บทที่ 77 การวิวัฒนาการที่คาดไม่ถึง

มอนสเตอร์ที่เกิดในรอยแยกมิติไม่มีอวัยวะสืบพันธุ์ พวกมันจึงไม่สามารถขยายพันธุ์ได้

เหตุผลนั้นง่ายมาก การดำรงอยู่ของพวกมันก็เพื่อการทำลายล้างเพียงอย่างเดียว

สิ่งนี้สมเหตุสมผลเมื่อพิจารณาจากต้นกำเนิดของพวกมันที่มาจากอารมณ์ด้านลบ

พวกมันเกิดมาจากพลังงานด้านลบ และเติบโตขึ้นด้วยการดูดกลืนมัน

เมื่อแข็งแกร่งพอ พวกมันก็จะใช้พลังงานและความแข็งแกร่งของมอนสเตอร์ตัวอื่นๆ เพื่อฝ่าออกจากรอยแยก ทำให้เกิดการแพร่ระบาดและออกล่าสิ่งมีชีวิตภายนอก

นั่นคือเป้าหมายทั้งหมดของพวกมันไม่มีอะไรในตัวพวกมันที่ต้องการการขยายพันธุ์

แล้วทำไมตอนนี้ล่ะ?

“หรือพรสวรรค์ของฉันจะซ่อมแซมพวกมันตอนวิวัฒนาการนะ?” ไมเคิลอดสงสัยไม่ได้

แต่ถ้าเป็นแบบนั้น ทำไมจุดเริ่มต้นถึงไม่แสดงสัญญาณแบบนี้เลยตอนที่มันวิวัฒนาการเป็นสิ่งมีชีวิตระดับสามดาวล่ะ?

การเปลี่ยนแปลงจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อเป็นช่วงการวิวัฒนาการครั้งใหญ่ อย่างเช่นการเลื่อนระดับแทนที่จะเป็นแค่การเพิ่มดาวอย่างนั้นหรือ?

ไมเคิลรู้สึกว่าอาจจะเป็นไปได้ แต่ก็ตัดสินใจที่จะยืนยันดู

เขาใช้มานาเพียงเล็กน้อยเพื่ออัญเชิญพรินซ์ออกมา

โดยไม่ได้พูดอะไรหรือแม้แต่จะทักทายแม้ว่ามันจะไม่จำเป็นก็ตามไมเคิลก็ยกขาหลังข้างหนึ่งของหมาป่าพฤกษาขึ้นอย่างสบายๆ

และมันก็อยู่ตรงนั้น

อวัยวะสืบพันธุ์

ไมเคิลรีบวางขาของพรินซ์ลง แล้วยกเลิกอัญเชิญหมาป่าที่กำลังงุนงงไป ขณะที่เขาตกอยู่ในห้วงความคิดลึก

“ซากศพคืนชีพไม่สามารถให้กำเนิดลูกได้”

นี่เป็นความจริงที่รู้กันดี

ดังนั้นคำถามจึงไม่ใช่ว่าทำไมซากศพคืนชีพของเขาถึงมีอวัยวะสืบพันธุ์ แต่เป็นพวกมันมีอวัยวะเหล่านี้ได้อย่างไรในเมื่อก่อนหน้านี้ไม่เคยมี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเมื่อพวกมันถูกสร้างขึ้นจากมอนสเตอร์ในรอยแยกสิ่งมีชีวิตที่ไม่เคยมีอวัยวะเหล่านี้มาตั้งแต่แรก

ข้อสงสัยทั้งหมดของเขาพุ่งเป้าไปที่สิ่งเดียว พรสวรรค์ของเขา

การตระหนักรู้นี้ยังทำให้เขามองเห็นเรื่องอื่นด้วย

หลังจากการวิวัฒนาการทุกครั้ง ซากศพคืนชีพของเขามักจะดู… สะอาดสะอ้าน

ถ้าไม่ใช่เพราะดวงตาที่กลวงโบ๋และพลังงานอันน่าขนลุกที่พวกมันแผ่ออกมา ก็จะไม่มีใครรู้เลยว่าพวกมันคือซากศพคืนชีพ

ไม่มีร่องรอยของบาดแผล รอยแผลเป็น หรือความเสียหายบนร่างกายของพวกมันเลย

สิ่งนี้จุดประกายความคิดอีกอย่างหนึ่ง

“ถ้าวันหนึ่งฉันต้องทำสัญญากับมอนสเตอร์ที่มีร่างกายไม่สมบูรณ์อาจจะเป็นก็อบลินแขนเดียวมันจะฟื้นตัวกลับมาไหมนะหลังจากการวิวัฒนาการ?”

