ตอนที่ 146 รถม้าโดยสารสาธารณะและระบบกันสะเทือนแบบใหม่

ตาแลร็องเผยสีหน้าประหลาดใจระคนยินดีทันที “ทุกอย่างเป็นไปตามรับสั่งของพระองค์พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท”

โจเซฟพยักหน้า “ข้าหวังว่าท่านจะรับตำแหน่งที่ปรึกษาทางการทูต และเดินทางไปเป็นทูตที่อเมริกา”

“ได้ พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมยินดีไป! ขอบพระทัยฝ่าบาท!” ตาแลร็องคิดไม่ถึงเลยว่านอกจากวันนี้จะได้รับการอภัยจากพระราชินีแล้ว ยังจะได้รับผลประโยชน์ที่คาดไม่ถึงนี้อีก

ในประเทศฝรั่งเศสเวลานี้ หลังจากที่คณะเยซูอิตถูกสั่งยุบ คริสตจักรก็กลายสภาพเป็นเหมือนกระทรวงศึกษาธิการและกระทรวงมหาดไทยไปโดยปริยาย แม้จะมีความมั่งคั่งมหาศาล บวกกับงานบรรเทาทุกข์อีกบางส่วน แต่ก็ไม่มีอำนาจที่แท้จริงเหลืออยู่แล้ว

ดังนั้น พวกนักบวชจึงพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะได้เข้าไปทำงานในรัฐบาล เพราะนั่นถึงจะถือว่าเป็นการสร้างชื่อเสียงและความเจริญก้าวหน้าอย่างแท้จริง ซึ่งผู้ที่โดดเด่นที่สุดในเรื่องนี้ก็คืออาร์ชบิชอปเบรียนนั่นเอง

และการที่โจเซฟมอบตำแหน่งที่มีอำนาจที่แท้จริงให้กับตาแลร็อง ก็ถือเป็นการสนับสนุนอย่างมาก

แน่นอนว่า โจเซฟก็เล็งเห็นถึงความสามารถทางการทูตของเขาเช่นกัน และพอดีกับที่ต้องการคนมีความสามารถด้านนี้มาแทนที่หลังจากโค่นล้มแวร์แชนลงได้แล้ว

เขาพยักพเยิดให้ตาแลร็องเดินต่อไปข้างหน้า “ข้าต้องการให้ท่านรีบเดินทางไปอเมริกาให้เร็วที่สุด เพื่อร่วมมือกับพวกเขาในการกวาดล้างโจรสลัดบาบารี”

“แน่นอนว่า เรื่องนี้พวกเขาจำเป็นต้องจ่ายค่าใช้จ่ายในระดับหนึ่งด้วย”

ตาแลร็องเข้าใจทันทีว่าทำไมเมื่อครู่นี้มกุฎราชกุมารจึงตรัสว่า “การปราบปรามโจรสลัดมีแต่จะทำเงิน”

โจเซฟกล่าวต่อ “ตอนนี้เงินบรรณาการที่พวกเขาจ่ายให้โจรสลัดในแต่ละปีน่าจะมากกว่าหนึ่งล้านลีฟร์”

“ใช่พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท” ตาแลร็องรีบตอบ “ประมาณสองแสนสองหมื่นดอลลาร์”

สกุลเงินดอลลาร์ในยุคนี้ผูกติดอยู่กับเหรียญทองคำ 1 ดอลลาร์สามารถแลกได้ประมาณ 5 ลีฟร์

โจเซฟพยักหน้า “บวกกับค่าไถ่ตัวลูกเรือของเรือพาณิชย์ที่ถูกพวกเขาจับไปเรียกค่าไถ่อีก”

ตาแลร็องกล่าวว่า “ได้ยินมาว่าปีที่แล้วพวกเขาจ่ายเงินไปกว่าหนึ่งแสนสามหมื่นดอลลาร์ เพื่อไถ่ตัวลูกเรือที่ถูกจับไปพ่ะย่ะค่ะ”

