ตอนที่ 67 คุณลักษณะเพลิงเดือด
แปลโดย เนสยังเฉียวซางมองดูหมาเขี้ยวไฟด้วยความอึ้งไปชั่วขณะ
โดนอัดซะยับขนาดนั้น ยังจะทำหน้ามุ่งมั่นคิดว่าตัวเองจะคว่ำอีกฝ่ายได้อยู่อีกเหรอเนี่ย…
ดูท่าเธอจะประเมินมันต่ำไปจริงๆ…
ในเมื่อหมาเขี้ยวไฟแสดงจุดยืนชัดเจนขนาดนี้ เธอก็ต้องสนับสนุนอย่างเต็มที่สิ
พอมองไปที่หมาเขี้ยวไฟบนลานประลองที่ยืนโงนเงน แต่ใบหน้ากลับเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นว่าจะเอาชนะคู่แข่งได้ สายตาของเฉียวซางก็เริ่มแน่วแน่ขึ้น
อยากชนะ
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะได้รับอิทธิพลจากอารมณ์ของหมาเขี้ยวไฟหรือเปล่า แต่ตอนนี้ในใจเธอกลับมีแรงฮึดที่จะเอาชนะพุ่งพล่านขึ้นมา
ไม่ใช่ความรู้สึกยอมแพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่มแข่งแบบเมื่อก่อน
และไม่ใช่ความรู้สึกมั่นใจเต็มร้อยหลังจากวิเคราะห์คู่แข่งมาอย่างทะลุปรุโปร่งเหมือนการแข่งขันรอบที่ผ่านๆ มา
แต่มันคือความมุทะลุที่ห่างหายไปนานของวัยรุ่น
ความเลือดร้อนที่พลุ่งพล่านอยู่ในอกอย่างที่ไม่เคยเป็นมานานได้ถูกจุดประกายขึ้นอีกครั้ง
ก็แค่สู้ต่อไปไม่ใช่หรือไง!
อย่างมากก็แค่ปล่อยให้หมาเขี้ยวไฟต้องเจ็บตัวเพิ่มอีกหน่อย!
หมาเขี้ยวไฟที่กำลังสู้อยู่บนลานประลองยังไม่กลัวเลย!
แล้วผู้ฝึกอสูรที่ยืนสั่งการอยู่ข้างสนามอย่างเธอจะไปกลัวอะไร!
“พุ่งชนเปลวเพลิง!” เฉียวซางเอ่ยคำสั่งด้วยสีหน้าแน่วแน่
ผู้ชมที่นั่งอยู่ไกลๆ และกำลังมองดูหน้าจอยักษ์อยู่ สังเกตเห็นว่าในวินาทีนี้ สีหน้าของเฉียวซางกับหมาเขี้ยวไฟนั้นเหมือนกันเป๊ะ ราวกับก๊อปปี้กันมาเลย
หมาเขี้ยวไฟไม่รอช้า มันเริ่มเคลื่อนไหวทันที
ทักษะพุ่งชนเปลวเพลิงครั้งนี้ต่างไปจากครั้งก่อนๆ
มันไม่จำเป็นต้องวิ่งเพื่อดึงพลังงานออกมาจากร่างกายอีกต่อไป ขาหลังของหมาเขี้ยวไฟแค่ถอยไปตั้งหลัก เปลวเพลิงก็พวยพุ่งออกมาจากร่างกายและห่อหุ้มตัวมันไว้ทั้งตัว
ถ้าดูจากท่าทางของมัน แทบจะดูไม่ออกเลยว่ามันเพิ่งจะได้รับบาดเจ็บมา
ตอนนี้ตุ๊กตาควบคุมสมดุลไม่ได้ลอยอยู่สูงมากนัก การกระโดดพุ่งชนของหมาเขี้ยวไฟก็เพียงพอที่จะไปถึงตำแหน่งที่มันลอยอยู่ได้สบายๆ
ทางด้านตุ๊กตาควบคุมสมดุลที่เพิ่งจะทุ่มพลังใช้ท่าพลังจิตวงกว้างไปหมาดๆ พอลดแขนสั้นๆ ลงยังไม่ทันจะได้พักหายใจ ก็เห็นหมาเขี้ยวไฟที่ห่อหุ้มไปด้วยเปลวเพลิงกำลังพุ่งเข้ามาหาด้วยความดุดัน
มันอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะสัมผัสได้ถึงความร้อนระอุที่แผ่ซ่านเข้ามา
