ตอนที่ 410 อาวุธส่งออกชั้นยอด

โจเซฟขมวดคิ้วทันที แม้เมื่อครู่เขาจะเห็นไม่ชัดว่าเกิดอะไรขึ้น แต่อเล็กซานดราก็เดินมาดีๆ ไม่ได้เลี้ยวไปทาง “ตัวประกอบ” พวกนั้น แล้วจะไปเหยียบเท้าคนนั้นได้อย่างไร?

คิดดูแล้วคงเป็นเพราะฝ่ายหลังยื่นเท้าออกมาเองมากกว่า

เขาขมวดคิ้วส่ายหน้า ไม่สนใจคุณหนูขุนนางที่หาเรื่อง

“ฝ่าบาท…”

เมื่อคุณหนูขุนนางหลายคนเห็นว่ามกุฎราชกุมารไม่มีทีท่าจะตำหนิเด็กหญิงชาวรัสเซีย และพวกเธอก็ไม่สามารถทะเลาะกับเด็กอายุเจ็ดแปดขวบได้ ขืนทะเลาะกันจริงๆ ก็คงมีแต่จะเจ็บตัวเปล่า จึงลุกขึ้นอย่างฉุนเฉียว ประคองเทรีสเดินออกจากโรงละครไป พลางพึมพำเสียงเบา:

“ร่วมแสดงบนเวทีเดียวกับผู้หญิงหยาบคายแบบนี้ไม่ได้หรอก!”

“พวกเราพาเทรีสกลับไปพักที่ห้องเถอะ”

“ข้าจะเอาพฤติกรรมป่าเถื่อนของนางไปบอกทุกคน…”

อเล็กซานดรามองดูพวกเธอทำท่าจะเดินจากไป ก็รู้ว่าพวกนั้นต้องการจะโดดเดี่ยวเธอ

เธอกะพริบตา แล้ววิ่งตามไปสองสามก้าว:

“คุณหนูผู้สูงศักดิ์ทุกท่าน ที่พวกท่านอารมณ์เสีย เป็นเพราะอยากเรียกร้องความสนใจจากองค์มกุฎราชกุมารแต่ไม่สมหวังใช่หรือไม่?”

คำพูดนี้หากผู้ใหญ่เป็นคนพูด คงฟังดูประชดประชันเหน็บแนม แต่พอออกมาจากปากเด็กน้อย กลับฟังดูไร้เดียงสาและจริงใจ

“เจ้า! เจ้าพูดจาเหลวไหล!” คุณหนูขุนนางคนหนึ่งรีบปฏิเสธอย่างตื่นตระหนกทันที

“โอ้? งั้นท่านก็ไม่อยากให้องค์มกุฎราชกุมารสนใจท่านงั้นหรือ?”

“มะ ไม่ใช่…” ใบหน้าของคุณหนูขุนนางหลายคนเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำ รีบหันหลังหนีออกจากโรงละครไปอย่างลุกลี้ลุกลน

โจเซฟที่มองดูเหตุการณ์อยู่ด้านข้างแทบจะหลุดหัวเราะออกมา ในใจคิดว่าเด็กผู้หญิงคนนี้ช่างน่าสนใจจริงๆ ได้ทีขี่แพะไล่ ไม่รู้ว่าผู้หญิงรัสเซียทุกคนจะฝีปากกล้าแบบนี้หมดหรือเปล่า?

อืม ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้นจริงๆ ตอนที่เอลิซาเบธกับเยกาเจรีนาขึ้นเป็นซาร์ รัสเซียก็แข็งแกร่งมาก กลับกันตอนที่ปีเตอร์ที่ 3 กับพอลที่ 1 กุมอำนาจ กลับบริหารรัสเซียจนเละเทะไปหมด

เมื่ออเล็กซานดราเห็นผู้หญิงเหล่านั้นเดินจากไป ก็อดถอนหายใจไม่ได้ เธอหันกลับมาทำความเคารพโจเซฟ เอ่ยขอโทษว่า:

“ฝ่าบาท หม่อมฉันขอประทานอภัยเพคะ หม่อมฉันไม่ควรทะเลาะกับพวกนาง ทำให้การซ้อมของพระองค์ดำเนินต่อไปไม่ได้”

“ไม่ใช่ความผิดของท่านหรอก” โจเซฟโบกมือ “ท่านแสดงได้ดีมาก แถมยังกล้าหาญมากด้วย ส่วนนักแสดงที่ขาดไปเดี๋ยวข้าจัดการเอง”

ในความเป็นจริง เขาแทบไม่ต้องทำอะไรเลย คนที่อยากร่วมแสดงบนเวทีเดียวกับมกุฎราชกุมารต่อแถวรอกันยาวเหยียด ครึ่งชั่วโมงต่อมา การซ้อมก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง

…

ชานเมืองปารีสตอนเหนือ

เขตพัฒนาอุตสาหกรรมอองตวน

ใช่แล้ว ด้วยการเติบโตอย่างรวดเร็วของอุตสาหกรรมกระดาษ ทำให้โรงงานและช่างฝีมือในอองตวนมีจำนวนเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ดังนั้น โจเซฟจึงตัดสินใจกำหนดให้ที่นี่เป็นเขตพัฒนาแห่งใหม่เสียเลย

ในโรงงานขนาดกว่าหมื่นตารางเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้ของอองตวน ลาวัวซีเยมองดูเตาอบจักรกลที่กำลังพ่นควันสีขาวอยู่ตรงหน้า พลางโอบไหล่ภรรยาที่ยืนอยู่ข้างๆ อย่างแรง และเอ่ยชื่นชมจากใจจริงว่า:

“ที่รัก คุณสร้างของสิ่งนี้ขึ้นมาภายในหนึ่งเดือนได้อย่างไร? คุณนี่มัน… ลูกรักของพระเจ้าแห่งการทดลองเคมีชัดๆ!”

มารีอานยิ้มตอบ:

“ความจริงแล้ว ฉันแค่กำหนดสเปก จ้างคนวาดแบบแปลน แล้วก็ส่งให้โรงถลุงเหล็กที่แซงต์เอเตียน พวกเขาใช้เวลาสร้างแค่ 20 กว่าวันก็เสร็จแล้ว เวลาส่วนใหญ่หมดไปกับการตรวจสอบและขนส่ง เครื่องจักรและการจัดการของพวกเขาดีกว่าเมื่อก่อนมากเลยค่ะ”

“ผมคิดว่าต้องรอให้ผมมาช่วย ถึงจะทำงานที่นี่เสร็จซะอีก” ลาวัวซีเยมองภรรยาด้วยสายตารักใคร่ “ไม่คิดเลยว่าคุณจะจัดการทุกอย่างได้ด้วยตัวเอง”

เขาพูดพลางมองไปยังอุปกรณ์ขนาดมหึมาในโรงเรือน เตาหมุน เครื่องหมุนเหวี่ยง ชามระเหย ถังปฏิกรณ์ และอุปกรณ์ล้างก๊าซที่ซับซ้อนที่สุด

ของพวกนี้เกือบทั้งหมดภรรยาของเขาเป็นคนดูแลการสร้างและทดสอบ ทั้งที่ก่อนจะแต่งงานกับเขา เธอไม่รู้จักด้วยซ้ำว่าเคมีคืออะไร

เธอคืออัจฉริยะในแวดวงการทดลองเคมีอย่างแน่นอน อืม แน่นอนว่าต้องยกความดีความชอบให้กับการสอนอันยอดเยี่ยมของเขาด้วย

ลาวัวซีเยใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ในการเตรียมสารในห้องทดลองให้เสร็จสิ้น หลังจากได้รับกระบวนการผลิตโซดาแอชหลวงที่องค์มกุฎราชกุมารทรงคิดค้นขึ้น ขอเพียงหลักการถูกต้อง ด้วยประสบการณ์ของเขา เรื่องนี้ก็ไม่ใช่เรื่องยากเลย

สิ่งที่ยากคือจะผลิตในปริมาณมากได้อย่างไร

ในอุตสาหกรรมเคมี เมื่อปริมาณของสารตั้งต้นเพิ่มขึ้น กระบวนการเตรียมสารก็จะแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง ตัวอย่างเช่น ในหลอดทดลอง คุณแค่เขย่าเบาๆ สารที่ทำปฏิกิริยาก็จะผสมเข้ากันอย่างสม่ำเสมอ แต่เมื่อปริมาณนั้นกลายเป็น 1 ตัน แค่การผสมให้เข้ากันก็ทำให้คนบ้าได้แล้ว

จะทำอย่างไรให้สารจำนวนมากขนาดนี้ทำปฏิกิริยากันอย่างเต็มที่ จะทำให้บริสุทธิ์ได้อย่างไร จะเก็บรักษาอย่างไร ล้วนเป็นปัญหาใหญ่ หากมีขั้นตอนใดขั้นตอนหนึ่งไม่ผ่านเกณฑ์ ก็จะไม่สามารถผลิตในปริมาณมากได้เลย

การผลิตโซดาแอชยิ่งเป็นเช่นนั้น ต้องรู้ไว้ว่า ตามข้อกำหนดขององค์มกุฎราชกุมาร คือการผลิตโซดาแอชให้ได้ 1.66 ตันต่อวัน ดังนั้นวัตถุดิบที่ต้องนำมาผสมย่อมมีน้ำหนักมากกว่านี้หลายเท่า

