ตอนที่ 279 อาณานิคมแห่งแรกในมหาสมุทรแปซิฟิก

หลังจากที่หัวหน้าเผ่าชาวเมารีได้ทำการยืนยันรายละเอียดการทำธุรกรรมกับดูเฟรสเนซ้ำแล้วซ้ำเล่า และได้พูดคุยกับมหาปุโรหิตมาเตโรจนมั่นใจแล้วว่าไม่มีกับดักใดๆ ซ่อนอยู่ ในที่สุดเขาก็ยินยอมรับข้อเสนอการซื้อที่ดินของฝรั่งเศสอย่างเป็นทางการ

ยิ่งไปกว่านั้น หัวหน้าทูเอยังรู้สึกว่าชาวฝรั่งเศสแสดงความจริงใจมากเสียจนทำให้ตนเองรู้สึก ‘ติดหนี้บุญคุณ’ จึงยอมขายที่ดินหนึ่งพันหมู่ ซึ่งฝรั่งเศสจะมีกรรมสิทธิ์ครอบครองอย่างสมบูรณ์ให้กับดูเฟรสเน ขอเพียงแค่อยู่ไม่ใกล้จากเผ่าไทนุยมากเกินไป สถานที่ก็ปล่อยให้เขาเลือกได้ตามใจชอบ

ดูเฟรสเนดีใจเป็นอย่างยิ่ง จึงขอเลือกพื้นที่ที่ตนเองเพิ่งจะยกพลขึ้นบกไปทันที ที่นั่นสามารถสร้างเป็นท่าเรือได้ในอนาคต และหากขยับลึกเข้าไปอีกหน่อยก็สามารถสร้างเป็นเมืองได้ ซึ่งจะสะดวกต่อการขนส่งขนแกะจากพื้นที่ตอนในของนิวซีแลนด์กลับไปยังฝรั่งเศสได้เป็นอย่างดี

ทั้งสองฝ่ายตกลงเรื่องการค้าขายกันเรียบร้อย ความสนิทสนมก็เพิ่มพูนขึ้นมาทันที ทูเอจึงสั่งให้คนในเผ่าเตรียมจัดพิธีต้อนรับแขกชาวฝรั่งเศส ส่วนบาทหลวงที่ดูเฟรสเนพามาด้วย ก็เริ่มพูดคุยกับมหาปุโรหิตของชาวเมารีแล้ว

“ถูกต้องแล้ว บนโลกใบนี้มีเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดเพียงองค์เดียว พระองค์ทรงเป็นผู้กำหนดทุกสรรพสิ่ง” มาเตโรชูมือขึ้นสูงด้วยความศรัทธา “อิโอ มาทัว โคเร พวกเรากราบไหว้พระองค์ เคารพบูชาพระองค์ และอุทิศทุกสิ่งให้แด่พระองค์!”

บาทหลวงคนหนึ่งจากเขตแรงส์รีบยิ้มและพยักหน้าตอบ “มหาปุโรหิตมาเตโรผู้ทรงเกียรติ อันที่จริงพระนามของพระเจ้าคือพระยาห์เวห์ พระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองทุกสรรพสิ่งอย่างแท้จริง”

บาทหลวงเจ้าเล่ห์ผู้นี้เห็นใน ‘คู่มือนิวซีแลนด์’ ของมกุฎราชกุมารระบุไว้ ว่าชาวเมารีชอบการสักหน้า เขาจึงนำปากกามาวาดลวดลายบนใบหน้าของตนเอง แม้ว่าในสายตาชาวเมารี ‘รอยสัก’ เหล่านี้จะไม่มีความหมายอะไรเลย แต่มันก็ดูเป็นมิตรมากกว่าพวกที่มีใบหน้าขาวสะอาดตั้งเยอะ

มาเตโรหันไปมองเขาแล้วพูดว่า “จะเป็นไปได้อย่างไร? บรรพบุรุษของพวกเราบอกมาเช่นนี้ บรรพบุรุษไม่มีทางผิดพลาดหรอก”