“ถ้ารวมกันก็มากกว่าหนึ่งล้านเจ็ดแสนลีฟร์แล้ว” โจเซฟเดาะลิ้น “ให้พวกเขาจ่ายมาสักหนึ่งในสามก็แล้วกัน ปีละหกแสนลีฟร์ ถือเป็นค่าใช้จ่ายที่กองทัพเรือฝรั่งเศสจะไปช่วยพวกเขาปราบปรามโจรสลัด”

หางตาของตาแลร็องกระตุกเล็กน้อย นี่มกุฎราชกุมารไม่ได้อยากจะกวาดล้างโจรสลัดหรอกหรือ ทำไมพริบตาเดียวถึงกลายเป็นการไปช่วยเหลือชาวอเมริกันได้ล่ะ?

แต่เขาก็แสดงความเป็นมืออาชีพของนักการทูตออกมาทันที ด้วยการพยักหน้าอย่างจริงจัง “ตัวเลขนี้สมเหตุสมผลมากพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท”

“แล้วก็…”

ความจริงแล้วโจเซฟอยากจะทวงเงินกู้หลายสิบล้านลีฟร์ในสมัยที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 สนับสนุนสงครามประกาศอิสรภาพของอเมริกากลับคืนมา แต่เงินก้อนนี้มีสัญญาอยู่ และยังเหลือเวลาอีกนานกว่าจะถึงกำหนดชำระคืน ชาวอเมริกันเอาเงินกู้และเสบียงจากฝรั่งเศสไป บวกกับการสนับสนุนจากกองทัพฝรั่งเศส จนสามารถขับไล่อังกฤษออกไปได้ แต่หลังจากที่พวกเขาเป็นอิสระ พวกเขากลับหันไปจู๋จี๋กับอังกฤษ ทำให้กลยุทธ์ของฝรั่งเศสในการบั่นทอนกำลังของอังกฤษต้องลดทอนลงอย่างมาก

เมื่อนึกถึงความใจป้ำของพ่อ โจเซฟก็รู้สึกขัดใจที่เหล็กไม่ยอมกลายเป็นเหล็กกล้าเสียที

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงกล่าวว่า “บอกให้ชาวอเมริกันคืนปืนคาบศิลาหลายหมื่นกระบอกที่เคยช่วยเหลือพวกเขาไปกลับมาให้เรา เสบียงล็อตนี้ไม่ได้ทำสัญญาไว้ เรามีสิทธิ์ทวงคืน อ้อ ต้องเอาดินปืนและลูกตะกั่วที่มาด้วยกันกลับมาให้หมดด้วย”

ปืนที่สนับสนุนชาวอเมริกันในตอนนั้นคือรุ่นชาร์เลอวิลล์ 1763 ซึ่งเป็นรุ่นใหม่ล่าสุดในยุคนั้น ปืนล็อตนี้ก็น่าจะมีราคาอยู่บ้าง

หางตาของตาแลร็องกระตุกอีกครั้ง มกุฎราชกุมารควรจะไปทำธุรกิจปล่อยเงินกู้ รับรองว่าจะต้องได้กำไรมหาศาลแน่ๆ

โจเซฟสั่งการต่อ “ปืนล็อตนี้ให้ชาวอเมริกันส่งตรงไปยังรัสเซียเลย ค่าขนส่งให้พวกเขาเป็นคนออก”

“หา? รัสเซียหรือพ่ะย่ะค่ะ?”