พอได้สติ ก็พบว่าหมาเขี้ยวไฟที่ถูกเปลวเพลิงห่อหุ้มจนมองไม่เห็นหน้าตา ได้พุ่งเข้ามาประชิดตัวมันแล้ว
ตุ๊กตาควบคุมสมดุลตกใจสุดขีด รีบใช้ทักษะเคลื่อนย้ายพริบตาหนีไปอีกทิศทางหนึ่งอย่างลุกลี้ลุกลน
“พลังจิต”
ตุ๊กตาควบคุมสมดุลยังไม่ทันจะได้ทรงตัว ก็ได้ยินคำสั่งของผู้ฝึกอสูรของมันดังขึ้น
มันรีบกางแขนสั้นๆ ออก แล้วเค้นพลังงานที่เหลืออยู่น้อยนิดในร่างกายออกมาใช้ทันที
“พลาดอีกแล้วครับ ทักษะเคลื่อนย้ายพริบตานี่ถือเป็นไม้ตายที่รับมือยากมากสำหรับสัตว์อสูรในระดับเริ่มต้นจริงๆ” พิธีกรบรรยายสถานการณ์
หมาเขี้ยวไฟพุ่งชนวืด
แต่เปลวเพลิงที่ห่อหุ้มตัวมันอยู่ยังไม่ได้ดับลง
มันหันขวับ เตรียมจะพุ่งเข้าโจมตีตุ๊กตาควบคุมสมดุลอีกครั้ง
แต่พุ่งไปได้ครึ่งทาง ร่างของมันก็ขยับไม่ได้ซะงั้น
กว่าจะรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น ร่างของมันก็ถูกจับฟาดลงกับพื้นอย่างแรงอีกครั้ง
“พุ่งชนเปลวเพลิง!” เฉียวซางยังคงออกคำสั่งเดิม
หมาเขี้ยวไฟพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาอย่างยากลำบาก เปลวเพลิงกลับมาห่อหุ้มตัวมันอีกครั้ง
ผู้ชมที่เห็นภาพนั้นอดไม่ได้ที่จะพูดวิพากษ์วิจารณ์กันขึ้นมา
“หมาเขี้ยวไฟตัวนี้อึดจริงๆ เลยนะ สัตว์อสูรตัวที่สามของนายก็เป็นหมาเขี้ยวไฟเหมือนกันใช่ไหม ถ้าเทียบกับตัวนี้แล้วเป็นยังไงบ้างล่ะ?”
“นายหมายถึงเจ้าอ้วนของฉันน่ะเหรอ หึๆ”
“แต่พุ่งเข้าไปกี่ครั้งก็ไม่มีประโยชน์หรอก อีกฝ่ายมีทั้งทักษะเคลื่อนย้ายพริบตา แถมพลังจิตก็ยังบรรลุถึงขั้นชำนาญสูงอีก แบบนี้มันก็เหนื่อยเปล่าไม่ใช่เหรอ?”
“นายจะไปสนทำไมว่าคนอื่นเขาคิดยังไง ดูให้สนุกก็พอแล้ว”
“ก็ฉันสงสารหมาเขี้ยวไฟนี่นา”
“นี่มันการแข่งขันนะเว้ย มัวแต่มาสงสารเจ็บนิดเจ็บหน่อย นายคิดว่ากำลังเล่นขายของอยู่หรือไง”
“…”
บนลานประลอง
ครั้งนี้หมาเขี้ยวไฟยังไม่ทันได้พุ่งเข้าไปใกล้ ตุ๊กตาควบคุมสมดุลก็ไม่ได้ใช้ทักษะเคลื่อนย้ายพริบตาหนี แต่กลับใช้พลังจิตควบคุมหมาเขี้ยวไฟไว้ได้เลย
“ปัง!”
เสียงร่างถูกกระแทกกับพื้นอย่างแรงดังขึ้นอีกครั้ง
เฉียวซางกำหมัดแน่น มองดูหมาเขี้ยวไฟที่สะบักสะบอม พยายามพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นมาอีกครั้ง
เธอพยายามข่มความสะเทือนใจเอาไว้ แล้วตะโกนสั่งเสียงดังฟังชัด “พุ่งชนเปลวเพลิง!”
คราวนี้ ทุกคนในลานประลองต่างก็ไม่เข้าใจการกระทำของเธอแล้ว
“เฉียวซางนี่เป็นอะไรไปเนี่ย?”
“รอบก่อนๆ ยังดูฉลาดอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?”
“ถึงพุ่งชนเปลวเพลิงจะมีพลังโจมตีสูง แต่ถ้าโจมตีไม่โดนคู่แข่งมันจะมีประโยชน์อะไร?”