บาทหลวงดีทริชจำคำสั่งใน ‘คู่มือ’ ได้แม่นยำ ว่าห้ามโต้แย้งความเชื่อของชาวเมารีอย่างเด็ดขาด จึงเปลี่ยนเรื่องพูดแทนว่า “ท่านดูสิ ภาษาที่แตกต่างกันก็ย่อมมีคำเรียกขานที่แตกต่างกันไป”

เขาหยิบมันเทศบนโต๊ะขึ้นมา “อย่างเช่นเจ้านี่ พวกท่านเรียกมันว่า…”

ล่ามที่อยู่ข้างๆ รีบพูดคำว่า ‘มันเทศ’ ในภาษาเมารีออกมาทันที

“แต่พวกเรากลับเรียกมันว่ามันเทศ” ดีทริชพูดต่อ “และคำเรียกพระผู้เป็นเจ้าของพวกเรา แม้การออกเสียงอาจจะไม่เหมือนกันเสียทีเดียว แต่ก็หมายถึงพระเจ้าองค์เดียวกันอย่างแน่นอน”

เขามองไปที่มหาปุโรหิตด้วยความกังวลเล็กน้อย จนกระทั่งฝ่ายหลังพยักหน้าอย่างครุ่นคิด ในใจก็พลันโล่งอกขึ้นมาทันทีสิ่งที่มกุฎราชกุมารตรัสไว้ไม่มีผิดเลย ชาวเมารีเหล่านี้ดูมีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนมานับถือศาสนาคาทอลิกจริงๆ การลงทุนจำนวนมหาศาลของคริสตจักรคงจะไม่สูญเปล่าแล้วล่ะ!

นี่คือสิ่งที่โจเซฟเคยดูในสารคดีมาก่อน ชาวเมารีมีความเชื่อในพระผู้เป็นเจ้าสูงสุดเพียงองค์เดียว และทฤษฎีทางศาสนาของพวกเขาก็ยังเป็นแบบดั้งเดิมมาก จึงถูกศาสนาคริสต์ที่พัฒนามาเกือบสองพันปีหลอกล่อเอาได้ง่ายๆ ในประวัติศาสตร์ นักล่าอาณานิคมชาวอังกฤษก็สามารถเกลี้ยกล่อมชาวเมารีให้เปลี่ยนมานับถือนิกายโปรเตสแตนต์ได้อย่างรวดเร็วเช่นกัน

แต่ในตอนนี้ ชาวเมารีจะต้องตกเป็นของศาสนาคาทอลิกอย่างแน่นอน ในวันข้างหน้า หากชาวอังกฤษคิดจะมาตีสนิทกับชาวเมารี ก็จะต้องเผชิญกับอุปสรรคทางศาสนาเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งด่านนิกายโปรเตสแตนต์และนิกายคาทอลิก แม้จะเป็นสาขาของศาสนาคริสต์เหมือนกัน แต่ความแค้นระหว่างพวกเขานั้น ลึกซึ้งเสียยิ่งกว่าความขัดแย้งกับพวกนอกรีตเสียอีก

และก็เป็นไปตามคาด เพียงแค่วันรุ่งขึ้นตอนเที่ยง มาเตโรก็ถูกบาทหลวงเจ้าเล่ห์ไม่กี่คนปั่นหัวจนเริ่มทำเครื่องหมายกางเขนที่หน้าอกแล้ว แต่เขาก็ยังคงเชื่อมั่นมาโดยตลอด ว่าตนเองไม่เคยเปลี่ยนศาสนา เพียงแค่มีความเข้าใจในตัวพระเจ้าและเรื่องราวของพระองค์มากขึ้นเท่านั้น

