอยู่ที่นั่นด้วย ก็คงจะยิ้มตอบกลับไปเช่นกัน

เขาย่อมรู้ซึ้งถึงสัจธรรมที่ว่า “ขึ้นเรือโจรแล้วลงยาก” แต่เขาก็จำได้อย่างแม่นยำเช่นกันว่า ภายในเวลาไม่ถึงสามเดือน โจเซฟที่ 2 ก็จะถูกพระผู้เป็นเจ้าเรียกตัวไปอยู่บนสวรรค์

ถึงตอนนั้น ทั่วทั้งออสเตรียก็ต้องง่วนอยู่กับการจัดงานศพให้จักรพรรดิองค์เก่า ตามด้วยพิธีราชาภิเษกของจักรพรรดิองค์ใหม่ ต้องรู้ไว้ว่า พิธีราชาภิเษกของออสเตรียไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ลีโอโพลด์ที่ 2 จะต้องผ่านกระบวนการคัดเลือกจักรพรรดิจากเหล่าผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งเสียก่อน เพื่อสวมมงกุฎเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จากนั้นก็ต้องเริ่มการเดินทางอันยาวนาน เพื่อทำพิธีสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์แห่งฮังการี โบฮีเมีย โครเอเชีย ทรานซิลเวเนีย แมนตัว กาลิเซีย โลโดเมเรีย และออสเตรียนเนเธอร์แลนด์…

อะไรนะ? อยากแอบขี้เกียจไม่ไปสักที่งั้นหรือ? ถ้าอย่างนั้นท่านก็จะสูญเสียความชอบธรรมในการปกครองดินแดนนั้นไป แล้วคอยดูสิว่าปีหน้าจะมีขุนนางพยายามตั้งตัวเป็นใหญ่เองไหม

(ดูตราสัญลักษณ์ของจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์สิ แล้วจะรู้ว่ามี “ยศฐาบรรดาศักดิ์” เยอะแค่ไหน)

ดังนั้นเมื่อถึงเวลานั้นออสเตรียย่อมไม่มีเวลามาทำสงครามต่ออย่างแน่นอน และโจเซฟก็จะได้เข้าร่วมพิธีราชาภิเษกของจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จากนั้นก็พากองทัพฝรั่งเศสที่ “ไม่มีอะไรทำแล้ว” กลับปารีส คงจะไม่ปล่อยให้พวกท่านเจ้าบ้านพักผ่อนไปครึ่งปี แล้วให้พวกคนฝรั่งเศสไปสู้ตายกับปรัสเซียหรอกนะ?

เมื่อแน่ใจถึงอนาคตอันสดใสของสมรภูมิไซลีเซียแล้ว ลีโอโพลด์ที่ 2 ก็นึกถึงบารอนทูกุตอีกครั้ง:

“แล้วข้อเรียกร้องของฝรั่งเศสล่ะ?”

“ท่านอาร์ชบิชอปทาแลร็องกล่าวว่า ก่อนหน้านี้มีคนฝรั่งเศสจำนวนมากไปลงทุนในแคว้นวอลโลเนีย พวกเขาจึงหวังว่าที่นั่นจะกลายเป็น ‘เขตการค้าพิเศษ'”

“เขตการค้าพิเศษ?”

“โอ้ ก็คือทั้งฝรั่งเศสและออสเตรียสามารถเข้าไปลงทุนและค้าขายที่นั่นได้ ส่วนการบริหารจัดการของแคว้นวอลโลเนียจะให้สมาคมการค้าเป็นผู้ดูแล” บารอนทูกุตอธิบาย “และเพื่อรับประกันความยุติธรรมทางการค้า จะไม่มีการประจำการของกองทัพที่นั่น การดูแลความสงบเรียบร้อยจะเป็นหน้าที่ของตำรวจวอลโลเนียพ่ะย่ะค่ะ”