ไมเคิลรู้สึกตื่นเต้นกับความคิดนั้น

โดยทั่วไปแล้ว การจะสร้างซากศพคืนชีพที่มีประสิทธิภาพได้ ซากศพจะต้องอยู่ในสภาพที่ค่อนข้างสมบูรณ์

ซากศพที่เสียหายอย่างหนักเช่น ขาขาด หรืออวัยวะสำคัญอื่นๆมักจะถูกมองว่าไร้ประโยชน์ หรือใช้ประโยชน์ได้เพียงบางส่วนเท่านั้นในสายตาของจอมเวทมรณะส่วนใหญ่

ในกรณีแบบนั้น ซากศพก็จะถูกทิ้งหรือไม่ก็นำไปใช้ประโยชน์อย่างอื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้ามันมีส่วนอื่นที่ยังพอนำไปใช้ได้

แต่ถ้าพรสวรรค์ของเขาช่วยให้ร่างกายของซากศพคืนชีพสมบูรณ์ขึ้นในระหว่างการวิวัฒนาการได้จริงๆ แล้วล่ะก็ แม้แต่หัวที่ถูกตัดขาดก็อาจจะงอกร่างกายใหม่ขึ้นมาได้ทั้งตัวหากเขามีแต้มวิวัฒนาการมากพอ

ความคิดนี้ทำให้เขาเสียวสันหลังวาบ

ถ้าเรื่องนี้เป็นจริง พรสวรรค์ของเขาก็ไม่ใช่แค่พิเศษมันถือเป็นการปฏิวัติเลยทีเดียว

“นี่มันยังเรียกพรสวรรค์ได้อีกเหรอเนี่ย?” ไมเคิลพึมพำ ความตื่นเต้นเปลี่ยนเป็นความทึ่ง

ไมเคิลไม่มีทางรู้ได้เลยอย่างแน่นอน เนื่องจากเว็บบอร์ดปฏิเสธไม่ให้เขาเข้าถึงข้อมูลขั้นสูงขนาดนั้น

เหมือนเช่นเคย เขาทำได้เพียงแค่ค่อยๆ ก้าวไปทีละก้าวเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม หากข้อสันนิษฐานของเขาถูกต้องและพรสวรรค์ของเขาสามารถฟื้นฟูอวัยวะที่ขาดหายไปเพื่อซ่อมแซมสภาพของซากศพได้ มันก็หมายความว่าตอนนี้เขามีทางเลือกมากมายในการหาวัตถุดิบมาสร้างซากศพคืนชีพ

ถึงกระนั้น ทุกอย่างก็ต้องมีราคาที่ต้องจ่าย

บางทีแต้มวิวัฒนาการที่ต้องใช้อาจจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า หรืออาจจะมีค่าใช้จ่ายอื่นที่เขายังไม่ได้คิดถึง

ส่วนเรื่องที่จะทดสอบทฤษฎีนี้กับซากศพคืนชีพตัวใดตัวหนึ่งที่ยังไม่ได้วิวัฒนาการ ไมเคิลก็ยังไม่ได้หมดหนทางจนต้องยอมเสี่ยงเพื่อหาคำตอบในตอนนี้

เขาค่อยลองทดสอบหลังจากที่เลื่อนขั้นสูงขึ้นและมีช่องทำสัญญาเพิ่มขึ้นก็ได้

“พรสวรรค์ของฉันมันน่าทึ่งจริงๆ ยังมีอะไรให้ทำความเข้าใจอีกเยอะเลย”

แม้มันจะมีประโยชน์มาก แต่ไมเคิลก็ไม่ได้ลืมเป้าหมายหลักของเขา

ตั้งแต่แรก เขาก็สงสัยแล้วว่าพรสวรรค์ของเขาอาจจะไม่ได้ผูกติดอยู่กับซากศพคืนชีพเพียงอย่างเดียว

มันต้องมีวิธีที่จะนำไปใช้กับอย่างอื่นได้แน่ๆ

พรสวรรค์ของเขาจะเริ่มทำงานก็ต่อเมื่อเติมช่องทำสัญญาจนเต็ม และกุญแจสำคัญในการเติมช่องก็คือการเชื่อมต่อของวิญญาณ

ทุกครั้งที่มีการเชื่อมโยงใหม่กับวิญญาณของเขา ไม่เพียงแต่พรสวรรค์ของเขาจะทำงาน แต่แต้มวิวัฒนาการรายวันของเขาก็เพิ่มขึ้นด้วยเช่นกัน

บางที ถ้าเขาสามารถขยายการเชื่อมต่อทางวิญญาณนี้ไปยังสิ่งมีชีวิตอื่นเช่น สัตว์อสูร อย่างที่นักฝึกสัตว์ทำเขาอาจจะสามารถวิวัฒนาการสิ่งมีชีวิตที่มีชีวิตได้ แทนที่จะเป็นแค่ซากศพคืนชีพ

ท้ายที่สุดแล้ว ถ้าคนอื่นสามารถสร้างสิ่งมีชีวิตที่คล้ายกับซากศพคืนชีพได้โดยไม่ต้องเป็นจอมเวทมรณะ ทำไมเขาถึงจะฝึกสัตว์ไม่ได้ล่ะ?