โจเซฟพยักหน้า “ท่านก็เดินทางไปรัสเซียพร้อมกับปืนด้วย ข้าจะส่งเจ้าหน้าที่การทูตระดับสูงไปยื่นหนังสือทางการทูตต่อราชินีของพวกเขา เพื่อแสดงจุดยืนว่าเราสามารถร่วมมือกันต่อต้านออตโตมันได้ ถึงตอนนั้นท่านจะต้องช่วยงานด้านการทูต เพื่อเรียกร้องให้รัสเซียสนับสนุนปฏิบัติการของเราทางฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน”

“อ้อ ปืนล็อตนั้นก็เพื่อแสดงความจริงใจที่เราสนับสนุนรัสเซียในการทำสงครามกับออตโตมัน แน่นอนว่าราชินีสามารถใช้มันฝรั่งหลายล้านปอนด์เพื่อแสดงความขอบคุณได้ ส่วนค่าขนส่งให้รัสเซียเป็นคนออก”

สงครามรัสเซีย-ออตโตมัน? ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน? มันฝรั่ง? ต่อให้ตาแลร็องจะฉลาดหลักแหลมแค่ไหน ก็ต้องใช้เวลาคิดอยู่หลายวินาที กว่าจะปะติดปะต่อความสัมพันธ์ระหว่างเรื่องเหล่านี้เข้าด้วยกันได้ สายตาที่มองมกุฎราชกุมารเต็มไปด้วยความตกตะลึง

แผนการทั้งหมดนี้เชื่อมโยงสถานการณ์โลกที่ไม่เกี่ยวข้องกันให้มาเป็นพลังเสริมให้ตนเองได้ แถมยังเอาใจชาวรัสเซียได้โดยไม่ต้องเสียเงินสักแดงเดียว

และที่ทำให้เขาแทบไม่เชื่อหูก็คือ จากน้ำเสียงของมกุฎราชกุมาร ภารกิจระดับชาติเหล่านี้ล้วนจะถูกนำไปปฏิบัติจริงตามพระประสงค์ทั้งสิ้น

มกุฎราชกุมารทรงมีอิทธิพลในคณะรัฐมนตรีมากถึงเพียงนี้เชียวหรือ?!

เขารีบค้อมตัว “พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท กระหม่อมทราบแล้วว่าต้องทำอย่างไร”

โจเซฟยิ้มบางๆ “หากท่านสามารถพิสูจน์ความสามารถของท่านในภารกิจการทูตครั้งนี้ได้ ข้าอาจจะพิจารณาเลื่อนตำแหน่งให้ท่านไปอยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสมกว่านี้”

ตาแลร็องซาบซึ้งใจทันที เขาพยายามสรรหาคำพูดทั้งหมดที่นึกออก เพื่อแสดงความจงรักภักดีต่อมกุฎราชกุมาร และรับปากว่าจะทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายอย่างสุดความสามารถ

…

ในโรงงานผลิตรถม้าแห่งหนึ่งในปารีส โจเซฟชี้ไปที่รถม้ากึ่งสำเร็จรูปที่หงายท้องอยู่ แล้วกล่าวกับช่างฝีมือหลายคนที่อยู่ข้างๆ “ตรงนี้เหลือสปริงไว้แค่อันเดียวก็พอ ที่เหลือถอดออกให้หมด”

ช่างฝีมือวัยกลางคนคนหนึ่งรีบพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาอย่างประหม่าทันที “ฝะ ฝ่าบาท รถม้าหรูหราแบบนี้จำเป็นต้องมีระบบกันสะเทือนที่ดีนะพ่ะย่ะค่ะ ถ้าใช้สปริงแค่สองตัวล่ะก็…”

โจเซฟยิ้ม “ไม่เป็นไร เปลี่ยนไปใช้แหนบแผ่นแทนก็แล้วกัน”

ช่างฝีมือวัยกลางคนทำหน้าเจื่อน “ฝ่าบาท แหนบแผ่นเขาเอาไว้ใช้กับรถม้าธรรมดานะพ่ะย่ะค่ะ ประสิทธิภาพกันสะเทือนมันแย่มาก”

“ท่านหมายถึงแหนบแผ่นแบบนั้นน่ะหรือ?” โจเซฟชี้ไปที่รถม้าสีดำคันหนึ่งที่กำลังประกอบอยู่ ใต้ท้องรถคันนั้นติดตั้งแท่งเหล็กกว้างเท่าฝ่ามือยาวเกือบสองเมตรไว้สองเส้น เพื่อใช้ค้ำยันตัวรถและลดแรงสั่นสะเทือน

