ตอนที่ 8 เขี้ยวอัคคี

แม้หมาเขี้ยวไฟจะทำหน้าบูดบึ้งไม่สบอารมณ์อย่างเห็นได้ชัด แต่มันก็เดินเข้าไปหาอย่างว่าง่าย เฉียวซางย่อตัวลง ลูบหัวของหมาเขี้ยวไฟเบาๆ หมาเขี้ยวไฟหรี่ตาลงอย่างสบายใจ ท่าทางโกรธเกรี้ยวราวกับขนแมวที่กำลังพองฟูเมื่อครู่นี้หายวับไปจนหมดสิ้น เจ้านี่มันช่างปลอบง่ายอะไรอย่างนี้ เฉียวซางอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

“หมาเขี้ยวไฟ แกลงสนามไปพร้อมกับพิราบบ้านตุ้ยนุ้ยเลย” เฉียวซางออกคำสั่ง “โฮ่ง!” หมาเขี้ยวไฟเห่ารับด้วยความตื่นเต้น หันขวับกลับไป ดวงตาก็ลุกโชนไปด้วยไฟแห่งการต่อสู้ในทันที ต่อจากนี้ไป ถ้ามีใครหน้าไหนกล้าบอกว่าสัตว์อสูรธาตุไฟอารมณ์ร้าย เฉียวซางจะเป็นคนแรกที่ออกตัวคัดค้านเลยคอยดูสิ!

“ใช้ท่าพุ่งชน!” เฉียวซางสั่งการทันที เธอไม่ได้สนใจว่าเด็กสาวฝั่งตรงข้ามจะพร้อมหรือไม่ ก็แหม เวลาจะชกต่อยกัน ต้องมีการเตือนล่วงหน้าด้วยหรือไงว่า ‘ฉันจะอัดเธอแล้วนะ’ น่ะ? นี่คือการร่วมมือกันครั้งแรกระหว่างเธอกับหมาเขี้ยวไฟ เธอไม่ยอมแพ้เด็ดขาด

หมาเขี้ยวไฟรวบรวมพลังไปที่ขาทั้งสี่ พุ่งพรวดออกไปราวกับลูกธนูที่หลุดจากแล่ง สายตาของสวี่หลิงหลานจับจ้องไปที่หนึ่งคนสองอสูรฝั่งตรงข้ามมาตลอด เธอข่มความรู้สึกอยากจะด่าทอเอาไว้ แล้วรีบสั่งการอย่างรวดเร็ว “จิ้งจอกหางทะเลทราย ใช้หางรัดมันไว้ซะ!”

ที่หมาเขี้ยวไฟใช้ท่าพุ่งชนเล่นงานได้สำเร็จเมื่อครู่นี้ ก็เป็นเพราะความสนใจของสวี่หลิงหลานจดจ่ออยู่แต่กับพิราบบ้านตุ้ยนุ้ย แต่ตอนนี้เธอระวังตัวหมาเขี้ยวไฟไว้แล้ว ย่อมต้องเตรียมรับมือเอาไว้ หมาเขี้ยวไฟเพิ่งจะเกิดมาได้ไม่ถึงเดือน ความเร็วในการเคลื่อนที่ของมันในสายตาของจิ้งจอกหางทะเลทรายนั้นถือว่าเชื่องช้าเป็นเต่าคลาน มันจึงยื่นหางที่ยาวกว่าสองเมตรออกไปด้านหน้าอย่างใจเย็น รอให้หมาเขี้ยวไฟพุ่งเข้ามาหาเอง

“พิราบบ้านตุ้ยนุ้ย อุ้มหมาเขี้ยวไฟบินขึ้นไปบนฟ้าเลย” เฉียวซางรีบออกคำสั่งต่อไปติดๆ ที่บอกว่าพิราบบ้านตุ้ยนุ้ยบินช้านั้น เป็นการเปรียบเทียบกับสัตว์อสูรสายบินชนิดอื่นๆ ต่างหาก แต่ถ้าเอามาเทียบกับหมาเขี้ยวไฟตัวน้อยๆ ความเร็วของมันก็ย่อมกินขาดอยู่แล้ว ถึงแม้ว่าตอนนี้หมาเขี้ยวไฟจะอยู่ในโหมดพุ่งชน แต่พิราบบ้านตุ้ยนุ้ยก็สามารถบินโฉบลงมาคว้าตัวมันลอยขึ้นไปบนฟ้าได้อย่างรวดเร็ว

