บทที่ 27 ทางออก

ไงพวก ผู้ใช้ซากศพเหมือนกันโว้ย ฮ่าฮ่า เรื่องตลกก็คือ ฉันดันไปตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกับนายเป๊ะเลยติดอยู่ในที่ที่แม้แต่จะหาซากศพก็ยังทำไม่ได้

มันอยู่แถวๆ ชานเมืองหลวงของอาณาจักรหนึ่ง ตรงจุดที่เป็นศูนย์บัญชาการหลักของลัทธิศาสนาขนาดใหญ่และที่พำนักขององค์สันตะปาปาพอดีเลย

ฉันคงจะตายสนิทศิษย์ส่ายหน้าแน่ๆ ถ้าขืนอัญเชิญซากศพขึ้นมาที่นั่น

เอาจริงๆ นะ สถานการณ์ของนายไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอก แค่มุ่งหน้าไปที่สมาคมผู้มีพลังพิเศษ แล้วซื้อซากมอนสเตอร์เอาก็ได้

ราคามันก็ไม่ได้แพงอะไรขนาดนั้นตัวที่ถูกที่สุดก็เริ่มต้นประมาณ 3,000 ดอลลาร์ เพราะงั้นมันก็พอจะซื้อไหวอยู่แหละ

ด้วยความที่ฉันมีทุนทรัพย์อยู่บ้าง ฉันเลยเหมาซากมอนสเตอร์เลเวล 10 มาซะหลายตัวเลย ฮ่าฮ่า

นายจะลองไปดูที่ศูนย์เพาะพันธุ์มอนสเตอร์ในพื้นที่ของนายก็ได้นะ แต่ปกติแล้วพวกนั้นมักจะขายซากมอนสเตอร์แพงกว่าที่สมาคมผู้มีพลังพิเศษเยอะเลย

ไมเคิลตรวจสอบชื่อของผู้แสดงความคิดเห็น

เลโอวานนี โลเรนซิโอ

‘หืม…’

ชื่อนี้ค่อนข้างดูหรูหราทีเดียว

เลโอวานนีก็เป็นสมาชิกเลเวล 1 เช่นเดียวกับไมเคิล

จากน้ำเสียงและประโยคแรกของความคิดเห็นของเลโอวานนี ไมเคิลอนุมานได้ว่า ‘พวก’ คนนี้น่าจะเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันผู้ตื่นรู้หน้าใหม่เหมือนกัน

ไม่ว่า ‘พวก’ คนนี้จะอายุ 16 17 หรืออาจจะอายุเท่าเขาเป๊ะๆ ไมเคิลก็ไม่รู้หรอก แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่เขาจะต้องใส่ใจ

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือความช่วยเหลือจากความคิดเห็นนั้นต่างหาก

“ทำไมฉันถึงคิดไม่ถึงนะ?” ไมเคิลพึมพำ พลางใช้นิ้วเคาะหน้าผากตัวเอง

“ก็ใช่น่ะสิ สมาคมผู้มีพลังพิเศษต้องเป็นทางออกที่ดีสำหรับการหาซากศพแน่ๆ!”

เขาส่ายหน้า รู้สึกจนปัญญาที่ทางออกอันแสนจะชัดเจนขนาดนี้กลับไม่เคยผุดขึ้นมาในหัวของเขามาก่อนเลย

แม้ว่าไมเคิลจะไม่รู้ว่าสมาคมผู้มีพลังพิเศษมีการขายซากมอนสเตอร์ด้วยเนื่องจากมันไม่ใช่สิ่งที่ระบุไว้ในร้านค้าบนเว็บบอร์ดของพวกเขาแต่พวกเขาก็สามารถอนุญาตให้เขาเข้าถึงสถานที่ที่การหาซากมอนสเตอร์ไม่ใช่เรื่องยาก อย่างเช่นในรอยแยกมิติได้อย่างแน่นอน

ด้วยสิทธิ์ในการเข้าถึงรอยแยกมิติ มันก็มีเหตุผลที่สมาคมจะสามารถเข้าถึงซากมอนสเตอร์ได้เช่นกัน

สำหรับศูนย์เพาะพันธุ์มอนสเตอร์ แม้เขาจะไม่คุ้นเคยกับมัน แต่ไมเคิลก็ไม่ได้แปลกใจที่มีพวกมันอยู่

วัยรุ่นที่อายุต่ำกว่า 18 ปีเกือบทุกคน ล้วนใฝ่ฝันที่จะได้เป็นผู้ตื่นรู้หรือไม่ก็ผู้บำเพ็ญเพียร

อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่ก็มีความเป็นจริงพอที่จะเข้าใจได้ว่าการปลุกพลังนั้นขึ้นอยู่กับโชคชะตา ล้วนๆ ทำให้การบำเพ็ญเพียรกลายเป็นตัวเลือกยอดฮิต

