ตอนที่ 23 ลองดูสิว่าชอบอันไหน

สวนสาธารณะฉากุ้ย ซึ่งอยู่ห่างจากหมู่บ้านชิงเฉิงเจียหยวนไปประมาณ 6 กิโลเมตร

ใต้ต้นอู่ถงที่ร่มรื่น ร่างบอบบางร่างหนึ่งกำลังนั่งขัดสมาธิอ่านหนังสืออยู่ใต้ร่มไม้

หมาเขี้ยวไฟจำไม่ได้แล้วว่ามันวิ่งรอบสวนสาธารณะแห่งนี้ไปกี่รอบแล้ว

ทุกครั้งที่มันวิ่งจนเหนื่อยหอบกลับมาหาผู้ฝึกอสูรของมัน ก็จะเห็นว่าผู้ฝึกอสูรส่งสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความเชื่อมั่นและร้องตะโกนเชียร์มัน ทำให้มันรู้สึกว่าตัวเองเก่งกาจและยังมีแรงวิ่งต่อไปได้อีก

กว่ามันจะรู้ตัว มันก็ออกวิ่งไปอีกรอบซะแล้ว…

เฉียวซางปิดหนังสือลง มองดูหมาเขี้ยวไฟที่กำลังวิ่งเหยาะๆ ด้วยความเร็วระดับเต่าคลานอยู่ไม่ไกลแล้วก็ส่ายหัว

หมาเขี้ยวไฟยังไม่ไหวแฮะ เพิ่งจะวิ่งไปได้แค่สิบก้นก็หมดแรงซะแล้ว

การวิ่งจ๊อกกิ้งตอนเช้าไม่ได้ช่วยฝึกความเร็วให้หมาเขี้ยวไฟหรอก อย่างมากก็แค่ฝึกความอึดของมัน และทำให้เฉียวซางได้รู้ว่าขีดจำกัดความอึดของหมาเขี้ยวไฟอยู่ตรงไหน

เมื่อหมาเขี้ยวไฟฝืนวิ่งมาจนถึงตรงหน้าเฉียวซางได้อีกครั้ง การวิ่งจ๊อกกิ้งตอนเช้าก็ถือเป็นอันสิ้นสุด

เฉียวซางยื่นนมฉีหยวนที่เตรียมไว้แล้วส่งให้หมาเขี้ยวไฟ

นมฉีหยวนเป็นเครื่องดื่มสำหรับสัตว์อสูร ถือเป็นแบรนด์ที่มีชื่อเสียงในตลาด สามารถช่วยฟื้นฟูพละกำลังให้สัตว์อสูรได้เล็กน้อย เฉียวซางแวะซื้อมาจากร้านขายอาหารเช้าสำหรับสัตว์อสูรริมทาง

ของที่เกี่ยวกับสัตว์อสูรแบบนี้มักจะมีราคาแพงหูฉี่ แต่นมฉีหยวนก็ยังคงคุณภาพและราคาเดิมมาหลายสิบปี ตั้งแต่เริ่มผลิตจนถึงปัจจุบันยังไม่เคยขึ้นราคาเลย ขวดละ 98 เหรียญพันธมิตรเท่านั้น

หมาเขี้ยวไฟยื่นขาหน้าอันไร้เรี่ยวแรงออกมารับนมไปดื่มอึกๆ ไม่กี่อึกขวดก็เกลี้ยง

“โฮ่ง”

หมาเขี้ยวไฟส่งสายตาเว้าวอนมาที่เฉียวซาง

เฉียวซางอึ้งไป เธอซื้อมาแค่ขวดเดียวเอง…

ทนสายตาออดอ้อนของหมาเขี้ยวไฟไม่ไหว เฉียวซางเลยยื่นเต้าฮวยที่เธอซื้อแวะซื้อมาให้ตัวเองในราคา 3 เหรียญพันธมิตรส่งให้มัน

หมาเขี้ยวไฟมองดูเต้าฮวยตรงหน้าที่เหลืออยู่แค่คำเดียวแล้วเงียบไป

“โฮ่ง!”