“สงสัยคงจะหมดหวังแล้วล่ะมั้ง ยังไงก็ต้องแพ้อยู่แล้ว ก็เลยขอโชว์สปิริตซะหน่อย”
ณ โต๊ะผู้บรรยาย
“หมาเขี้ยวไฟลุกขึ้นมาอีกครั้งแล้วครับ! มันยังไม่ยอมแพ้! ถึงแม้การแข่งขันนัดนี้จะแพ้ แต่สปิริตนักสู้ที่ไม่ยอมแพ้ของหมาเขี้ยวไฟจะต้องเป็นที่จดจำของพวกเราทุกคนอย่างแน่นอน!” พิธีกรบรรยายด้วยความซาบซึ้งใจ
เปลวเพลิงกลับมาห่อหุ้มตัวหมาเขี้ยวไฟอีกครั้ง
เมื่อเห็นหมาเขี้ยวไฟพุ่งตัวออกไปอีกครั้งด้วยความมุ่งมั่น ผู้ชมที่ขวัญอ่อนบางคนถึงกับต้องเอามือปิดตา ไม่กล้าดูภาพเหตุการณ์ต่อจากนี้
“ปัง!”
เสียงร่างถูกกระแทกกับพื้นอย่างแรงดังขึ้นอีกครั้ง
ผู้ชมที่เอามือปิดตาค่อยๆ เอามือออกเมื่อได้ยินเสียง
แล้วก็ต้องอ้าปากค้าง
“เชี่ยเอ๊ย! เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? ใครก็ได้บอกทีว่าทำไมคนที่ร่วงไปกองกับพื้นถึงกลายเป็นตุ๊กตาควบคุมสมดุลไปได้!”
แต่ไม่มีใครรอบข้างตอบคำถามเขาเลย
เพราะพวกเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ้น!
เฉียวซางรู้สึกตื่นเต้นสุดๆ
แผนของเธอได้ผลจริงๆ ด้วย!
เธอไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องทักษะของสัตว์อสูรสายพลังจิตมากนัก แต่จากการสังเกตสถานการณ์บนลานประลอง เธอก็พอจะเดาอะไรได้บ้าง
ตอนแรกตุ๊กตาควบคุมสมดุลไม่ได้ใช้พลังจิตขั้นชำนาญสูง แต่เพิ่งจะมาใช้ตอนที่ถูกบีบให้จนตรอก
เธอก็เลยคิดว่าความแรงของพลังจิตน่าจะสามารถควบคุมได้
ยิ่งใช้พลังจิตแรงมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งผลาญพลังงานมากเท่านั้น
ดังนั้น เพื่อเป็นการประหยัดพลังงาน ตุ๊กตาควบคุมสมดุลก็น่าจะควบคุมความแรงของพลังจิตให้อยู่ในระดับที่พอดี
การที่หมาเขี้ยวไฟใช้ท่าพุ่งชนเปลวเพลิงถึงสองครั้ง ก็เพื่อจะทำให้ตุ๊กตาควบคุมสมดุลเกิดความเข้าใจผิดคิดว่า มันแค่ใช้พลังจิตในระดับหนึ่งก็เพียงพอที่จะหยุดยั้งหมาเขี้ยวไฟได้แล้ว
แน่นอนว่าหมาเขี้ยวไฟไม่ได้รู้แผนการที่เธอวางไว้หรอกนะ
มันแค่ทำตามที่เธอสั่งด้วยการพุ่งชนเปลวเพลิงอย่างสุดกำลังเท่านั้นเอง
แต่ในจังหวะที่หมาเขี้ยวไฟใช้ท่าพุ่งชนเปลวเพลิงเป็นครั้งที่สาม เธอแอบส่งจิตสำนึกเข้าไปในคัมภีร์อสูร แล้วอัปคะแนนเพิ่มให้กับทักษะพุ่งชนเปลวเพลิง จากขั้นเริ่มต้นไปสู่ขั้นเชี่ยวชาญทันที
แม้จะเป็นแค่การเลื่อนจากขั้นเริ่มต้นไปสู่ขั้นเชี่ยวชาญ แต่ท่าพุ่งชนเปลวเพลิงก็เป็นทักษะที่มีพลังทำลายล้างสูงเป็นอันดับต้นๆ ในบรรดาทักษะระดับกลางอยู่แล้ว
และตุ๊กตาควบคุมสมดุลก็ถูกพลังของท่าพุ่งชนเปลวเพลิงในสองครั้งแรกหลอกตาไปแล้วเรียบร้อย
พลังจิตที่มันปล่อยออกมาในครั้งที่สาม จึงมีระดับความแรงพอๆ กับสองครั้งแรก
ผลลัพธ์ก็เป็นไปตามที่เธอคาดไว้เป๊ะเลย
พลังจิตที่ตุ๊กตาควบคุมสมดุลปล่อยออกมา ไม่สามารถต้านทานท่าพุ่งชนเปลวเพลิงที่แข็งแกร่งขึ้นอย่างก้าวกระโดดได้เลย
“โฮ่ง!”
“โฮ่ง!”