ส่งผลให้นักเรียนเกือบทุกคนล้วนต้องฝึกฝนการบำเพ็ญเพียรไม่รูปแบบใดก็รูปแบบหนึ่ง

ถึงแม้สหพันธ์จะปกปิดข้อมูลเกี่ยวกับผู้ตื่นรู้และผู้บำเพ็ญเพียร แต่วิดีโอบางส่วนก็ยังหลุดรอดออกมาได้

แม้ว่าวิดีโอเหล่านั้นจะไม่ได้เปิดเผยขีดจำกัดพลังทั้งหมดของพวกเขา แต่ความจริงที่ว่าผู้บำเพ็ญเพียรฝึกหัดที่แข็งแกร่งที่สุด(แม้จะยังไม่เป็นทางการ) ก็ยังแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปถึงสองเท่า แค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่จะสร้างแรงบันดาลใจให้กับคนหนุ่มสาว

‘บางที ถ้าพวกเขารู้ว่ามีผู้บำเพ็ญเพียรที่แข็งแกร่งจนสามารถบดขยี้มอนสเตอร์ที่สูงเป็นร้อยฟุตได้ พวกเขาอาจจะจริงจังกับการบำเพ็ญเพียรมากขึ้นก็ได้นะ’ ไมเคิลคิด

แต่เมื่อตอนนี้สหพันธ์เริ่มปล่อยข้อมูลเกี่ยวกับผู้มีพลังเหนือธรรมชาติออกมามากขึ้น บางทีอาจจะมีนักเรียนหันมาสนใจการบำเพ็ญเพียรกันมากขึ้นและจริงจังกับมันมากขึ้น ภายใต้เสน่ห์ดึงดูดของพลังอันไร้ขีดจำกัด

กลับมาที่หัวข้อเรื่องศูนย์เพาะพันธุ์ ไมเคิลไม่ได้ช็อกกับการมีอยู่ของพวกมันเลย

ในห้างสรรพสินค้าใจกลางเมือง มีการขายเนื้อสัตว์อสูรซึ่งเป็นทรัพยากรการบำเพ็ญเพียรสำหรับระดับฝึกหัดอย่างเปิดเผย ซึ่งเห็นได้ชัดว่ามาจากพวกมอนสเตอร์

หากมีสินค้าประเภทนี้วางจำหน่าย ก็มีเหตุผลที่ว่าศูนย์เพาะพันธุ์มอนสเตอร์ก็ต้องมีอยู่จริงเช่นกัน

ถึงกระนั้น ไมเคิลก็คุ้นเคยกับสมาคมผู้มีพลังพิเศษมากกว่าศูนย์เพาะพันธุ์อยู่ดี

จนกระทั่งบัดนี้ เขาถึงเพิ่งรู้ว่ามีศูนย์เพาะพันธุ์อยู่ด้วย

เช่นเดียวกับคนส่วนใหญ่ เขาเคยคิดว่าเนื้ออสูรมาจากซากมอนสเตอร์ที่ตายแล้ว ไม่ใช่มอนสเตอร์ที่ถูกเพาะเลี้ยงไว้เหมือนปศุสัตว์

ท้ายที่สุดแล้ว ในสายตาของคนทั่วไป มอนสเตอร์ก็เป็นเพียงแค่ศัตรูเท่านั้น

“ซากมอนสเตอร์มันแพงขนาดนี้เลยเหรอ?” ไมเคิลพึมพำ หางตาของเขากระตุกเล็กน้อย

ด้วยราคาตัวละ 3,000 ดอลลาร์ เขาชักสงสัยแล้วว่าเงินช่วยเหลือรายเดือนจำนวน 15,000 ดอลลาร์ที่เขาได้รับ จะพอซื้อได้ถึงห้าตัวหรือเปล่า

ที่แย่ไปกว่านั้น ด้วยทักษะ {คืนชีพซากศพ} ที่อยู่ในระดับ {ความเชี่ยวชาญระดับกลาง} ซึ่งมีอัตราความสำเร็จเพียง 50 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น โอกาสที่จะต้องสูญเสียเงินก้อนโตไปโดยเปล่าประโยชน์จึงมีสูงมาก

“นี่มันดูจะแพงเกินไปสำหรับฉันแฮะ” เขาถอนหายใจ

สำหรับคนที่เกิดและเติบโตมากับความยากจน เลโอวานนีถือเป็นเศรษฐีในสายตาของไมเคิลเลยทีเดียว

