ตอนที่ 405 การโต้กลับ

ส่วนนายทหารและพลทหารคนอื่นๆ ที่มีผลงานในการรบ โจเซฟก็ไม่ตระหนี่ที่จะมอบรางวัลที่เหมาะสมให้พวกเขาเช่นกัน

หลังจากมอบเอกสารทั้งหมดให้กับเจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบการส่งจดหมายลับแล้ว โจเซฟก็ให้เอมองต์ไปเรียกเดอนิโก ผู้จัดการทั่วไปของ “ปารีส บิสซิเนส โพสต์” มาพบ

ชัยชนะครั้งใหญ่ที่ตาร์มิไรในครั้งนี้ นอกจากจะช่วยรักษาสถานการณ์ทางตะวันตกเฉียงเหนือของตูนิสให้มั่นคง และทำให้เขาได้นายทหารฝีมือดีมาสองคนแล้ว ยังมีความหมายในการโฆษณาชวนเชื่อที่สำคัญมากอีกด้วย

หลังจากที่โจเซฟเรียกร้องให้พวกขุนนาง “ไปสู้รบในสนามรบเพื่อองค์กษัตริย์ เพื่อฝรั่งเศสเยี่ยงผู้กล้า” ที่พระราชวังแวร์ซายเมื่อสองเดือนก่อน มอโรก็สามารถนำขุนนางหนุ่มพันนายไปสร้างผลงานการรบที่ยอดเยี่ยม และได้รับรางวัลอย่างงาม เรื่องนี้จำเป็นต้องประกาศให้รู้โดยทั่วกัน เพื่อดึงดูดขุนนางให้เข้ามาเป็นทหารกันมากขึ้น

ส่วนทางด้านเนย์ การที่เขามีภูมิหลังเป็นสามัญชนจากครอบครัวช่างทำถังไม้ แต่สามารถได้รับดินแดนศักดินา และหลังจากมีดินแดนศักดินาแล้วก็จะได้รับบรรดาศักดิ์ที่คู่ควร สิ่งนี้ก็จะสร้างแรงบันดาลใจให้กับสามัญชนอย่างมหาศาลเช่นกัน

พอจะคาดเดาได้ว่า ในอนาคตความสามารถในการระดมพลของฝรั่งเศสจะเหนือกว่าประเทศใหญ่ในยุโรปอื่นๆ มาก ขณะเดียวกันในด้านขวัญกำลังใจก็จะพุ่งสูงปรี๊ดเลยทีเดียว

แน่นอนว่า ด้วยสถานะทางการเงินของฝรั่งเศสในปัจจุบัน อย่างมากก็เลี้ยงกองทัพได้แค่ประมาณ 1 แสน 5 หมื่นนาย และในนั้นยังมีกองทัพแบบเก่าอยู่อีกมาก

แต่ด้วยสถานการณ์การรบในอินเดียที่พัฒนาไปในทิศทางที่เป็นประโยชน์ต่อไมซอร์ ตูนิสน่าจะสามารถฝ่าวิกฤตนี้ไปได้ในไม่ช้า

นอกจากนี้ อุตสาหกรรมถ่านหินและเหล็กกล้าในเซาท์เนเธอร์แลนด์และลักเซมเบิร์กก็จะเริ่มดำเนินการผลิตทีละน้อย

เมื่อถึงเวลานั้น ผลกำไรจากตูนิสและกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำที่เขาวางแผนมานานจึงจะปรากฏผลอย่างแท้จริง ซึ่งจะนำรายได้มหาศาลมาสู่คลังของฝรั่งเศส

ในเวลาเดียวกัน กองทัพที่ถูกส่งไปประจำการในแอฟริกาเหนือและเซาท์เนเธอร์แลนด์ก็สามารถกลับประเทศได้ ไม่ต้องทุ่มงบประมาณทางทหารมหาศาลอีกต่อไป

ภายใต้การเพิ่มรายได้และลดรายจ่าย ปัญหาทางการเงินย่อมได้รับการปรับปรุงอย่างชัดเจน อีกไม่กี่ปีฝรั่งเศสก็จะสามารถพัฒนาไปสู่สถานะ “เปี่ยมล้นไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการรบ” ที่สามารถเกณฑ์ทหารได้และมีเงินพอจะทำสงคราม!