หมาเขี้ยวไฟเห่าออกมาสองครั้ง
ครั้งแรกเพราะดีใจ ครั้งที่สองเพราะเจ็บ
มันลืมไปเลยว่าต้องคีพคูลเก๊กหน้าขรึม มันกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ แล้วก็ล้มลงไปกองกับพื้นเพราะหมดแรง
โชคดีที่มันยังพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาได้อีก
ทางด้านตุ๊กตาควบคุมสมดุล แม้จะไม่มีเปลวไฟลุกไหม้บนตัวแล้ว แต่มันก็ยังคงรู้สึกปวดแสบปวดร้อนราวกับถูกไฟแผดเผาอยู่
“ชิ่ง!!”
ตุ๊กตาควบคุมสมดุลนอนกลิ้งทุรนทุราย ร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด
โหวเซี่ยงอวี่ใจหายวาบ
เขารู้ดีว่าตอนนี้ตุ๊กตาควบคุมสมดุลกำลังติดสถานะเผาไหม้
ท่าพุ่งชนเปลวเพลิงมีโอกาสที่จะทำให้คู่แข่งติดสถานะเผาไหม้ได้
เมื่อติดสถานะนี้แล้ว คู่แข่งก็จะได้รับความเสียหายอย่างต่อเนื่อง
พลังงานในตัวตุ๊กตาควบคุมสมดุลก็เหลือน้อยเต็มทีแล้ว พลังป้องกันก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่
ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป คงต้องแพ้แหงๆ…
แต่อีกฝ่ายก็มีสภาพไม่ต่างกันเท่าไหร่นักหรอก
“ลุกขึ้น! ลำแสงมายา!” โหวเซี่ยงอวี่ตะโกนสั่ง
“วังวนเปลวเพลิง!” เฉียวซางก็สั่งการตอบโต้ในเวลาเดียวกัน
หมาเขี้ยวไฟบาดเจ็บหนักเกินไปแล้ว ถ้าอีกฝ่ายยังมีพลังงานเหลือพอที่จะใช้ลำแสงมายากราดยิงได้อีกล่ะก็ ยังไงก็หลบไม่พ้นแน่
ในเมื่อเป็นแบบนี้
ก็ต้องบวกกันให้รู้เรื่องไปเลย!
ตุ๊กตาควบคุมสมดุลกัดฟันฝืนทนความเจ็บปวดจากแผลไฟไหม้ พยายามลุกขึ้นยืนแล้วชูแขนสั้นๆ ขึ้น รวบรวมพลังงานเฮือกสุดท้ายที่เหลืออยู่ในร่างกาย
ส่วนหมาเขี้ยวไฟก็พยายามรวบรวมพลังงานทั้งหมดที่มีเพื่อสร้างวังวนเปลวเพลิงให้ใหญ่ที่สุด
“ปัง!”
เมื่อพลังงานทั้งสองสายเข้าปะทะกัน มันกลับไม่ได้หักล้างกันไป
ลำแสงมายาพุ่งทะลุผ่านวังวนเปลวเพลิง พุ่งเข้าชนหมาเขี้ยวไฟเต็มแรง
ชนะแล้ว!
โหวเซี่ยงอวี่คิดในใจ
ไม่คิดเลยว่าการเอาชนะหมาเขี้ยวไฟที่อยู่ในระดับเริ่มต้น จะทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นได้ขนาดนี้
“ผู้ชนะคือ โหว…”
กรรมการกำลังจะประกาศผล แต่ก็ต้องชะงักไป
เพราะหมาเขี้ยวไฟที่ล้มลงไปแล้ว กลับพยายามพยุงตัวลุกขึ้นมาได้อีกครั้ง!
ครั้งนี้ต่างจากครั้งก่อนๆ แววตาของหมาเขี้ยวไฟดุดันขึ้น เผยให้เห็นเส้นเลือดฝอยในตา แถมบนตัวของมันยังมีเปลวไฟสีส้มแดงลุกโชนขึ้นมาบางๆ
นี่ไม่ใช่ทักษะพุ่งชนเปลวเพลิง แต่มันคือ…
“นี่มันคุณลักษณะเพลิงเดือดนี่!” พิธีกรลุกพรวดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น
โหวเซี่ยงอวี่แทบจะกระอักเลือด
หมาเขี้ยวไฟตัวนี้มันเป็นบ้าอะไรเนี่ย!
นี่มันล้มไม่เป็นหรือไง!
ในขณะเดียวกัน พลังงานในตัวตุ๊กตาควบคุมสมดุลก็หมดเกลี้ยง มันหลับตาลงแล้วล้มฟุบไปกับพื้นอย่างหมดสภาพ
ลานประลองตกอยู่ในความเงียบงัน
(จบตอน)
0 Comments