ซากมอนสเตอร์เลเวล 10 ไม่ใช่ของถูกๆ แน่ แต่ ‘คนรวย’ คนนี้กลับซื้อรวดเดียวสิบตัวแล้วยังบอกว่า ‘ราคาพอรับได้’ อีกต่างหาก

เห็นได้ชัดเลยว่า ‘พวก’ คนนี้ต้องเป็นนายน้อยลูกเศรษฐีที่ไหนสักแห่งแน่ๆ

ถึงอย่างนั้น ไมเคิลก็ยังรู้สึกขอบคุณสำหรับคำแนะนำของเลโอวานนี

ความคิดเห็นนั้นช่วยให้ความคิดของเขากระจ่างขึ้นมากทีเดียว

เลโอวานนีเป็นเพียงคนเดียว นอกจากรุ่นพี่ที่ให้คำแนะนำเรื่องซากปรักหักพัง ที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลืออย่างแท้จริง

หลังจากพิมพ์ขอบคุณเลโอวานนีแล้ว ไมเคิลก็ล็อกเอาต์ออกจากเว็บบอร์ดของสมาคมผู้มีพลังพิเศษ แล้วเอนหลังพิงพนักเก้าอี้

‘ไม่รู้ทำไม ฉันรู้สึกเหมือนลืมอะไรไปบางอย่างนะ’ ไมเคิลคิด แต่ก็สลัดความรู้สึกนั้นทิ้งไปในอีกไม่กี่วินาทีต่อมา

ถ้ามันสำคัญ เดี๋ยวเขาก็นึกออกเองแหละ

หัวของเขายังคงหมุนติ้วกับทุกสิ่งที่เพิ่งได้เรียนรู้มาจากเว็บบอร์ด จนไม่มีพื้นที่เหลือให้คิดเรื่องหยุมหยิมพวกนี้อีกแล้ว

ไมเคิลพักผ่อนอยู่ประมาณสิบนาทีก่อนจะลุกขึ้น ตอนนี้ใกล้จะบ่ายสี่โมงเย็นแล้ว เป็นเวลาที่เหมาะเจาะพอดีที่จะออกไปข้างนอก

เมื่อเขารู้วิธีแก้ปัญหาเรื่องการอัญเชิญซากศพแล้ว เขาก็รู้สึกกระวนกระวายใจอยากจะรีบจัดการให้เสร็จ

เขาตัดสินใจไปล้างหน้าล้างตาเพื่อชำระล้างความเหนื่อยล้าทางจิตใจจากดินแดนแห่งต้นกำเนิด ไมเคิลเตรียมตัวเพื่อจะไปที่สมาคมผู้มีพลังพิเศษสาขาในพื้นที่

“ฉันควรจะเอาของที่ดรอปมาได้ไปขายที่นั่นด้วย ตอนนี้ฉันถังแตกแล้ว”

“ถังแตกสุดๆ ไปเลย”

หลังจากออกจากอพาร์ตเมนต์ ไมเคิลก็โชคดีที่หาแท็กซี่เพื่อเดินทางไปที่สมาคมผู้มีพลังพิเศษได้อย่างรวดเร็ว

ในขณะที่ยืนรอรถอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เกิดความคิดหุนหันพลันแล่นขึ้นมา: อยากจะลองวิ่งไปที่สมาคมด้วยความเร็วสูงสุด สวมบทเป็นซูเปอร์ฮีโร่ เลียนแบบเดอะแฟลชในโลกใบนี้ซะเลย

อย่างไรก็ตาม สุดท้ายความขี้เกียจก็เอาชนะไปได้

นั่นก็เรื่องหนึ่ง แถมยังมีโอกาสที่จะทำให้ใครบางคนได้รับบาดเจ็บระหว่างทางได้อีกต่างหาก

ไมเคิลไม่อยากให้คนของสหพันธ์มาคอยตามจ้องจับผิดเขาหรอก บางทีนี่อาจจะเป็นเหตุผลที่ผู้ตื่นรู้คนอื่นๆ ต่างก็เก็บตัวเงียบๆ เช่นกันเนื่องจากไม่มีรายงานว่ามีใครออกมาแสดงพลังของตัวเองในที่สาธารณะอย่างเปิดเผยเลย

ถึงอย่างนั้น เขาก็อดสงสัยไม่ได้ว่าสถานการณ์อาจจะเปลี่ยนไปเมื่อสหพันธ์ปล่อยข้อมูลเกี่ยวกับผู้ตื่นรู้และผู้บำเพ็ญเพียรออกมามากขึ้น

บางทีพวกเขาอาจจะได้รับสิทธิพิเศษที่เพิ่มขึ้น และบางที วันหนึ่งเขาอาจจะสามารถใช้ซากศพประเภทสัตว์พาหนะขี่ไปไหนมาไหนในตอนกลางวันแสกๆ ได้ก็ได้