กว่าหนึ่งชั่วโมงต่อมา เดอนิโกร่างท้วมก็เดินเข้ามาในห้องทำงานของพระราชวังตุยเลอรี ภายใต้การนำของเอมองต์ ทันทีที่เห็นโจเซฟ เขาก็รีบโค้งคำนับ:

“องค์มกุฎราชกุมารผู้สูงศักดิ์ หม่อมฉันไม่ได้รับพระกรุณาเบิกตัวเข้าเฝ้ามาพักใหญ่แล้ว หม่อมฉันตื่นเต้นมากพ่ะย่ะค่ะ! ขอพระผู้เป็นเจ้าคุ้มครองฝ่าบาท”

โจเซฟยิ้มรับการทำความเคารพ หลังจากส่งสัญญาณให้เขานั่งลง ก็เล่าเรื่องชัยชนะครั้งใหญ่ที่ตาร์มิไรให้เขาฟัง ท้ายที่สุดก็ตรัสว่า:

“ข้าต้องการให้เจ้ารับผิดชอบเป็นการส่วนตัว ในการโปรโมตเรื่องนี้ทั่วประเทศอย่างเต็มที่”

“ไม่มีปัญหาพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท” เดอนิโกรีบโค้งตัวรับคำ แล้วพูดอย่างเชี่ยวชาญว่า “หม่อมฉันเห็นว่าขั้นแรกควรส่งนักข่าวไปสัมภาษณ์ผู้บัญชาการมอโรที่แอฟริกาเหนือ และ…”

“เนย์ มิเชล เนย์”

“ใช่แล้วๆ และสัมภาษณ์ผู้บัญชาการเนย์ด้วย อ้อ รวมไปถึงทหารใต้บังคับบัญชาของพวกเขาด้วย ให้ลงข่าวที่เกี่ยวข้องในหน้าแรกของหนังสือพิมพ์ภายในหนึ่งสัปดาห์

“และยังสามารถจัดกิจกรรมประกวดบทความ ‘ฮีโร่แอฟริกาเหนือของฉัน’ ให้ชาวเมืองส่งบทความยกย่องความกล้าหาญในการต่อสู้ และมอบเงินรางวัลให้กับบทความที่เขียนได้ดี

“จากนั้นก็หานักเขียนชื่อดังมาเขียนนิยายเป็นตอนๆ จากเรื่องราวการต่อสู้ที่ตาร์มิไร จริงสิพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท ไม่ทราบว่าผู้บัญชาการทั้งสองท่านมีภรรยาหรือคนรู้ใจหรือยัง? ฝ่าบาทก็ทรงทราบดี ว่าผู้คนชอบอ่านเรื่องรักๆ ใคร่ๆ”

โจเซฟมองผู้จัดการหนังสือพิมพ์ด้วยความประหลาดใจ วิธีการโปรโมตแบบเดิมๆ ของเขาถูกผู้จัดการคนนี้เรียนรู้จนทะลุปรุโปร่งแล้ว แทบไม่มีอะไรต้องเสริมเลย

“พวกเขาดูเหมือนจะยังไม่ได้แต่งงาน…”

เขาพูดมาถึงตรงนี้ จู่ๆ ก็จำ “ตัวปัญหา” ที่มอโรแต่งงานด้วยในประวัติศาสตร์ได้ มิลลี โอโล

ผู้หญิงคนนี้มีความทะเยอทะยานสูงมาก อีกทั้งยังมีความกระหายในอำนาจอย่างรุนแรง หลังจากแต่งงานกับมอโร ก็อาศัยชื่อเสียงของเขา ลักลอบคบหาสมาคมกับกองกำลังต่างชาติมาโดยตลอด และมีส่วนร่วมในการรัฐประหารของกลุ่มนิยมกษัตริย์

หลังจากการรัฐประหารล้มเหลว เธอก็หนีไปพึ่งพิงซาร์แห่งรัสเซีย ซึ่งตอนนั้นรัสเซียได้เข้าร่วมกับแนวร่วมต่อต้านฝรั่งเศสแล้ว และได้ร่วมมือกับแบร์กนาด็อตคนทรยศชาวฝรั่งเศสผู้โด่งดัง หลอกล่อมอโรไปรัสเซีย กลายเป็นศัตรูของจักรพรรดินโปเลียน

มอโรต้องเดือดร้อนเพราะผู้หญิงคนนี้ ทำให้เขาไม่ได้รับความไว้วางใจจากจักรพรรดินโปเลียนอย่างเต็มที่ ในที่สุดก็ต้องลี้ภัยไปอเมริกา พลาดโอกาสในการสร้างผลงานในสนามรบไปมากมาย

โจเซฟนึกย้อนถึงประวัติของมอโร ดูเหมือนว่าเขาจะแต่งงานตอนอายุ 30 กว่าปี นั่นก็หมายความว่า เขายังมีเวลาเหลือเฟือที่จะเปลี่ยนชะตากรรมของเขากับผู้หญิงตัวปัญหาคนนั้น เช่น แนะนำการแต่งงานดีๆ ให้เขาล่วงหน้า…