ก่อนพระอาทิตย์ตกดิน พิธีลงนาม ‘ข้อตกลงซื้อขายที่ดินบนแผนที่’ ระหว่างดูเฟรสเนและหัวหน้าทูเอก็ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

ชาวเมารียังไม่มีตัวอักษรใช้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงกระดาษ การ ‘เซ็นสัญญา’ ระหว่างพวกเขามักจะใช้การจัดพิธีที่คล้ายคลึงกับการบวงสรวง แล้วก็วาดลวดลายลงบนหนังสัตว์ก็ถือว่าเป็นอันเสร็จสิ้น และความเคารพยำเกรงต่อบรรพบุรุษ รวมถึงความศรัทธาต่อเทพเจ้า ทำให้พวกเขาไม่มีทางฝ่าฝืนเนื้อหาในสัญญาอย่างเด็ดขาด หรือพูดอีกอย่างหนึ่งก็คือ หากมีชาวเมารีคนใดฝ่าฝืน ก็จะไม่ได้รับการยอมรับจากชาวเมารีทั้งหมด

เนื่องจากเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับที่ดินหลายหมื่นหมู่ของเผ่าไทนุย พิธีการจึงจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ตระการตา ชาวเผ่าที่สามารถมาร่วมงานได้ แทบจะมารวมตัวกันทั้งหมด

ดูเฟรสเนก็ปฏิบัติตามธรรมเนียมของชนพื้นเมืองอย่างครบถ้วน วุ่นวายอยู่จนถึงสามทุ่มกว่า ในที่สุดก็จัดการข้อตกลงซื้อทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ 50,000 หมู่ และ ‘ที่ดินส่วนตัว’ อีก 1,000 หมู่จนสำเร็จลุล่วง

ท่าเรือคาวเฮียมอบปืนคาบศิลาแบบเก่าให้ชาวเมารีไปหลายสิบกระบอกอย่างตรงไปตรงมา ถือเป็นเงินมัดจำ

ทูเอยิ้มแย้มแจ่มใสทันที ความรู้สึกดีๆ ที่มีต่อเพื่อนชาวฝรั่งเศสเหล่านี้ก็เพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน

ไม่กี่วันต่อมา สถานที่ที่ดูเฟรสเนเคยยกพลขึ้นบกก็ถูกปักธงชาติฝรั่งเศสลงไป และท่าเรือแห่งนี้ซึ่งในยุคหลังเรียกว่าท่าเรือคาวเฮีย ก็ถูกตั้งชื่อใหม่ว่า ‘ท่าเรือนิวมาร์กเซย’

ฝ่ายดูเฟรสเนก็นำทีมสำรวจเดินทางต่อไปยังตอนกลางของเกาะเหนือนิวซีแลนด์อย่างไม่หยุดหย่อน ภายใต้การแนะนำของคนเผ่าทูเอ พวกเขาก็ได้พบกับหัวหน้าเผ่านาติรางิ

เมื่อหลายวันผ่านไป ดูเฟรสเนที่เดินออกมาท่ามกลางการห้อมล้อมของคนเผ่านาติรางิ ก็อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ โชคดีจริงๆ ที่ตอนนั้นเขารับภารกิจบุกเบิกอาณานิคมนี้มา นี่มันกำไรมหาศาลชัดๆภารกิจนี้แทบจะไม่มีความยากลำบากอะไรเลย ตามความคืบหน้าในปัจจุบัน อย่างมากก็แค่สองเดือนก็สามารถจัดการกับชนเผ่าใหญ่ๆ บนเกาะเหนือนิวซีแลนด์ได้หมดแล้ว จากนั้นก็แค่รอนั่งนับเงินค่าตอบแทนได้เลย

ในขณะเดียวกัน บริเวณใกล้ๆ กับ ‘ท่าเรือนิวมาร์กเซย’ การก่อสร้างเมืองขนาดย่อมก็เริ่มต้นขึ้นแล้ว

