บทที่ 88 จบการต่อสู้

ไมเคิลรู้สึกถึงความไม่สะดวกอีกครั้งจากการที่ไม่มีซากศพคืนชีพทั้งหมดอยู่ในปรโลก ซึ่งเขาสามารถอัญเชิญและยกเลิกอัญเชิญพวกมันได้ตามต้องการ

ตอนนี้ หากเขาไม่อยากจะเผลอเสียตัวใดตัวหนึ่งไปในระหว่างการปะทะกันของลัคกี้ พรินซ์ และการ์กอยล์บินได้สองตัว มันจะดีกว่าถ้าพวกมันไม่ได้อยู่ข้างนอกตั้งแต่แรก

แม้แต่เขาเองก็ไม่ปลอดภัยเมื่ออยู่ข้างนอก แต่เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเผชิญหน้ากับทุกอย่าง

โชคดีที่สายตาของการ์กอยล์ไม่เคยจับจ้องมาที่เขาเลย

อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ได้หมายความว่าเพียงเพราะพวกมันไม่ได้จ้องมาที่เขา พวกมันจะฆ่าเขาไม่ได้

ท้ายที่สุดแล้ว หอกหินพวกนั้นก่อนหน้านี้ก็ดูเหมือนจรวดเวทมนตร์จากพลังทำลายล้างที่พวกมันสร้างไว้

ถ้ามีสักอันมาโดนเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ เขารู้เลยว่าเขาต้องตายแน่ๆ

ในจุดนั้น ซากศพคืนชีพกลุ่มเดียวที่เขาจะสามารถใช้ได้ก็คือพวกที่อยู่ในปรโลก เนื่องจากเขาสามารถดึงจุดเชื่อมต่อของพวกมันกับปรโลกเพื่ออัญเชิญพวกมันกลับมาหาเขาได้ แม้ว่าพวกมันจะอยู่ไกลออกไปในอีกโลกหนึ่งก็ตาม

แต่มานาที่ใช้น่าจะน่ากลัวน่าดู

อย่างไรก็ตาม สำหรับพวกที่เขาไม่สามารถอัญเชิญเข้าไปในปรโลกได้ก่อนหน้านี้ และตายในขณะที่กำลังฟื้นคืนชีพในอีกส่วนหนึ่งของดินแดนแห่งต้นกำเนิด มันก็ดีที่สุดที่จะลืมพวกมันไปซะ

ดินแดนแห่งต้นกำเนิดนั้นกว้างใหญ่มาก

ไมเคิลเคยเห็นโพสต์หนึ่งบนเว็บบอร์ดจากคนที่แชร์ประสบการณ์ของการเป็นเพื่อนสนิทกับผู้ตื่นรู้คนอื่นในโลกความเป็นจริง

อย่างไรก็ตาม พวกเขากลับไม่ได้พบกันอีกเลยในดินแดนแห่งต้นกำเนิดจนกระทั่งทั้งคู่เลื่อนขั้นเป็นระดับ 3 ในอีกสิบปีต่อมา

เท่าที่ไมเคิลรู้ ถ้าเขาตายตอนนี้ เขาอาจจะไปอยู่ไกลจากที่นี่ถึงเจ็ดทวีปใหญ่เลยก็ได้

ถ้าพวกมันเป็นซากศพคืนชีพธรรมดา ไมเคิลคงไม่สนใจนัก แต่ซากศพคืนชีพของเขามันดันพิเศษน่ะสิ

ไม่ว่าพรสวรรค์ของเขาจะสามารถสร้างเพิ่มได้เสมอหรือไม่ก็ตาม เหมือนกับที่คนรวยสามารถหาเงินได้ 10,000 ดอลลาร์ต่อวัน ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะรู้สึกเฉยๆ กับการทิ้งเงิน 5,000 ดอลลาร์ไป

โอเค บางทีอาจเป็นเพราะไมเคิลเห็นแก่ตัวและโลภมากก็ได้

แต่มันคงไม่รู้สึกดีแน่ๆ ที่ต้องตาย และยิ่งไปกว่านั้น ต้องสูญเสียการเข้าถึงซากศพคืนชีพของเขาและถูกบังคับให้ทำลายสัญญาทางวิญญาณที่เขาทำกับพวกมัน แถมยังต้องรับผลสะท้อนกลับหลายครั้งจากเรื่องนี้ด้วย