หัวใจสำคัญของปฏิกิริยานี้คือการหมุนเวียนใช้ก๊าซแอมโมเนีย ดังนั้นจึงมีความต้องการที่เข้มงวดมากในเรื่องของการปิดผนึกอุปกรณ์และการกักเก็บก๊าซ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งการล้างก๊าซแอมโมเนีย ก๊าซแอมโมเนียไม่เพียงแต่มีพิษ แต่ยังมีฤทธิ์กัดกร่อนและติดไฟได้ง่าย การล้างทำความสะอาดในปริมาณมากนั้นยุ่งยากมาก ตอนนั้นทำเอาสองสามีภรรยาลาวัวซีเยแทบจะเป็นบ้า

ท้ายที่สุด องค์มกุฎราชกุมารก็ทรงเสนอแนวทางคร่าวๆ ขึ้นมา โจเซฟจำได้แค่ว่าในสารคดีเคยพูดถึงอุปกรณ์ล้างก๊าซอะไรนี่ และหลักการพื้นฐาน แต่จำรายละเอียดไม่ได้เลย จากนั้นมารีอานก็ทำงานหามรุ่งหามค่ำอยู่สามเดือนครึ่ง จนสามารถออกแบบของสิ่งนี้ออกมาได้สำเร็จจริงๆ!

เรียกได้ว่า ขอเพียงแค่รักษาความลับของอุปกรณ์ล้างก๊าซเครื่องนี้ไว้ได้เป็นอย่างดี คู่มือเทคโนโลยีการเตรียมโซดาแอชส่วนอื่นๆ ต่อให้ส่งไปให้ประเทศอื่น พวกเขาก็ไม่มีทางเลียนแบบได้

ลาวัวซีเยมองดูอุปกรณ์ผลิตโซดาแอชครบชุดที่อยู่ตรงหน้า เอียงคอมองภรรยาแล้วถามว่า: “ที่รัก การทดลองผลิตเป็นยังไงบ้าง?”

“อัตราการใช้วัตถุดิบยังต่ำอยู่หน่อย องค์มกุฎราชกุมารบอกว่าสามารถทำได้ถึงประมาณ 70% แต่ฉันยังทำได้แค่ 50%” มารีอานพูดพลางทำหน้าตื่นเต้น “แต่ว่าการทดลองผลิตเมื่อวานซืนใช้เวลาแค่ 6 ชั่วโมง ก็ผลิตโซดาแอชได้ถึง 700 กิโลกรัมแล้ว แถมความบริสุทธิ์ยังสูงมากด้วย”

แม้ลาวัวซีเยจะเตรียมใจไว้บ้างแล้ว แต่พอได้ยินตัวเลขนี้ก็ยังแอบเดาะลิ้นด้วยความทึ่ง ตอนนี้ราคาตลาดของโซดาแอชอยู่ที่ประมาณ 33 ลีฟร์ต่อ 100 กิโลกรัม

นั่นก็หมายความว่า เมื่อวานซืนแค่ลองเดินเครื่องไปงั้นๆ ก็ทำเงินได้ตั้ง 230 กว่าลีฟร์แล้ว

อีกอย่าง โซดาแอชเป็นสิ่งที่มีราคาแต่ไม่มีของขายมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ถ้าอยากซื้อแค่ไม่กี่สิบกิโลกรัมก็ง่ายอยู่ แต่ถ้าเกิน 100 กิโลกรัมเมื่อไหร่ ก็ต้องรอกันนานเลยทีเดียว

ยังไม่ทันที่เขาจะได้พูดอะไร มารีอานก็ยิ้มและเอ่ยขึ้นก่อน:

“ที่รัก ต่อไปพวกเราไม่ต้องใช้สบู่แบบประหยัดอีกแล้วนะ”

ในบรรดาวัตถุดิบที่ใช้ผลิตสบู่ สิ่งที่แพงที่สุดก็คือไขมันและโซดาแอช เมื่อมีความสามารถในการผลิตโซดาแอชจำนวนมหาศาลแล้ว ฝรั่งเศสถึงกับสามารถผูกขาดอุตสาหกรรมสบู่ทั่วโลกได้เลยทีเดียว

แม้ของสิ่งนี้จะดูไม่สะดุดตา แต่หากรวมตลาดทั่วโลกเข้าด้วยกัน มูลค่าก็ต้องเกินสิบล้านลีฟร์แน่ๆ!

ลาวัวซีเยพยักหน้าอย่างแรง “ยังมีแก้ว กระดาษ สีย้อม ต่อไปของพวกนี้ก็จะถูกลงมากด้วย”

สำหรับฝรั่งเศสแล้ว นี่หมายความว่าต้นทุนของอุตสาหกรรมเหล่านี้จะลดลงอย่างมหาศาล จนกลายเป็นอาวุธส่งออกชั้นยอด