ตอนที่ 57 หมูจอมพลัง

เฉียวซางไม่ได้อยากให้คอมเมนต์พวกนี้ส่งผลกระทบต่อสภาพจิตใจของหมาเขี้ยวไฟ

ขอแค่หมาเขี้ยวไฟรู้สึกมีความสุขด้วยตัวเองก็พอแล้ว

เฉียวซางหันกลับมาสนใจทีวีต่อ

ในทีวี สัตว์อสูรขนาดยักษ์สองตัวกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด

คะแนนตอนนี้อยู่ที่ 5 ต่อ 4 เป็นจุดตัดสิน (Match Point) พอดี

คืนนี้มีการแข่งขันสตาร์คัพซึ่งมีผลต่อเงินในกระเป๋าของเธอ เฉียวซางจึงมานั่งเฝ้าหน้าจอรอตั้งนานแล้ว

และตอนนี้ คนที่ขึ้นนำก็คือเฉินโม่

เมื่อเห็นว่ามังกรเพลิงมายาของพาสซอลกำลังไล่ต้อนมังกรฟันเฟืองสองหัวของเฉินโม่ เฉียวซางก็เริ่มรู้สึกกังวลขึ้นมา

เธอรีบคว้าตัวหมาเขี้ยวไฟที่กำลังถือโทรศัพท์ชื่นชมผลงานตัวเองอยู่มาไว้ในอ้อมกอด

“เร็วเข้า ช่วยเชียร์มังกรเพลิงมายาตัวนี้หน่อย”

“โฮ่ง?”

หมาเขี้ยวไฟเอียงคอสงสัย

“ก็สัตว์อสูรของผู้ฝึกอสูรที่แกเลือกเมื่อวานไง” เฉียวซางอธิบาย

“โฮ่ง!”

หมาเขี้ยวไฟเข้าใจทันที มันชูขาหน้าขึ้นฟ้า

“โฮ่งๆ!”

“โฮ่งๆ!”

“โฮ่ง!”

กว่า 20 นาทีผ่านไป เฉียวซางก็ยิ้มออกเมื่อมังกรฟันเฟืองสองหัวพลิกสถานการณ์กลับมาคว้าชัยชนะไปได้

……

……

วันรุ่งขึ้น

ณ โซน C ที่นั่งเดิม เฉียวซางเห็นไป๋อวิ๋นเหมี่ยวที่กลับมาแต่งตัวตามปกติอีกครั้ง

“อย่าบอกนะว่าเธอตั้งใจมาดูฉันแข่งโดยเฉพาะน่ะ” เฉียวซางอุ้มหมาเขี้ยวไฟไปนั่งข้างๆ เธอแล้วเอ่ยแซว

“ฮ่าๆ ฉันตั้งใจมาดูเธอโดยเฉพาะเลยแหละ” ไป๋อวิ๋นเหมี่ยวหัวเราะ

เฉียวซางอึ้งไปเล็กน้อย

การแข่งขันร้อยหน้าใหม่จัดขึ้นที่ลานประลองในสวนโซ่วเค่อ ซึ่งอยู่แถวชานเมือง ถึงแม้จะไม่ไกลมาก แต่การจะเดินทางจากในเมืองมาก็ต้องใช้เวลาไม่ใช่น้อย

คนที่ตกรอบไปแล้วส่วนใหญ่ก็มักจะไม่ยอมเสียเวลามาที่นี่อีก

อย่างเช่นฟางซือซือ เป็นต้น

เธอไม่คิดเลยว่าไป๋อวิ๋นเหมี่ยวที่เพิ่งจะรู้จักกันไม่นาน จะยอมสละเวลามาดูเธอแข่งแบบนี้…

เฉียวซางรู้สึกซาบซึ้งใจ กำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง

ไป๋อวิ๋นเหมี่ยวก็โพล่งขึ้นมาซะก่อน “ความจริงแล้วเป็นเพราะพ่อแม่ฉันทะเลาะกันน่ะ ฉันไม่อยากอยู่บ้านก็เลยมาที่นี่”

เฉียวซาง: “…”

ซาบซึ้งเก้อซะงั้น…

“พ่อแม่เธอเป็นอะไรกันเหรอ?” เฉียวซางถาม

“ก็ยังเป็นเรื่องเมื่อวานนั่นแหละ ก็คือฉันไปถามความเห็นของเถาวัลย์โปรยทองว่าอยากจะวิวัฒนาการเป็นเถาวัลย์กลิ่นหวาน ฉันก็เลยไปบอกพ่อกับแม่ แต่พ่อดันบอกว่าเป็นเพราะแม่นั่นแหละ ฉันถึงได้ตัดสินใจแบบนี้ แล้วสองคนนั้นก็เลยทะเลาะกัน” ไป๋อวิ๋นเหมี่ยวอธิบาย

เฉียวซาง: “…”

ชีวิตคู่ของสามีภรรยานี่ช่างเรียลจริงๆ…

เธอยังไม่ทันจะนึกหาคำมาปลอบใจ ไป๋อวิ๋นเหมี่ยวก็เอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจ “คุณอัจฉริยะเฉียว ทำไมฉันรู้สึกว่าวันนี้เธอดูไม่ค่อยเหมือนเมื่อสองวันก่อนเลยล่ะ?”