แล้วก็ยังมีเรื่องที่แต้มรายวันของเขาจะลดลง และ 10% ของค่าสถานะของเขาซึ่งไมเคิลในตอนนี้ไม่เต็มใจที่จะสูญเสียไปอย่างยิ่ง

สรุปแล้ว เขาไม่ได้พยายามที่จะมาตายในการต่อสู้ครั้งนี้ แต่ตั้งใจจะชนะ และถ้าทำไม่ได้ ก็ค่อยกลับมาใหม่ในวันที่เขาแข็งแกร่งขึ้น ซึ่งก็คงใช้เวลาไม่นานหรอก

ความคิดทั้งหมดนี้แวบเข้ามาในหัวไมเคิล

ด้วยการใช้ทักษะ {แบ่งปันประสาทสัมผัส} เขาเห็นสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในโดมตรงหน้าเขาผ่านดวงตาของลัคกี้และพรินซ์

ในโดมเถาวัลย์ การ์กอยล์ทั้งสองตัวแทบไม่มีที่ให้บิน

รอบๆ ตัวพวกมันมีเถาวัลย์มากมายพยายามจะพัวพันพวกมัน

นอกจากนี้ โดมก็ดูเหมือนจะเล็กลงเรื่อยๆ ต้อนให้พวกมันจนมุมเข้าไปอีก

พวกมันพยายามร่ายเวทอย่างเร่งรีบ แต่ก็ถูกโจมตีทุกครั้งที่ถูกขัดขวางโดยเถาวัลย์

ต่อให้พวกมันร่ายทักษะได้สำเร็จ มันก็สร้างความเสียหายให้เถาวัลย์ได้เพียงเล็กน้อยในที่ที่มีเถาวัลย์มากเกินพอ

ทั้งหมดนี้คือลัคกี้ที่กำลังรับมือกับการ์กอยล์ โดยมีพรินซ์คอยก่อกวนอยู่ข้างๆ เป็นระยะ

จากสิ่งที่ไมเคิลเห็น ดูเหมือนว่าถ้าสามารถลดข้อได้เปรียบในการบินของการ์กอยล์ลงได้ พวกมันก็ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นแล้ว

แน่นอนว่านี่เป็นไปได้ก็เพราะพวกมันถือครอง ‘จุดอ่อน’ ของการ์กอยล์ไว้

หากการ์กอยล์ไม่ต้องกังวลเรื่องอะไรเลยนอกจากการโจมตี ไมเคิลก็สามารถมองเห็นการต่อสู้ที่ยืดเยื้อและยากลำบากได้เลย

โชคดีที่ดูเหมือนว่าสิ่งต่างๆ จะเริ่มเข้าทางเขาในที่สุด

เวลาผ่านไปเช่นนี้ และโดมเถาวัลย์ก็เล็กลงเรื่อยๆ จนในที่สุด ลัคกี้ก็สามารถพัวพันการ์กอยล์ทั้งสองตัวได้

พวกมันดิ้นรนอย่างหนัก แต่ไมเคิลจะยอมปล่อยพวกมันไปหลังจากที่ลงแรงไปมากขนาดนี้งั้นเหรอ?

“ฉีกพวกมันให้เป็นชิ้นๆ ซะ” ไมเคิลสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นชา และลัคกี้ก็ทำตามอย่างไม่ลังเล

ท่ามกลางเถาวัลย์ที่โอบล้อม ลัคกี้ดึงแล้วดึงเล่าจนในที่สุด การ์กอยล์ก็ถูกแยกออกเป็นชิ้นๆ เหมือนก้อนหิน

[ซากศพคืนชีพ {ลัคกี้} ของคุณสังหาร การ์กอยล์มีปีก เลเวล 25(เลเวล 39) และได้รับค่าประสบการณ์ 3654 แต้ม]

[คุณได้รับการสะท้อนกลับจากซากศพคืนชีพ {ลัคกี้} ของคุณ และได้รับค่าประสบการณ์ 448 แต้ม]

[ซากศพคืนชีพ {ลัคกี้} ของคุณสังหาร การ์กอยล์มีปีก เลเวล 25(เลเวล 37) และได้รับค่าประสบการณ์ 3547 แต้ม]

