บทที่ 23 การโพสต์บนเว็บบอร์ด

ไมเคิลรู้สึกสับสนขัดแย้งกับวันแรกของเขาในดินแดนแห่งต้นกำเนิด

ในแง่หนึ่ง มันเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นเขาเพิ่งจะรอดพ้นจากการถูกสไลม์ฆ่ามาได้อย่างหวุดหวิด และรอดพ้นจากการเสียโฉมมาได้ด้วยความโชคดีล้วนๆ

แต่ในอีกแง่หนึ่ง มันช่างเลวร้ายอย่างถึงที่สุด การต่อสู้ครั้งแรกของเขาเป็นการดิ้นรนเอาชีวิตรอดจากหนึ่งในสายพันธุ์ที่อ่อนแอที่สุดอย่างสไลม์ และพอสถานการณ์ดูเหมือนจะดีขึ้น เขากลับต้องมาเจอกับบอสที่ตัวใหญ่กว่าเดิมเสียอีก

“นี่สินะที่เขาเรียกกันว่ามาถึงประตูสวรรค์แล้วแต่กลับเข้าไปไม่ได้?”

เขาพึมพำ ขณะที่ยังคงนอนอยู่บนเตียง และจ้องมองเพดานอย่างเงียบๆ

แต่แม้จะมีความวุ่นวายเกิดขึ้น ไมเคิลก็ไม่สามารถปฏิเสธสิ่งหนึ่งได้

“อย่างไรก็ตาม… ใช่ว่ามันจะไม่ได้อะไรเลยซะทีเดียว”

แม้ประสบการณ์ครั้งแรกของเขาในอีกโลกหนึ่งจะไม่ได้ดั่งใจนัก แต่มันก็มอบสิ่งที่เขาปรารถนาให้กับเขานั่นก็คือพละกำลัง

‘สถานะ’

________________________________________

[ชื่อ: ไมเคิล นอร์แมน]

[อาชีพ: จอมเวทมรณะฝึกหัด]

[เลเวล: 5(4^)]

[ค่าประสบการณ์: 114/800]

[พละกำลัง: 2.5(1.2^)]

[ความคล่องตัว: 6.4(5.0^)]

[ความทนทาน: 4.3(3.1^)]

[สติปัญญา: 8.5(4.0^)]

[แต้มคุณลักษณะ: 18]

[ทักษะ: อัญเชิญซากศพ, คืนชีพซากศพ, ตรวจสอบ{ใหม่!}, ยิงพื้นฐาน{ใหม่!}]

[พรสวรรค์: วิวัฒนาการไร้ที่สิ้นสุด]

[ทักษะอาชีพ: ช่องทำสัญญา{0/10}]

[ของขวัญพิเศษ: ตราประทับแห่งต้นกำเนิด]

ไมเคิลเข้าไปอยู่ในดินแดนแห่งต้นกำเนิดเพียงแค่ประมาณสามชั่วโมง แต่เมื่อเทียบกับเมื่อวานตอนที่เขาเพิ่งปลุกพลัง การเติบโตของเขานั้นน่าทึ่งมาก

“รุ่นพี่ในเว็บบอร์ดพูดถูกจริงๆ ดินแดนแห่งต้นกำเนิดไม่ใช่เกม ถึงแม้ว่ามันจะดูเหมือนเกมก็ตาม แต่มันเป็นสถานที่ที่น่าอัศจรรย์จริงๆ” เขาพึมพำด้วยความทึ่ง

วินาทีต่อมา อารมณ์ของเขาก็ดำดิ่งลงสู่ความหดหู่

“แต่ถึงฉันจะเติบโตขึ้นขนาดนี้ ฉันก็ยังไม่มีซากศพเลยสักตัวในฐานะจอมเวทมรณะ ค่าสถานะที่ควรจะสูงที่สุดอย่างสติปัญญา ก็กำลังจะถูกความคล่องตัวแซงหน้าไปแล้ว นี่ฉันเป็นจอมเวทมรณะจริงๆ หรือว่ากำลังจะกลายเป็นนักฆ่ากันแน่เนี่ย?”

