ตอนที่ 437 สวรรค์แห่งทวีปยุโรป

ชมิดท์เดินเตร็ดเตร่อยู่บนถนนในปารีสที่สว่างไสวไปจนถึงตีสองครึ่ง ความเหนื่อยล้าอย่างหนักถึงได้กดทับความตื่นเต้นเอาไว้ได้ และเร่งให้เขากลับไปพักผ่อนที่โรงแรม

ในคืนนั้น เขาซื้อทั้งเสื้อผ้าแฟชั่น ผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพ และงานฝีมือไปไม่รู้ตั้งเท่าไหร่ คนรับใช้ที่อยู่ข้างๆ ถูกของหอบใหญ่ทับจนหมดแรง ถึงขั้นต้องจ้างเด็กผู้ชายอายุสิบกว่าขวบมาช่วยถือของ

โรงแรม “พาเลซ การ์เดน” ที่ชมิดท์พักอยู่นั้นหรูหรามาก ในห้องสวีทมีการติดตั้งโคมไฟก๊าซแล้ว ซึ่งส่องแสงสว่างเจิดจ้าดั่งดวงอาทิตย์ เพียงแค่นี้ ก็ทำให้เขารู้สึกว่าการยอมจ่ายเงินเพิ่มอีก 3 ฟลอรินเพื่อมาพักที่นี่ เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดแล้ว

เขามองดูถนนในปารีสที่สว่างไสวราวกับมีดวงดาวนับไม่ถ้วนประดับประดาอยู่นอกหน้าต่าง รู้สึกเพียงว่าที่นี่กับมิวนิกมันช่างเหมือนอยู่กันคนละโลกเลยจริงๆ

เขานึกถึงถนนที่สะอาดสะอ้านและสว่างไสว ฝูงชนที่พลุกพล่าน โดยเฉพาะสาวฝรั่งเศสที่สวยเก๋ทันสมัย รวมถึงสินค้าหรูหราที่ละลานตาอยู่ในตู้โชว์ของร้านค้า ในปากยังคงได้รสชาติความสดใหม่ของกุ้งทะเลและหอยนางรมที่ผสมผสานกับถั่ว นั่นคืออาหารค่ำสไตล์แอฟริกาเหนือที่เขาเพิ่งจะทานไปเมื่อครู่

คนรับใช้ของเขาวางข้าวของกองโตลงบนโต๊ะ นวดแขนที่เกือบจะเกิดตะคริว มองออกไปนอกหน้าต่างตามสายตาของผู้เป็นนาย เห็นภาพวิวทิวทัศน์ยามค่ำคืนของมหานครที่เจริญรุ่งเรือง ก็อดไม่ได้ที่จะอุทานเสียงดัง: “โอ้ ข้าคิดว่า สวรรค์ก็คงจะมีหน้าตาประมาณนี้แหละมั้ง?”

ชมิดท์ไม่ได้หัวเราะเยาะเขาว่าไม่เคยเห็นโลกกว้างเหมือนอย่างเคย แต่กลับพยักหน้าตอบรับตามสัญชาตญาณ

หกโมงเช้าวันรุ่งขึ้น ชมิดท์ที่เพิ่งจะนอนไปได้แค่ 3 ชั่วโมงกว่าๆ ก็ถูกพนักงานโรงแรมเคาะประตูปลุก: “คุณชมิดท์ครับ คุณบอกให้ผมมาปลุกตอนเช้า ตอนนี้หกโมงแล้วครับ”

“โอ้ โอเค ขอบคุณมาก”

ชมิดท์ลุกจากเตียงอย่างยากลำบาก รีบล้างหน้าล้างตา แล้วก็พาคนรับใช้ออกเดินทางไปปาเล-รัวยาล

คนจากหอการค้าบาวาเรียสองสามคนกำลังรออยู่ที่หน้าประตูเมืองปาเล-รัวยาล ชมิดท์รีบเข้าไปทักทายคนคุ้นเคยอย่างสุภาพ

ครู่ต่อมา เสียงดนตรีรอบด้านก็ดังขึ้น มีราโบ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมของฝรั่งเศสก็กล่าวเปิดงานอย่างยืดยาวอีกครั้ง จากนั้น ประตูใหญ่ของปาเล-รัวยาลก็ถูกค่อยๆ เปิดออก พร้อมกับการปล่อยนกพิราบขาว

ชมิดท์ที่ถือบัตรเชิญแขกวีไอพีไม่ต้องไปต่อคิวเหมือนนักท่องเที่ยวคนอื่นๆ เขาเดินเข้าไปในปาเล-รัวยาลผ่านช่องทางพิเศษโดยตรง

เมื่อสวนของปาเล-รัวยาลปรากฏขึ้นตรงหน้า เขาถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงทันที

ก่อนหน้านี้เขาก็เคยเข้าร่วมงานแสดงสินค้า นิทรรศการ หรืออะไรทำนองนี้มาบ้าง อย่างเช่น ออสเตรียที่เริ่มจัดงาน “ยุโรปเอ็กซ์โป” เป็นประจำเมื่อสิบกว่าปีก่อน อังกฤษก็เคยจัดงานคล้ายๆ กัน แต่ถ้าจะให้พูดตรงๆ งานพวกนั้นก็เป็นแค่ตลาดนัดในชนบทที่หรูหราขึ้นมาหน่อยเท่านั้นแหละ

เวิร์กช็อปหรือพ่อค้านำสินค้าดีๆ มาวางโชว์ในห้องจัดแสดง แล้วก็ตะโกนเรียกลูกค้าอย่างกระตือรือร้น รัฐบาลก็เกณฑ์พวกขุนนางและคนรวยมาเดินดูสักรอบ จากนั้นก็จัดงานเลี้ยง งานเต้นรำ แล้วก็ปิดงานอย่างงดงาม

แต่ในตอนนี้ สิ่งที่อยู่ตรงหน้าชมิดท์ไม่ใช่ “ตลาดนัดในชนบท” อะไรนั่นเลย แต่มันคือพาวิลเลียนของประเทศต่างๆ ที่ถูกกั้นด้วยกำแพงไม้สูง หรือไม่ก็งานสวนที่สวยงามตระการตา

เขาเห็นโมเดลย่อส่วนของหอประชุมดนตรีฮอฟบวร์ก อาสนวิหารนักบุญสเทเฟน และสถาปัตยกรรมที่เป็นสัญลักษณ์อื่นๆ จากพาวิลเลียนออสเตรียที่อยู่ใกล้ที่สุด ส่วนพาวิลเลียนแอฟริกาเหนือที่อยู่ข้างๆ ก็ถูกจัดตกแต่งให้เป็นวิวท่าเรือเมดิเตอร์เรเนียน ซึ่งมีโมเดลโคลอสเซียมจำลองซ่อนอยู่ลางๆ [เชิงอรรถ 1: โคลอสเซียมในที่นี้หมายถึงอัฒจันทร์เอลเจมที่สร้างขึ้นในสมัยที่โรมันปกครองตูนิส ตั้งอยู่ในเขตชานเมืองไกลออกไปของซูสส์]

เมื่อเขาและแขกวีไอพีจากประเทศต่างๆ เดินเข้าไปในพาวิลเลียนออสเตรีย สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าก็คืออุตสาหกรรมที่เป็นสัญลักษณ์ของออสเตรีย เครื่องแก้ว

แต่สิ่งที่แตกต่างจากการนำสินค้ามาจัดวางโชว์เฉยๆ แบบเมื่อก่อนคือ ที่นี่มีการนำเสนอโมเดลกระบวนการผลิตแก้วแบบครบวงจร แถมยังมีช่างฝีมือหลายคนกำลังสาธิตให้ดูด้วย

เมื่อเขาเห็นกระบวนการอันซับซ้อนและประณีต จนทำให้เกิดเหยือกแก้วหลากสีสันขึ้นมา เขาก็รู้สึกราวกับว่าสิ่งนั้นมีวิญญาณสิงสถิตอยู่ขึ้นมาทันที

ถัดไปก็เป็นการจัดแสดงอุตสาหกรรมฟอกหนัง ถลุงเหล็ก และอื่นๆ…

เมื่อก่อนเวลาชมิดท์มางานแสดงสินค้าแบบนี้ เขาก็แค่กวาดตามองสินค้าผ่านๆ อย่างมากก็แค่เอ่ยปากชมของชิ้นไหนที่ทำออกมาได้ประณีตหน่อยเท่านั้น

แต่วันนี้ เขาหยุดดูอยู่ที่พาวิลเลียนออสเตรียแห่งเดียวกว่า 1 ชั่วโมง จนกระทั่งผู้เข้าชมทั่วไปเริ่มหลั่งไหลเข้ามา เขาถึงได้เดินตามป้ายบอกทางไปยังพาวิลเลียนเนเธอร์แลนด์ที่อยู่ติดกันอย่างอาลัยอาวรณ์

ที่นี่ ชมิดท์ถูกดึงดูดด้วยการสาธิตกระบวนการต่อเรืออย่างรวดเร็ว และเมื่อเขาเห็นเรือบรรทุกสินค้าแม่น้ำที่ชาวดัตช์ออกแบบใหม่ ก็ถึงกับตาลุกวาวทันที

ในฐานะผู้ประกอบการเดินเรืออันดับสองของบาวาเรีย เขาก็ตระหนักได้ทันทีว่า เรือประเภทนี้สามารถช่วยเขาลดต้นทุนได้ไม่น้อย

เขารีบเดินเข้าไปสอบถามข้อมูลอย่างเช่น ที่อยู่ของโรงงานต่อเรือประเภทนี้กับตัวแทนในพาวิลเลียนเนเธอร์แลนด์ เตรียมตัวจะไปซื้อมาสักสองสามลำหลังจากงานแสดงสินค้าจบลง