สวี่หลิงหลานอึ้งไป ไม่เข้าใจว่ายัยนั่นกำลังจะทำอะไร “โฮ่ง?” หมาเขี้ยวไฟเองก็งงเหมือนกัน นี่เป็นการร่วมมือกันครั้งแรกระหว่างมันกับเฉียวซาง และเป็นครั้งแรกที่ได้ร่วมมือกับพิราบบ้านตุ้ยนุ้ยด้วย มันจึงยังปรับตัวไม่ทัน

“พิราบบ้านตุ้ยนุ้ย โยนหมาเขี้ยวไฟลงไปบนตัวมันเลย” เฉียวซางสั่งการอย่างใจเย็น พิราบบ้านตุ้ยนุ้ยที่กรงเล็บกำลังจับหมาเขี้ยวไฟอยู่เกิดอาการลังเล ท้ายที่สุดแล้วมันก็ไม่ใช่สัตว์อสูรคู่สัญญาของเฉียวซาง มันจึงไม่ได้ทำตามคำสั่งโยนหมาเขี้ยวไฟลงไปบนตัวของจิ้งจอกหางทะเลทรายในทันที

เฉียวซางรู้สึกจนใจ กำลังจะออกคำสั่งถัดไป แต่จู่ๆ พิราบบ้านตุ้ยนุ้ยก็ทำตามคำสั่งของเฉียวซางขึ้นมาซะอย่างนั้น เห็นได้ชัดว่านี่ไม่ใช่จังหวะที่ดีเอาเสียเลย เวลาผ่านไปแล้วถึงสามวินาทีนับตั้งแต่เฉียวซางออกคำสั่ง ฝั่งตรงข้ามมีเวลามากพอที่จะเตรียมตัวรับมือ

หมาเขี้ยวไฟถูกโยนละลิ่วลงไปบนตัวของจิ้งจอกหางทะเลทราย เฉียวซางตกใจมาก กำลังจะร้องสั่งให้หมาเขี้ยวไฟหลบ แต่ฝั่งตรงข้ามกลับไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ เลย สวี่หลิงหลานไม่ได้สั่งให้จิ้งจอกหางทะเลทรายทำอะไรทั้งสิ้น

เฉียวซางไม่เข้าใจสถานการณ์นัก แต่นั่นก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคในการออกคำสั่งของเธอ “พุ่งเข้าไปเล็งที่คอของมัน ใช้เขี้ยวอัคคีเลย!”

สาเหตุหลักที่เฉียวซางไม่ได้เลือกจิ้งจอกทรายขาวมาเป็นสัตว์อสูรคู่สัญญาก็คือพลังป้องกันของมันต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ต่อให้วิวัฒนาการเป็นจิ้งจอกหางทะเลทรายแล้วก็ตาม เมื่อเทียบกับหางที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง ร่างกายของจิ้งจอกหางทะเลทรายกลับเปราะบางราวกับกระดาษ แค่บาดเจ็บนิดหน่อยก็รู้สึกเจ็บปวดเจียนตายแล้ว และบริเวณลำคอของมันก็คือจุดอ่อนที่อันตรายที่สุด

“รีบหลบเร็ว!” กว่าสวี่หลิงหลานจะรู้ตัวก็สายไปเสียแล้ว มันไม่ทันการแล้วจริงๆ เปลวไฟอันร้อนระอุห่อหุ้มฟันอันแหลมคม พุ่งเข้ากัดที่คอของจิ้งจอกหางทะเลทรายอย่างรุนแรง

“โม่!!” จิ้งจอกหางทะเลทรายกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส ขนทั่วทั้งตัวตั้งชันชูชัน ร่างกายบิดเกลียวอย่างรุนแรง พยายามจะสลัดหมาเขี้ยวไฟให้หลุดออกไป แต่หมาเขี้ยวไฟก็เกาะแน่นเป็นตังเมไม่ยอมหลุด