ดวงตาที่ชุ่มชื้นของหมาเขี้ยวไฟเต็มไปด้วยความตัดพ้อ

“โอเคๆ เดี๋ยวค่อยซื้อให้ใหม่นะ” เฉียวซางลูบหัวปลอบโยน

จะลำบากแค่ไหนก็ต้องไม่ให้สัตว์อสูรต้องมาลำบากด้วย ถ้าความต้องการเรื่องกินของสัตว์อสูรของตัวเองยังตอบสนองให้ไม่ได้ แล้วจะให้มันตั้งใจฝึกได้ยังไง?

ยังไงซะตอนนี้เธอก็เป็นคนมีเงินตั้ง 50,000 เหรียญพันธมิตรแล้ว แค่นมฉีหยวนขวดสองขวดจะเป็นไรไป!

ซื้อ!

สิบห้านาทีต่อมา

เฉียวซางหิ้วถุงนมฉีหยวนใบใหญ่กลับมาด้วยสีหน้าครุ่นคิด

เงิน 50,000 เหรียญพันธมิตรนี่น่าจะพอให้เธอใช้ไปได้สักพักนึงแหละมั้ง…

รอจนหมาเขี้ยวไฟดื่มนมไปสามขวด ในถุงก็ยังเหลือนมฉีหยวนอยู่อีกเจ็ดขวด

นมฉีหยวนสี่ขวดตกถึงท้อง ในที่สุดหมาเขี้ยวไฟก็กลับมามีเรี่ยวแรงอีกครั้ง แต่ขาทั้งสี่ก็ยังคงปวดเมื่อย แม้แต่เวลาเดินยังสั่นเทา

เฉียวซางเห็นดังนั้นก็ไม่ได้บังคับให้มันลุกขึ้นมาฝึกปล่อยทักษะต่อทันที

“ฉันจะพาแกไปซื้อของดีๆ” เฉียวซางยิ้มให้หมาเขี้ยวไฟ

“โฮ่ง”

หมาเขี้ยวไฟตาเป็นประกาย ดูท่าทางจะสนใจของดีที่ว่านี้ไม่น้อยเลย

……

จัตุรัสเหวยเลี่ย

ศูนย์การค้าที่ใหญ่ที่สุดในเขตถังซิน เป็นศูนย์การค้าระดับไฮเอนด์ที่รวบรวมทั้งแหล่งพักผ่อนหย่อนใจ ช้อปปิ้ง ร้านอาหาร และความบันเทิงเอาไว้ในที่เดียว

เฉียวซางเพิ่งจะไปถึงก็ถูกชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาที่ไว้ผมทรงมัลเล็ตสีน้ำเงินเข้ามาขวางทางไว้

“น้องสาว สนใจอยากรู้เคล็ดลับที่ทำให้สัตว์อสูรมีเสน่ห์ดึงดูดใจมากขึ้นไหมจ๊ะ? มาที่ร้านเสริมสวยสัตว์อสูรเมิ่งลี่ของเราสิ เรามีทีมช่างทำผมและช่างแต่งหน้าสัตว์อสูรมืออาชีพคอยให้บริการนะ แถมช่างแต่งหน้ามือหนึ่งของเรายังเคยออกแบบทรงผมให้เถาวัลย์มารม่วงของนักแข่งหลัวกังมาแล้วด้วยนะ”

“ขอบคุณค่ะ แต่ฉันไม่สนใจหรอก” เฉียวซางปฏิเสธ

“น้องสาว อย่าเพิ่งรีบปฏิเสธสิ ลองดูผีเสื้อชิงเยว่ของฉันก่อนสิ” ชายหนุ่มผมมัลเล็ตพูดพลางก้าวเบี่ยงตัวไปด้านข้าง

ด้านหลังของเขามีผีเสื้อชิงเยว่ที่มีลำตัวสีน้ำเงินอมม่วงและมีลวดลายบนปีกสีเขียวครามปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเฉียวซาง

ผีเสื้อชิงเยว่บินโฉบเฉี่ยวไปมากลางอากาศอย่างสง่างาม ละอองเกสรที่โปรยปรายลงมากระทบแสงแดดจนเกิดเป็นประกายระยิบระยับตา

ก็สวยดีเหมือนกันแฮะ…

เฉียวซางถูกผีเสื้อชิงเยว่ตรงหน้าสะกดสายตาไปชั่วขณะ

ชายหนุ่มผมมัลเล็ตมองดูเด็กสาวตรงหน้าที่กำลังหลงใหลในเสน่ห์ของสัตว์อสูรของตัวเองด้วยความพึงพอใจ เขารีบฉวยโอกาสพูดต่อ “เป็นไง สีน้ำเงินอมม่วงนี่สวยใช่ไหมล่ะ นี่ฝีมือช่างแต่งหน้าของเราที่ปรับแต่งให้เข้ากับความชอบของผีเสื้อชิงเยว่เลยนะ หมาเขี้ยวไฟของเธอตัวนี้สีก็สวยดีอยู่หรอก แต่ขาดเอกลักษณ์ไปหน่อย ลองมาให้ร้านเสริมสวยสัตว์อสูรเมิ่งลี่ของเราออกแบบทรงผมเฉพาะตัวให้ดูสิ”

“โฮ่ง!”

หมาเขี้ยวไฟส่งเสียงเห่าใส่ชายหนุ่มผมมัลเล็ตอย่างไม่พอใจ

เจ้านี่มันกล้าดียังไงมาบอกว่าฉันไม่มีเอกลักษณ์!

เมื่อสังคมผู้ฝึกอสูรพัฒนาขึ้น ก็เกิดอาชีพใหม่ๆ ขึ้นมามากมาย ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นอาชีพที่เกี่ยวข้องกับสัตว์อสูรทั้งนั้น ช่างแต่งหน้าและทำผมสัตว์อสูรก็เป็นหนึ่งในนั้น

สัตว์อสูรบนโลกใบนี้มีนับล้านชนิด มีทุกรูปแบบ แต่สัตว์อสูรในเผ่าพันธุ์เดียวกันก็มักจะมีรูปร่างหน้าตาคล้ายๆ กัน อย่างมากก็แค่มีความแตกต่างเรื่องความสูง ความอ้วน หรือความผอมเท่านั้น

เมื่อข้อมูลข่าวสารแพร่หลายมากขึ้น สัตว์อสูรสายพันธุ์แปลกๆ ถึงได้ปรากฏตัวขึ้นสู่สายตาสาธารณชน

ถ้าไม่ใช่เพราะการกระจายข่าวสาร คนเราทั้งชีวิตก็อาจจะไม่มีโอกาสได้เห็นสัตว์อสูรสายพันธุ์แปลกๆ ตัวเป็นๆ เลยก็ได้

ของหายากย่อมมีราคาแพง

มูลค่าของสัตว์อสูรสายพันธุ์แปลกๆ ตัวหนึ่งถึงแม้จะเทียบไม่ได้กับสัตว์อสูรสายมังกร แต่ราคาขายก็สูสีกับสัตว์อสูรสายภูตผีเลยทีเดียว

หากเป็นสายพันธุ์ที่หายากมากๆ ราคาอาจจะพุ่งสูงกว่าเดิมเป็นร้อยเท่าก็เป็นได้

ในเวลาต่อมาจึงเกิดอาชีพช่างแต่งหน้าและทำผมสัตว์อสูรขึ้นมา

ไม่มีสัตว์อสูรสายพันธุ์แปลกๆ ก็ไม่เป็นไร จับมาย้อมสีซะก็สิ้นเรื่อง

แม้จะฟังดูดี แต่แทบจะไม่มีผู้ฝึกอสูรมืออาชีพคนไหนเลือกที่จะย้อมสีให้สัตว์อสูรของตัวเองเลย