เขาหยุดพูดแล้วหัวเราะอย่างขมขื่น “ไม่สิ ข้ามเรื่องนั้นไปเถอะ ฉันควรจะเป็นนักธนูมากกว่า ทักษะเดียวที่ใช้การได้ของฉันคือ {ยิงพื้นฐาน} แถมมันยังไม่ต้องใช้มานาด้วยซ้ำมันเป็นทักษะทางกายภาพที่ใช้ความอดทนเป็นตัวขับเคลื่อน”

ไมเคิลส่ายหัวเยาะเย้ยตัวเองอย่างจนปัญญา ขณะลุกขึ้นยืนและยืดเส้นยืดสายกล้ามเนื้อที่แข็งเกร็ง

หลังจากนั้น เขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจากโต๊ะ

“บ่ายสามโมงเจ็ดนาที” เขาอ่านเวลา “นั่นก็หมายความว่าฉันใช้เวลาไปประมาณสามชั่วโมงในดินแดนแห่งต้นกำเนิด ฉันออกจากที่นี่ไปตอนเที่ยงกว่าๆ และที่นั่นก็ใกล้จะเที่ยงแล้วก่อนที่ฉันจะออกมา เวลาของออโรร่าน่าจะเร็วกว่าประมาณสามถึงสี่ชั่วโมง”

แน่นอนว่าเขตเวลาของออโรร่าและดินแดนแห่งต้นกำเนิดนั้นไม่ได้เกี่ยวข้องกันเลย เนื่องจากเป็นโลกที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

ถึงกระนั้น ไมเคิลก็ยังใช้ความต่างของเวลาเพื่อกะประมาณเอา

ด้วยความคิดนั้นที่ยังวนเวียนอยู่ ไมเคิลจึงนั่งลงบนเก้าอี้ข้างโต๊ะและล็อกอินเข้าสู่เว็บบอร์ดของสมาคมผู้มีพลังพิเศษบนโทรศัพท์ของเขา

คราวนี้ เขาไม่ได้แค่ค้นหาคำตอบเท่านั้น เขาตั้งใจจะถามออกไปโดยตรงเลย

ไมเคิลมีเรื่องที่ไม่แน่ใจมากเกินไป และการงมหาทางแก้ปัญหาโดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องใช้คำค้นหาอะไร ก็ให้ความรู้สึกเหมือนกับการพยายามตามหาสมบัติในตำนานที่อยู่กลางมหาสมุทรยังไงยังงั้น

[วันแรกอันน่าสับสนในดินแดนแห่งต้นกำเนิด]

ไมเคิลเริ่มต้นด้วยการอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับประสบการณ์ของเขา: สถานที่เริ่มต้นของเขา ซากปรักหักพังอันน่าขนลุก และการที่สภาพแวดล้อมรอบตัวเขาไม่ได้มีหนทางใดให้เขาหาซากศพมาใช้งานได้เลยในฐานะจอมเวทมรณะ

เขายังอธิบายถึงความท้าทายจากมอนสเตอร์ระดับ 1 ที่ขวางทางเขาอยู่ และขอคำแนะนำว่าควรจะทำอย่างไรต่อไป

ว่ากันว่าสมาคมผู้มีพลังพิเศษมีผู้ตื่นรู้มากกว่า 70,000 คน แม้ไมเคิลจะไม่แน่ใจว่ามีคนออนไลน์อยู่กี่คน แต่ในเว็บบอร์ดตอนนี้ก็แสดงให้เห็นว่ามีผู้ใช้งานที่กำลังออนไลน์อยู่ถึง 10,000 คน

แน่นอนว่าในหมู่พวกเขา ต้องมีใครสักคนไม่ว่าจะเป็นผู้ตื่นรู้หรือแม้แต่ผู้บำเพ็ญเพียรที่มีคำแนะนำสำหรับสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกของเขา

ในระหว่างที่ไมเคิลรอให้โพสต์ของเขาได้รับการตรวจสอบ เขาก็ไถเว็บบอร์ดไปเรื่อยๆ เพื่อฆ่าเวลา