“กระโดดออกมารีบหลบเร็ว” เฉียวซางสั่ง หมาเขี้ยวไฟไม่ลังเลเลยสักนิด รีบผละออกจากร่างของจิ้งจอกหางทะเลทรายแล้วกระโดดถอยไปยืนอยู่ด้านข้างทันที

วินาทีต่อมา หางอันทรงพลังยาวกว่าสองเมตรของจิ้งจอกหางทะเลทรายก็ตวัดฟาดลงมาบนร่างของตัวเองอย่างไม่ปรานี เมื่อไม่มีหมาเขี้ยวไฟเกาะอยู่บนตัวแล้ว หางที่อัดแน่นไปด้วยพลังนั้นจึงฟาดเข้าใส่ร่างกายของมันเองแบบเต็มรัก

“โม่!!!” เดิมทีจิ้งจอกหางทะเลทรายก็ได้รับบาดเจ็บที่คออยู่แล้ว พอโดนหางตัวเองฟาดซ้ำเข้าไปอีก ความเจ็บปวดก็ยิ่งทวีคูณแสนสาหัส

“จิ้งจอกหางทะเลทราย ตั้งสติหน่อยสิ!” สวี่หลิงหลานเต้นเร่าๆ อยู่ด้านข้างด้วยความร้อนรน เธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมสถานการณ์ถึงได้พลิกผันมาเป็นแบบนี้ได้ในชั่วพริบตา

จิ้งจอกหางทะเลทรายเจ็บปวดแสนสาหัสจนไม่มีแก่ใจจะมาสนใจฟังคำพูดของเธอเลยแม้แต่น้อย “พิราบบ้านตุ้ยนุ้ย ปีกพิฆาต!” เฉียวซางฉวยโอกาสบุกซ้ำไม่ให้ตั้งตัวติด ปีกพิฆาตเป็นทักษะเฉพาะของสัตว์อสูรสายบิน สามารถเปลี่ยนปีกให้กลายเป็นดาบอันแหลมคมได้ ซึ่งเป็นทักษะที่สัตว์อสูรสายบินส่วนใหญ่มักจะเรียนรู้ติดตัวเอาไว้

“กุ๊ก~” พิราบบ้านตุ้ยนุ้ยเบิกตาสีเทากลมโตจ้องมองเฉียวซางตาปริบๆ มันทำไม่เป็น

…… แม้เฉียวซางจะฟังภาษาของพิราบบ้านตุ้ยนุ้ยไม่ออก แต่เธอก็พอจะเดาความหมายจากสีหน้าของมันได้ “ใช้คมมีดอากาศ” เฉียวซางเปลี่ยนคำสั่งโดยไม่ลังเล

พิราบบ้านตุ้ยนุ้ยกระพือปีกไปข้างหน้า ทันใดนั้นคมมีดที่เกิดจากการควบแน่นของอากาศจำนวนหกเล่มก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ “จิ้งจอกหางทะเลทราย! หลบเร็ว!” สวี่หลิงหลานร้อนใจจนทำอะไรไม่ถูก

รูม่านตาสีอำพันของจิ้งจอกหางทะเลทรายหดเล็กลง มันมองดูคมมีดที่พุ่งแหวกอากาศเข้ามา พยายามฝืนทนความเจ็บปวดแล้วขยับตัวหลบไปด้านข้าง แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีคมมีดอีกสี่เล่มพุ่งเข้าชนร่างของมันอยู่ดี

“โม่!!” ร่างของจิ้งจอกหางทะเลทรายโอนเอนไปมา ราวกับจะล้มพับลงไปกองกับพื้นได้ทุกเมื่อ

“หมาเขี้ยวไฟ พุ่งชน” เฉียวซางสั่งการ หมาเขี้ยวไฟที่ยืนดูอยู่ข้างๆ นานแล้วรู้สึกคันไม้คันมือ พอได้รับคำสั่งก็ทุ่มสุดตัวพุ่งเข้าชนจิ้งจอกหางทะเลทรายเต็มแรง