ทว่า เมื่อเจ้าหน้าที่ในงานเอ็กซ์โปที่อยู่ข้างๆ ได้ยินคำพูดของเขา ก็รีบส่งยิ้มและบอกเขาว่า ที่ชั้นสองของปาเล-รัวยาลมีห้องโถงธุรกิจอยู่ สินค้าทุกชิ้นที่นำมาจัดแสดงสามารถไปขอรับข้อมูลอย่างละเอียดได้ที่นั่น ถึงขั้นเซ็นสัญญาซื้อขายกันได้เลยทีเดียว

หลังจากที่ชมิดท์วางเงินมัดจำจำนวนหนึ่ง พนักงานก็พาเขาไปที่ห้องโถงธุรกิจ เขาก็เห็นทนายความและพนักงานธนาคารที่เตรียมพร้อมให้บริการอยู่ข้างๆ ทันที…

ยังไม่ทันถึงเวลาอาหารเที่ยง ชมิดท์ก็เซ็นหนังสือแสดงเจตจำนงในการซื้อขายกับอู่ต่อเรือเสร็จเรียบร้อย และได้วางเงินมัดจำจำนวนหนึ่งต่อหน้าทนายความ โดยเงินจำนวนนี้ถูกโอนตรงไปเนเธอร์แลนด์ผ่านธนาคารฝรั่งเศส ซึ่งสะดวกสบายเป็นอย่างมาก

เมื่อชมิดท์เดินกลับมาที่สถานที่จัดงานหลักในสวนของปาเล-รัวยาล ก็อดไม่ได้ที่จะอุทานในใจ: ที่แท้งานแสดงสินค้าก็จัดแบบนี้ได้ด้วย!

ในเวลาเดียวกัน ภายในพาวิลเลียนต่างๆ ของปาเล-รัวยาล ผู้เข้าชมจากประเทศต่างๆ ก็พากันอุทานในทำนองเดียวกัน: “ที่แท้งานแสดงสินค้าก็เป็นแบบนี้ได้ด้วย”

“ยอดเยี่ยมไปเลย!”

“มาปารีสครั้งนี้คุ้มค่าจริงๆ เปิดหูเปิดตาชะมัด”

อาการตกตะลึงของผู้คนล้วนอยู่ในความคาดหมายของโจเซฟ ล้อเล่นหรือไง กิจกรรมทางการค้าต่างๆ งานแสดงสินค้าต่างๆ ในศตวรรษที่ 21 ล้วนพัฒนาจนสมบูรณ์แบบไปตั้งนานแล้ว เขาแค่เอาภาพจำของงานแสดงสินค้าพวกนั้นมาลอกเลียนแบบ สำหรับยุคสมัยที่ต้องรออีกกว่าครึ่งศตวรรษถึงจะมีงานเอ็กซ์โปเกิดขึ้น นี่มันคือการโจมตีแบบข้ามมิติชัดๆ

งานเอ็กซ์โปในครั้งนี้ ตั้งแต่การตกแต่งพาวิลเลียนของประเทศต่างๆ ไปจนถึงเนื้อหาการนำเสนอ และการทำโมเดล ล้วนอยู่ภายใต้การวางแผนของเขาทั้งสิ้น ผลลัพธ์ย่อมออกมาไม่เลวอยู่แล้ว

นี่ขนาดมีเวลาเตรียมตัวค่อนข้างกระชั้นชิดนะ ไม่อย่างนั้นถ้ามีชุดประจำชาติ การร้องรำทำเพลง หรือแม้แต่การเพิ่มอาหารพื้นเมืองของแต่ละประเทศเข้าไปด้วย งานแสดงสินค้าครั้งนี้จะต้องเป็นที่ฮือฮามากกว่านี้อย่างแน่นอน!

วันรุ่งขึ้น เมื่อในที่สุดชมิดท์ก็ได้เข้าชมพาวิลเลียนฝรั่งเศส เขาก็ถึงกับยืนอึ้งไปเลย

ผู้เข้าชมนั่งอยู่บนรถรางที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องจักรไอน้ำ รถรางวิ่งอัตโนมัติไปตามรางที่ล้อมรอบพาวิลเลียน

ภายในพาวิลเลียนอันกว้างใหญ่ ตั้งแต่เครื่องจักรไอน้ำแรงดันสูงไปจนถึงเครื่องทอผ้าอัตโนมัติรุ่นใหม่ ตั้งแต่รถม้าที่หรูหราและสะดวกสบายไปจนถึงเฟอร์นิเจอร์ไม้สังเคราะห์แบบใหม่ ตั้งแต่โคมไฟถนนก๊าซไปจนถึงการถลุงเหล็กกล้าที่ล้ำสมัย…

สิ่งประดิษฐ์ใหม่ๆ มากมายทำให้เขาตื่นตาตื่นใจไปหมด ผลิตภัณฑ์ทุกชิ้นล้วนประณีตงดงาม เต็มไปด้วยความหรูหรา เพียงแค่การเข้าชมไม่กี่ชั่วโมง ภาพลักษณ์ของฝรั่งเศสในใจเขาก็พุ่งสูงขึ้นไปหลายระดับเลยทีเดียว!