หลังจากจัดการเรื่องการโปรโมตวีรบุรุษสงครามและส่งเดอนิโกกลับไปแล้ว โจเซฟก็เตรียมตัวไปซ้อมละครที่พระราชวังแวร์ซาย รับปากเสด็จแม่ไว้แล้ว ก็ต้องทำตามสัญญาให้ได้…

เขาเพิ่งจะเดินออกจากประตู ก็เห็นแบร์ตีเยรีบเดินเข้ามา ทำความเคารพเขา แล้วหยิบเอกสารรางวัลของมอโร เนย์ และคนอื่นๆ ออกมา:

“ฝ่าบาท เกี่ยวกับการปูนบำเหน็จให้กองทัพแอฟริกาเหนือของฝ่าบาท การเลื่อนยศและการมอบเหรียญตราไม่มีปัญหาอะไรพ่ะย่ะค่ะ แต่ดินแดนศักดินานี้… ดูเหมือนฝ่าบาทจะเขียนชื่อสถานที่ผิดหรือเปล่าพ่ะย่ะค่ะ?”

“เขียนผิดงั้นหรือ?” โจเซฟหยิบเอกสารที่ตนเองลงนามมาดู “ไม่ผิดนี่”

แบร์ตีเยพูดอย่างกระอักกระอ่วน: “ฝ่าบาท แต่ตริโปลีไม่ใช่ดินแดนของฝรั่งเศสนะพ่ะย่ะค่ะ…”

โจเซฟเปิดหน้ารายงานสถานการณ์ในตูนิสของเชเรอร์แล้วดันไปตรงหน้าเขา:

“ตริโปลีได้รุกรานเขตทางตะวันออกเฉียงใต้ของตูนิสหลายครั้ง ปล้นสะดมชนเผ่า 6 เผ่า หมู่บ้านและเมืองกว่า 20 แห่ง

“ปลายเดือนที่แล้ว กองทัพ 2 พันนายของเบนจิอูร์ได้ยึดเมืองเรมาดาทางตอนใต้ของตาเตาอีเน ทำให้ที่นั่นมีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บกว่า 300 คน! ตามข่าวจากหน่วยข่าวกรอง เขายังคงรวบรวมกองทัพเพิ่มเติม เตรียมเปิดฉากโจมตีครั้งใหญ่กว่าเดิม

“นอกจากนี้ โจรสลัดตริโปลีก็เริ่มปล้นสะดมเรือสินค้าของประเทศเรา ทำให้กองเรือผสมของเราต้องเร่งไปคุ้มกันที่อ่าวคาเบส”

เขามองไปที่แบร์ตีเย น้ำเสียงเย็นชา:

“เมื่อถูกยั่วยุเช่นนี้ พวกเราจะประกาศสงครามกับตริโปลี ส่วนดินแดนศักดินาของพวกมอโร ก็แค่ต้องไปยึดมาเองก็พอ”

หลังจากที่การลอบโจมตีของกองทหารองครักษ์โมร็อกโกซึ่งแข็งแกร่งที่สุดในแอฟริกาเหนือล้มเหลว สถานการณ์ในตูนิสก็เริ่มชัดเจนขึ้น

กองกำลังหลักของเชเรอร์จะรับผิดชอบการป้องกันทางตะวันตกเฉียงเหนือของตูนิส

แม้ว่ากองทัพนี้จะเป็นกองทัพแบบเก่า แต่ภายใต้การเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่ การทิ้งทหารไว้ 1 หมื่น 5 พันนายร่วมกับทหารตูนิสท้องถิ่นอีก 5 พันนาย ก็เพียงพอที่จะป้องกันกองทัพผสมของโมร็อกโกและแอลเจียร์ที่มีกำลังไม่ถึง 3 หมื่นนายได้แล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานการณ์ที่กองทัพฝ่ายหลังเพิ่งพ่ายแพ้ และมีขวัญกำลังใจตกต่ำ

ส่วนทหาร 5 พันนายที่แบ่งมาจากกองพลเชเรอร์ ก็จะตามกองกำลังใหม่ของมอโรและเนย์ไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้เพื่อรับมือกับตริโปลี

ตอนนี้รอแค่ให้อังกฤษยุติการสนับสนุนแอลเจียร์และประเทศอื่นๆ ฝรั่งเศสก็จะสามารถเปิดฉากตอบโต้ตริโปลีได้ทันที

หลังจากนั้น โจเซฟถึงกับเตรียมที่จะสั่งสอนแอลเจียร์สักหน่อยด้วย

และในครั้งนี้เพื่อบรรเทาสถานการณ์ในอินเดีย คนอังกฤษกลับทำได้เพียงแค่มองดู “ลูกน้อง” ของตนในแอฟริกาเหนือโดนอัดเท่านั้น