เขาเพิ่งจะกลับไปที่หน้าแรกก็มีหัวข้อยอดฮิตดึงดูดความสนใจของเขาเสียแล้ว

[ความเปลี่ยนแปลงในสหพันธ์]

“หืม? นี่มันอะไรเนี่ย?” ไมเคิลพึมพำด้วยความสนใจ

“ความเปลี่ยนแปลงในสหพันธ์งั้นเหรอ?” เขาทวนคำพูดอย่างครุ่นคิด นึกถึงบางสิ่งที่เขาเคยขบคิดตอนอยู่ในดินแดนแห่งต้นกำเนิด

การที่สหพันธ์ให้ความสำคัญกับผู้ตื่นรู้มักจะดูแปลกประหลาดสำหรับเขาเสมอ

คนส่วนใหญ่ โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่ รู้เพียงว่าสหพันธ์ให้คุณค่ากับผู้ตื่นรู้ ส่วนเหตุผลที่แท้จริงนั้นยังคงไม่ชัดเจน

พวกเขายังถูกทำให้เชื่อว่าผู้บำเพ็ญเพียรนั้นทัดเทียมกับผู้ตื่นรู้ โดยมีข้อแตกต่างหลักๆ เพียงแค่ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ในฐานะผู้ตื่นรู้หน้าใหม่ ไมเคิลรู้ดีว่ามันไม่เป็นความจริงเลย

เขาไม่ได้อ้างตัวว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องผู้บำเพ็ญเพียร แต่การเข้าถึงเว็บบอร์ดได้เปิดโลกทัศน์และขยายความเข้าใจของเขาให้กว้างขึ้น

ตัวอย่างเช่น อัศวินชั้นยอดระดับ 2ที่ว่ากันว่าแข็งแกร่งกว่ามนุษย์ทั่วไปถึงสิบเท่าอาจจะสามารถต่อกรกับผู้ตื่นรู้เลเวล 5 ที่ยังไม่ทันได้เลื่อนระดับเลยด้วยซ้ำได้อย่างสูสี

ในมุมมองของเขา ผู้บำเพ็ญเพียรแทบจะเทียบไม่ได้กับผู้ตื่นรู้เลย หากพวกเขางดเว้นจากการใช้แต้มคุณลักษณะ

นี่คือช่องว่างที่ไม่อาจปฏิเสธได้ แต่สาธารณชนกลับถูกทำให้เชื่อไปในทางตรงกันข้ามอย่างจงใจ

ไมเคิลสงสัยว่าข้อมูลที่ผิดพลาดนี้มีจุดประสงค์แอบแฝงอยู่ บางทีอาจจะเพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ที่ล้มเหลวในการปลุกพลังรู้สึกสิ้นหวัง หรืออาจจะมีจุดมุ่งหมายเพื่อหลีกเลี่ยงการสร้างความแตกแยกทางสังคมอย่างรุนแรงระหว่างผู้ตื่นรู้และผู้บำเพ็ญเพียร

ความแตกแยกทางสังคมนี้เห็นได้ชัดเจนบนเว็บบอร์ด แต่ในโลกแห่งความเป็นจริง คนส่วนใหญ่ก็คงมองว่าผู้ตื่นรู้และผู้บำเพ็ญเพียรนั้นแตกต่างกันเพียงเล็กน้อยทั้งคู่ล้วนมีพลังที่ยิ่งใหญ่ แต่ก็ไม่มีอะไรที่เหนือกว่ากันอย่างเห็นได้ชัด

เรื่องทั้งหมดนี้ดูน่าสงสัย และไมเคิลก็รู้สึกมั่นใจว่ามีเพียงสหพันธ์เท่านั้นที่รู้ความจริง

ตอนนี้ เมื่อจ้องมองไปยังหัวข้อยอดฮิต ความอยากรู้อยากเห็นก็เอาชนะเขาไปได้ในที่สุด เขาแตะเพื่อเปิดอ่านโพสต์นั้น