[คุณได้รับการสะท้อนกลับจากซากศพคืนชีพ {ลัคกี้} ของคุณ และได้รับค่าประสบการณ์ 389 แต้ม]

จากนั้นไมเคิลก็เลื่อนลงไปดูการแจ้งเตือนที่เขาเคยเพิกเฉยมาก่อน

[ซากศพคืนชีพ {พรินซ์} ของคุณสังหาร การ์กอยล์ เลเวล 20(เลเวล 27) และได้รับค่าประสบการณ์ 2888 แต้ม]

[คุณได้รับการสะท้อนกลับจากซากศพคืนชีพ {พรินซ์} ของคุณ และได้รับค่าประสบการณ์ 257 แต้ม]

เมื่อรู้ว่าค่าประสบการณ์จะมาจากความตายเท่านั้น หัวใจที่ว้าวุ่นของไมเคิลก็สงบลงในที่สุด

ขณะที่สั่งการทางจิตให้ลัคกี้เอาโดมออก เขาก็หันไปตรวจสอบความคืบหน้าของทั้งตัวเขาและซากศพคืนชีพ

[ผู้ทำลายล้างหนามพิษ เลเวล 25 (สูงสุด)]

[ชื่อ: ลัคกี้]

[ค่าประสบการณ์: 805,990 / 1,021,752]

[ระดับ: พิเศษ ★ ]

[ทักษะ: กัด, ควบคุมพืช (ความเชี่ยวชาญระดับสูง), พิษ (ความเชี่ยวชาญระดับสูง), การเติบโตแบบไวรัส (ความเชี่ยวชาญระดับพื้นฐาน), การฟื้นคืนชีพด้วยพิษ (ความเชี่ยวชาญระดับพื้นฐาน)]

[นายท่าน: ไมเคิล นอร์แมน]

[ซากศพหนามแดง เลเวล 25 (สูงสุด)]

________________________________________

[ชื่อ: พรินซ์]

[ค่าประสบการณ์: 238,677 / 1,021,752]

[ระดับ: หายาก ★★★ ]

[ทักษะ: กัด, ควบคุมพืช (ความเชี่ยวชาญระดับกลาง), พิษ (ความเชี่ยวชาญระดับพื้นฐาน)]

[นายท่าน: ไมเคิล นอร์แมน]

ค่าประสบการณ์ที่ได้จากการฆ่าการ์กอยล์นั้นไม่ใช่จำนวนน้อยๆ เลย

มันทำให้ลัคกี้และพรินซ์เข้าใกล้ระดับ 2 มากขึ้น โดยเฉพาะลัคกี้

ตอนนี้ ลัคกี้ต้องการค่าประสบการณ์อีกแค่ประมาณ 200,000 แต้มเพื่อเลื่อนขั้น

“สรุปง่ายๆ ก็คือ ฆ่าการ์กอยล์อีกประมาณร้อยตัว ลัคกี้ก็จะสามารถเลื่อนขั้นได้” ไมเคิลคิด พลางส่ายหัว

แม้มันจะดูยาก แต่อย่างน้อยลัคกี้ก็ใกล้จะเลื่อนขั้นกว่าเขา

‘สถานะ’

[ชื่อ: ไมเคิล นอร์แมน]

[อาชีพ: จอมเวทมรณะผู้เชี่ยวชาญ]

[เลเวล: 15]

[ค่าประสบการณ์: 1094/17,718]

[พละกำลัง: 30.42]

[ความคล่องตัว: 41.16]

[ความทนทาน: 31.72]

[สติปัญญา: 110.1]

[แต้มคุณลักษณะ: 30]

[ทักษะ: อัญเชิญซากศพ, คืนชีพซากศพ, ตรวจสอบ, ยิงพื้นฐาน, แบ่งปันประสาทสัมผัส, วิชาหอก, กระสุนกรด, หอกกระดูก, คำสาปหน่วงเหนี่ยว, เกราะกระดูก, ระเบิดซากศพ]

[พรสวรรค์: วิวัฒนาการไร้ที่สิ้นสุด]

[ทักษะอาชีพ: ช่องทำสัญญา {20/40}]

[ของขวัญพิเศษ: ตราประทับแห่งต้นกำเนิด]