เฉียวซางชะงักไปนิดนึง ก่อนจะถามกลับ “ไม่เหมือนยังไงเหรอ?”

“สีหน้าไม่เหมือนเดิมน่ะสิ เมื่อสองวันก่อนเธอยังดูเป็นยอดฝีมือที่สุขุมเยือกเย็นอยู่เลย แต่วันนี้กลับดูมีออร่าความสุขเปล่งประกายออกมาเชียว” ไป๋อวิ๋นเหมี่ยวยื่นหน้าเข้ามาใกล้แล้วยิ้มถาม “เจอเรื่องอะไรดีๆ มาใช่ไหมล่ะ?”

“นี่เธอดูออกด้วยเหรอเนี่ย” เฉียวซางตอบอย่างจนใจ

“เรื่องอะไรเหรอ?” ไป๋อวิ๋นเหมี่ยวทำหน้าอยากรู้อยากเห็นสุดๆ

“เมื่อวานเพื่อจะพุ่งชนเครื่องทดสอบแรงให้พัง…” เฉียวซางเว้นจังหวะไปนิดนึง

สายตาของไป๋อวิ๋นเหมี่ยวก็เผลอเลื่อนไปหยุดอยู่ที่หมาเขี้ยวไฟที่สวมแว่นตากันแดดโดยอัตโนมัติ

สมกับที่เป็นสัตว์อสูรธาตุไฟ นิสัยแบบนี้คงมีแต่คุณอัจฉริยะเฉียวคนเดียวเท่านั้นแหละที่รับมือไหว ถ้าเป็นเธอคงไม่เอาแน่ๆ

หลังจากนี้ ต่อให้ห้วงสมองของเธอจะพัฒนาไปอีกขั้นจนสามารถทำสัญญากับสัตว์อสูรตัวที่สองได้ เธอก็จะไม่เลือกธาตุไฟเด็ดขาด…

“มันก็เลยเรียนรู้ทักษะพุ่งชนเปลวเพลิงได้น่ะสิ” เฉียวซางพูดต่อให้จบ

“เชี่ย!” ไป๋อวิ๋นเหมี่ยวเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

สัตว์อสูรธาตุไฟแบบนี้ ขอสักหมื่นตัวเลยได้ไหม!

การแข่งขันรอบ 16 คนสุดท้าย เนื่องจากผู้เข้าแข่งขันมีน้อยและเวลาเหลือเฟือ จึงไม่ได้ใช้วิธีแสดงรายชื่อการจับคู่ทั้งหมดบนหน้าจอเหมือนสองวันแรก

แต่จะใช้วิธีแสดงรายชื่อคู่แข่งขันทีละคู่เมื่อการแข่งขันคู่ก่อนหน้าจบลง

และผู้เข้าแข่งขันก็ไม่ต้องไปต่อคิวรอที่ห้องพักนักกีฬาล่วงหน้าด้วย

เพราะระหว่างเปลี่ยนคู่แข่งขัน จะมีนักแสดงสัตว์อสูรมาทำการแสดงคั่นเวลา เพื่อสร้างความบันเทิงให้กับผู้ชม

หลังจากเสียงพลุสัญญาณและนักแสดงสัตว์อสูรแสดงเสร็จสิ้น

เมื่อพิธีกรและแขกรับเชิญกล่าวเปิดรายการจบ หน้าจอยักษ์เหนือลานประลองก็เริ่มสุ่มสลับรูปถ่าย

5 วินาทีต่อมา รูปถ่ายคู่หนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

“รายชื่อคู่แข่งขันกลุ่มแรกออกมาแล้วครับ! นั่นก็คือผู้เข้าแข่งขันลู่โย่วที่มาพร้อมกับมังกรเขาเล็ก สัญลักษณ์แห่งความแข็งแกร่งและพลังอำนาจ! ปะทะกับผู้เข้าแข่งขันเฉียวซางที่กล้าหาญทำสัญญากับหมาเขี้ยวไฟเป็นสัตว์อสูรตัวแรก!” พิธีกรประกาศด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นเร้าใจ