พนักงานของบริษัททวินสตาร์และบาทหลวงกำลังสั่งการชาวเมารีพื้นเมืองกว่าพันคน ให้ช่วยกันปรับหน้าดินหลังจากที่เผาป่าไปแล้ว ไม่ไกลนักมีไม้ที่ถูกตัดแต่งอย่างเป็นระเบียบกองอยู่จำนวนมาก พร้อมที่จะนำไปสร้างเป็นบ้านเรือนได้ทุกเมื่อ

ชาวเมารีเหล่านี้ไม่ได้ถูกบริษัททวินสตาร์จ้างมาแต่อย่างใด แต่เป็นเพราะหัวหน้าเผ่าแต่ละเผ่ารู้สึกประทับใจในเพื่อนชาวฝรั่งเศสเหล่านี้เป็นอย่างมาก จึงได้ส่งชาวเผ่ามาช่วยงาน

หนึ่งเดือนกว่าต่อมา เมื่อดูเฟรสเนนำสัญญากว่า 300,000 หมู่กลับมาที่ท่าเรือนิวมาร์กเซย เขาก็สามารถมองเห็นระฆังทองแดงบนหลังคาโบสถ์เล็กๆ ที่เพิ่งสร้างเสร็จแต่ไกลแล้ว

ถนนดินอัดแน่นสามสายเชื่อมต่อกับท่าเรือ สองข้างทางมีบ้านเรือนกว่าสิบหลังถูกสร้างขึ้น และยังมีชนพื้นเมืองรวมถึงพนักงานของบริษัทอีกจำนวนมากที่กำลังสร้างบ้านเรือนหลังใหม่

รอยยิ้มแห่งความพึงพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา เขาเริ่มจินตนาการไปไกลแล้วว่า ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า หลังจากที่บริษัทส่งแรงงานหลายพันคนมาที่นี่ สถานที่แห่งนี้จะเจริญรุ่งเรืองมากเพียงใด

แน่นอนว่า ยังมีแกะอีกด้วย เรือของบริษัทจะนำแกะจำนวนมหาศาลมาที่นี่ พวกมันต่างหากที่จะกลายเป็นเจ้าของใหม่ของเกาะแห่งนี้

……

ทางตะวันออกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส

ท่าเรือตูลง

โจเซฟเพิ่งจะก้าวลงจากเรือ ก็มีนายทหารนำเอกสารที่ส่งมาจากกรมเสนาธิการทหารมามอบให้ถึงมือ

หลังจากไล่เจ้าหน้าที่ที่มาต้อนรับอยู่ที่ท่าเรือกลับไปแล้ว โจเซฟก็ขึ้นรถม้า แล้วเปิดเอกสารเหล่านั้นดู

เนื้อหาในหน้าแรกก็คือ กรมเสนาธิการทหารได้ทำการประเมินแล้ว ตัดสินใจที่จะรวบรวมกองกำลัง 10,000 นายจากมงเปอลีเย พรอว็องส์ และพื้นที่อื่นๆ เพื่อส่งไปยังตูนิส โดยจะประสานงานกับกองพลมูลินส์ในการรักษาความสงบเรียบร้อยที่นั่น

และในจำนวน 10,000 นายนี้ ก็มีเกือบครึ่งที่มาจากกองกำลังมงกาล์มที่เพิ่งจะได้รับการจัดกำลังใหม่เสร็จสิ้นตอนนี้มันถูกเปลี่ยนชื่อเป็นกองพลมงเปอลีเยแล้วส่วนที่เหลือก็คือกองทหารประจำการแห่งพรอว็องส์

นี่เป็นเพียงการปฏิบัติตามหลักการความใกล้ชิด โดยระดมกองทัพลอตแรกจากสองมณฑลที่อยู่ใกล้กับท่าเรือตูลง กรมเสนาธิการทหารยังมีแผนที่จะส่งกำลังทหารไปที่ตูนิสเพิ่มอีก 10,000 นายในภายหลัง