อย่างไรก็ตาม วิธีการเชื่อมต่อวิญญาณของเขากับสัตว์ที่ยังมีชีวิตนั้นอยู่นอกเหนือการเข้าถึงของไมเคิลไปโดยสิ้นเชิงในตอนนี้

บางทีทางสถาบันอาจจะให้คำแนะนำในเรื่องนี้ได้บ้าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขาดูเหมือนจะมีความรู้เกี่ยวกับพิธีกรรม

“สามเดือน อีกไม่นาน ฉันก็จะได้สำรวจดินแดนแห่งต้นกำเนิดได้อย่างเต็มที่เสียที หวังว่ามันจะทำให้ฉันประหลาดใจนะ”

ไมเคิลข่มความคิดของเขาลง แล้วเปลี่ยนความสนใจกลับมาที่งานที่อยู่ตรงหน้า

ด้วยความคิดเดียว ไมเคิลก็อัญเชิญลิลลี่ ฮอบก็อบลินเพศเมีย มาจากปรโลก

ในระดับจิตใต้สำนึก สายตาของเขากวาดมองไปทั่วร่างกายของเธอแต่อย่าเข้าใจผิดไปล่ะ มันไม่ใช่เรื่องน่าสงสัยอะไรหรอกนะ

ไมเคิลแค่กำลังสังเกตสภาพร่างกายของเธอเฉยๆ

“ตอนนี้เธอดูเหมือนเด็กสาววัยรุ่น แต่ถ้าพิจารณาจากการที่จุดเริ่มต้นเติบโตขึ้น… เอ่อ… สิ่งพวกนั้น เธอจะเติบโตขึ้นด้วยไหมนะ?”

เขารู้คำตอบอยู่แล้ว แต่พอคิดถึงเรื่องนี้ มันก็ยังทำให้เขารู้สึกเหมือนเป็นพวกโรคจิตอยู่ดี

“ดูเหมือนว่าไม่เพียงแต่เจ้านายจะต้องการเสื้อผ้า แต่ซากศพคืนชีพก็ต้องการด้วยเหมือนกัน อืมม เมื่อพิจารณาจากร่างกายอันใหญ่โตของจุดเริ่มต้น การใช้แค่หมัดก็ดูจะเสียของไปหน่อย ฉันคงต้องหาอาวุธให้มันแล้วก็เสื้อผ้าด้วย สำคัญที่สุดเลย”

ไมเคิลถอนหายใจ พยายามมุ่งความสนใจไปที่เรื่องที่ทำได้จริงแทนที่จะเป็นเรื่องน่าอึดอัด

เขาวางแผนเอาไว้ในหัว แม้ว่าส่วนหนึ่งในใจของเขาจะหวังว่าตัวเองจะตาบอดไปเลยเพื่อความสะดวกก็เถอะ

นอกเหนือจากหมาป่าป่าดิบที่มีอวัยวะถูกซ่อนไว้อย่างมิดชิดภายใต้ร่างกาย ซากศพคืนชีพตัวอื่นๆ ของเขาก็ล้วนแต่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์

ความจริงข้อนั้นกำลังกลายเป็นเรื่องยุ่งยากมากขึ้นเรื่อยๆ

แม้จะรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยกับสถานการณ์ ไมเคิลก็ตัดสินใจที่จะวิวัฒนาการลิลลี่

ขณะที่เขายืนยันการวิวัฒนาการ เขาก็เหลือบมองความคืบหน้าของภารกิจเพื่อพยายามเบี่ยงเบนความสนใจของตัวเองจากความคิดที่กำลังฟุ้งซ่าน

________________________________________

[ภารกิจเลื่อนขั้น: มีซากศพคืนชีพระดับ 1 จำนวน 10 ตัว – ความคืบหน้า: 4/10]

________________________________________

“อีกแค่หกตัว ฉันก็จะเลื่อนขั้นได้แล้ว แต่ฉันตั้งเป้าไว้มากกว่านั้น ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าแกจะมอบอะไรให้ฉันได้บ้าง” ไมเคิลพึมพำ น้ำเสียงของเขาเจือไปด้วยความคาดหวัง

สายตาของเขายังคงจับจ้องไปที่ลิลลี่ขณะที่ร่างกายของเธอเริ่มเปลี่ยนแปลงและกลายร่างต่อหน้าเขา เมื่อกระบวนการวิวัฒนาการเริ่มขึ้น

[ซากศพฮอบก็อบลิน ระดับทั่วไป ★★★ ของคุณได้วิวัฒนาการเป็น ซากศพออร์คชาแมน ระดับหายาก ★]

[ซากศพออร์คชาแมน ของคุณเลื่อนขั้นเป็น ระดับ 1 เลเวล 1 (เลเวล 11)]

[ซากศพออร์คชาแมน ของคุณได้รับทักษะ {ควบคุมเปลวเพลิง}]

[คุณได้รับการสะท้อนกลับจากการเลื่อนขั้นของ ซากศพออร์คชาแมน ของคุณ]

[ค่าสถานะพละกำลังของคุณเพิ่มขึ้น!]

[ค่าสถานะความคล่องตัวของคุณเพิ่มขึ้นปานกลาง!]

[ค่าสถานะความทนทานของคุณเพิ่มขึ้น!]

[ค่าสถานะสติปัญญาของคุณเพิ่มขึ้นอย่างมาก!]

“เดี๋ยวนะ อะไรเนี่ย?”