บทที่ 87 แผนการ

แม้มันจะไม่ใช่สถานการณ์ที่เหมาะสมที่จะมารู้สึกดีใจ แต่ไมเคิลก็รู้สึกขอบคุณที่เขาไม่ได้ตัดสินใจลงมือตอนที่ลัคกี้กลายเป็นซากศพคืนชีพระดับหายากสามดาว เลเวล 18

ลัคกี้ในตอนนั้นคงต้องเผชิญกับการต่อสู้ที่ยากลำบากกับการ์กอยล์เลเวล 20 แต่มันก็ยังมีโอกาสชนะ

หลังจากถูกทิ้งร้างมาหลายปี ความแข็งแกร่งของการ์กอยล์ควรจะอ่อนแอกว่าที่เลเวลของมันบอกไว้ด้วยซ้ำ

อย่างไรก็ตาม หากไมเคิลใจร้อนในตอนนั้นเพราะความแข็งแกร่งที่เพิ่งได้รับการอัปเกรดและพุ่งเป้าไปที่การ์กอยล์ เพียงเพื่อจะปลุกการ์กอยล์ที่แข็งแกร่งสองตัวนี้ซึ่งอยู่ใกล้ๆ อย่างไม่น่าเชื่อ เขาคงจะได้ลิ้มรสความตายครั้งแรกในดินแดนแห่งต้นกำเนิดไปแล้ว

โชคดีที่เขารอนานพอที่จะเติบโตขึ้นอย่างมากจนถึงระดับที่เขาสามารถต่อกรกับพวกมันได้

อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ในตอนนี้ก็ยังดูไม่สู้ดีนัก

มอนสเตอร์ที่ดีก็คือมอนสเตอร์ที่ตายแล้วเสมอ

เมื่อโดมถูกปลดออก ตอนนี้ไมเคิลก็ถูกเผยให้เห็นภาพเบื้องนอก

ลัคกี้และพรินซ์ยังคงซ่อนตัวอยู่ในโดมเถาวัลย์ที่ลัคกี้สร้างขึ้น แต่เมื่อพิจารณาจากการที่เถาวัลย์หลายเส้นยังคงพยายามพุ่งเข้าโจมตีการ์กอยล์บนอากาศอย่างเฉียบขาดเมื่อพวกมันพยายามเข้าใกล้ มันก็แสดงให้เห็นว่าลัคกี้ไม่จำเป็นต้องใช้ดวงตาในการโจมตี

เถาวัลย์ของมันสามารถทำหน้าที่เป็นดวงตาให้กับมันได้

แม้ดวงอาทิตย์จะส่องสว่าง แต่บรรยากาศรอบตัวไมเคิลกลับมืดสลัวเนื่องจากเถาวัลย์ของลัคกี้ที่ปกคลุมท้องฟ้า

ภาพที่เห็นทำให้ไมเคิลฉุกคิดขึ้นมาทันที

มันดูเหมือนเป็นอาณาเขตอย่างประหลาด

พูดตามตรง ลัคกี้ยังไม่ได้ทุ่มสุดตัวเพราะมันยังไม่ได้ใช้ความสามารถด้านพิษเลย

แค่ชื่อสายพันธุ์ของลัคกี้ ก็ชัดเจนแล้วว่าจุดแข็งของมันคืออะไร

อย่างไรก็ตาม ไมเคิลไม่ได้ให้ลัคกี้เปิดใช้งานอะไรที่เกี่ยวกับพิษเลย

อย่างแรกเลย เขาอยู่ใกล้ๆ และไม่ได้โง่พอที่จะคิดว่าการเป็นเจ้านายของลัคกี้จะทำให้เขามีภูมิคุ้มกันต่อพิษที่มันมี

สอง การ์กอยล์ไม่ใช่มอนสเตอร์ที่มีเลือดเนื้อ ไมเคิลคิดว่าการใช้ทักษะแบบนั้นมันเป็นการเสียเวลาเปล่า

นอกจากนี้ ทั้งสองตัวนั้นจะต้องอยู่ใกล้ลัคกี้มากกว่านี้ทักษะถึงจะทำงานได้ แต่มันก็ชัดเจนว่าพวกมันคงไม่ยอมทิ้งข้อได้เปรียบของตัวเองไปหรอก

ชั่วขณะหนึ่ง ทั้งสองฝ่ายต่างตกอยู่ในภาวะชะงักงัน

ไมเคิลคิดอย่างหนักว่าจะจัดการกับสถานการณ์นี้อย่างไร ในตอนที่มีบางอย่างสะดุดตาเขา

หอคอย

หอคอยที่การ์กอยล์ทั้งสองตัวเฝ้าอยู่ตอนแรกดึงดูดความสนใจของไมเคิล

ภาพที่เห็นนั้นค่อนข้างน่าประทับใจ มันใหญ่โตและดำสนิท มีความสูงถึงสิบเมตร

มันยังดูมั่นคงอย่างน่าสงสัยสำหรับอาคารที่น่าจะถูกทิ้งร้างมาเป็นเวลาหลายศตวรรษ

ไมเคิลยังสังเกตเห็นว่าพื้นที่รอบๆ อาคารดูเหมือนจะไม่รอดพ้นจากการอาละวาดของลัคกี้ด้วย {ควบคุมพืช}

ไมเคิลเกือบจะคิดว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญ ตอนที่เขาพบว่าด้วยเหตุผลบางอย่าง มันดูเหมือนจะเป็นพื้นที่เดียวรอบๆ ลัคกี้ที่ไม่โดนหอกหินพุ่งเข้าใส่ก่อนหน้านี้ด้วย