เหตุผลก็ง่ายๆ

ก็สีมันตกน่ะสิ…

สัตว์อสูรลงแข่งแค่รอบเดียวก็ต้องมีบาดแผลกันบ้าง ขนร่วงไปสักหย่อมหรือหนังลอกไปสักนิด ทรงผมที่อุตส่าห์ทำมาก็จะพังไม่เป็นท่า

ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ก็ยังมีผู้ฝึกอสูรชื่อดังบางคนที่ต้านทานความเย้ายวนใจของสัตว์อสูรสายพันธุ์แปลกๆ ไม่ไหว

เมื่อไม่นานมานี้ นักแข่งหลินรั่วชูได้นำตะขาบเหมันต์สีเงินตัวสีทองอร่ามลงแข่งในรายการซูเปอร์ลีกระดับมัธยมปลายที่มีการถ่ายทอดสดทั่วประเทศ ผลปรากฏว่าคู่แข่งคนแรกที่เจอคือเต่าฟองน้ำกระแทกธาตุน้ำ

เดิมทีธาตุน้ำแข็งก็มีความได้เปรียบธาตุน้ำอยู่มากแล้ว

ผลปรากฏว่าภายใต้การโจมตีด้วยปืนฉีดน้ำแรงดันสูง สีทองบนตัวของตะขาบเหมันต์สีเงินก็หลุดลอกไปกว่าครึ่ง ดูแล้วสภาพอนาถสุดๆ ส่งผลกระทบต่อสภาพจิตใจและการเล่นของนักแข่งหลินรั่วชูโดยตรง จนทำให้แพ้การแข่งขันไปอย่างน่าเสียดาย

การที่เฉียวซางหลงใหลในความงามของผีเสื้อชิงเยว่เป็นเรื่องจริง แต่ก็ไม่ถึงกับต้องให้หมาเขี้ยวไฟไปย้อมสีทำผมหรอก

สีแดงเพลิงบนตัวหมาเขี้ยวไฟก็สวยอยู่แล้ว!

เจ้านี่มันตาถั่วจริงๆ

“ไม่ล่ะค่ะ” เฉียวซางปฏิเสธอีกครั้ง

ชายหนุ่มผมมัลเล็ตเห็นท่าทีเด็ดเดี่ยวของเธอก็ไม่คิดจะเสียเวลาอีก เขาหันไปทาบทามผู้หญิงสาวที่เดินผ่านไปมาแทน

“น้องสาว สนใจอยากรู้เคล็ดลับที่ทำให้สัตว์อสูรมีเสน่ห์ดึงดูดใจมากขึ้นไหมจ๊ะ? มาที่ร้านเสริมสวยสัตว์อสูรเมิ่งลี่ของเรา…”

……

เฉียวซางพาหมาเขี้ยวไฟมาที่ร้านขายอุปกรณ์สำหรับสัตว์อสูรบนชั้นสาม

เดินตามป้ายบอกทางมาจนถึงบริเวณสินค้าที่เธอต้องการซื้อ

“มาสิ หมาเขี้ยวไฟ ลองดูสิว่าชอบอันไหน” เฉียวซางยิ้มให้หมาเขี้ยวไฟ

หมาเขี้ยวไฟมองดูสิ่งของตรงหน้าด้วยความอยากรู้อยากเห็น

มีทั้งลูกปัดที่ร้อยเป็นเส้น และมีกำไลข้อมือหลากหลายแบบหลากหลายสี

“โฮ่ง”

หมาเขี้ยวไฟใช้กรงเล็บชี้ไปที่ลูกปัดสีฟ้าที่ร้อยเป็นเส้น

เฉียวซางหยิบลูกปัดขึ้นมาลองกะน้ำหนักดู มือก็ร่วงหล่นลงมา 50 เซนติเมตรอย่างควบคุมไม่ได้

“เอากำไลข้อมือดีกว่านะ อันนี้มันไม่ค่อยดีต่อกระดูกต้นคอหรอก” เฉียวซางมองคอหมาเขี้ยวไฟแล้วออกความเห็น

หมาเขี้ยวไฟ: “???”