บรรดาช่างฝีมือต่างพากันพยักหน้า

โจเซฟหยิบกระดาษและปากกาขึ้นมาวาดไปอธิบายไป “แหนบแผ่นแบบนั้นมันล้าสมัยไปแล้ว”

“ต้องทำแบบนี้ เอาแท่งเหล็กที่มีความยาวต่างกันสี่เส้นมาซ้อนทับกัน ยึดให้แน่น แล้วเอาเพลาล้อไปวางไว้ตรงกลางแท่งเหล็ก”

“ล้อทุกล้อต้องติดตั้งแท่งเหล็กแบบนี้หนึ่งชุด อ้อ ต้องใช้เหล็กกล้าคาร์บอนปานกลางนะ… อา ก็คือเหล็กที่มีความแข็งและเหนียวพอเหมาะนั่นแหละ พวกท่านลองดูหลายๆ แบบ แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะใช้อันไหนก็แล้วกัน”

ช่างฝีมือที่อายุน้อยที่สุดทำสีหน้าเหมือนเพิ่งเข้าใจ “ใช่แล้ว! แท่งเหล็กเส้นเดียวไม่พอ ก็ใช้สี่เส้น สองชุดไม่พอ ก็ใช้สี่ชุด แบบนี้ก็จะได้ประสิทธิภาพกันสะเทือนที่ดีกว่าแล้ว!”

ช่างฝีมือวัยกลางคนคนก่อนหน้านี้เสริมว่า “เมื่อก่อนเราใช้แหนบแผ่นรองรับตัวรถมาตลอด แต่นึกไม่ถึงเลยว่าจะเอามาใช้กับล้อโดยตรงแบบนี้ พอพื้นถนนสองข้างไม่เรียบ ล้อทั้งสองข้างก็สามารถยกตัวขึ้นในความสูงที่ต่างกันได้ เพื่อลดความเอียงของตัวรถ”

เมื่อเห็นว่าบรรดาช่างฝีมือเข้าใจหลักการคร่าวๆ แล้ว โจเซฟจึงสั่งการต่อ “ขอให้ทุกท่านรีบสร้างระบบกันสะเทือนแบบแหนบแผ่นนี้ขึ้นมาให้เร็วที่สุด ก่อนที่งานสัปดาห์แฟชั่นปารีสในสัปดาห์หน้าจะมาถึง ต้องนำระบบกันสะเทือนนี้ไปติดตั้งในรถม้าโดยสารสาธารณะให้ได้”

รถม้าถูกสร้างใกล้เสร็จแล้ว หากเพียงแค่เปลี่ยนสปริงเป็นแหนบแผ่น เวลาประมาณหนึ่งสัปดาห์ก็น่าจะเพียงพอ

โจเซฟกล่าวอีกว่า “หากไม่ทำให้งานรถม้าโดยสารสาธารณะล่าช้า พวกท่านจะได้รับค่าจ้างเพิ่มอีกสองเดือน”

บรรดาช่างฝีมือต่างก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที และต่างตบหน้าอกรับประกันว่าจะสร้างรถม้าให้เสร็จตามกำหนดเวลาอย่างแน่นอน

หลังจากที่โจเซฟนึกถึงโอกาสทางธุรกิจของรถม้าเมื่อไม่กี่วันก่อน เขาก็ควักเงินกว่าหนึ่งแสนลีฟร์เพื่อซื้อโรงงานผลิตรถม้าที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในปารีสทันที

เงินส่วนนี้หักมาจากเงินทุนสร้างโรงงานอาวุธปืนตาแลร็องได้มอบเงินสองแสนลีฟร์เพื่อสนับสนุนการสร้างโรงงานของกษัตริย์ เป็นการตอบแทนที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ทรงสนับสนุนให้เขาได้เลื่อนเป็นอาร์ชบิชอป ดังนั้น เงินทุนเดิมที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ให้มา จึงถูกโจเซฟ “ยักยอก” ไปใช้