ไมเคิลสังเกตเห็นสิ่งนี้และตรวจสอบเพิ่มเติมอีกนิด

“พวกมันจงใจ” ไมเคิลสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน

“พวกมันกำลังปกป้องหอคอย” ไมเคิลคิด

ตำแหน่งเริ่มต้นของพวกมันคือการเฝ้าทางเข้าหอคอย ดังนั้นหากมันเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีจุดประสงค์เพื่อพิทักษ์หอคอย มันก็สมเหตุสมผลที่พวกมันจะไม่พยายามทำลายมันเสียเอง

การที่พวกมันออกจากพื้นที่ของหอคอยอาจเกี่ยวกับการที่พวกมันไม่อยากถูกเถาวัลย์พันธนาการ

พฤติกรรมนี้ทำให้ไมเคิลเกิดความคิดขึ้นมา และเขาก็ส่งคำสั่งทางจิตไปหาลัคกี้

ครู่ต่อมา จู่ๆ ลัคกี้ก็ปลดโดมรอบตัวมันออกและถอนเถาวัลย์ที่กระจายอยู่บนท้องฟ้า ทำให้ในที่สุดแสงอาทิตย์เบื้องบนก็สาดส่องลงมายังบริเวณโดยรอบได้ดีขึ้น

อย่างไรก็ตาม การ์กอยล์ก็ไม่ได้เข้ามาใกล้แม้แต่น้อยและยังคงบินอยู่บนท้องฟ้าต่อไป

ไมเคิลคาดการณ์ไว้แล้ว ดังนั้นมันจึงไม่น่าแปลกใจเลย

“ฉันอยากจะรู้เหมือนกันว่าพวกแกจะยังอยู่บนนั้นอีกไหม” ไมเคิลคิดในใจ

แน่นอนว่า ลัคกี้เพียงแค่ถอนเถาวัลย์กลับมาที่พื้นดินเล็กน้อยและไม่ได้ปกคลุมท้องฟ้าเหมือนเมื่อก่อน

ไม่ได้หมายความว่ามันยกเลิกทักษะ

ขณะที่สั่งการทางจิตให้ซากศพคืนชีพหมาป่าพฤกษาข้างๆ คุ้มกันเขา ไมเคิลก็ออกคำสั่งให้ซากศพคืนชีพของเขาลงมือ

หากการปกป้องหอคอยคือจุดประสงค์ของพวกมัน ไมเคิลก็ไม่เชื่อหรอกว่าการ์กอยล์จะยืนดูมันถูกทำลาย

แต่ในเมื่อเขาพยายามจะล่อให้พวกมันลงมา เขาต้องทำให้เจตนาที่จะโจมตีหอคอยชัดเจนมากๆ แทนที่จะทำลายมันจริงๆ และทำให้มอนสเตอร์พวกนี้บ้าคลั่ง หากพวกมันมีโหมดแบบนั้น

หอคอยคือข้อจำกัดในส่วนนั้น และไมเคิลก็คิดว่าแม้เขาจะไม่สามารถเอาชนะมอนสเตอร์พวกนี้ได้ เขาก็ไม่น่าจะมีปัญหาในการหนี เพราะการ์กอยล์คงจะไม่ตามเขาไปไกลนักหากการปกป้องหอคอยคือจุดประสงค์และสิ่งสำคัญอันดับแรกของพวกมัน

ทันใดนั้น พรินซ์ซึ่งไม่ได้ลงมือทำอะไรมาพักใหญ่ ก็เปิดใช้งานทักษะของมัน และแผ่เถาวัลย์ยาวหนาทึบที่พุ่งตรงไปยังหอคอย

มันดูรวดเร็ว แต่ก็แฝงไปด้วยการเคลื่อนไหวที่ไม่จำเป็น หรือที่ดูหรูหราซึ่งไปลดความเร็วลงจริงๆ

อย่างไรก็ตาม แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

และเป็นไปตามแผน….

อย่างที่ไมเคิลเดาไว้ การ์กอยล์มีไว้เพื่อปกป้องหอคอย

วินาทีที่พวกมันเห็นเป้าหมายของพรินซ์ พวกมันก็พุ่งเข้าใส่ในพริบตา

เนื่องจากเป็นสิ่งที่ไมเคิลคาดการณ์ไว้แล้ว เขาจึงได้ออกคำสั่งให้ลัคกี้ ซึ่งแผ่เถาวัลย์ออกไปแล้ว ว่าวินาทีที่การ์กอยล์เข้ามาในระยะ มันควรจะใช้เถาวัลย์สร้างกรงโดม ขังพวกมันทั้งหมดไว้ข้างในแล้วสู้กัน

แน่นอนว่าไมเคิลจะไม่ยอมทิ้งชีวิตหมายถึง ซากศพคืนชีพของเขาเพียงเพื่อโอกาสที่จะฆ่าการ์กอยล์ หากความเป็นไปได้นั้นมีไม่มาก และความเป็นไปได้นั้นก็ต้องมาพร้อมกับการที่ซากศพคืนชีพของเขาออกมาอย่างปลอดภัยและสมบูรณ์ด้วย

หากแผนสำเร็จและลัคกี้สามารถดักพวกมันได้ ไมเคิลก็จะเชื่อมต่อวิสัยทัศน์ของพวกมันกับของเขา และวางแผนตามสถานการณ์

ในขณะที่ลัคกี้และพรินซ์กำลังลงมือ ไมเคิลก็กำลังสั่งให้ซากศพคืนชีพตัวอื่นๆ ในอาคารที่พังทลายอยู่ด้านล่างเคลื่อนไหวด้วยเช่นกัน