เปรียบดั่งฟางเส้นสุดท้ายที่ตกลงบนหลังอูฐ จิ้งจอกหางทะเลทรายตาเหลือกขาวแล้วล้มตึงลงไปทันที ถูกบดขยี้อย่างราบคาบ… สวี่หลิงหลานเข่าอ่อน ทรุดฮวบลงไปนั่งกับพื้น

ตลอดการต่อสู้ จิ้งจอกหางทะเลทรายตกเป็นเป้านิ่งให้ฝ่ายตรงข้ามรุมกระหน่ำโจมตีอยู่ฝ่ายเดียว สวี่หลิงหลานสติหลุดลอย เทอมหน้าเธอก็จะขึ้นม.6 แล้วนะ แต่กลับต้องมาพ่ายแพ้อย่างย่อยยับให้กับผู้ฝึกอสูรมือใหม่ที่ยังไม่ได้ขึ้นทะเบียนด้วยซ้ำ สู้แบบ 1 ต่อ 2 แล้วแพ้ยังพอรับได้ แต่แพ้หมดรูปชนิดที่ยังไม่ได้ร่ายทักษะเลยสักสกิลเดียว นี่มันเกินกว่าที่เธอจะคาดคิดไว้จริงๆ

สวี่หลิงหลานดูออกว่ายัยเด็กจอมโหดคนนั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพิราบบ้านตุ้ยนุ้ยมีทักษะอะไรบ้าง แถมหมาเขี้ยวไฟตัวนั้นก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษเลย นี่เธอแพ้พ่ายให้กับทักษะการบัญชาการของยัยนั่นอย่างหมดจดเลยสินะ…

เฉียวซางไม่ได้สนใจปฏิกิริยาของเด็กสาวเลย เธออ้าแขนรับหมาเขี้ยวไฟที่กระโจนเข้าใส่อ้อมกอดของเธอ แล้วยิ้ม “ทำได้ดีมาก” “โฮ่ง!” “โฮ่งๆ!” หมาเขี้ยวไฟเห่าพร่ำทำท่าทางตื่นเต้นดีใจใส่เฉียวซางไม่หยุด

เฉียวซางเริ่มมีสีหน้าแปลกๆ ขึ้นมา หมาเขี้ยวไฟกระโดดลงไปบนพื้น มันอ้าปากแยกเขี้ยว ทันใดนั้นเปลวไฟก็ลุกท่วมปกคลุมเขี้ยวอันแหลมคมของมัน

วินาทีต่อมาเปลวไฟก็ดับลง มันหันกลับมาทำท่าทางดีใจใส่เฉียวซางอีกครั้ง “แกกำลังจะบอกว่า เมื่อก่อนแกใช้ทักษะเขี้ยวอัคคีไม่เคยสำเร็จเลยงั้นเหรอ?” เฉียวซางถาม หมาเขี้ยวไฟพยักหน้ารัวๆ

แต่ในคัมภีร์อสูรเธอเห็นชัดเจนเลยนะว่าหมาเขี้ยวไฟมีทักษะเขี้ยวอัคคีอยู่ เฉียวซางรู้สึกสับสน เธอจึงเชื่อมต่อจิตสำนึกเข้ากับคัมภีร์อสูรอีกครั้ง

【ชื่อ: หมาเขี้ยวไฟ】 【ธาตุ: ไฟ】 【ระดับ: ขั้นต้น (63/1000) +】 【ทักษะ: กัด (ขั้นเริ่มต้น 73/100) + , พุ่งชน (ขั้นเชี่ยวชาญ 135/500) + , เขี้ยวอัคคี (ขั้นเริ่มต้น 2/100) +】 【คะแนน: 50】

ดวงตาของเฉียวซางเบิกกว้าง ตัวเลขเปลี่ยนไปแล้ว! ทักษะพุ่งชน เขี้ยวอัคคี และคะแนนที่อยู่ด้านล่างสุด เปลี่ยนไปหมดเลย ที่จริงพอสังเกตตัวเลขด้านหลังทักษะเขี้ยวอัคคีให้ดี เฉียวซางก็พอจะคาดเดาอะไรบางอย่างในใจได้แล้ว